Nie daj mi odejść. Spotkajmy się na Chestnut Hill. Tom 2

Życie na emigracji nie jest łatwe, a gdy do tego dochodzą jeszcze piętrzące się codzienne problemy, to czasem ciężko jest odnaleźć się w tym wszystkim. Pani Daria w swej historii ukazała to tak realistycznie, że nieraz miałam wrażenie, iż to ja borykam się z trudnościami i dylematami bohaterów. Nieznany kraj, irlandzkie tradycje, a w tym wszystkim zagubieni Polacy, pragnący znaleźć w tym miejscu swój mały azyl i szczęście.

Znani nam z pierwszej części Monika i Tomek oczekują na narodziny upragnionego dziecka. Jednak ich radość przyćmiewa fakt, że kobieta nie ufa już w pełni swemu partnerowi. Wciąż dręczy ją jego wyskok, a burza hormonów wcale nie pomaga w scaleniu ich związku. Czy ta dwójka przezwycięży trudności i zbuduje trwały związek? Czy ich miłość przetrwa te zawirowania?

Dominika i Hubert są razem, ale mają ogromny problem z jego siostrą. Jej nagły wyjazd i skrywane tajemnice mogą nieźle namieszać. Opieka nad Ellen sprawia im przyjemność, ale czy staruszka jest z nimi szczera? Czy Amanda wróci do Irlandii?

Kłamstwa Pawła bardzo dotknęły Lenę, która nie jest pewna, czy mężczyzna wyjawił jej wszystko, a może jeszcze coś skrywa. W jej życiu pojawia się nowy przyjaciel, który sprawi, że poczuje się lepiej. Kim on jest?

Nie chciałabym zdradzać zbyt wiele z fabuły, gdyż zabrałabym wam całą radość z odkrywania tej cudownej, ciepłej powieści. Autorka przelała na papier tyle wspaniałych emocji, które otuliły mnie niczym ramiona ukochanego męża, poruszyły dogłębnie me serce i rozczuliły.

Polubiłam genialnie wykreowane postaci, które są prawdziwe, naturalne i zachowują się tak jak my. Oprócz zalet posiadają i wady, które próbują w sobie poprawić i stać się lepszymi osobami. Cieszą się, gdy wszystko się dobrze układa i cierpią, gdy los rzuca im kłody pod nogi. Brutalna rzeczywistość emigracji daje im wycisk. Na szczęście odnajdują w sobie wewnętrzną siłę i pokonują poplątaną oraz wyboistą drogę.

Przeczytałam książkę na raz, gdyż nie byłam w stanie odłożyć jej na bok. Mimo, że akcja toczy się swoim, raczej wolnym tempem, to nie nudziłam się ani przez chwilę. Było warto! Gonitwa za pieniędzmi nie zawsze daje zamierzony efekt i przez to można popaść w jeszcze większe tarapaty.

Jeśli lubicie pióro autorki oraz ciekawi was jej nowe dzieło to nie zwlekajcie tylko czytajcie. Uważam, że warto. Każdy wyciągnie z tej treści własne wnioski, ale również i pewną naukę pokory.

Ja czekam na kolejną cześć tej opowieści, gdyż jestem ciekawa co jeszcze zgotował bohaterom nieprzewidywalny los.

W tej książce jest taka fajna aura, jakby czytający wchodząc w tą opowieść miał myśli, że to, czego w życiu zapragnie, może się wydarzyć. Niby nie było takich konkretnych scen, które by sugerowały, że zawsze warto robić wszystko, co by nas pchało w spełnienie marzeń, ale gdzieś ten wątek pomiędzy wierszami się pojawiał. Czytając czułam, że na wszystko mam jeszcze czas, że nie warto niczego odkładać na później, bo chwila w której o tym myślę jest idealnym początkiem na realizację. Nie wiem też czy ktoś to zauważył, ale przy niektórych postaciach mamy tu fajnie podkreśloną ich mimikę. Wiemy, kiedy mówiąc spacerują, kiedy machają dłonią i jakie emocje wywiera w nich rozmowa z drugą osobą. Jednak przy innych jest tylko ich dialog i choć wiemy, że są smutni i co jest tego powodem, to jednak gdzie są nie jest napisane. Jest to drugi tom i z pewnością można ją sklasyfikować jako piękną kontynuację. Autorka ma bardzo ciepłe pióro, kiedy postacie się denerwują, to widzimy, że jest to smutek. Kiedy się złoszczą, jest to bardziej jako rozpacz. Kiedy są pełni nadziei, to jakby tłumaczyli dziecku, że nie ma takiej mocy, by coś źle się ułożyło, a gdy są szczęśliwi, to radość jest zaraźliwa, widać ją jakby skakali na trampolinie i wyrażali się w pełni euforii, gdzie otaczała ich tarcza cudowności i samych dobrych emocji. Rozdziały nie są długie, druk dużo większy i aż krzyczy, że jest po to, by sprawić nam przyjemność, a nie tylko zaoferować dobrą lekturę na pochmurne dni. I żeby nie było tak kolorowo, nie zawsze jest im dobrze. Mają swoje boleści, problemy i myśli, których nie znamy, ale które czuć, że nie dają im spokoju. To co czują, jest opisane bardziej na bazie tego, co druga osoba w nich widzi, co sądzi, że jest ich problemem. Oczywiście nie zabraknie tutaj pupili, którzy proszą się o uwagę. Widać, że autorka bardzo kocha czworonogi, bo wraz ze wzmiankami o nich aż sami uśmiechamy się. Pamiętajcie również, że niektóre wydarzenia muszą się odbyć, by móc otworzyć nam oczy na coś innego. Również kobieta ciężarna czasem chciałaby się zachować inaczej, ale to jej ciało przejmuje wtedy za nią nastroje. Oj będzie również wiele tajemnic, których odkrycie nie będzie miłe. Naprawdę zachęcam do poznania przygód kilku bohaterów, którzy są prawdziwi, jak prawdziwe jest to, że życie potrafi zaskakiwać:-)

Raz zachwiane zaufanie ciężko odbudować. Boimy się, że dana osoba kolejny raz zrani nasze uczucia, zaniecha nasze emocje, odczucia. Złamie serce, które z ledwością udało się odratować przed totalnym zniszczeniem. Zawsze w zakamarkach będzie się czaił mały chochlik, który nieproszony, w najmniej odpowiednich momentach będzie przypominać o swoim istnieniu, dostarczać przykrych myśli i zaburzać spokój wprowadzając do świata wiele chaosu, smutku i łez. Trzeba albo doszczętnie wybaczyć i pójść przez życie wspólnie niezależnie od wzlotów i upadków, albo całkowicie zakończyć relację, która wprowadza tylko wiele złego. Jak bohaterowie poradzą sobie z emocjami, które im towarzyszą? Czy będą w stanie sobie wybaczyć? Jakie przeszkody jeszcze czekają na ich drodze i czy będą w stanie przezwyciężyć wszystkie trudności?

Kolejny raz zostałam wciągnięta w świat bohaterów, których szczerze polubiłam. Wróciłam na Chestnut Hill z mieszaniną ekscytacji i pewną dozą niepewności, co jeszcze autorka zgotuje tym postaciom. Z czym będą musieli się zmierzyć, nim dojdą do względnego spokoju lub słowa happy end. Jest tu niepewność, strach, tajemnice, które stopniowo wychodzą na światło dzienne, błądzenie we mgle własnych przeżyć, które krok po kroku odbierają dostęp do świeżego powietrza. Złość, bezradność, zagubienie, ból i samotność. Pojawiają się jednak momenty, które dają nadzieję na to, że na przyjaciół zawsze można polegać, którzy wesprą dobrym słowem, dadzą mentalnego kopa do działania, wysłuchają, rzucą prawdą między oczy, przytulą, gdy nie widzi się wyjścia z sytuacji. I to, że miłość jest w stanie wiele przezwyciężyć, o ile pozwolimy jej dość do głosu.

Powieść powoli płynie, snuje się leniwie, wciągając czytelnika z każdym rozdziałem w swe meandry codzienności. Gdzie nie wszystko idzie, tak jak tego pragniemy i oczekujemy. Gdzie nieraz trzeba mocno upaść, przeczołgać się przez zmiany, jakie zachodzą w życiu, by wyjść z tego wszystkiego obronną ręką. Zrozumieć siebie, własne uczucia, dojrzeć, odnaleźć spokój i nadzieję na to, że jest się w stanie wybaczyć i na nowo przyjąć miłość. Bo przyjaźń i miłość daje nam siłę, wiarę we własne możliwości i jesteśmy w stanie góry przenosić. Gdy z problemami zostajemy sami, nie potrafimy znaleźć wyjścia z trudnej sytuacji. Uciekamy od demonów, zamykamy w bezpiecznej bańce, powoli gasnąc w oczach. Dlatego tak ważne są relacje w naszym życiu, by je pielęgnować, dbać o nie, bo gdy ich zabraknie, pozostajemy niekompletni, samotni bez chęci do czegokolwiek.

Dajcie się porwać tej historii. Pozwólcie rozgościć się postaciom, niech opowiedzą, co się u nich wydarzyło od ostatniego czasu, gdy mogliśmy się z nimi spotkać. Niech opowiedzą o swoich rozterkach, marzeniach, pragnieniach, czego się najbardziej boją i co daje im ogromną radość. Przeżyjcie razem z nimi wzloty i upadki, odkryjcie tajemnice, które skrywają głęboko w sercu i przekonajcie się, czy zawsze jest szansa na odbudowanie zaufania. Gorąco polecam!

"Chestnut Hill. Nie daj mi odejść" to drugi tom , w którym poznałam dalsze losy Polaków, którzy spotkali się w Irlandii i zaprzyjaźnili ze sobą.

Hubert i Dominika po zaręczynach lecą do Polski, aby porozmawiać z jego siostrą i dowiedzieć się, dlaczego tak nagle opuściła Irlandię? Na miejscu okazuje się, że Hubert ma kiepskie relacje z rodzicami, a Amanda coś ukrywa. Monika i Michał przetrwali trudne chwile, ale musieli nauczyć się żyć na nowo. Lena nie może pogodzić się z kłamstwami Pawła. Okazuje się też, że Ellen tak lubiana przez Polaków ukrywa tajemnice z przeszłości.

Uwielbiam czytać takie życiowe i mądre historie, które zmuszają do przemyśleń. Autorka potrafi przemycić między wierszami ważne życiowe tematy oraz co w życiu jest najważniejsze. Autorka uczy czytelnika, czym jest prawdziwa przyjaźń i miłość. Z książki dowiadujemy się, że trzeba robić w wszystko, by ważne dla nas osoby nie zniknęły z naszego życia. O uczucie trzeba dbać i należy naprawić błędy, bo to wszystko zależy tylko od nas.

Warto dawać drugą szansę i nie oceniać nikogo pochopnie. Z ogromną ciekawością śledziłam losy bohaterów, którzy poznali się na emigracji i bez względu na wszystko mogli liczyć na siebie. Pokochałam Ellen, która była dla tych młodych ludzi jak rodzina. Dawała im pracę, wsparcie i otuchę. Uczyła młodych ludzi, że wszystkie problemy można rozwiązać. Spodobało mi się też, że autorka dodała wątek o psie. Czy wiecie, że owoce kasztanowca są silnie trujące dla psów?

Jeśli jesteście ciekawi jak poradzą sobie młodzi ludzie z bagażem przeszłości na emigracji to koniecznie zajrzyjcie do Chestnut Hill. Czeka na Was niezapomniana przygoda z tymi cudownymi bohaterami. Będę za nimi tęskniła.

Bawiłam się znakomicie i przeżyłam mnóstwo wrażeń oraz emocji.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Na wstępie chciałabym podziękować Darii i Wydawnictwu Videograf za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Chestnut Hill. Nie daj mi odejść". Pierwszy tom serii - "Spotkajmy się na Chestnut Hill" opowiadający o grupie Polaków, których losy splotły się w malowniczym irlandzkim miasteczku bardzo mi się spodobał i byłam szalenie ciekawa jak dalej potoczą się losy bohaterów, dlatego nie zastanawiałam się ani chwili nad podjęciem decyzji. Książki te należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko, ja pochłonęłam ją w jedno przedpołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam to co dzieje się na kartach tej powieści. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. W dalszym ciągu podtrzymuję, że bohaterowie tej historii zostali w świetny i niezwykle autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy oraz takie które śmiało moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Na kartach tej powieści poznajemy dalsze losy kilkorga bohaterów - mogłam dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Poraz kolejny Daria w tak niesamowicie realistyczny i pobudzający wyobraźnię sposób opisuje wszystkie zwyczaje, krajobrazy oraz zmagania bohaterów z różnymi przeciwnościami losu, że naprawdę miałam wrażenie jakbym uczestniczyła we wszystkich wydarzeniach razem z nimi i chłonęła towarzyszące im emocje. Czułam się tak jakbym wracała w odwiedziny do starych, dobrych przyjaciół żeby sprawdzić co u nich słychać oraz jak potoczyło się ich życie. Gwarantuję Wam, że z tymi bohaterami z pewnością nie będziecie się nudzić. W ich życiu naprawdę bardzo dużo się dzieje. Kartka po kartce razem z bohaterami odkrywamy pewne tajemnice, które dużo zmienią w ich życiu, ale także dadzą nadzieję na lepsze jutro. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych kwestii, które tak naprawdę mogłyby przytrafić się każdemu z nas - trudne relacje międzyludzkie, rodzinne czy nadszarpnięte zaufanie. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że czasami rodzinom okazują się ludzie, z którymi nie łączą nas żadne więzy krwi, a pomimo kłód rzucanych pod nogi na naszej drodze na szczęście znajdują się osoby, które chętnie wyciągną pomocną dłoń, wesprą i uraczą dobrym słowem. "Chestnut Hill. Nie daj mi odejść" to emocjonująca, miejscami poruszająca, wartościowa i pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd historia o przyjaźni, wybaczaniu, trudnych wyborach, radzeniu sobie z przeciwnościami losu oraz różnych odcieniach miłości. Cudownie spędziłam czas z tą książką i jej bohaterami. Mam cichą nadzieję, że to jeszcze nie koniec ich perypetii. Daria, czekam na więcej! Polecam!