Niebieska łódka

„Zygi podpiera się na rękach, prostuje szczupłe nogi i zanurza stopy w piasku, jakby chciał się w nich schować. Myślę, że się nie docenia i zbyt często porównuje do innych, ale ja też tak robię. Może to naturalne, może każdy chciałby być inny niż jest?”.

.

Kto mnie zna dobrze wie, że do debiutów podchodzę z ogromną dawką rezerwy. Przede wszystkim wynika to z tego, że niektóre bywają strzałem w 10, a inne kompletną klapą. Jednak w przypadku „Niebieskiej łódki” obaw tych nie miałam. Lucyna Leśniowska w swoim dobytku ma już kilka tekstów, z którymi wcześniej dane było mi się zapoznać. Widać, że autorka w swoją pracę włożyła ogrom serca i pisała na tematy dla siebie ważne.

Nie jest to stricte książka dla młodzieży, choć to dla niej głównie jest dedykowana. Historia opowiedziana przez autorkę jest o miłości dwojga nastolatków, ale i o tym jak problemy dorosłych mają wpływ na ich życie. Książka ta przepełniona jest ogromną dawką emocji od radości, po strach, ogromną bezsilność i uczucie odrzucenia przez najbliższych. Więc widzicie, że wcale nie jest to taka „lajtowa” lektura. Owszem czyta się ją bardzo szybko i z ogromnym zainteresowaniem, dzięki przyjemnemu stylowi pisania autorki. DIalogi są świetne i pozwalają nam jeszcze lepiej odbierać całą fabułę, a także emocje naszych bohaterów. Podobnie jak dzięki narracji książki, która prowadzona jest w pierwszej osobie z perspektywy Juli oraz Zygiego. Akcja jest dynamiczna z elementami retrospekcji co bardzo cenię.

Główni bohaterowie - Julia i Zygi to prawdziwe postacie z krwi i kości. Nastolatkowie jakich pewnie każdy z nas zna, jednak ze skrywanymi demonami. Próbują być mili, empatyczni, odczuwają silną potrzebę akceptacji i przynależności do grupy. Jednak życie nie jest dla nich łaskawe i los dotkliwie ich doświadcza. Przed nimi stawianych jest wiele przeciwności losu i decyzji z którymi przychodzi im się zmierzyć, a także ponosić ich konsekwencje. Jedne z nich są trafniejsze inne mniej. Zaskakujące okazały się być dla mnie autorefleksje postaci, które były bardzo dojrzałe. Nawet zaczęłam się zastanawiać, czy sama w tym wieku potrafiłam dochodzić do takich wniosków. Jednak pomimo może nawet zbyt „dorosłych” refleksji Juli i Zygiego to trzeba przyznać, że autorka miała naprawdę wiele do powiedzenia i stanowi to idealny przekaz dla młodzieży. Może nawet swoisty drogowskaz jak radzić sobie z niektórymi problemami i emocjami. Sądzę, że Julia i Zygi to postacie z którymi może utożsamić się nie jedna osoba.

Lucyna Leśniowska stworzyła piękną książkę dla młodzieży, a także starszego czytelnika. Tak naprawdę każdy znajdzie w niej coś dla siebie i wyciągnie z niej życiowe lekcje. Nie mogę napisać nic innego niż polecam! Autorce ogromnie gratuluję świetnego debiutu i z niecierpliwością czekam na kolejne książki, bo jestem pewna, że będą one genialne. Brawo!

Czy można pokochać książkę całym sercem? Oczywiście ,że tak!

O tym jak pokochałam książkę „ Niebieska łódka” autorki Lucyny Leśniowskiej.

Kiedy otrzymałam książkę w zachwycie oglądałam grafikę okładki bo uwielbiam takie motywy inne niż wszystkie. …i jakoś tak wewnętrznie czułam nieodpartą chęć aby usiąść i przeczytać chociaż kilka pierwszych stron. I stało się. Przepadłam. Nie mogłam się oderwać…bo na kartach tej książki zaczynałam odnajdywać siebie z dawnych lat. To tak jakby ktoś opisał historie o mnie i moich marzeniach. Dał mi do ręki pędzel i pozwolił malować niebieskie łódki nad morzem. I jeszcze do tego ta niebieska róża…

Autorka w swojej książce zabiera nas na półwysep helski do malowniczej Jastarni. To tu poznajemy dwoje nastolatków Julię i Zygiego, którzy w dzieciństwie bardzo się przyjaźnili a teraz po latach spotykają się w jednej ławce w liceum.

Oboje obdarzeni są talentami i wielką wrażliwością. Julia pięknie maluje akwarelami i wkłada w to całe swoje serce a Zygi jest uzdolniony muzycznie i literacko. Ich życie wypełnia pasja , która ich uszczęśliwia i pomaga zapominać o trudnościach z jakimi przyszło im się zmierzyć w dzieciństwie i obecnie.

Czy przez to jedno wypowiedziane bez przemyślenia zdanie teraz uda im się od nowa odbudować przyjacielskie relacje z przed lat? Kim będą dla siebie dzisiaj gdy na ich drodze pojawią się Adam i Wiktoria?

„Niebieska łódka” to książka o pięknej podróży w głąb swojej duszy takiej z nutką nostalgii, lekkiej jak szum morza. To opowieść o pięknej miłości, przyjaźni, która umie wybaczać, dodawać siły i podnosić na duchu gdy zagrażają problemy a życie wydaje się porażką. Oraz taka o życiowych wyborach, które choć wydają się małe potrafią wpływać na nasze życia.

Autorka stworzyła piękną i autentyczną historię dla młodzieży jak również dobrą dla dorosłego czytelnika. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie i przeżyje niesamowitą podróż w głąb siebie, swoich wewnętrznych przeżyć oraz uczuć.

Pokochałam książkę całym sercem bo tak pięknie przemówiło do mnie to "młodzieżowe love story prosto z Jastarni". Zauroczyło i wywoła wiele dobrych emocji, ale również wiele wzruszeń.

Książka jest malownicza i wartościowa.

Czy wybierzesz się z autorką w rejs niebieską łódką? Ja nie żałuje tej podróży. Spróbuj i Ty, a poczujesz szum wiatru i pasek pod stopami … Polecam.

Przesypując drobinki piasku w dłoni wracam wspomnieniami do przeszłości, kiedy życie miało jeszcze tyle kombinacji i możliwości. Kiedy to odczuwanie było jeszcze nieco beztroskie i naiwne, łatwo można było ulec iluzji, że da się spełnić swoje marzenia... Adam i Zygi. Zygi i Adam... I ja - ukryta pod warstwą kolorów, eteryczna jak moje "nakrapiane obrazy". Delikatny szum wiatru, spokój morza, widok znajomego domu na wydmie. I chaos w głowie. Chęć, by wykrzyczeć wszystkie pytania, na które brakuje odpowiedzi. Potrzeba, by zachować cień pokory wobec losu, a jednocześnie mieć odwagę, by pozostać sobą. Zajrzeć przy tym w głąb siebie, by znaleźć przepis na szczęście. Nawet, jeśli serce bezgłośnie pęka, a w ustach czuć słony smak porażki. Małe dawki szczęścia, które przynoszą chwilową ulgę- to jest właściwa droga?

.

Trudno być obiektywnym wobec czegoś, co przywołuje wspomnienia. Trudno, żeby nie pulsowała rana, która dawno powinna się zagoić... Bo zabrakło odwagi? A może po prostu szczęścia? Ciężko uwierzyć w dojrzałość dwójki głównych bohaterów. Julia i Zygi- to z ich perspektywy poznajemy historię o przyjaźni, miłości, oddaniu, rodzącej się namiętności, pasji i przekonaniu o ważności tego, co "tutaj i teraz". Emocje przeplatane są muzyką oraz malarstwem. Klamrą, która spina różnorodność dróg, charakterów oraz oczekiwań wobec życia jest niebieska łódka, od której wszystko się zaczęło...

.

Dojrzałość przekazu koresponduje z wagą podejmowanych tematów. Alkohol, przemoc, problem poszukiwania tożsamości, przełamywania nieśmiałości, budowania poczucia własnej wartości. Pomimo tego, że fabuła koncentruje się wokół problemów nastolatków- nie znajdziemy tutaj ani infantylizmu, ani ckliwości. Styl powieści jest lekki, ale niezwykle malowniczy, eteryczny, fragmentami magiczny. Ta książka zwyczajnie urzeka. Zarówno na poziomie języka, jak i bogactwa treści. Uderza ogromna wrażliwość Autorki oraz jej fascynacja sztuką oraz miłość do polskiego Wybrzeża oraz Bałtyku. Bardzo polecam.

Głównymi bohaterami, a zarazem narratorami „Niebieskiej łódki”, debiutanckiej powieści Lucyny Leśniowskiej są szesnastoletni Julia i Zygi. Wraz z tą dwójką będziemy przemierzać szkolne korytarze, realizować pasje, zawierać przyjaźnie, zakochiwać się, zdobywać pierwsze doświadczenia seksualne, cieszyć się sukcesami i opłakiwać porażki. Brzmi banalnie, ale uwierzcie mi, banalnie nie jest. Lucyna Leśniowska bowiem, stworzyła bohaterów, którzy muszą mierzyć się nie tylko z emocjonalną niedojrzałością wynikającą z wieku, ale także pokaźnym bagażem traum i trudnych życiowych doświadczeń. Choroba alkoholowa jednego z rodziców, syndrom dziecka alkoholika, porzucenie, przemoc domowa i rówieśnicza. Problemy dorosłych wpływają na życie dzieci, na podejmowane decyzje, sposób postrzegania świata i siebie

Wychowywany przez ciotkę i wujka w poczuciu bezpieczeństwa, obdarzony miłością i zrozumieniem Zygi bardzo dotkliwie odczuwa brak obecności matki. Nie potrafi zrozumieć jej postępowania, wyborów, decyzji. Bez niej czuje się niepełny. „Wiele razy przekonałem się, że rozstania pozostawiają po sobie uczucie tęsknoty za czymś, czego jeszcze się nie przeżyło. To irracjonalne, ale takie miałem wrażenie za każdym razem, kiedy mama wyjeżdżała. Jakby zabierała ze sobą wartościową część mnie, sprawiając, że czułem się niekompletny i niewystarczająco dobry.” Podobnie jest z Julią. Choć dziadek zapewnia jej poczucie bezpieczeństwa, zachęca do rozwijania artystycznej pasji, jest blisko zawsze, gdy tego potrzebuje, to brak zrozumienia, ciepła i bliskości matki, odczuwa bardzo boleśnie.

Refleksje bohaterów mogą niekiedy wydawać się zbyt dojrzałe, ale w miarę gdy poznajemy ich bliżej, gdy odsłaniają przed sobą nawzajem i czytelnikiem to, co pragną ukryć przed światem, rozumiemy, że trudne dzieciństwo odcisnęło na nich swoje piętno. Zmieniło ich, sprawiło że patrzą na świat bardziej racjonalnie. Dojrzalej niż ich rówieśnicy, a nawet o kilka lat starsi Wiktoria i Adam.

„Niebieska łódka” to opowieść o przyjaźni, która wiele wybacza i wszystko rozumie, dzięki której rosną skrzydła, zmaganie z codziennością staje się łatwiejsze, a problemy i porażki nabierają odpowiednich proporcji.

W życiu Julii i Zygiego bardzo ważną rolę odgrywa pasja. Szeroko rozumiana sztuka pozwala im nie tylko na chwilę zapomnieć o trudach dnia codziennego, ale także zrozumieć własne emocje i z optymizmem patrzeć w przyszłość. Wartość dodaną stanowią wplecione w fabułę teksty szant czy opowieści o malarstwie.

Akcja „Niebieskiej łódki” osadzona została w konkretnym miejscu. Jastarnia ukazana z perspektywy ludzi mieszkających tam od urodzenia nabiera innego kolorytu. Zlokalizowanie wydarzeń w nadmorskiej miejscowości ma również wymiar edukacyjny. Autorka porusza między innymi temat czystości Bałtyku.

Motywem stale obecny na kartach powieści jest tytułowa łódka. Dla Julii, która umieszcza ją na każdym, stworzonym przez siebie obrazie jest symbolem przyjaźni, ale także czymś co ją wyróżnia, stanowi znak rozpoznawczy jej twórczości. Dla Zygiego, to metafora odwagi, wolności i niezależności.

Lucyna Leśniowska stworzyła emocjonalną powieść, wpisującą się w gatunek zwany new adult. Choć dedykowana młodzieży i tzw. „młodym dorosłym”, stanowi wartościową lekturę również dla osób starszych. „Niebieska łódka” to okno na świat młodzieńczych emocji i uczuć. Pozwala lepiej zrozumieć, szczególnie rodzicom, sposób postrzegania relacji międzyludzkich przez dzieci. Dowiadujemy się również, jak widzą samych siebie i otaczającą je rzeczywistość. Pełna pięknych metafor, skłaniająca do refleksji, napisana z dużą staranności i dbałością historia o sile przyjaźni.

…...

„ […] tylko dążenie do osiągnięcia celu daje pełną satysfakcję, szczęście i łzy radości. Półśrodki i kompromisy tłumią prawdziwe pragnienie i nigdy nie dadzą poczucia, że osiągnęło się to, na czym nam zależało."