Nie taki grzeczny facet

Chyba będę w mniejszości bo mam mieszane uczucia. Strasznie irytowała mnie Sam. Nie potrafię zrozumieć jej myślenia, gdy już pewne sprawy się wyjaśniły, teoretycznie dostała to co chciała, to ona się wycofuje, ona nie wie, a może nie…, a może inaczej? A może w ogóle? Dziewczyno! Otrząśnij się bo ja to zrobię za Ciebie, nie jesteś już nastolatką! Strasznie mnie irytowała, ale tak strasznie do kwadratu. Ian ostatecznie trochę podwyższył ocenę książki, dobrze wykreowany facet, fajne poczucie humoru, spisy sceny też okej, momentami było mi go szkoda, ale dał chłop radę.

Cieniutka książka idealna na raz, myślę, że mogła być jeszcze krótsza. To jedna z tych książek, które czytasz i szybko zapominasz. Szkoda, bo pomysł fajny- ja uwielbiam takie klimaty, od przyjaźni po miłość, super! Niestety, ale dla mnie czegoś tutaj po prostu zabrakło. Myślę, że dużą rolę grały tutaj emocje, a raczej ich brak. Nie czułam chemii pomiędzy bohaterami, ich relacja bardzo szybko się zmieniła, na pstryknięcie palcami, a po rozmowie ze swoim przełożonym- załamałam ręce. Można to było lepiej ugrać.

Mimo, że książka nie zostanie długo w mojej pamięci, to nie była ona tragiczna. Czytałam o wiele gorsze książki w podobnej tematyce, i ilości stron więc nie ma tragedii, aczkolwiek no nie jest to coś, o czym będę myślała długo po odstawieniu na półkę.

Jak zawsze zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnej opinii na jej temat, zdania są podzielone więc może akurat okaże się, że jest to książka, której szukasz.

Plus za pióro autorki, lubię jej książki, i nie zniechęcę się, sięgnę po następne.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

To było takie głupie! Ale i przezabawne! „Piekielny drań”, czyli poprzednia książka od autorki jakoś bardziej przypadła mi do gustu, jednak „Nie taki grzeczny facet” zdecydowanie potrafiła mnie rozśmieszyć i to więcej niż raz.

Muszę wspomnieć, że część książki przesłuchałam, i dużo bardziej spodobała mi się w tej formie, niż w tradycyjnej. Zazwyczaj wolę normalne książki a tutaj audiobook zdecydowanie przypadł mi do gustu.

Samantha i Ian są przyjaciółmi, pracują jako nauczyciele w jednej z placówek. Są ze sobą bardzo blisko, często spotykają się poza pracą, a w niej wspólnie jedzą lunch dzieląc się jedzeniem. Ian jest osobistym budzikiem Sam, przynosi jej termos z kawą, batonik mussli; wiecie, przystojny, idealny książkowy bohater. Samantha zaś jest trochę nieogarnięta życiowo. To taka odrobinę głupiutka, zupełnie nieszkodliwa, sympatyczna osóbka, która robi dużo dziwnych obaczy, ale przy tym wszystkim ma wielkie serce.

Uwielbiam ich wspólną dynamikę, to w jaki sposób tworzą swoją codzienność. Są ze sobą naprawdę bardzo blisko i nie są to puste słowa, bo jedno na drugie bez ustanku może liczyć. Moment przejścia od przyjaźni do miłości był jak dla mnie odrobinę za krótki, wręcz karykaturalny. Można sobie to tłumaczyć faktem, że nasi bohaterowie i tak od zawsze byli w sobie zakochani, ale jednak.

Całość książki czyta się dobrze, jak już wspomniałam jest wiele zabawnych momentów, czasem tak absurdalnych, że aż musiałam się roześmiać. Takie książki jak „Nie taki grzeczny facet” trzeba umieć pisać, a R. S. Grey jest dobra w krótkiej, mało angażującej formie.

Polecam jako typowy lekki, zabawny romans po ciężkim dniu.

@ksiazki_moim_swiatem

[współpraca reklamowa @wydawnictwoniegrzeczneksiazki ]

R.S. Grey powraca w wielkim stylu, serwując nam historię, która idealnie wpisuje się w klimat niezobowiązującej, letniej lektury. „Nie taki grzeczny facet” to klasyczny motyw friends to lovers , podany w bardzo lekkim i niezwykle dowcipnym stylu. Czy jednak autorce udało się wycisnąć z tego potencjału sto procent? I tak, i nie.

Największym i niezaprzeczalnym atutem tej książki jest humor. R.S. Grey ma niesamowite pióro, jeśli chodzi o tworzenie błyskotliwych, pełnych sarkazmu dialogów. Chemia między głównymi bohaterami jest wyczuwalna od samego początku, a ich słowne utarczki nie raz wywołały u mnie szczery uśmiech. Jeśli szukacie czegoś, co poprawi Wam humor po ciężkim dniu i sprawi, że będziecie chichotać do poduszki - ta pozycja sprawdzi się idealnie. Styl autorki jest lekki, dzięki czemu przez książkę wręcz się płynie.

Niestety, o ile warstwa komediowa bawi do łez, o tyle sama fabuła ucierpiała kosztem żartów. Historia sama w sobie okazała się nieco zbyt płytka i powierzchowna. Autorka miała świetny punkt wyjścia, ale zabrakło mi tutaj głębszego zakorzenienia akcji, mocniejszego rozwinięcia wątków pobocznych czy chociażby większego skomplikowania relacji bohaterów. Wszystko dzieje się trochę zbyt gładko, a momentami wręcz schematycznie. Chciałabym, aby ta opowieść była bardziej rozbudowana - potencjał na emocjonalny rollercoaster był ogromny, a skończyło się na uroczej, ale jednak dość prostej przejażdżce karuzelą.

„Nie taki grzeczny facet” to książka idealna na jeden, dwa wieczory. Przyniosła mi mnóstwo frajdy i świetnie trafiła w moje poczucie humoru. I choć fabularnie mogłaby być zdecydowanie bardziej rozbudowana, to jako lekki, niezobowiązujący romans spełnia swoje zadanie.

Polecam

Z.