Nie zapomnij o mnie

Georgina i Lucas byli w liceum, kiedy nauczycielka postanowiła ich razem posadzić. Tak zaczęło się między nimi coś więcej niż tylko zwykła znajomość. Jednak były powody, które sprawili, że trzymali swój związek w tajemnicy. Nadszedł dzień balu, który dla nich miał znaczyć dużo więcej, niż tylko to, co działo się w szkolnych murach. To miała być ich noc, pierwsza wspólna, początek dalszej drogi. Jednak stało się zupełnie inaczej.

Mija wiele lat. Georgina nie jest już tamtą dziewczyną, była w wielu związkach, jednak tak naprawdę kochała jeden raz, dawno temu. Kobieta traci pracę, a jakby tego było mało, przyłapuje faceta na zdradzie. Jednak nie załamuje się na długo i zaczyna nową pracę. Zostaje barmanką i jak się niebawem okazuje, jej nowym szefem jest Lucas, jej miłość sprzed lat. Na dodatek mężczyzna jej nie pamiętam. Jak potoczy się dalsza znajomość tej dwójki?

W książce znajdziemy historię miłosną, ale również porusza pewne trudne tematy (jakie musicie odkryć sami :)). Mnie książka przypadła do gustu. Uważam, że była ciekawa, a także wciągająca.

Zdecydowanie podobało mi się to, że najpierw poznajemy historię Georginy i Lucasa, kiedy byli nastolatkami. To naprawdę dużo wnosi, pozwala wiele zrozumieć.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani.

Georgina jest osobą sympatyczną, z dużym poczuciem humoru, a jednocześnie niezbyt udanym życiem. Zwolniona z pracy, nakryła faceta na zdradzie, a mimo wszystko się nie poddaje. Po każdym kolejnym upadku podnosi się i idzie dalej. Zdecydowanie ją polubiłam.

O Lucasie nie powiem mam wam tak naprawdę nic. Nie da się jednocześnie, nie zdradzając zbyt wiele z fabuły. Zdradzę tylko, że jest bohaterem, którego trzeba bliżej poznać, aby zrozumieć i ocenić.

„Nie zapomnij o mnie” to książka, z którą spędziłam miło czas i uważam, że warto ją przeczytać. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Pamiętacie swoją pierwszą miłość? Podobno to jest ta, której nigdy się nie zapomina 😍

Lucas był jej pierwszą miłością. Tą jeszcze nieśmiałą, która przychodzi znienacka. Tą wyznawaną na brzegu kartki, ze wspólnymi notatkami. Tą skrywaną przed innymi uczniami liceum. Tą, którą czuje się całym ciałem, sercem i umysłem.

I równocześnie tą, która najbardziej łamie serce 💔

Georgina i Lucas spotykają się po latach. On okazuje się jej szefem, co dodatkowo komplikuje sprawę. Dodatkowo, bo sprawia wrażenie, że... jej nie pamięta. Tylko czy aby na pewno?

Ta książka jest ciepła, urocza, choć momentami podejmuje też trudniejsze tematy. Pokazuje bowiem nie tylko zachowania i obawy licealistów. Ich niekiedy prostolinijność i ufność w uczucia. Próby dopasowania do grupy, nie odstawania od ogólnych oczekiwań, dążenie do akceptacji. Obrazuje też problemy już dorosłych osób.

Niesie też jeszcze jeden ważny przekaz - zanim ocenisz, wysłuchaj. Bo czasem to co bierzemy za pewnik, może tak naprawdę być czymś zupełnie odmiennym, a pozory potrafią wyrządzić ogromne szkody.

Jeśli szukacie książki, przy której poczujecie ciepło w serduszku, to zwróćcie na tę uwagę 😉

Recenzja przedpremierowa

Współpraca reklamowa z wydawnictwo muza

Premiera 08.02.2023

„Nie zapomnij o mnie” – Mhairi McFarlane

„Czasem celowo nie dbamy o siebie, bo ludzie, po których spodziewaliśmy się troski o nas, zawiedli nasze oczekiwania. Zaniedbujemy się, jakbyśmy chcieli się na nich odegrać.”

Czy można zapomnieć o swojej pierwszej miłości ? Czy uczucia potrafią być tak silne, że przetrwały ponad dekadę ?

Georgina, kobieta po trzydziestce, która nie potrafi znaleźć swojego miejsca na ziemi. Łapie się różnych prac ale niestety to taka mała chodząca katastrofa. Nie potrafi niczego utrzymać, ale kiedy los postanawia jej to wynagrodzić to zrobi wszystko aby wreszcie udowodnić wszystkim, że się mylą. A ona wreszcie poczuje szczęście. Goergia to taka miła i dobra osóbka z ciekawym życiem w którym nie brakuje zawirowań, zarówno tych smutnych, śmiesznych i żenujących. Takich bohaterek nie da się nie lubić. Wszystko co robi jest inne, ale bardzo szczere. Nie ma łatwo, ale nigdy się nie poddaje. Gdy upada to się podnosi. Nic nie jest w stanie jej złamać.

Lucas z nerda wyrósł na przystojniaka. Pomaga bratu w prowadzeniu działalności. Sam musi borykać się z trudnym czasem. Nie pozwala sobie na zbliżenie. Traktuje innych z rezerwą ale kiedy ich pozna to przełamuje lody. Jest to typ faceta, który pomoże w każdej sytuacji, zaopiekuje się i wyciągnie dłoń.

Spotkanie po latach, które zaczyna się tak jak nie powinno, ale dzięki niemu cała historia nabiera jeszcze większego smaku i zaciekawienia o co w tym wszystkim wchodzi. Relacja która zaczęła się kiedyś ma szansę na rozkwit teraz, ale to nie będzie łatwa batalia. Georgina i Lucas widują się w pracy, ale zamieniają tylko kilka słów. Z czasem zaczyna się rozwiązywać pewna tajemnica i to może być przełom.

Bardzo zabawna i romantyczna historia o kobiecie, która czasem przypomina Bridge Jones. Nie ma łatwo, a ciągłe kłopoty w jakie się pakuje przysparzają jej nerwów, a mi dużo śmiechu, a czasem i łez. W dużej mierze dostałam historię jej życia – rodzinnego, z znajomymi i dosyć kłopotliwym byłym.

To nie jest typowa historia o miłości. Bohaterka dużo o niej myśli, a najbardziej o dawnej miłości. Cały czas o nią walczy i się nie podaje, pomimo, że dużo osób rzuca pod jej nogi wielkie kłody. Kiedy to się działo, to miałam ochotę wszystkich porządnie uderzyć i przemówić do rozsądku. To wszystko oznacza, że książka jest emocjonalna i umie grać na ludzkich uczuciach. A że moje są bardzo wrażliwe to już w ogóle.

Takich książek powinno być więcej. Nie dość, że można się przy niej nieźle rozluźnić to dostałam wątek dawnej miłości i wielu perypetii. Nawet nie zauważyłam jak kartki przelatywały mi przez palce. Tak mi się ją dobrze czytało, że w jeden wieczór i byłam już po lekturze. Miałam niedosyt.

Jeśli lubicie książki z niebanalną bohaterką, z wątkiem pierwszej miłości i dosyć nietypowych sytuacji, to koniecznie sięgnijcie po tę historię.

10/10

„Twoim prawdziwym problemem nigdy nie jest to, czym najbardziej się przejmujesz, co ma pozytywną stronę – czasami przejmujesz się bez powodu”.

„Nie zapomnij o mnie” to kolejna książka Mhairi McFarlane, która chwyciła mnie za serce. Ma coś w sobie, a swoją delikatnością potrafi przebić się do najgłębszego wnętrza czytelnika.

Czuję, że ta książka przyniosła mi ukojenie. Jest trudna i bolesna, ale przez to bardzo emocjonalna. Historia jest przedstawiona w taki sposób, że czytamy o najbardziej osobistych przeżyciach i emocjach bohaterów.

Losy Georginy śledzi się z zapartym tchem. To bohaterka, której się kibicuje, współczuje i pragnie jej szczęścia. Są takie momenty, które sprawiają, że zapomina się o wszystkim, co dzieje się wokół i ma się przed sobą tylko historię głównej bohaterki.

Cała akcja ma swoje własne tempo. Nie jest ani zbyt wolne, ani za szybkie. Skupia się na wewnętrznych przeżyciach i przedstawia ich różne aspekty. Powieść jest wielowątkowa, chociaż skupia się na motywie pierwszej miłości. Ta miłość jest jak powiew świeżego powietrza, jak wybuch wulkanu a jednocześnie jak coś najbardziej stabilnego.

Uczucie, które połączyło Georginę i Lucasa w czasach szkolnych było nieoczekiwane. Gdy po latach spotykają się ponownie jest w nich dużo żalu i niedopowiedzeń. Ich relacja nie jest pełna namiętności, ale jej delikatność, w której nienawiść przeplata się z tym prawdziwym uczuciem robi świetną robotę.

„Nie zapomnij o mnie” niesie za sobą ogrom doświadczenia. Błyskotliwość tej historii miesza się z jej delikatnym humorem i urzekającą aurą. To książka, o której nie da się zapomnieć, bo jest gwarancją prawdziwych emocji!

Georgina nie tylko imię ma oryginalne. Jej styl bycia, według niektórych, niekoniecznie pasuje do wieku, rozpoczynającego się już magiczną liczbą "3". Ona jednak uwielbia swoją różową kurtkę i czuje się dobrze w swojej skórze, pomimo ocen innych. Nie udało jej się skończyć studiów i pracuje w podrzędnej restauracji jako kelnerka, choć zdecydowanie stać ją na więcej. Zawsze marzyła o karierze pisarskiej, jednak ta kwestia pozostała dla niej jedynie w sferze marzeń. Ma ukochanego żółwia, nieznośną współlokatorkę i paczkę przyjaciół, którzy zawsze ją wesprą. Jej chłopakiem jest aspirujący niezwykle wysoko komik, niezbyt lubiany wśród jej otoczenia. Nie najlepiej dogaduje się ze swoją rodziną i czuje się w niej niczym czarna owca, która niesie swoją osobą jedynie rozczarowanie. I choć Georgina to niezwykle elokwentna kobieta, zjednuje sobie ludzi w mgnieniu oka i mogłaby podbijać świat, to ona tego nie dostrzega. Czy ktoś pomoże jej otworzyć oczy i rozpostrzeć skrzydła?

Lucas będąc nastolatkiem był traktowany jako outsider z uwagi na swoje irlandzkie pochodzenie. Nie wyróżniał się urodą czy zachowaniem i zawsze trzymał się z boku. Jednak dzięki zbiegowi okoliczności, Georgina mogła poznać go z innej strony i zauważyć jego wartościowe cechy skryte przed światem. Po latach to człowiek zamknięty w sobie, nieco niedostępny i zdający się być niezadowolonym z wielu kwestii. Wraz z bratem otwiera pub i to ponownie sprowadza go w strony, o których wolałby zapomnieć. I wszystko wskazuje na to, że naprawdę odsunął w głąb pamięci wszelkie wspomnienia o licealnym mieście i dziewczynie, którą tam zostawił.

"Nie zapomnij o mnie" to naprawdę wyjątkowa książka, którą trudno będzie... zapomnieć :-) Na wstępie ostrzegam miłośników mocniejszych wrażeń z lektury, że jest to typowy romans obyczajowy, w którym na próżno szukać erotyki czy nieposkromionych żądzy. Fabuła płynie dość niespiesznie, a czytelnik ma okazję przyjrzeć się kolejnym wydarzeniom z życia głównej bohaterki oraz poznać towarzyszące jej rozterki. To jedna z tych powieści, którą należy się po prostu delektować- ja to zrobiłam i spędzony z nią czas był dla mnie nad wyraz udany. Niebanalna narracja Autorki wciąga zupełnie niespostrzeżenie i sprawia, że kolejne kartki tej pozycji przerzucamy wręcz z nabożną czcią, pragnąc smakować tę lekturę niczym najwykwintniejsze danie (z pewnością nie pochodzące z pierwotnej pracy głównej bohaterki). Ciekawym zabiegiem pozostaje tajemnica w jakich okolicznościach doszło do zerwania więzi w nastoletnich latach między Georginą a Lucasem, a rozwiązanie tej sprawy jest nadzwyczaj poruszające, pouczające i sięgające do niezwykle ważnego tematu. Ale Autorka w tej książce porusza także inne kwestie, życiowe, z którymi można się utożsamiać i nawet na chwilę nie próbuje lukrować rzeczywistości. Ukazuje skomplikowane relacje rodzinne, które mogą mieć znaczący wpływa na samoocenę, problemy z komunikacją, które mogą nieść ze sobą dalekosiężne skutki ale też to jak próba zaimponowania innym i wpasowania się w otoczenie może skierować życie na kompletnie inne, niekoniecznie lepsze tory. To historia o bólu, który nie zelżał mimo upływu lat, o tajemnicach, które powoli aczkolwiek skutecznie zjadają od środka, o nieudanych wyborach, pięknej przyjaźni, toksycznej miłości i konsekwencjach jakie powyższe sprawy za sobą niosą. Chwyta za serce, zagnieżdża się w duszy, zaskakuje, daje do myślenia i wzbudza mnóstwo empatii. Ze swojej strony jak najbardziej polecam!

"Czuję się jak samolot, który wszedł w korkociąg i spada w zwolnionym tempie" - M. McFarlane.

Czasy szkoły ona i on. Oboje szczęśliwi młodością. Potem nadchodzi dorosłe życie i ich drogi się rozchodzą. Wiele lat później Georgina dostaje niezły łomot życia - najpierw strata pracy, a potem jej chłopak okazuje się niewierny. Podejmuje nowa pracę i życie znów uderza w klimatach przeszłości. Jej szefem okazuje się być ten sam facet w którym od lat się kochała, tyle że on jej nie pamięta.

Główna bohaterka jest silną kobietą mimo problemów stara się odzyskać ponownie nad spokojnym kursem. Udaje jej się złapać nową pracę, ale to nie jest już powrót do radości widząc osobę, która cię nie pamięta, a może nie chcę pamiętać? Sama ona wiele razy przeżywa wewnętrzne rozterki i bardzo dużo myśli nad tym co się już wydarzyło, dlaczego tak było i co może się wydarzyć. Nie obeszło się bez dręczącego snu. Podobał mi się ten zabieg, zbliżało to do bohaterki i mogliśmy ją jeszcze bardziej poznać.

Główna bohaterka próbuje zająć się swoją pracą, jednak cały czas na swojej drodze (co nie było wcale wyimaginowane) spotyka swoją przeszłość pod postacią osób i wspomnień. Musi walczyć między teraźniejszością a przeszłością. Tylko która część wygra te starcie? Powrót do tego co było i pokazanie Lukasowi, że to właśnie ona! Czy jednak osunąć się w cień.

Między czasie mamy spotkania przyjaciół pełnię humoru i naprawdę ciekawych wysuniętych tez życiowych.

Powiem Wam tak: będzie się tu trochę działo.

Bardzo, bardzo dziękuję @wydawnictwomuza za egzemplarz! 🤗🤗🤗 [Współpraca z Wydawnictwem Muza]

Ps: Premiera książki 8 luty 2023.

Książka "Nie zapomnij o mnie" Mhairi McFarlane czekała już dłuższy czas na przeczytanie. W końcu nadszedł jej czas i mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że to była naprawdę świetna historia.

To był naprawdę paskudny dzień w życiu Georginy. Nie dość że wyrzucono ją z pracy to również przyłapała swojego chłopaka na zdradzie gdy szukała u niego pocieszenia. Ale na szczęście ze złych rzeczy czasem może wyjść coś dobrego. Udaje jej się dość szybko załapać inną i co najważniejsze lepszą pracę, a na jej drodze pojawia się jej pierwsza miłość, która niestety zdaje jej się nie pamiętać. Jak to wszystko się skończy? Czy stara miłość nie rdzewieje?

Jesli szukacie książki gdzie dużo się dzieje, a uczucie między głównymi bohaterami wybucha dość szybko to zdecydowanie nie ta powieść. Tutaj wszystko rozwija się bardzo powoli, wręcz ślimaczo. Nie przeszkadzało mi to w ogóle. Wręcz przeciwnie, dzięki tej książce sama zatonęłam w moich wspomnieniach kiedy zakochałam się na zabój w wieku 17 lat. To była moja pierwsza najprawdziwsza miłość, gdzie dosłownie bujałam w obłokach i nie widziałam świata poza nim. Cudownie było wrócić do tamtych emocji. I ta książka właśnie mi to umożliwiła. Zdecydowanie autorka ma lekkie pióro i fajne pomysły na fabułę. Czułam iskrzenie między Georginią i Lucasem. To sprawiło, że chciałam zdecydowanie dowiedzieć się jak to się skończy. Bardzo fajnie spędziłam czas przy tej książce. Mimo, że nie jest to typowa, schematyczna historia o miłości to szczerze ją polecam.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszej książce - "Miłość na później", jednak nie miałam okazji czytać. Postanowiłam zapoznać się z piórem pisarki właśnie czytając jej najnowszą powieść - "Nie zapomnij o mnie". Znajdziemy tutaj motyw spotkania po latach, który bardzo lubię w książkach. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko. Mi zapoznanie się z historią bohaterów zajęło jeden wieczór. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, dobrze poprowadzona, jednak zabrakło mi tutaj przysłowiowego "tego czegoś". Historia została przedstawiona z perspektywy głównej bohaterki - Georginy, co pozwoliło mi lepiej ją poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, z czym się boryka, jak wyglądała jej przeszłość, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. To taka postać, z którą myślę, że śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Tak naprawdę cała historia przedstawiona na kartach tej powieści skupia się właśnie na postaci Georginy, co w pewnym momencie stało się trochę przytłaczające. Zabrakło męskiego punktu widzenia, bo byłam bardzo ciekawa Lucasa i tego co siedzi w jego głowie. Moim zdaniem zdecydowanie za mało było tutaj scen z obojgiem bohaterów, co sprawiało, że w ogóle nie poczułam chemii pomiędzy nimi i emocji, które powinny mi towarzyszyć w trakcie czytania podobno komedii romantycznej. Na pewno nie uważam czasu spędzonego z tą książką za zmarnowany, ale wiem, że historia bohaterów z pewnością nie zostanie w mojej pamięci na dłużej. Niemniej jednak w przyszłości chętnie ponownie sięgnę po powieść aktorki, bo kto wie.. może kolejna jej książka bardziej przypadnie mi do gustu.

„Czasem celowo nie dbamy o siebie, bo ludzie, po których spodziewaliśmy się troski o nas, zawiedli nasze oczekiwania. Zaniedbujemy się, jakbyśmy chcieli się na nich odegrać.”.

„Nie zapomnij o mnie” to historia inna, niż wszystkie, którą czytało mi się niezwykle dobrze. Jednak szczerzej mówiąc, liczyłam, że fabuła będzie wyglądać nieco inaczej, ponieważ byłam nastawiona na typowy romans. Jednak według mnie ta okrężna droga prowadząca do romansu, pozwoliła dobrze poznać główną bohaterkę i uważam to za ogromną zaletę tej powieści.

Georgina to dobrze wykreowana postać, która choć wydaje się być kolorowa, ma w sobie wiele szarych odcieni, które rzucają cień na jej życie.

Jej osoba wnosiła wiele do fabuły książki, ponieważ jej poczucie humoru i nastawienie do świata nieraz sprawiło, że śmiałam się w głos, jednak były również momenty, gdy jej historia, wywoływała te smutne odczucia.

„Nie zapomnij o mnie” to książka, która czyta się właściwie sama, tak szybko ubywają kartki podczas czytania. Jednak zamiast historii miłosnej, nazwałbym ją po prostu historia Georginy, którą warto poznać. Z ciekawością obserwowałam jak radzi sobie z kolejnymi kłodami rzucanymi jej pod nogi, momentami byłam z niej wręcz dumna, tak jakby była moja bliską przyjaciółką. Lubię takie książki, gdzie bohaterowie stają mi się, aż tak bliscy. To naprawdę świetne uczucie.

Polecam tę książkę bardzo mocno.

„Nie zapomnij o mnie” to książka autorstwa Mhairi McFarlane wydana przez Wydawnictwo Muza [współpraca reklamowa].

Książka zaczyna się z impetem. Georgina Horspool ma za sobą ciężki dzień – została zwolniona z pracy w paskudnych okolicznościach, a gdy przyjeżdża do swojego faceta i chce wyrzucić z siebie wszelkie zło i smutki, okazuje się, że dziewczyna staje się świadkiem „porno na żywo”. Utrata pracy i zdrada jednego dnia. Czy może być gorzej?

Jeden dzień sprawia, że życie Georginy wali się na łeb, na szyję. Na szczęście dziewczyna nie dramatyzuje, a stara się jakoś to wszystko poukładać, mimo, że jak się spodziewamy, nie jest jej łatwo. Z pomocą rodziny Georgina załapuje się do pracy, aby jednak mieć za co żyć i opłacać rachunki. Fucha barmanki to świetna okazja, aby zacząć wszystko na nowo. Georgina nie spodziewa się jednak, że los szykuje dla niej kolejne nieprzewidziane scenariusze – w pracy okazuje się, że jej szefem będzie Lucas, facet, w którym była zakochana przed laty.

Wszystko zapowiada się dość przewidywalnie, prawda? Spotkanie po latach, rozkwit miłości na nowo, jakieś podchody, wspominki, tiru-riru… Czytaliśmy o tym wielokrotnie, oglądaliśmy to również wielokrotnie. Problem w tym, że dawna miłość Georginy… nie rozpoznaje jej zupełnie. O co tu chodzi? Czy można kogoś wymazać z pamięci ot tak?

Plusem książki jest to, że została ona napisana w naprawdę przyjemny sposób. Kilka razy zdarzyło mi się uśmiechnąć pod nosem, mając na uwadze przemyślenia głównej bohaterki. Dzięki narracji pierwszoosobowej, możemy w pełni poznać Georginę, która okazuje się być bardzo szczerą i bezpośrednią postacią.

Wątki romantyczne, opisane w książce, nie są nachalne i przesadzone. Powiedziałabym nawet, że osobiście podkręciłabym coś, dodała tej chemii i iskierek, żeby było więcej cukru w cukrze, ale jeśli szukacie czegoś, co nie będzie wymuszone i przesłodzone, to trafi w Wasz gust.

Do tego okazuje się, że autorka potrafi skryć pod zasłoną romansu naprawdę istotne kwestie, problemy, szokujące przeżycia, traumy. Są tu dość burzliwe relacje szkolne, presja otoczenia, pragnienie „wybicia się” i zostania zauważonym, wątek przyklejania komuś łatek na podstawie domysłów, zdrada, nękanie, a w pewnym momencie nawet przemoc seksualna. Podobało mi się też to, jak autorka przedstawiła wpływ doświadczeń z młodości na nasze późniejsze funkcjonowanie w społeczeństwie.

Książka może i jest dość przewidywalna, ale Mhairi McFarlane zaskakuje nas motywacjami bohaterów i ich kreacją. Do tego autorka sprawia, że z chęcią zatrzymamy się na chwilę i zastanowimy się nad swoim życiem, swoimi wyborami, obawami i pragnieniami.

Jeśli mielibyście ochotę na książkę lekką, dość zabawną, ale i z drugim, głębszym dnem, to polecam „Nie zapomnij o mnie”. Nie jest to książka, która odmieni Wasze życie, ale z pewnością umili wieczór.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Muza.

Tytuł: "Nie zapomnij mnie"

Autor: Mhairi McFarlane

Data premiery: 08.02.2023r.

Wydawnictwo: Muza

"Nie zapomnij mnie".

Tytuł wyraźnie wskazuje, żeby tej książki nie zapomnieć, ale... U mnie stanie się to dosyć szybko.

Dlaczego?

To był swietnie zapowiadajacy sie romans... Miłość po latach... dwunastu latach!

Myślałam, że jak główni bohaterowie padną sobie w ramiona to będę się uśmiechać podczas czytania.. kartki będą same się przewracać, a chwila z książką będzie tylko dla mnie.

Tymczasem...

Kartki przewracałam z oporem...

Powieść była co chwilę odkładana i szukałam innych zajęć żeby nie czytać, a to mi się mało kiedy zdarza 🙈

.

Nie wiem co się podziało. Zapowiedz była naprawdę świetna, ale bohaterowie i ta miłość między nimi przereklamowana...

.

.

Georgina to fajna dziewczyna. Dostała od życia wiele ciosów i potrafiła się po nich podnieść. Najpierw szef "na niby" zwolnił ją z pracy, później nakryła swojego "niby" chłopaka (on nie uważał, że byli w związku🤦‍♀️) z inną w łóżku... A na koniec kiedy dostała nową pracę jej szefem okazał się Lucas - chłopak, którego kochała dwanaście lat temu.

Na domiar wszystkiego on jej nie poznaje...

Serio?

Można się aż tak przez dwanaście lat zmienić?

.

.

Nie poczułam tej wielkiej miłości między Georginią a Lucasem. Mówili o niej, ale nie było tych iskier...

.

Ogólnie myślę, że książka jest dobrze napisana, ale niektóre fragmenty strasznie przeciągnięte, a do tego moment, który mnie odrzucił całkowicie to...

Kiedy na wieczorku poetyckim facet opowiadał historię życia o kubeczku menstruacyjnym i dlaczego już nie lubi wina pić. Wiecie... Mam poczucie humoru, ale wszystko ma swoje granice i czuje się zniesmaczona 🙄

.

.

Dlatego polecam Wam sprawdzić czy humor tej pozycji jest dla Was.

Może akurat odbierzecie ją inaczej?

Wydawnictwo strzeliło sobie w kolano nadaniem tej książce etykiet - ciepłej, wzruszającej, zabawnej, w dodatku komedii romantycznej. Nic z tych określeń nie jest prawdą, bo to powieść, która ma dużo więcej do zaoferowania.

Georgina to fajna bohaterka. Nie ma w życiu lekko, różne rzeczy jej się przytrafiają, ale próbuje sobie jakoś radzić. Jednak to "jakoś" nie wystarcza, by ludzie obok doceniali ją przez to kim jest, a nie przez to co robi. Pod płaszczykiem motywacji, natarczywego "popychania" w dobrą, w ich mniemaniu, stronę. Dziewczyna ciągle czuję się niewystarczająca, a gdy spotyka swoją dawną miłość, która jej nie pamięta, wszystko trafia do niej ze zdwojoną siłą.

To nie jest zabawna książka, dla mnie to smutna, dająca do myślenia powieść, gdzie momentami spokojnie mogłam się utożsamiać z bohaterką. Autorka świetnie przedstawiła emocje z jakimi musi się mierzyć Georgina, jej ironiczne podejście do swojej osoby, momenty odpuszczania, bo jej "prawda" nikogo nie interesuje, czy próby walki o siebie. To ciekawa, wciągająca obyczajówka, bez nachalnych wątków miłosnych i wyssanych z palca wyobrażeń o wielkim uczuciu. To historia łapiąca za serce dzięki ogromnej prawdziwości.

Bardzo się cieszę, że mogłam przeczytać tę powieść i nie dałam się zwieść raczej słabym ocenom.

Znacie to uczucie, kiedy wszystkie plagi na Was idą? Bohaterka tej książki wie, co to znaczy, aż za bardzo! Geogrina traci pracę, w i tak lichej knajpie, a na dodatek zastaje swojego chłopaka w łóżku z inną. Pewnego dnia los się do niej uśmiecha i dziewczyna zostaje zatrudniona na stanowisku barmanki w jednym z lokali. Jej szczęście trwa tylko chwilę. Dosłownie do momentu, w którym okazuje się, że jednym z szefów jest dawna, szkolna i na dodatek jej pierwsza miłość! I to ma być ten pech? Niestety, Lucas nie rozpoznaje Georginy. Do dziewczyny zaczynają wracać wszystkie wspomnienia i to, jak zakończyli swój związek przed laty. Czy uda im się odbudować dawne uczucie i czy chłopak w ogóle przypomni sobie, kim naprawdę jest jego pracownica?

Nie do końca rozumiem, dlaczego ta książka promowana jest na komedię romantyczną… Owszem, bohaterowie mają lekkość w wyrażaniu swoich myśli, są zabawni, operują ciętymi ripostami, co wielokrotnie wywoływało uśmiech na mojej twarzy, ale biorąc pod uwagę całość tej historii, nie sklasyfikowałabym jej jako komedii, przy której brzuch rozboli mnie ze śmiechu.

“Nie zapomnij o mnie” to piękna historia o utraconej miłości, o niedomówieniach i zagubieniu, a przede wszystkim o uczuciu, które może pokonać każdą przeszkodę. Zarówno Georgina, jak i Lucas zostali paskudnie potraktowani przez życie. Ona skrywa przez lata tajemnicę, o której nikt nie wie. On doświadcza wielu przykrych historii. Oboje są zagubieni. Każde czuje się niedowartościowane.

To książka pełna emocji, różnych stanów i uczuć. Wspaniale wzruszająca i dająca nadzieję, że po burzy zawsze może wyjść słońce.

Ta książka to spore zaskoczenie. Opis nastawił mnie na lekką komedię romantyczną, a dostałam coś zupełnie innego, smutną historię młodej dziewczyny walczącej o akceptację.

Georgina to trzydziestolatka, która znajduje się na życiowym zakręcie. Traci pracę po raz kolejny, przyłapuje chłopaka na zdradzie, matka i ojczym robią jej wyrzuty, że nie szuka "normalnej" pracy, czy życie może układać się jeszcze bardziej nie po jej myśli? Otóż może, kiedy okazuje się, że spotyka swoją największą miłość, Lucka i on jej nie pamięta. Co sprawiło, że Luck wyparł z pamięci Georginę? Autorka krok po kroku ujawnia sekrety skrywane przez Lucka jednak to nie jego przeżycia sprawią, że czytelnik otworzy usta ze zdziwienia. Otóż historia Georginy sprawi, że czytelnik będzie miał ściśnięte gardło, to bardzo smutny element tej opowieści.

A czym jest "Nie zapomnij o mnie"? Otóż to historia dziewczyny, która ma niezwykle niską samoocenę, która w imię akceptacji środowiska wyrzeka się swoich zasad. To również opowieść o tym jak niesłuszny osąd może pogrążyć prawdziwą miłość. Autorka pisze również o tym jak ważna w życiu jest odwaga do mówienia prawdy. Prawda wyzwala, a w tym wypadku prawda daje szanse miłości.

To książka wielowymiarowa, bo dotyka również kwestii przemocy psychicznej i fizycznej i to w kilku aspektach, zarówno przemocy wśród młodzieży, przemocy psychicznej- słownej, ale też przemocy psychicznej, która wynika z szantażowania drugiej osoby zależnością finansową. To mądra książka, dająca sporo wątków do przemyśleń i próżno szukać tu lekkiej i przyjemnej historii romantycznej.

Czytało się super, polecam.

Dziś kilka słów o książce, która miałam przyjemność przeczytać jeszcze przed jej premierą. 🥰 Recenzja miała pojawić się jakiś czas temu, niestety, choroba pokrzyżowała mi plany. 🤒🤧 Stąd też krótka przerwa na moim profilu. 😢 Mam jednak nadzieję, że jak głosi tytuł, nie zapomnieliście o mnie. 😅 A zaległości uda się szybko nadrobić. 🙉

•

Dla Georginy ten dzień nie mógł być gorszy. Została potraktowana bardzo niesprawiedliwe. Zwolniono ją z pracy, a na dodatek zamiast pocieszenia w ramionach ukochanego zastała inną kobietę. Ostra scena rodem z filmu dla dorosłych zaszokowała Georginę. Na szczęście błagania i marne próby niewiernego faceta nie przyniosły efektu. Robin nie zasłużył na kolejną szansę. Trzydziestolatce nie jest łatwo być znowu bezrobotną singielką. Rodzina zamiast wspierać, ciągle ma do niej jakieś uwagi. Georgina może liczyć tylko na swoich przyjaciół. Ma z nimi świetny kontakt i rozumieją się bez słów. Dziewczyna po lekkim załamaniu zbiera się w sobie i znajduje nową pracę. Zostaje barmanką w świeżo otwartym lokalu. Gdy okazuje się, że jednym z szefów jest jej były chłopak z czasów szkolnych, sytuacja trochę się komplikuje. Ich krótki związek był dla niej bardzo ważny, kochała go i wierzyła, że może być tym jedynym. Wszystko zniweczył bal, na którym wydarzyło się coś okropnego. Ale, czy możliwe że mężczyzna jej nie rozpoznaje? Nie zmieniła się tak bardzo, a jej imię jest dość oryginalne. Dziewczyna czuje, że Lucas skrywa jakąś tajemnicę. Czy uda jej się przełamać barierę i nawiązać bliższa relację z dawną miłością?

•

Lekka, zabawna lektura, z którą można miło spędzić czas. 🥰 Może i przewidywalna, ale z pewnością nie infantylna. Niesie za sobą przesłanie, szczególnie dla młodszych czytelników. Dla fanek komedii romantycznych będzie idealna. 💕

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomuza . ❤️

Georgina Horspool nie ma w życiu lekko. Nie dość, że właśnie zwolniono ją z pracy, to jeszcze po powrocie do domu zastała swojego chłopaka w ramionach innej kobiety.

Po pierwszym szoku Georgina godzi się ze swoim beznadziejnym położeniem. Parę dni później dostaje pracę barmanki i zaczyna wierzyć, że los się do niej uśmiechnął.

Ale wtedy pojawia się kolejny problem – jej nowy szef jest facetem, w którym kochała się przed laty. A co gorsza, w ogóle jej nie poznaje. Czy kilka lat wystarczy, żeby całkowicie wymazać kogoś z pamięci? Czy naprawdę można zapomnieć o swojej pierwszej miłości?

***

„Nie zapomnij o mnie” to ten typ historii, którą każdy odbierze inaczej. Bardzo duże grono czytelników chwali najnowszą powieść Mhairi McFarlane, jednak ja muszę się niestety wyłamać i przyznać, że ta książka kompletnie do mnie nie trafiła.

Na okładce znajduje się napis mówiący że historia ta „to gotowy scenariusz komedii romantycznej”. Poważnie? Ktoś kto to napisał chyba niezbyt dobrze ją przeczytał. Jakiś tam humor w tej powieści jest (na dodatek kompletnie nie w moim guście), ale żeby od razu wyskakiwać z komedią? Historii tej nawet nie nazwałabym romansem, bowiem praktycznie cała książka to opowieść o odnajdywaniu samego siebie, docenieniu tego, kim się jest, co się posiada, jacy ludzie nas otaczają itp.

W moim odczuciu między Georginą a Lucasem nie było żadnej chemii. Ogólnie rzecz biorąc, postać Georginy mnie drażniła. Trzydziestka na karku, a czasami jej zachowanie przypominało rozkapryszoną nastolatkę. Nie mogłam też pojąć, jak może dać się tak traktować przez własną rodzinę.

Ostatnie pięćdziesiąt stron to największy atut tej powieści. Pojawiły się jakieś emocje. Poruszony został problem samoakceptacji, próby dostosowania się do reszty społeczeństwa itp. Nie uratowało to jednak całości, bowiem żeby dotrzeć do dość satysfakcjonującego finału, musiałam najpierw przebrnąć przez czterysta stron, pełnych monotonii, absurdalnych relacji rodzinnych, wkurzających związków i nastolatkowego zachowania trzydziestolatki.

Jednym słowem – nie porwała mnie.

Moja ocena: 5/10

"Na­praw­dę tak czu­łam. Po­chła­niał mnie bez resz­ty. Był dla mnie wszyst­kim – naj­więk­szą ta­jem­ni­cą, obiek­tem po­żą­da­nia, brat­nią duszą i pod­po­rą. Cho­ciaż brzmi to ba­nal­nie, trud­no za­prze­czyć, że nie ma po­tęż­niej­sze­go uczu­cia od pierw­szej mi­ło­ści."

••

"Po raz pierw­szy nie boję się przy­szło­ści, tylko chcę wy­ko­rzy­stać jej po­ten­cjał. Słowa mnie oca­li­ły. Moje słowa."

▪︎▪︎

To mogła być naprawdę świetna historia, w teorii ma ona w sobie wszystko czego potrzeba aby stworzyć romans z prawdziwego zdarzenia z mądrym przekazem, w praktyce wyszła z tego "tylko" niezła obyczajówka.

Początek zapowiada się dobrze, poznajemy Georginę, zbawną i inteligentną trzydziestolatkę, której życie tylko na pozór wydaje się beztroskie.

To właśnie na niej skupiona jest cała opowieść i z prawdziwym zaangażowaniem będzimy śledzić jej perypetie. Problem pojawia się w momencie kiedy, w wyniku zbiegu okoliczności, zaczyna pracę dla swojego byłego chłopaka, który jej nie pamięta.

Relacja pomiędzy Lucasem i Georginą nie jest zła, ona tak naprawdę nie istnieje, scen pomiędzy tą dwójką jest mało, przez co trudno uwierzyć w szczerość ich uczuć, o wiele lepiej wypadają w retrospekcjach. Poza tym, w momencie kiedy się spotykają, cała akcja zaczyna się wlec, tylko po to, by na końcu przyspieszyć i rozwiązać wszystkie ich problemy w 2-3 rozdziałach. A to z kolei sprawia, że dramatyczny i dający do myślenia finał, traci na swojej sile.

"Nie zapomnij o mnie" to książka, którą pomimo swoich wad czyta się dobrze i dosyć szybko, jednak zostawia po sobie ogromny niedosyt.

🌷Nie wiem, czego się spodziewałam po tej książce, ale na pewno nie tego, co dostałam.

🌷Jeśli liczycie na namiętny i gorący romans, to tutaj go nie znajdziecie. To książka, która bardziej skupia się na znalezieniu prawdziwej siebie, poznaniu własnej wartości i odnalezieniu równowagi w życiu. Na pierwszy plan wysuwa się samoakceptacja, potem mamy wartości związane z przyjaźnią i rodziną, a na samym końcu dostajemy troszkę love story.

🌷Na dodatek ta miłość i ten romans totalnie mnie nie kupił. Nie czułam żadnej chemii między bohaterami i uważam, że to wszystko było bardzo nijakie.

🌷Nie wiem też co sadzić o głównej bohaterce. Jestem zdziwiona jej zachowaniem i tym jak sama sobie utrudniała życie. Myślę, że naprawdę wiele jej problemów rozwiązałaby po prostu rozmowa, ale rozumiem też, że autorka chciała pokazać jak ważne jest odkrywanie siebie i robienia wszystkiego w swoim czasie. Przynajmniej wydaje mi się, że rozumiem 🫣

🌷Ta historia mnie zaskoczyła, ale nie wiem, czy pozytywnie. Myślę, że to nie do końca moje klimaty.

💜 Jak ja się na tym wynudziłam... Opis z okładki to pierwsze sto stron. 1/4 całości i chyba najciekawsza część fabuły. Fabuły, którą nie wiem jak określić. Nie był to romans ani komedia romantyczna. 'Nie zapomnij o mnie' najbliżej do obyczajówki, której treść da się streścić w dziesięciu zdaniach.

💜 Brakowało mi skupienia się na 'tytułowych' bohaterach. Mogłabym polubić Georginę, gdyby historia była o niej. Trochę dziwnie to brzmi, w końcu jest główną bohaterką, ale taka jest prawda. Mamy mnóstwo postaci, wątków pobocznych i sytuacji, które według mnie były kompletnie od czapy.

💜 Jeśli chodzi o Lucasa, nie wydaje mi się, żebym czegokolwiek się o nim dowiedziała. Bo on pojawia się i znika, przez co faktów o panu Irlandczyku mogłabym wymienić maksymalnie pięć🤷🏻‍♀️

💜 To co najbardziej mi zgrzytało - fabuła ma kilka ciężkich/przerażających scen, ale wsztstko zostało pokryte warstwą komedyjki🤡

💜 Kilkukrotnie zastanawiałam się czy w ogóle kończyć tę książkę. Bo to niemalże 450 stron o niczym. Miałam dość czytania o kolejnym dniu w pracy. Chciałam łez, potu i krwi! *to wszystko miało miejsce, ale tak jakoś mało wyraziście*.

💜 Pozytyw - kocham Keitha🐶🐕 Jak zawsze zwierzak musiał podbić moje serduszko.