Przeczytaj jedną z ostatnich książek Ursuli K. Le Guin, wybitnej pisarki książek z gatunku science fiction. "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne" to fascynujący przykład późnej twórczości autorki, która w dniach swej starości dokonuje filozoficznego autopodsumowania.
Książka "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne" to zbiór esejów i przemyśleń publikowanych wcześniej przez pisarkę na blogach oraz forach internetowych. Zaskakują one zwięzłą formą, która pozwala na esencjonalne i krystaliczne ujęcie wiedzy oraz przemyśleń zabranych i ukształtowanych przez dziesiątki lat.
Użyty język jest ostry, a zarazem inteligentny, co jednak nie przesłania wrażliwości i współczucia wobec poszczególnych sytuacji, a także samej starości. Temat ten stanowi bowiem oś, wokół której zostały zebrane teksty, i przez jego pryzmat autorka komentuje mechanizmy wyparcia u ludzi, ich eskapizm, zainteresowanie literaturą fantasy, ale też ludzką codzienność.
O autorce
Ursula Kroeber Le Guin (1929-2018) to amerykańska autorka książek fantasy i science fiction. Pochodzi z rodziny o tradycjach naukowych oraz pisarskich, więc od najmłodszych lat wyrażała zainteresowanie pisarstwem, a także antropologią, co znalazło duże odzwierciedlenie w motywach występujących w jej twórczości.
Jej powieści koncentrują się na kulturowych, tożsamościowych oraz ekologicznych konsekwencjach spotkań z obcymi cywilizacjami przedstawianymi przez pryzmat anarchistycznych nurtów myślowych oraz studiów nad płciowością człowieka. Standardowym tematem jej dzieł są wynikające z kontaktów z innymi cywilizacjami kryzysy kulturowe. Autorka wielokrotnie otrzymywała ważne w gatunku science fiction nagrody Hugo oraz Nebula.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
Czy ta książka jest powieścią fantasy, z których znana jest Ursula K. Le Guin?
Nie, to wydanie jest zbiorem esejów i wpisów z bloga autorki, a nie kolejną powieścią beletrystyczną. Teksty skupiają się na osobistych przemyśleniach pisarki dotyczących codzienności, literatury oraz procesu starzenia się. Czytelnik znajdzie tu błyskotliwe obserwacje podane w krótkiej, przystępnej formie, która różni się od epickich światów Ziemiomorza. Jest to doskonała propozycja dla osób chcących poznać prywatne poglądy jednej z najważniejszych autorek XX wieku.
Jaką tematykę porusza zbiór "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne"?
Książka stanowi refleksyjny przegląd tematów bliskich autorce, od prozaicznych czynności po głębokie rozważania o moralności i sztuce. Ursula K. Le Guin pisze o swoich kotach, krajobrazach Oregonu oraz o tym, jak społeczeństwo postrzega osoby starsze. Autorka z charakterystyczną dla siebie ostrością umysłu analizuje pojęcie eskapizmu w literaturze i dzieli się anegdotami z życia domowego. Całość tworzy intymny portret dojrzałej artystki, która z humorem i godnością mierzy się z upływem czasu.
Czy tematyka starości sprawia, że lektura tej książki jest przygnębiająca?
Absolutnie nie, ponieważ autorka traktuje starość jako nowe, fascynujące terytorium do zbadania, a nie powód do narzekań. Zamiast melancholii, czytelnik otrzymuje teksty pełne wigoru, ciętego dowcipu i intelektualnej świeżości. Le Guin z dystansem opisuje fizyczne ograniczenia, przeciwstawiając im bogactwo życia wewnętrznego i niegasnącą ciekawość świata. Lektura działa inspirująco i pozwala spojrzeć na jesień życia z zupełnie nowej, pełnej godności perspektywy.
Dla jakiego typu czytelnika ta konkretna pozycja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka ta nie spełni oczekiwań osób szukających wartkiej akcji, magii czy rozbudowanych wątków fabularnych typowych dla nurtu fantasy. Mimo że autorka jest ikoną gatunku, ten zbiór ma charakter non-fiction i skupia się na statycznych, filozoficznych rozważaniach. Czytelnicy nastawieni na eskapistyczną przygodę w wykreowanych światach mogą poczuć się zawiedzeni brakiem tradycyjnej narracji. Jest to pozycja wymagająca skupienia i gotowości na dialog z autorką o sprawach egzystencjalnych i codziennych.
W jaki sposób zorganizowana jest treść i czy można ją czytać fragmentami?
Struktura książki opiera się na krótkich, niezależnych od siebie tekstach, co pozwala na lekturę w dowolnej kolejności i w krótkich odstępach czasu. Każdy rozdział to zamknięta myśl lub anegdota, idealna do czytania przy porannej kawie lub przed snem. Taka forma sprawia, że do książki można wielokrotnie wracać, wybierając fragmenty pasujące do aktualnego nastroju. Dzięki zwięzłości wpisów, przekaz autorki jest wyjątkowo skondensowany i trafia prosto w sedno poruszanych problemów.
