Naznaczona krwią. Zrodzeni z legendy. Tom 2

Dopiero po przeczytaniu „Naznaczonej krwią” zrozumiałam jak bardzo brakowało mi książek z moich nastoletnich lat w stylu Cassie Clare i Ricka Riordana. Naprawdę, jeśli wśród wszystkich nowości (których, nie oszukujmy się, jest ostatnio mnóstwo) czujecie niedosyt magii, stowarzyszeń chroniących świat przed demonami i bohaterów w stylu Willa, Jema i Jace’a, nie mogliście trafić lepiej.

Myślałam, że po zwrotach akcji na końcu pierwszego tomu, w tym nic już mnie nie zaskoczy, a fabuła pójdzie w ustalonym przeze mnie kierunku… no cóż, nic bardziej mylnego. Tracy Deonn stworzyła 630 stron, z których na każdym kroku wręcz wylewają się akcja i plot-twisty. Nie żartuję – przeczytałam je w niecałe trzy dni, bo ani na moment nie mogłam się oderwać i musiałam wiedzieć, co będzie dalej. I niesamowicie się zaskoczyłam, kiedy dotarło do mnie, że to nie dylogia, a SERIA.

Przez większość czasu towarzyszymy Bree, Selowi, Williamowi i Alice – czwórce bohaterów, których dosłownie UWIELBIAM. Poszukiwania Nicka, odkrywanie swojej przeszłości i decyzji przodków, otwieranie się na magię, pościg zakonu, demoniczna strona Sela przejmująca nad nim kontrolę, nowe postacie, manipulowanie snami i wspomnieniami, tajemniczy Łowca oraz opętania i umowy z samym diabłem… to tylko niektóre z przeszkód, z którymi będą musieli się zmierzyć. Dodatkowo w grę wchodzą całkiem nowe uczucia, których nikt w żaden sposób się nie spodziewał.

Autorka stworzyła tyle różnych wątków, otworzyła tyle różnych drzwi – jestem prawie, że pewna, iż w kolejnym tomie pojawią się przynajmniej dwie nowe narracje. Świetnie wykreowała również bohaterów – gdybym miała ich w jakiś sposób określić Bree jest zdeterminowana, odważna, na przestrzeni stron coraz bardziej rozumie swoją magię. Jest postacią w stylu „od zera do bohatera”, której rozwój obserwujemy od samego początku coraz bardziej się z nią zżywając. Selwyn (muszę to powiedzieć) to charakterologiczne odzwierciedlenie Willa z Diabelskich Maszyn, a Nick jest połączeniem Jema i Jace’a (wierzcie mi na słowo). Dodatkowo Alice – lekko zwariowana przyjaciółka Bree, William – najbardziej empatyczna postać w całej książce i !nowość! Valec – czyli, jak dla mnie największa tajemnica tej historii. Co ważne jednak, oprócz legend arturiańskich, magii i ratowania świata, Tracy porusza również temat rasizmu, niewolnictwa i krzywdzenia innych tylko ze względu na ich pochodzenie i kolor skóry.

To jest absolutnie jedna z najlepszych książek przeczytanych przeze mnie w tym roku. Kupujcie, czytajcie, angażujcie się i zachwycajcie.

"Naznaczona krwią" to kontynuacja "Zrodzonych z legend", w których mamy ciekawe spojrzenie na motyw rycerzy króla Artura 😏

Koniec poprzedniej części przyniósł spore zaskoczenie, więc postaram się pisać tak, by nie zdradzić co się tam wydarzyło, gdyż warto to przeczytać samemu.

Ta prawie 650 stronicowa książka (z dosyć drobną czcionką) nie nudzi nawet na chwilę. Dużo zwrotów akcji, pojedynków, a także tajemnic z przeszłości sprawia, że książka jest nieodkładalna!

Jak w większości książek młodzieżowych jest też tu wątek miłosny, a nawet miłosny trójkąt, więc coś, co ja osobiście lubię 😏 i oczywiście mam swojego faworyta 😁 Na szczęście ten motyw nie jest dominujący, ale jest dosyć ważny dla rozwoju fabuły 😏

Dosyć ważnym elementem tej powieści jest też scheda po przodkach, linia krwi i wszystko co się z tym łączy. To jak Bree sobie z tym poradziła, pod koniec tej części, bardzo mi się podobało 😊

Jestem też bardzo ciekawa w jaki sposób główna bohaterka zamierza wykpić się z umowy, w którą się wplątała, choć powód był zacny - nie da się ukryć 😏

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej serii, gdyż świetnie się przy niej bawiłam, a akcja totalnie mnie wciągnęła 😍

Jeśli więc lubicie motywy arturiańskie i serie młodzieżowe, to polecam Wam gorąco te powieści!!

Uwielbiam świat fantasy jaki serwuje nam autorka. Bazując na arturiańskich legendach został tu stworzony cudowny klimat pełen mroku i magii. W tej części jeszcze bardziej zagłębiamy się w ten świat i poznajemy jego nowe aspekty. Mamy tu też ponownie poruszenie wiele ważnych tematów jak - żałoba, rasizm czy uraz psychiczny.

Książka jest pełna zwrotów akcji i zaskoczeń. Mimo to uważam, że można było ją skrócić o kilkadziesiąt stron. Dostajemy tu rozwój relacji miedzy Bree i Sel’em. Bree przez pierwsza polowe bardzo mnie denerwowała, bo jej decyzje były bardzo pochopne i ciągle wybuchała gniewem. Rozumiem frustracje tej postaci, ale po takim czasie wolałabym jakby podejmowała więcej racjonalnych decyzji. Sel natomiast, jeszcze bardziej spodobał mi się w tej części. Wątki z jego udziałem były moimi ulubionymi. Nie chcę spojlerować, ale bardzo ubolewam nad tym w jakim kierunku rozwijała się postać Nicka, którego dostajemy tu bardzo mało.

Jakbym miała wybrać, która część bardziej mi się podobała to skłaniam się ku pierwszej, zwyczajnie lepiej mi się ją czytało i lepiej wyczuwałam się w całą historie.

Książka momentami mi się wlekłam, a momentami się tyle działo, że ciężko było mi się połapać. Jednak dalej uważam, że to bardzo fajna młodzieżówka fantastyczna, która ma niesamowity klimat. A zakończenie wbija w fotel i zostawia nas z całkowitym niedosytem!

Bri po raz kolejny musi zmierzyć się z mocą jaką otrzymała od swoich przodków. Brzemię króla Artura to wielka siła, która nie gwarantuje Bri bezpieczeństwa. Dziewczyna po raz kolejny musi zmierzyć się nie tylko z demonami, ale i że zdrajcami, którzy chcą dowiedzieć się jaki jest sekret jej talentu.

Pierwsza część była bardzo przyjemna. Autorka poszła w kierunku Cassandy Clare, pamiętam, że wtedy zastanawiałam się, czy historia obroniła by się bez nawiązań do Cassie. 🗡️👑👸

Teraz znam odpowiedź, bez problemu by się obroniła.

Drugi tom jest prowadzony własną ścieżką, a autorka nie boi się oryginalnych rozwiązań.

Motyw zdrady i niespodziewanych wrogów został świetnie przedstawiony.

Bri to bohaterka, która ma typowo ludzkie dylematy. Nie czuję się nadczłowiekiem, pomimo że dysponuje wielką mocą.

Bardzo przyjemna lektura na wakacje 🌆🌃

Znacie książki, które w bardzo ciekawy sposób przedstawiają problem rasizmu, czy mizoginizmu? A co powiecie na taką książkę, która również zabiera nas w świetnie wykreowany świat, pełen magii?

Przy okazji premiery pierwszego tomu serii Zrodzeni z legendy, nie spodziewałam się, że tak bardzo spodoba mi się książka z motywem legend arturiańskich. Jako nastolatka nie potrafiłam przejść obok filmów, seriali, czy książek, w których wspomniany był Merlin, bądź fabuła opierała się na legendzie o Królu Arturze. “Naznaczona krwią” Tracy Deonn to drugi tom z serii Zrodzeni z legendy. Trudne tematy, które przemyca autorka, są aktualne w życiu codziennym, co przeraża, jednocześnie są to tematy, o których powinno być głośno. Mowa tu oczywiście o rasizmie, niewolnictwie i mizoginizmie. Bardzo dobrze widać, jak większość Legendarian jest uprzedzonych wobec Bree, ale nie tylko wobec niej. Nie potrafią zrozumieć ani poddać się woli innych i wolą obchodzić swoje zasady, które były tworzone przez wieki, byle tylko ona nie została jedna z nich.

Bree chciała poznać przyczynę śmierci swojej matki, nie spodziewała się, że chcąc pogodzić się z żałobą, zostanie wciągnięta w wojnę tajemniczych Legendarian z Cieniogonami. Nigdy nie spodziewała się, że odkryje tajemnicę matki, ale również i swoich przodkiń, które całe swoje życie uciekały, by ona nie musiała. Odkrywa również, że nie jest zwykłą dziewczyną, że świat ją otaczający, jest normalny, wręcz przeciwnie, ona ma moc, a to, co ją otacza, jest nie tylko przerażające, ale również i fascynujące. Wydarzenia z poprzedniego tomu pchają Bree w ogromne niebezpieczeństwo, jednak tylko ona może to zakończyć.

Klątwa drugiego tomu? Nie tym razem! “Naznaczona krwią” Tracy Deonn, trzymała poziom pierwszego tomu, a mogę się nawet pokusić o stwierdzenie, że było lepiej niż w pierwszym tomie. Historia już w“ Zrodzonych z legendy” porwała mnie i pozostawiła w dużym niedosycie. Klimat książki jest tak świetny, że ciężko się od niej oderwać, jednak muszę przyznać się, że byłam w szoku, gdy zobaczyłam, jak gruby jest ten tom. Ponad 600 stron ciekawej historii może być plusem, jednak trochę można było to ukrócić, ponieważ czułam, że niektóre wątki są nadwyraz przegadane i spokojnie można było je ominąć. Nie jest to najgrubsza książka, jaką miałam w rękach, ale mimo swojej grubości czytało mi się ją dość szybko, a na pewno przyjemnie.

Pióro autorki jest bardzo przyjemne, co prawda w przypadku pierwszego tomu, musiałam się przekonać do tej historii, ponieważ wydawało mi się, że tak młoda bohaterka nie pasuje mi do tej fabuły, jednak im więcej książki było za mną, tym bardziej rozumiałam zamysł autorki. W przypadku drugiego tomu to od samego początku polubiłam się z jej stylem pisania, bardzo podobało mi się, że dosłownie od pierwszych stron jesteśmy porwani w wir wydarzeń i chwile spokoju, są dosłownie chwilami. Do samego końca ciężko było mi się oderwać od książki, autorka pozostawiła wiele niewiadomych i nie jestem w stanie stwierdzić, w jaką stronę rozwinie się ta historia w kolejnym tomie. Bardzo mnie ten fakt cieszy, ponieważ mam już dość przewidywalności w książkach. Co do młodego wieku głównej bohaterki, to myślę, że został on wybrany, ze względu na grupę odbiorczą tej historii, wiadomo, że lepiej się czyta historię, gdy głowy bohater jest w podobnym wieku co czytelnik, a gdy bohater jest nastolatkiem, to można pokusić się o stwierdzenie, że może przyciągnie więcej młodzieży. A jak wiemy, każdy kolejny młody człowiek z książką w ręku, cieszy bardzo, nie tylko autorów, ale pewnie nas, starszych czytelników również.

Okładka po raz kolejny zachwyca, jestem bardzo niecierpliwa i już poszukuję jakichś przecieków zza granicy, w sprawie okładki trzeciego tomu. Dziękuję bardzo wydawnictwu You & Ya za książkę do recenzji, a wam bardzo ją polecam.