Niedoskonałe

Pozycja „Niedoskonałe” bez wątpienia nie jest książką, o której będzie można kiedykolwiek zapomnieć, ta historia pozostanie w sercu już na zawsze. To jedna z tych przeszywających na wskroś, jakże intymnych opowieści, jakie chłonie się całym sobą, każdą cząstką, każdym zmysłem, po to, by samotność i ból pokrzywdzonych mogły przeniknąć nas do szpiku, stopniowo rozrywając serce na strzępy. Nakreślony gęsty i otumaniający, przesycony trwogą, ale jakże boleśnie prawdziwy klimat, dopełniony mistrzowskimi, przemawiającymi kreacjami bohaterów w połączeniu z porażającą tragedią, którą tak łatwo zamieść pod dywan, tworzą razem wyjątkowo mroczną, przeszywającą historię, która z każdą kolejną stroną zaciska na czytającym swe bezduszne macki, ściągając go niemal na skraj załamania. Przytłaczająca bezsilność miesza się z intensywnym gniewem wobec wygórowanych oczekiwań ze strony rodziców i szkoły, braku wsparcia, a wszystko to tak naprawdę dopiero wierzchołek góry lodowej…

Wu Xiaole w mistrzowski sposób nakreśliła przeszywające emocje, towarzyszące nauczycielce, borykającej się ze stratą swojej uczennicy, ale równocześnie kobiety, jaka w młodości sama pragnęła odebrać sobie życie. Jakie są podobieństwa, a jakie różnice między nimi? Jak wielkie są trudy dorastania i presja otoczenia, że młode dziewczęta decydują się na tak przerażający krok? Czy naprawdę nikt nie widzi ich cierpienia i nie może pomóc? I jaką rolę w tym wszystkim odgrywa postawa rodziców? Sugestywne, przystępne pióro pisarki sprawia, że czytelnik chłonie opowieść niezwykle intensywnie, odczuwa naszkicowane emocje niczym swoje własne, cierpi razem z bohaterką i szuka odpowiedzi oraz tak potrzebnego ukojenia.

Osobista, przepełniona smutkiem, presją, samotnością, jak i rezygnacją, wzruszająca do łez, nadzwyczaj refleksyjna, przenikająca na wskroś! Wu Xiaole nakreśliła niepokojącą i niebywale ważną opowieść, która silnie potrząsa czytającym i skłania go do głębokiej refleksji na temat zbyt wysokich oczekiwań, ich dramatycznych konsekwencji, jak i braku rozmowy czy życia pełnego niedomówień i uników. Ten odurzający rollercoaser rozerwie Waszą duszę na strzępy!

🏫✏️

Wu Yiguang doświadcza w miejscu pracy bolesnej straty, gdy jedna z jej uczennic odbiera sobie życie. Nauczycielka stara się poznać powody tej decyzji, snując jednocześnie rozważania na temat własnego życia, które też o mały włos kiedyś nie zakończyło się w podobnych okolicznościach.

📖📚

,,Niedoskonałe" to historia, w której autorka oddaje głos młodym Tajwankom żyjącym pod ogromną presją. Tempo życia i wymagania, jakim muszą sprostać zarówno w szkole jak i w domu, są przytłaczające i mają ogromny wpływ na ich kondycję psychiczną.

Oprócz tematyki zdrowia psychicznego uczennic główną oś powieści stanowi przemiana głównej bohaterki, dla której śmierć uczennicy staje się niejako punktem zwrotnym w życiu. Kobieta wspomina swoje młodzieńcze lata, analizuje ich wpływ na teraźniejszość i dokonuje oceny swojego życia, z której wyniku nie jest zadowolona.

Przyznaję, że nie jest to łatwa książka - z dwóch powodów. Po pierwsze ze względu na poruszaną w niej tematykę, a po drugie z powodu konstrukcji. Autorka skacze między aktualnymi wydarzeniami i tymi z przeszłości, i o ile zawsze uważam to za ciekawy zabieg, tak tu wydawało mi się to trochę za mało uporządkowane. Jest to jednak mój jedyny zarzut.

Uważam, że książka jest naprawdę wartościowa, mocna i poruszająca, a rozwój głównej bohaterki wart śledzenia. Wu Yiguang na swoim przykładzie pokazuje, że nigdy nie jest za późno, by zawalczyć o siebie i o życie, które da nam szczęście.

[TW: depresja, [Adres usunięty]ójstwo, toksyczn€ relacje]

👣🧭

[współpraca reklamowa z @neony_w.a.b]

🏫🖤 Niedoskonałe autorstwa Wu Xiaole to powieść, która wbija się w serce powoli, ale bezlitośnie. Z pozoru to historia młodej nauczycielki z elitarnego chińskiego liceum, ale im dalej zagłębiamy się w życie Yiguang, tym bardziej uświadamiamy sobie, że ta opowieść to emocjonalna wiwisekcja. Samobójstwo jednej z uczennic staje się punktem zapalnym do odkrywania nie tylko tajemnic szkoły, ale przede wszystkim ran, które Yiguang nosi w sobie od lat.

🏫🖤 Wu Yiguang nie jest bohaterką idealną – i to właśnie czyni ją tak prawdziwą. Jej chłodne małżeństwo, toksyczna relacja z matką, historia próby samobójczej z przeszłości – wszystko to układa się w bolesny, ale niesamowicie ludzki portret kobiety, która próbuje znaleźć sens w świecie pełnym nacisków, oczekiwań i milczenia. Szczególnie wstrząsająca jest retrospekcja z czasów gimnazjum, gdy matka zgadza się na stosowanie kar cielesnych wobec córki. To scena, która zostaje z czytelnikiem na długo.

🏫🖤 Jednym z najbardziej przejmujących wątków jest relacja Yiguang z jej matką – silną, despotyczną kobietą, dla której sukces dziecka jest jedyną formą miłości. Każde słowo krytyki, każda uwaga rani głębiej niż jakikolwiek fizyczny cios. Yiguang przez całe życie wspina się po drabinie oczekiwań, próbując zasłużyć na uznanie, którego nigdy nie dostaje. To portret emocjonalnego głodu, który zna wiele osób dorastających w cieniu perfekcji.

🏫🖤 Cennym, choć zepchniętym na dalszy plan, wątkiem jest historia dwóch uczennic – Xu Jinse i Wang Chengyi. Jedno pozornie niewinne Instastory staje się początkiem tragedii, pokazując, jak łatwo dezinformacja i bierność mogą zniszczyć czyjeś życie. To opowieść o nowoczesnym bullyingu – cichym, pozbawionym bezpośredniej przemocy, ale śmiertelnie skutecznym. W czasach, gdy media społecznościowe są integralną częścią młodości, ten wątek brzmi wyjątkowo prawdziwie i aktualnie.

‎ㅤ

🏫🖤 Styl autorki jest surowy, pozbawiony ozdobników – dzięki czemu jeszcze silniej odczuwa się ciężar opowieści. To książka, która nie daje ukojenia, ale daje zrozumienie. Niestety, końcówka cierpi na pewne problemy redakcyjne – literówki, dziwne tłumaczenia, brakujące spacje. To drobiazgi, które jednak w tak emocjonalnej narracji potrafią wybić z rytmu i odjąć nieco z satysfakcji, jaką niesie lektura.

‎ㅤ

🏫🖤 Niedoskonałe to historia trudna, ale potrzebna. O presji, samotności, ciszy wypełnionej bólem i o tym, jak łatwo przeoczyć cierpienie drugiego człowieka. Nie jest to książka, po której zamkniesz okładkę z uśmiechem – ale być może właśnie dlatego warto ją przeczytać. Bo są historie, które bolą, ale zostają w człowieku na długo. I to jedna z nich.

Ponoć to young adult a ja grubo już po 40-stce zachłysnęłam się tą książką i czytałam ze łzami w oczach. Mogę śmiało powiedzieć, że to pozycja dla tych, którym zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży leży mocno na sercu. Jeśli chcecie zrozumieć dlaczego nastolatki, tutaj głównie dziewczyny nie chcą żyć, myślą o samobójstwie to przeczytajcie koniecznie. Co takiego dzieje się w ich życiu, że mimo jak to często się mówi „mają wszystko” to wszystko tak ich boli i uwiera, że wolą skoczyć z dachu szkoły jak bohaterka książki. I czyja to wina? Rówieśników? A może trzeba uderzyć się w piersi i przyznać, że nie, że to my dorośli jesteśmy za to odpowiedzialni. Naszymi wygórowanymi oczekiwaniami, ciągłą krytyką, kontrolą, oceną. Próbą stworzenia młodego człowieka według naszego widzimisię. Brakiem miłości, zrozumienia, rozmowy, ale nie o ocenach i wyścigu szczurów, bo moje dziecko musi być najlepsze. Ono nie chce być najlepsze, chce być kochane i akceptowane takie jakie jest. Przeżyłam tę historię bardzo bo dotyka mnie w pewien sposób osobiście, bo problemy o których pisze autorka obserwuję zarówno w pracy jak i prywatnie w swoim otoczeniu. I bardzo mi zależy, żeby co niektórym dorosłym otworzyły się oczy.

Całą historię poznajemy z perspektywy nauczycielki Wu Yiguang, której uczennica popełniła samobójstwo. Zarówno ona jak i pozostali uczniowie próbują zrozumieć – dlaczego? Wu wraca pamięcią do swojej przeszłości i problemów z jakimi musiała radzić sobie sama, gdyż na wsparcie ze strony rodziców nie mogła liczyć. Miała być tylko kolejnym sukcesem swojej matki.

Kolejna nieśpieszna azjatycka książka, która poruszyła mnie bardzo. Zaintrygowała trochę innym podejściem do szkoły, nauki, nauczycieli niż u nas. Zaskoczyła poprawnością relacji na pokaz, brakiem pokazywania emocji, tym jak ciężko być sobą wśród najbliższych.

Książka, która wymaga uważności, wbija drobne szpileczki, mówi o tym co trudne, bolesne, niewygodne. Polecam najmocniej.