Celem książeczki jest przybliżenie dzieciom zagadnienia emocji i stanów emocjonalnych w atrakcyjnej, interaktywnej formie. Polega ona na czytaniu dziecku rymowanek i jednoczesnym aktywnym oglądaniu oraz interpretowaniu przez malucha związanych z nimi ilustracji. Może to stanowić dobry wstęp do rozmowy z dzieckiem na temat poszczególnych emocji, a także ich źródeł i przejawów. Niedokończone rysunki twarzy powinny zachęcić dziecko do podejmowania prób samodzielnego, graficznego zobrazowania przejawów emocji wyrażanych mimiką.
Książeczka składa się z trzech części. W pierwszej dla porównania podano przykłady sposobów wyrażania kilku podstawowych stanów emocjonalnych na uproszczonych rysunkach różnych autorów. Wybrane emocje opisane zostały krótkimi rymowankami, pod którymi umieszczono krótkie komentarze zawierające wskazówki do rozmowy z dzieckiem. Zadaniem dziecka jest dorysowanie na niedokończonych rysunkach twarzy swojej interpretacji mimiki związanej z omówionym stanem emocjonalnym.
W drugiej części w formie rymowanek podano wskazówki na temat możliwych sposobów interpretowania wyglądu poszczególnych elementów twarzy: ust, brwi i oczu. Zadaniem dziecka jest uzupełnienie twarzy o brakujące elementy, tak żeby za pomocą ust, brwi i oczu wyrazić różne rodzaje emocji.
Trzecia część zawiera krótkie rymowane historyjki nawiązujące do stanów emocjonalnych, uczući nastrojów dwóch postaci: Minki i Zuzi. Historyjki ilustrowane są odpowiednimi ikonkami. Zadaniem dziecka jest narysowanie własnej interpretacji graficznej opisanych w historyjce emocji.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii pedagogika
W jaki sposób dziecko aktywnie korzysta z książki "Nasze emocje"?
Książka "Nasze emocje" opiera się na interaktywnym uzupełnianiu ilustracji poprzez dorysowywanie brakujących elementów mimiki twarzy. Dziecko słucha czytanych przez opiekuna rymowanek i interpretuje stany emocjonalne, przekładając je na język graficzny. Taka forma angażuje malucha w proces nauki poprzez zabawę i kreatywne działanie manualne. Dzięki temu wiedza o uczuciach jest przyswajana w sposób praktyczny i trwały.
Czy ta publikacja sprawdzi się podczas zajęć z pedagogiem lub w przedszkolu?
Tak, konstrukcja książki idealnie nadaje się do pracy warsztatowej zarówno indywidualnej, jak i grupowej. Zawarte w niej krótkie rymowanki oraz wskazówki do rozmowy stanowią gotowy scenariusz do omówienia źródeł konkretnych uczuć. Nauczyciele i pedagodzy mogą wykorzystać niedokończone rysunki jako bazę do ćwiczeń rozwijających empatię. Jest to pomoc dydaktyczna skutecznie wspierająca rozwój kompetencji społeczno-emocjonalnych u najmłodszych.
Jakie konkretne zadania graficzne czekają na dziecko w tej publikacji?
Głównym zadaniem dziecka jest samodzielne dorysowywanie ust, brwi oraz oczu, aby wyrazić konkretne rodzaje emocji. W trzeciej części publikacji maluch tworzy własne interpretacje graficzne na podstawie historii o dwóch postaciach: Mince i Zuzi. Ćwiczenia te uczą precyzyjnego rozpoznawania sygnałów wysyłanych przez twarz drugiego człowieka. Pozwala to dziecku zrozumieć, jak subtelne zmiany w mimice zmieniają odbiór nastroju.
W jaki sposób rymowanki ułatwiają naukę o stanach emocjonalnych?
Wierszowane teksty w przystępny i rytmiczny sposób opisują trudne do nazwania odczucia oraz nastroje. Krótka forma literacka skupia uwagę dziecka na najważniejszych cechach danej emocji bez przytłaczania nadmiarem informacji. Każdy utwór jest uzupełniony o merytoryczny komentarz dla rodzica, który pomaga pogłębić temat w trakcie wspólnego czytania. To skuteczne narzędzie do budowania bogatego słownictwa związanego ze sferą psychologiczną.
Dla kogo książka "Nasze emocje" nie będzie wystarczającym narzędziem wspierającym?
Publikacja ta nie zastępuje profesjonalnej terapii psychologicznej i nie jest przeznaczona do samodzielnej diagnozy zaburzeń. Jest to materiał o charakterze edukacyjnym i profilaktycznym, przeznaczony do pracy dziecka z dorosłym opiekunem. W przypadku poważnych trudności rozwojowych książka powinna być jedynie uzupełnieniem specjalistycznej pomocy. Skupia się ona na nauce rozpoznawania podstawowych emocji, a nie na leczeniu głębokich deficytów.
