Naznaczeni grzechem. Grzechy ojców. Tom 2

Przede wszystkim wolałbym żeby pierwsza i druga część była połączona w jedną książkę. Pierwsza była dosyć krótka i rozbicie całości na dwie nie miało za dużo sensu. Na stronach brakowało trochę treści. Historia uciekła gdzieś autorce i przez to momentami bywałem bardzo znudzony. Mam wrażenie, że pisane było to wyłącznie dla kasy. Fani i tak kupią żeby poznać dalsze losy bohaterów - no to po co się przemęczać?

Mimo wszystko, zgodnie z tym co napisane było w ostatnim zdaniu poprzedniego akapitu - kupiłem, przeczytałem i nie żałuję. Jest to dopełnienie treści z pierwszej części i ostatecznie, całkiem poprawne.

Pierwsza część Naznaczonych Grzechem skończyła się w takim momencie, że czekanie na kontynuację historii było prawdziwą, czytelniczą torturą! Na szczęście było warto czekać, Cora Reilly i tym razem nie zawiodła swoich fanów. Historia Marcelli i Maddoxa ani trochę nie przypomina historii Arii i Luki. Właśnie to uwielbiam w całej serii, mimo iż wszystkie książki są w duchu mafijnym, to historie poszczególnych bohaterów są inne, a jednocześnie w jakiś sposób się łączą. Naznaczeni Grzechem 2 to któraś z kolei mafijny romans Cory, a ja nie czuję przesytu, wręcz przeciwnie, mam apetyt na kolejne części! 

“ Naznaczeni grzechem cz 2“

Dzieci tak szybko dorastają. Drugi tom losów Marcelli, która już zanim pojawiła się na tym świecie, narobiła zamieszania, już za mną.

Przyznam, że pierwsza część zrobiła na mnie lepsze wrażenie. Tu było tak za spokojnie . Ale po kolei.

Zakończenie pierwszej części pozostawiło nas w takiej niepewności i konsternacji. Niby pobudki kierujące Maddoxem były oczywiste i zrozumiałe ale już to jak to odebrali inni i przekazali Marcelli, nie koniecznie.

Przed tą dwójką nie lada wyzwanie. Ich relacja, jeszcze nie związek, będą wielokrotnie wystawione na próbę. Czy te uczucia jakie obudziły się w nich w takich niecodziennych warunkach, przetrwają ?

Luka wciąż żyje nadzieją, że jego mała córeczka zmieni zdanie i zrezygnuje z Maddoxa.

Ona z kolei wie jak trudno jej będzie znieść pogardę członków familii, którzy nie zaaprobują Maddoxa, tego, że ona wybrała brudnego motocyklistę, zdrajcę niegodnego zaufania. Jest świadoma co ludzie mówią za jej plecami i tylko strach przed jej ojcem, powstrzymuje wielu by oficjalnie uznać ją za gorszą.

Lecz Marcella mimo obaw nadal jest twarda i postanawia zostać członkiem mafii, złożyć przysięgę i stać się pierwszą kobietą wcieloną do oddziału.

Nadchodzi czas zmian !

Maddox i jego rola w oddziałach mafii też jest elementem wielkich zmian. Tak jak i Marcella, będzie musiał stawić czoła osobom, które nie będą chciały mu zaufać, które będą miały go za kreta, zdrajcę i tego najgorszego, niegodnego. Musi przekonać do siebie rodzinę Vitiello i wszystkich członków mafii, co nie będzie łatwym zadaniem. Jednak nie zamierza się poddać bo wie, że Marcella jest tego warta.

Na tym skupia się ten tom, na ich walce z otoczeniem, umacnianiu tego co między nimi się zrodziło i zdobywaniu zaufania. Brakowało mi tu akcji, niebezpieczeństwa, walki takiej gdzie krew się leje.

Ale jednak ten tom ma zalety. Łamie schematy, widać jakie dość istotne zmiany w mafii wprowadza autorka. Rola kobiety zawsze była sprowadzana do bycia żoną, dziewicą do dnia ślubu, później rodzenie dzieci i najlepiej żeby taka nie narzekała i nie wymagała wiele więcej . Marcella nie godzi się na takie życie, Luka też chce dla niej czegoś lepszego lecz oboje wiedzą, jakie są tradycje i jak ciężko będzie innym zgodzić się na zmiany. Lecz capo nie pyta, on rządzi. Czy postanowi w końcu zaufać kandydatowi na zięcia i postawić oddział przed wyborem : albo akceptujecie albo załatwimy to inaczej ?

To mi się podobało. I ciekawi mnie jak wiele zmian wprowadzą pozostali członkowie mafii z nowego pokolenia. Nawet ciężko mi się zdecydować na kogo z nich czekam najbardziej. Ale bez wątpienia emocji przed nami nie mało. Mimo, że tu ich nieco zabrakło, to tom jest istotny, ma wpływ na to co będzie działo się dalej. Autorkę stać na więcej jednak nie uważam tego tomu za rozczarowanie, raczej takie uzupełnienie całości. Na pewno nie brakowało tu namiętności, było jej znacznie więcej niż w poprzednim tomie. Ale znalezienie chwili sam na sam, nie jest proste gdy tak zawzięcie tata pilnuje swojej córki 😈 czekam na kolejny tom i kolejnych bohaterów . Wie ktoś może kto następny ? Ciekawość mnie zżera 🤭 dziękuję Wydawnictwu NieZwykłe za egzemplarz do recenzji i polecam losy tych walecznych bohaterów ❤️

Twórczość Cory Reilly jest Wam dobrze znana, autorka lubuje się w książkach mafijnych, które nie należą do łatwych historii. Nie przesadzę, jeśli powiem, że są przesiąknięte bólem brutalnością, krwią i cierpieniem, ale także znajdziecie w nich wiele miłości, o którą w każdym wypadku warto walczyć. Miłość jest silna, piękna i bywa motorem do zmiany postanowienia i przewartościowania całego życia. Co w przypadku, kiedy uczucie okaże się zakazane? Czy bohaterowie znajdą w sobie tyle siły i odwagi, aby o siebie zawalczyć? „Naznaczeni grzechem. Część druga” to ponowne spotkanie z Marcellą Vitiello i Maddoxem White’m, parą, która nie powinna być razem. Mad nie tylko żywił niechęć do ojca dziewczyny, ale także poprzysiągł mu zemstę, po drodze, gdzieś wszystko się poplątało, pojawiło się coś, czemu nie mogli zaprzeczyć. Co tym razem zaplanowała dla nas autorka? Czy otrzymamy odwiedzi na pytania, z którymi pozostawiła nas w pierwszym tomie?

Główną bohaterką książki „Naznaczeni grzechem. Część druga” autorstwa Cory Reilly jest Marcella Vitiello, to córka Lucy i Arii Vitello, przepiękna dziewczyna, która nie dała się złamać wydarzeniom z przeszłości. Doszła do momentu, w którym trzeba było podjąć decyzję, chociaż wszystko wydawało się w porządku, ona czuła wątpliwości. Czy jej wybranek będzie potrafił porzucić dla niej wszystko, poprzednie życie, rodzinę? Męskim bohaterem i wyjątkowo groźnym człowiekiem jest Maddox „Mad Dog” White. Mężczyzna był członkiem klubu motocyklowego Tartarus, jest nieugięty, pewny siebie i jedyne, czego pragnął to dokonanie zemsty na Luce Vitello, wtedy też Marcella stała się środkiem do celu. Teraz jednak wiele się zmieniło, kochał ją, była sensem jego istnienia. Wybrał ją. Wiedział jednak, że droga, którą muszą przejść jest wyboista, czy jej rodzina będzie w stanie go zaakceptować? Czy inni członkowie mafii nie będą widzieć w nim jej członka, czy wroga? Pozostaje także kwestia jego klubowych braci, czy wydadzą na niego wyrok? Czy tej dwójce uda się zbudować wspólną przyszłość?

„Naznaczeni grzechem. Część druga” to dopełnienie historii Marcelli i Maddoxa, pary, którą szczerze polubiłam. Chociaż pochodzili, z różnych środowisk i powinni żywić do siebie wrogie uczucia, zamiast miłości, która ich połączyła, dali się jej ponieść. Zaryzykowali, byli w stanie postawić na szali wszystko, w co wierzyli, aby móc stworzyć wymarzony związek. Marcella jest niezwykle silną kobietą, walczyła o siebie, o prawo wyboru życia, jakie chciała prowadzić, była warta każdego zachodu. Inteligentna, nie bała się bólu, chciała pokazać wszystkim, że pomimo tego, że jest kobietą należy się z nią liczyć. Wierzyła w to, że postępuje słusznie. „Naznaczeni grzechem. Część druga” to powieść, w której nie ma tyle akcji, jak w tomie wcześniejszym, ale to zrozumiałe, w końcu tutaj trzeba było wszystko wyprostować, wyjaśnić i doprowadzić do zakończenia. Cora Reilly potrafi stworzyć nie tylko wspaniałe postacie, które do siebie pasują idealnie, ale także kreować mocne relacje, które wydają się nie do rozerwania. To świetna książka i kontynuacja, warto było czekać, aby ponownie zetknąć się z autorką i bohaterami. Jestem lekturą usatysfakcjonowana.

„Naznaczeni grzechem część 2” to książka, która po raz kolejny pozwoliła mi poczuć się częścią tego mafijnego świata wykreowanego przez Corę.

Dalsze losy Marcelli i Maddoxa pełne były niewiadomych. Bohaterowie pochodzili bowiem z dwóch różnych światów, ich rodziny przez wiele lat były wrogami, jednak miłość rzadko wybiera tą łatwą drogę. Z napięciem więc obserwowałam, jak starają się pokonać piętrzące się między nimi przeszkody.

Odniosłam wrażenie, że Maddox musiał poświecić o wiele więcej dla tej relacji. Mocno trzymałam za niego kciuki, chociaż były momenty, kiedy było mi po prostu przykro, gdy patrzyłam, jak inni ludzie go traktują. Rozumiem, że na zaufanie trzeba sobie zasłużyć, ale kurczę nawet jego ukochana nie zawsze była dla niego wyrozumiała. Cora wykreowała go trochę inaczej niż poprzednich męskich bohaterów jej serii. Maddox był bardziej ugodowy, chyba odrobine bardziej wrażliwy, ale to w żadnym razie nie odbierało mu uroku, a wręcz przeciwnie. Do tego jego miłość do zwierząt, szczególnie tych pokrzywdzonych była czymś zasługującym na pochwałę.

Co do Marcelli to księżniczka zdecydowanie wdała się w tatusia. Tak samo władcza, chcąca robić wszystko po swojemu i wprowadzać zmiany w zasadach, które obowiązywały od lat. Przyznam, że były takie chwile kiedy mnie irytowała, ale i tak jej całokształt oceniam na plus.

„Grzechy ojców” to seria, której potrzebowałam. Nie wyobrażam sobie nie móc poznać dalszych losów dzieci bohaterów, z którymi tak bardzo sie zżyłam. I okej, może książki Cory nie są pozbawione schematów i drobnych wad, ale ja je po prostu kocham.

„Naznaczeni grzechem” to historia, w której przepadłam całą sobą. Maddox i Marcella wiedzą, jak zainteresować czytelnika i sprawić, że ten nie będzie chciał odłożyć książki na później. Polecam!