Nie oskarżysz mnie. Prokurator Gabriela Sawicka. Tom 6

Gdy zaczynałam moją czytelniczą przygodę z serią o prokurator Sawickiej, nie przyszłoby mi do głowy, że po przeczytaniu ostatniej części będę szczęśliwa, że to już koniec. A tak właśnie się stało...

Co do fabuły i stylu autorki nie mogę się przyczepić. "Nie oskarżysz mnie" nie odbiega poziomem od swoich poprzedniczek. Jestem już po prostu zmęczona główną bohaterką. Jeśli na początku jej kibicowałam i podziwiałam za odwagę, to na końcu tej historii nie mogę przejść obojętnie wobec jej działań poza literą prawa, której ma obowiązek strzec.

Cieszę się, że ta seria dobiegła końca.

Z drugiej strony nie mogę się już doczekać następnej powieści p. Brzezińskiej.

"Nie oskarżysz mnie" to ostatni tom serii o prokurator Gabrieli Sawickiej. Diana Brzezińska oddaje w ręce czytelników mieszankę wciągającego kryminału oraz dramatu osobistego głównej bohaterki.

Śledząc intrygę kryminalną czytelnik będzie z każdą stroną coraz bardziej zaangażowany i zaintrygowany tym, jak sprawa się rozwiąże. Śledztwo prowadzone przez Sawicką i Michalskiego wymaga przemyślania i analizy wielu aspektów. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo ujawniając kolejne elementy układanki.

Kluczowym elementem, który spaja całą serię Diany Brzezińskiej jest wątek związany bezpośrednio z główną bohaterką. Sawicka, jako prokurator, jest postacią, która musi nieustannie balansować między wymogami swojej zawodowej roli a osobistymi konfliktami i wyzwaniami. Przez sześć tomów możemy obserwować, jak jej postać ewoluowała oraz być świadkami decyzji prowadzących do nieprzewidywalnych konsekwencji.

I choć niektóre z wątków mogą wydawać się mniej realistyczne, to jednak mają one pozytywny wpływ na fabułę – narracja staje się dzięki temu bardziej dynamiczna i angażująca.

Przez sześć tomów obserwujemy Sawicką jako prokuratora, który stawia czoła nie tylko sprawom kryminalnym, ale także swoim wewnętrznym konfliktom i dylematom. W ostatnim tomie Autorka skupia się na podkreśleniu tych cech, które definiują postać: jej determinację, odwagę, ale także słabości i moralne rozterki.

"Nie oskarżysz mnie" to efektowne zakończenie serii z Gabrielą Sawicką. Diana Brzezińska udowadnia swój talent w tworzeniu wciągających intryg, budowaniu napięcia i kreowaniu złożonych postaci. Polecam!

I mamy już ostatni, szósty tom serii "Nie oskarżysz mnie". Z jednej strony strasznie mi smutno, że to koniec, ale z drugiej strony myślę, że już był czas zakończyć ten cykl, zwłaszcza w tak wciągający sposób.

I znów trafia się Gabrieli głośna i wielka sprawa kryminalna. W Trzeszczynie znaleziono zbiorową mogiłę. Okazuje się, że ofiarami byli młodzi mężczyźni. Nie tylko to ich ze sobą łączy. Prokurator razem z Michalskim zrobią wszystko by rozwiązać zagadkę. Tymczasem Englert posuwa się do nieczystych zagrań by zdyskredytować Gabrielę, mimo, że znów udaje jej się wymigać to jej związek wisi na włosku. Bo każdy ma jakieś granice...

Jak zwykle genialnie mi się to czytało. Czuję, że Gabriela stała się moją przyjaciółką przez te wszystkie części. Jej kłopoty i rozterki bardzo mnie poruszały. Mimo, że czasami wydaje się szorstka i twarda, tak naprawdę ma miękkie wnętrze, tylko trzeba umieć do niej dotrzeć. Tym razem myślę, że posunęła się za daleko dlatego nie dziwię się, że jej największy kibic i obrońca, komisarz Michalski też już ma dość. Są rzeczy do których prokurator nie powinien się posunąć. I mimo, że znów Gabriela spada na cztery łapy to co zrobiła w przeszłości niczego nie zmienia. To już druga seria kryminalna autorki z którą ciężko się rozstać. Z pewnością kiedyś wrócę do tej historii. Czuć jak pisarka z tomu na tom coraz bardziej szlifuje warsztat i czekam na jej kolejną książkę z niecierpliwością.

Finałowy tom o prokurator Gabrieli Sawickiej jest z pewnością zaskakujący. Jednak cieszę się, że to już koniec. Mam wrażenie, że poziom tej części odbiega nieznacznie od pozostałych.

W Trzeszczynie pod Szczecinem zostaje odnalezionych sześć ciał mężczyzn. Śledztwo w swoim stylu zdobywa Gabi i od razu zaprzęga Michalskiego z partnerką do pracy. Englert mimo wyraźnego sprzeciwu przełożonych wciąż szuka dowodów winy Sawickiej i Lisaka. Jest w stanie pogrążył swoje ideały by pogrążyć koleżankę z pracy. Kto wygra? Czy tym razem Rafał zaakceptuje wybory jakich dokona jego ukochana?

Ogromnie polecam całą serię. Ma w sobie wiele elementów, które czytelniczki i czytelnicy pokochają. Świetnie prowadzona fabuła, nieoczywiste zagadki, dialogi, które są autentyczne i dobrze wykreowane postacie zarówno pierwszo jak i drugoplanowe. Gabrielę jedni pokochają inni znienawidzą. Osobiście jestem gdzieś po środku. Mimo to uważam, że dzięki charakterowi Rafała Michalskiego wszystkie grzechy Sawickiej się równoważą. Stanowi do niej ciekawy kontrast. Zaś sylwetka Englerta w tym tomie wybija się na pierwszy plan. Po cichu kibicowałam jego samotnej szarży na prokurator Sawicką. Epilog jest moim zdaniem właściwy, domknął wszystkie wątki (chociaż jest coś, co nie będzie mi dawać spokoju).

Podsumowując: dynamika i świetny styl – książki @diana_brzezinska należy obowiązkowo poznać! Polecam 🖤

Książkę przeczytałam jednym tchem. Wspaniała lektura na długie, zimowe wieczory, jednak mam wrażenie, że teoche chaotyczna. Byłam pewna, że książka będzie jednym wielkim podsumowaniem całej serii, a nie jedynie naciąganiem wątków. Mimo wszystko warto sprawdzić samemu, ponieważ poprzednie pozycje z całego serca polecam.