Nie zatrzymacie mnie

Otrzymujemy historię pełną buntu. Czyż nie taki jest każdy nastolatek?

Rasizm też wylewa się z każdej strony. Można pomyśleć, że w dzisiejszych czasach czarnoskórzy ludzie mają się lepiej niż kiedyś, jednak nadal jesteśmy w tyle... Czuć te niesprawiedliwość. Chciało by się stać z główna bohaterka na dziedzińcu w szkole i skandować "nie zatrzymacie mnie!" .

Oczywiście wybawiłam się też. Bri, gdy słyszy słowo nie, źle je interpretuje i robi na przekór wszystkim 🤭Czekałam na rapowe kawałki, na jej niezwykle umiejętności. Nie raz pisząc recenzje siedzę i się zastanawiam co napisać, a bohaterka płynęła z słowami.

Otrzymacie też tu świat gangsterów, prawa ulicy, muzyki, która potrafiła spowodować nie małe zamieszanie.

Książka jest i dla nastolatków, którzy szukają w sobie tego JA jak i dla starszych czytelników. Ja polecam!

Nie miałam co do niej zbyt wielkich oczekiwań, ale naprawdę się pozytywnie zaskoczyłam.

Bri jest świetnie stworzoną postacią. Ma marzenia i stara się do nich dążyć. Mimo błędów jakie popełnia na drodze nie zatrzymuje się. Na szczęście udało jej się zdac sobie sprawę co chce sama tworzyć i nie dać się zmanipulować.

Co do jej piosenki wiadome było że wywoła wielki szum przez tekst nawiązujący do noszenia broni i walki z policja. Był to chyba jeden z gorszych scen w książce. Dziewczyna przez to dając się ponieść emocja wypowiada się agresywnie na live, który widzi bardzo dużo osób.

Poza muzyką tez nie ma łatwego życia. Wiele osób będzie mogło utożsamić się z bohaterka.

Dziewczyna pochodzi z biedniejszej dzielnicy i jej matka traci pracę. Jest więc narażona ma hejt i brak podstawowych życiowych rzrczy takich jak jedzenie czy prąd.Kolejnym wątkiem jest utrata bliskich, ponieważ dziewczyna w bardzo młodym wieku traci ojca. Mamy też stronę walki z gangiem i pojawienie się narkotyków. W szkole tez nie może czuć się bezpiecznie bo czarnoskore osoby są w niej inaczej traktowani.

Co do postaci pobocznych tez zostały fajnie stworzone a samą ksiazke da się naprawdę szybko przeczytać.

Pojawił się drobny wątek romantyczny więc dla osób które nie lubią takiego wątku nie będzie on bardzo zauważalny.

Ksiazka była napisana w dość przystępny sposób i naprawdę wszystkim polecam!!

„Nie zatrzymacie mnie” to książka autorstwa Angie Thomas wydana przez Wydawnictwo Papierowy Księżyc [współpraca reklamowa z @papierowyksiezyc ]

Bri ma szesnaście lat i jedno marzenie, jeden cel w życiu, za którym będzie podążać bez względu na wszystko. Dziewczyna chce zostać największą raperką wszechczasów, idąc w ślady swojego ojca – legendy podziemnego hip-hopu, który zginął tragicznie, nim zdołał zawojować cały świat.

Aktualnie Bri skupia się na tym, aby wygrać swoją pierwszą raperską bitwę na Ringu. Po tym wydarzeniu nic już nie będzie dla dziewczyny takie samo.

W książce mamy wiele kwestii, które sprawiają, że jest to nie tylko przyjemna, ale i wartościowa lektura dla młodzieży i osób starszych. Bri walczy o spełnienie swoich marzeń, mając przy tym wzloty i upadki, ponosząc sukcesy i porażki. Nie jest kolorowo, nie zawsze jest dobrze, ale autorka pokazuje nam, że warto dążyć do celu. Jest autentycznie, bo książka nie jest przesłodzona, nie jest historyjką o prostej drodze do gigantycznego sukcesu. Bri, mimo tego, że jest córką gwiazdy, nie ma łatwo. Wręcz przeciwnie. Do tego jest szufladkowana, prześladowana, dyskryminowana, postrzegana przez pryzmat osiągnięć ojca i również spoczywa na niej większa odpowiedzialność za to, co robi.

Podobało mi się to, jak autorka pokazała całe otoczenie Bri. Z jednej strony wkraczamy w świat muzyczny, a z drugiej – w świat uliczny, gangsterski. Tutaj jeden i drugi przenika się, łączy ze sobą. Muzyka rządzi się swoimi prawami, ulica – swoimi. Jednak połączenie dwóch sfer sprawia, że niekiedy robi się naprawdę gorąco i niebezpiecznie. Gdy dodamy do tego bliższe otoczenie Bri, czyli środowisko szkolne, gdzie rówieśnicy potrafią być naprawdę paskudni, a także problemy rodzinne, to wszystko momentalnie się komplikuje.

Głównym atutem książki jest to, że autorka nie boi się poruszania cięższych, niekiedy nawet kontrowersyjnych tematów. Jest strata bliskiej osoby, traumatyczne przeżycia, beznadziejna sytuacja rodzinna, brak pieniędzy, brak jedzenia, uzależnienie od narkotyków, dyskryminacja czarnoskórej młodzieży nawet i w szkole, mnóstwo nierówności i niesprawiedliwości społecznych, które przewijają się przez całą książkę. Również przy okazji „wybicia się” Bri, zaczyna towarzyszyć dziewczynie hejt w Internecie, ciągłe wystawianie na komentarze publiczności, niełatwe sytuacje, a przede wszystkim – przeinaczanie, zakłamywanie rzeczywistości przez media.

Szczerze mówiąc, mimo, że Bri niekiedy sprawiała wrażenie niedojrzałej, to za chwilę to nadrabiała i zyskiwała w moich oczach. Widać było, że przeżyła wiele, ma swoje zawahania i nie zawsze wie, co ma robić, ale nie jest pusta. Jest to wartościowa dziewczyna, której z chęcią kibicujemy, a jej teksty potrafią rozwalić na łopatki. Podziwiałam jej zaangażowanie mimo tego, jak była traktowana przez innych, jak wiele razy była zwyczajnie wkurwiona na cały świat, rozczarowana ludźmi.

Historia Bri jest wciągająca i angażująca, a przede wszystkim – pozostaje z nami na dłużej. Książka jest kontrowersyjna, momentami nawet brutalna, ale też i poruszająca. Jest potrzebna i otwierająca oczy. Jest uświadamiająca i skłaniająca do refleksji. Jest ważnym głosem.

Jeśli macie ochotę na książkę, która opowiada nie tylko o drodze do spełniania marzeń, ale i porusza naprawdę grube tematy i jest wartościowa pod wieloma kwestiami, to sięgnijcie po „Nie zatrzymacie mnie”.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Papierowy Księżyc.

"Czasem ludzie zapominają, że walczyć trzeba nie tylko o siebie, ale także o innych."

"Nie zatrzymacie mnie" autorstwa Angie Thomas to pozycja niełatwa, ale bardzo wartościowa.

Na początku miałam problem z wczuciem się w fabułę ze względu na styl autorki, który niedokońca przypadł mi do gustu.

Dość szybko się jednak przełamałam, gdyż sama historia była dobra i wciągająca.

Dużo w tym zasługi Brii głównej bohaterki, którą okazała się czarnoskóra dziewczyna dążąca do spełnienia marzeń o karierze muzycznej jako raperka. Jej postać jest bardzo dobrze wykreowana i autentyczna. Jest to dziewczyna o mocnym i silnym charakterze, która nie daje sobie w kaszę dmuchać. Jej zaciętość nie raz mi zaimponowała. Bardzo lubię takie kobiece postacie.

W książce poruszany jest wątek rasizmu i walki o siebie, co jest trudnym tematem i budzi we mnie mocną niechęć do ludzi i ich braku empatii i zwykłej przyzwoitości.

Książka ta porusza także inne bardzo ważne tematy, takie jak nierówność społeczna, przemoc i wolność słowa. Nie da się ukryć, że jest to bardzo wzruszająca i przepełniona emocjami pozycja. Ukazuje, jak trudne jest dążenie do spełnienia swoich marzeń, a także jak ciężkie jest życie w biednej dzielnicy, gdzie każdy dzień zdaje się odzierać z nadziei na lepsze jutro.

Podoba mi się również, jak autorka wplotła wątek muzyczny w całą historię, co jest świetnym zabiegiem.

Ogólnie cała książka ,,Nie zatrzymacie mnie" bardzo mi się podobała. Jak wspomniałam na początku, jest to wartościowa pozycja, którą szczerze mogę polecić każdemu.

✔️Współpraca reklamowa z @papierowyksiezyc 🖤.

Bri chce zostać raperką. Jej teksty są prawdziwe, szczere, mówią o sprawach dla niej ważnych. Dziewczyna bierze udział w bitwie na piosenki i wygrywa, a potem nagrywa pierwszy utwór, w którym daje upust swojej frustracji. Nie wszystko jednak idzie zgodnie z planem. Ludzie zamiast zrozumienia dla sytuacji nastolatki, zaczynają ją traktować jak osobę podżegającą do buntu. Czy Bri zdoła pozbyć się łatki bandziorki?

Nie zatrzymacie mnie autorstwa Angie Thomas to powieść młodzieżowa z wieloma ważnymi wątkami. Narratorką jest główna bohaterka, szesnastoletnia Bri. Dziewczyna jest czarna, przez co traktowana jest w szkole inaczej – częściej trafia na dywanik u dyrektora, ochrona zdecydowanie częściej bierze ją na celownik przeszukań niż białych uczniów. W sklepach nastolatka musi się pilnować, by nie zostać uznaną za złodziejkę. O swoje bezpieczeństwo dba na każdym kroku. Nie jest jednak potulna jak baranek – ma cięty język, działa pod wpływem impulsu, walczy o swoje marzenia.

Bri jako bohaterka bywała dla mnie niezrozumiała. Wiem, że chciała spełnić swoje marzenia i bardzo jej w tym kibicowałam, jednak miałam wrażenie, że idzie do celu po trupach. Zawodziła matkę, lokowała swoje zaufanie w niewłaściwych osobach, działała pod wpływem emocji, co potem przyniosło jej więcej problemów niż pożytku. Nie chciała dopuścić do siebie dobrych rad. Dla potencjalnej kariery gotowa była poświęcić szkołę, wykształcenie, a nawet przyjaciół.

Jednocześnie bardzo ciekawy jest styl powieści. Narracja pierwszoosobowa pozwala nie tylko lepiej poznać Bri, jej marzenia, pragnienia i rozgoryczenia, lecz także świetnie oddaje styl wypowiedzi i myśli dziewczyny. Pojawiają się fragmenty utworów, które nagle zaświtały jej w głowie, nie brakuje ciętych ripost i opinii, które wygłasza i których nie. Narracja jest płynna, lekka, czasem przypomina rap. To ogromny plus – pasuje do nastoletniej raperki.

Powieść pokazuje Bri, która musi mierzyć się z legendą swojego ojca. Był świetnym raperem, który zasłynął w środowisku. Jego przedwczesna śmierć sprawiła, że rodzinie było trudno. Mimo wszystko to właśnie on sprawił, że Bri pokochała rap. Jej teksty dotyczyły tego, co czuła, opowiadały o sytuacjach, w jakich się znalazła, a jednak i tak ciągle porównywano ją do ojca – nawet zyskała pseudonim nawiązujący do niego. To wszystko powoli zaczynało ją drażnić, chciała zyskać sławę za swoje teksty, a nie wybić się na plecach zmarłego rodzica.

Drugą ważną rzeczą jest niezrozumienie, z jakim mierzy się niemal na każdym kroku dziewczyna. Jest postrzegana przez pryzmat swojego wyglądu i pojedynczych sytuacji. Tekst jej piosenki brany jest dosłownie, niemal nikt nie rozumie jego przekazu. Jednak nie tylko ona jest tak oceniana – jej matka, jej ciotka także są osądzane za jedną rzecz, nie widzą dla siebie perspektyw na przyszłość, mimo że walczą każdego dnia, by przeżyć i utrzymać się na powierzchni.

W całej tej powieści czuć pewien rodzaj beznadziei – jakby bohaterka i jej bliscy z góry byli skazani na porażkę przez kolor skóry i sytuację, w której się znaleźli. Pocieszający jest jednak koniec pozycji, który daje nadzieję na lepsze jutro.

Nie zatrzymacie mnie to powieść napisana świetnym, oryginalnym stylem. Bohaterka zapada w pamięć, a poruszane tu wątki są ważne i skłaniają do refleksji.