Nie ma tego złego

Twoje ostatnie książkowe rozczarowanie to…?

Z przykrością muszę stwierdzić, że w moim przypadku to właśnie książka ze zdjęcia. Tyle słyszałam o twórczości Lauren Weisberger, autorki słynnej już książki Diabeł ubiera się u Prady, że gdy tylko zobaczyłam Nie ma tego złego w zapowiedziach wiedziałam, że ją przeczytam. Otworzyłam na pierwszej stronie i za chwilę byłam już kilkadziesiąt kartek dalej. Dlatego nie mogę odmówić jej lekkości oraz iście serialowych kreacji postaci. To jakby gotowy scenariusz na film lub kilka odcinków serialu, idealnych do zrelaksowania się. Jest intryga, wielka zemsta i trzy wkurzone kobiety, które wytoczą wszystkie działa, aby pomścić jedną z nich. Jest klimat luksusowych, amerykańskich przedmieść, gdzie bogate mamuśki rano uprawiają jogging, a wieczorem spotykają się i rozmawiają o poprawianiu pociążowych brzuchów, piersi i wagin. Lekko, przyjemnie, momentami zabawnie czy pikantnie, ale mam wrażenie, że dla mnie trochę zbyt płytko. Być może to po prostu nie mój klimat i dlatego problemy bohaterów wydały mi się tak miałkie.

Znalazłam tu też fragment, który trochę mnie zmroził i wydaje mi się, że nie ma na niego miejsca nawet w tak lekkiej i przeznaczonej do rozrywki książce. Mianowicie, jedna z kobiet będąc w ciąży nie odmawia kieliszka wina, ponieważ twierdzi, że w trzecim trymestrze dziecku już to nie zaszkodzi. Nie, jeśli już promować to zgoła odmienne zachowania. Niby fragment z końcowych rozdziałów, a jednak zdenerwował mnie na tyle, że wpłynęło to na mój odbiór całej książki.

Podsumowując, tym razem nie jestem na tak, ale nadal twierdzę, że seria Mała Czarna to jedna z moich ulubionych na polskim rynku. Mocno polecam Listę, która zmieniła moje życie, Zamianę, W drogę, Co powiesz na spotkanie, a w szczególności Współlokatorów. Każda z nich jest inna, każda urzekła mnie w charakterystyczny dla niej sposób. Trochę żałuję, że nie stało się tak z książką Lauren Weisberger, ale tyle przede mną książkowych wrażeń, że z pewnością szybko zapomnę o tym drobnym potknięciu i rozczarowaniu.

📖 RECENZJA

Tytuł: Nie ma tego złego

Autor: Lauren Weisberger

We współpracy z @wydawnictwoalbatros

Trzy kobiety.

Trzy historie.

Trzy przyjaciółki.

Karolina, kiedyś była modelką, dziś jest żoną senatora i przyszywaną matką jego syna. Nagle traci wszystko, rodzinę, reputację i popada w rozpacz.

Miriam niedawno porzuciła swoją karierę zawodową na rzecz wychowywania dzieci. Z tęsknotą patrzy w przeszłość, chociaż nie daje tego po sobie poznać. W dodatku podejrzewa, że jej mąż coś ukrywa.

Emily pracuje jako asystentka ds. wizerunku gwiazd, ostatnio nie idzie jej jednak najlepiej. Straciła kilku klientów i zastanawia się, jak dalej będzie wyglądało jej życie.

Jak wydarzenia w życiu kobiet wpłyną wzajemnie na siebie? Czy uda im się wspólnie rozwiązać wszystkie problemy?

"Nie ma tego złego" to naprawdę fajna książka! Po czytelniczym kryzysie bardzo potrzebna mi była lekka i przyjemna lektura, która pozwoli mi wrócić na dobre tory. Myślę, że ta pozycja się częściowo do tego przyczyniła, nie wymagała ode mnie dużo skupienia, nie była zbyt wymagająca. Od tak, po prostu po nią sięgnęłam i przez nią płynęłam.

Nasze zakręcone bohaterki sprawiły, że kilkakrotnie się roześmiałam, dobrze czytało mi się o typowo babskich problemach, kobiecym spojrzeniu na świat. Autorka pięknie pokazała prawdziwą przyjaźń i wsparcie.

Ta książka to życiowe historie przeplatane dobrym humorem, czego chcieć więcej?

Z pewnością wielu z Was oglądało film „Diabeł ubiera się u Prady” z Anne Hathaway i Meryl Streep. Nie znam pierwowzoru literackiego, ale wiele osób twierdzi, że tym razem film okazał się lepszy niż książka, co nie zdarza się często. I choć druga część cyklu „Zemsta ubiera się u Prady” nie była zbyt dobrze oceniana zdecydowałam się na lekturę trzeciej „Nie ma tego złego”, kierując się chęcią sprawdzenia, co słychać u Emily Charlton i spodziewając się dość lekkiej i napisanej z humorem powieści.

I rzeczywiście sporo w niej humoru, jednak problemy, z którymi borykają się bohaterki wcale nie są lekkie, przebija z nich zwątpienie, zniechęcenie i kryzys wieku średniego. Emily frustruje się utratą kolejnych zleceń na rzecz młodej i postępowej instagramerki. Karolina zostaje pogrążona medialnie jako żona senatora prowadząca pod wpływem alkoholu. Miriam przestaje wystarczać rola żony i matki, a poza tym dopada ją niepewność związana z atrakcyjnością dla własnego męża.

Czy potrafią się wzajemnie wesprzeć i nie tylko przetrwać okres zwątpienia, ale też wyjść z niego zwycięsko?

To typowo kobieca literatura ukazująca z jednej strony siłę przyjaźni i kobiecego wsparcia, z drugiej samonakręcającą się spiralę absurdów i intryg, które mogą urodzić się tylko podczas spotkań mamusiek na przedmieściach. Spotkań przy winie i opowieściach o operacjach plastycznych ukazujących w sposób wręcz przejaskrawiony ich płytkość i zepsucie. A może będących tylko fasadą dla problemów, o których w idealnym świecie przecież głośno się nie mówi?

Seria „Mała czarna” skupia dokładnie takie książki, w których znajdziecie sporo rozrywki i nieco powodów do przemyśleń, jednak zakończenie zawsze okazuje się powodem do uśmiechu, więc podobnie jak inne powieści w tej serii i ta jest idealnym wyborem na weekend czy urlop.

Są takie momenty w życiu każdego czytelnika, że potrzebuje lekkiej, zabawnej powieści, aby się po prostu zrelaksować. Czegoś, co jest doskonałym przykładem rozrywki, jakiej może dostarczyć lektura książki. Jeśli czegoś takiego potrzebujecie, to „Nie ma tego złego” będzie dobrym wyborem.

Sięgając po tę powieść, wciąż w głowie miałam „Diabeł ubiera się u Prady”, choć muszę przyznać, że tę historię spod pióra autorki znam tylko w filmowej wersji. Niemniej liczyłam na podobny klimat i się nie zawiodłam. Lauren Weisberger zabiera czytelnika do świata pełnego pozorów, które są dla wielu z pojawiających się w niej postaci chlebem powszednim. Artyści, gwiazdy programów telewizyjnych, grube ryby show-biznesu, zrobią wszystko, aby być na fali. Aby na ich idealnym, wykreowanym życiu, nie pojawiła się najmniejsza rysa. Co jednak, kiedy nie tylko rysa, ale i pokaźnych rozmiarów „szrama” zaczyna zdobić, założoną na potrzeby kariery, maskę? Wtedy do akcji może wkroczyć ona — Emily Charlton, która po tym, jak rzuciła stanowisko asystentki legendarnej wydawczyni magazynu modowego, Mirandy Priestly, pracuje jako konsultantka do spraw wizerunku gwiazd kina i celebrytów. I choć jej kariera ostatni mocno wyhamowała, to zupełny przypadek sprawia, że staje się potrzebna, gdy przyjaciółka jej przyjaciółki traci dobre imię. Od tego momentu zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki, bowiem Emily, Miriam oraz Karolinę trudno okiełznać. No chyba, że ktoś lubi ryzyko – wówczas może spróbować.

Choć „Nie ma tego złego” utrzymana jest w lekkim tonie, to pod woalką zabawnej, kipiącej sarkazmem i szyderą powieści, autorka ukryła drugie dno, które niniejszym, niczym puszkę Pandory, otwiera na oczach czytelnika, kreśląc bardzo naturalistyczny wręcz obraz życia celebrytów. Tutaj nic w zasadzie nie jest takie, jakim się wydaje, a kiedy chodzi o karierę, ludzie show-biznesu nie cofną się przed niczym. Nawet gdyby musieli wystawić, jako żywą tarczę, kogoś ze swoich najbliższych. Weisberger obnaża wszelkie przywary ludzi, którzy opływają w luksusy, nie szczędząc przy tym ironii, pokazując tym samym, jak hipokryzja staje się codziennością. Gdzie nawet miłość i przyjaźń musi być opłacalna, a obawa utraty wizerunku jest dużo gorszą traumą niż jakiekolwiek, znane "przeciętnemu Kowalskiemu", problemy.

„Nie ma tego złego” to jednak także opowieść o przyjaźni, która może góry przenosić. Która dodaje przysłowiowego powera oraz odwagi w walce z całym światem. Jeśli jedna z kobiet znajdzie się w trudnej sytuacji, reszta nie cofnie się przed niczym, nawet jeśli musiałyby narazić siebie i stanąć oko w oko z osobami zajmujące wysokie stanowiska. W tej powieści nie brak humoru. I choć czasami wydarzenia wydają się mocno przerysowane, a nawet absurdalne, to wszystko ma, w moim odczuciu, podkreślić tylko fałsz i obłudę przedstawicieli środowiska, które autorka wzięła na tapet.

Podsumowując:

Książka Weisberger to kawał dobrej rozrywki, która jest pełna humoru, takiego jak lubię. Przesiąkniętego ironią, satyrą, złośliwością, która staje się orężem w wypunktowaniu potknięć i przywar ludzi show-biznesu. I choć wydźwięk powieści jest jak najbardziej komediowy, to wnikliwy czytelnik dostrzeże, że „Nie ma tego złego” to także opowieść o przyjaźni i budowaniu życia na nowo, kiedy nasz świat w jednej chwili się zawalił. Tutaj fabuła rozwija się bardzo szybko, dostarczając czytelnikowi sporych emocji. Muszę Wam także zdradzić, że w tym „groteskowym bagienku” znajdzie się i miejsce na... wzruszenie. Dobrze się przy niej bawiłam.

Chwila wytchnienia i czas na coś lżejszego – letniego. Taką lekturą jest Nie ma tego złego Lauren Weisberger. To opowieść o trzech odważnych kobietach, które połączyła wspólne tajemnice i dążenie do szczęścia. Każda według własnego uznania i wyboru.

Emily Charlton porzuciła pracę w znanym wydawnictwie i teraz jej klientami są ludzie na świeczniku, znani i bogaci. Pracuje jako konsultantka do spraw wizerunku celebrytów. Chroni ich przed wpadkami, a jak się już zdarzą, to stara się pomóc im z twarzą wyjść cało z opresji. Jednak ostatnio straciła kilku klientów na rzecz innej wschodzącej gwiazdy. I szuka nowych klientów. I taki wkrótce się zjawi i będzie potrzebował jej pomocy.

To Karolina Hartwell, była modelka, obecnie żona senatora. Pewnego dnia odwozi syna i jego kolegów do szkoły. Zostaje zatrzymana przez policję za jazdę pod wpływem alkoholu. Robi się wielka afera i szum, a dla męża, który ją zdradza to tylko pretekst, aby się szybko rozwieść. Ale ona mu tego nie ułatwi, tylko odważnie będzie walczyła o swoje dobre imię i opiekę nad synem.

No i Miriam Kagan, przykładna matka i żona, dla której życie rodzinne jest ważniejsze niż kariera. Ma wspaniałą rodzinę, ale uważa, że mąż coś ukrywa, może ma romans? Przyjaciółka Karoliny, pomaga jej w załagodzeniu wpadki i reprezentuje jej interesy.

Trzy odważne kobiety, niby idealne małżeństwa, które – jak się bliżej przyjrzeć – niewiele mają wspólnego z tym ideałem. Kłamstwa i oszustwa są w nich na porządku dziennym. Pajęcza sieć intryg oplata przyjaźń tych kobiet. Wzajemnie sobie pomagają i się wspierają, ale każda musi też ugrać coś dla siebie, przy okazji załatwić swój mały interesik. Jak się skończą ich wzajemne relacje, czy przyjaciółki pomogą Karolinie uporać się z problem i skazą wizerunkową? Czy mają na tyle odwagi i siły, aby przeciwstawić się senatorowi i jego zapleczu politycznemu?

Czym nas zaskoczy autorka w tej opowieści? Cięty i ironiczny język, duża dawka humoru na odpowiednim poziomie, liczne i smakowite intrygi, szantaże, tajemnicze i niechlubne sprawy z przeszłości. Każdy bohater ma jakiś wstydliwy kąsek i bardzo pilnie go strzeże, aby go nie zniszczył. To wszystko sprawia, że jest ciekawie, nie ma miejsce na nudę i marazm. Dzieje się wiele, kobiety nie próżnują, pracują na wysokich obrotach. Mają wiele do stracenia, a jeszcze więcej do zyskania. Doskonale widzimy świat bogatych, jak i czym żyją, co się dla nich najbardziej liczy. Czytelnik stoi tak z boku i obserwuje. I czasem kiwa głową z politowaniem, jacy ci ludzie są biedni duchowo, jak są malutcy i słabi. Ale oni na pewno nie byliby zadowoleni z takiego ich postrzegania.

Nie ma tego złego przebojem wdziera się do naszych biblioteczek. Nie pozwólmy jej czekać zbyt długo na atrakcje, na wspólną z nią przygodę, na niecodzienną rozrywkę.

Zachęcam do relaksu z dobrą lekturą, jaką jest niewątpliwie Nie ma tego złego. Zdecydowanie poprawi nastrój i napełni radością i optymizmem. To jest pewne, jak słoneczko letnią porą.