Następca tronu. Opowieść z Elfhame. Tom 1

Suren to jedyna osoba, która potrafi przeciwstawić się Pani Nore.

Pani Nore to matka Suren, która już od początku uprzykrza jej życie – w zasadzie nie tylko jej, a także innym ludziom, dzięki czemu zbiera sobie armię wrogów.

Wśród takiej armii znajduje się między innymi Dąb – następca tronu, a zarazem młodzieniec, który nie poddaje się licznym biesiadom, a wyrusza z Elfhame, w celu spełnienia misji. Na swojej drodze spotyka dziewczynę o piekielnie ostrych zębach, która dołącza do jego wyprawy – jednak w świecie pełnym intryg, nic nie jest całkowicie proste... Wspólna podróż zmieni ich raczej w przyjaciół, kochanków, nieznajomych, czy może wrogów?

„Następca tronu” Holly Black to książka, której premiery długo wyczekiwałam. Powrót do ukochanego uniwersum, przywrócił mi przede wszystkim masę emocji, a także wspomnień, kiedy to dopiero zaczynałam swoją przygodę z fantastyką.

Królowa elfów, ale nie mówimy tutaj o Jude Duarte, a mianowicie o Holly Black – na przestrzeni czasu szczerze rozwinęła swoje umiejętności. Od samego początku uwidacznia się progres pisarski autorki – jej pióro stało się jeszcze bardziej magiczne. W każdym słowie przelanym na papier, da się wyczuć czary, krążące w powietrzu. Razem z dobrze wykreowanymi bohaterami, a także fantastycznym królestwem, dodawało to książce niesamowitego klimatu.

Kraina pełna intryg, gdzie za każdym rogiem czaiły się zawikłania i niespodzianki, wciągała w swoje sidła nie tylko Suren, Dęba, czy Hiacynta, lecz także czytelnika. Z każdym zwrotem akcji, wszelka przewidywalność historii była rozwiewana i całkowicie dewastowała namalowane w umyśle wyobrażenia.

Holly Black zrobiła to ponownie – pozostawiła mi wiele pytań po zakończeniu jej książki, jednocześnie sprawiając, że dalej pragnę chłonąć fantastyczne historie. Czytanie „Następcy tronu” okazało się czystą przyjemnością, jaka oferowała mi powrót do ukochanej, wciągającej jak magiczny taniec krainy – niezastąpionego świata elfów.

Holly Black to amerykańska pisarka, najbardziej znana z cyklu powieści dla dzieci pt.: „Kroniki Spiderwick” oraz serii „The Folk of the Air”. Pracowała jako redaktor w czasopismach medycznych. Gdyby nie kariera, którą osiągnęła jako pisarka, chciałaby zostać bibliotekarką. To autorka ponad czterdziestu książek.

„Następcy tronu” to pierwszy tom nowej dylogii pt.: „The Stolen Heir” i kolejne mistrzowskie dzieło tej utalentowanej pisarki. Ta powieść przenosi czytelnika z powrotem do magicznego świata Elfhame, w którym nie brakuje intryg, niebezpieczeństw i tajemnic. Akcja rozgrywa się osiem lat po Bitwie na Wężowym Wzgórzu, gdzie zakończyła się historia Jude i Cardana z trylogii „Okrutny Książę”. Tam także Lady Nore odzyskała swoją Twierdzę i tworzy dzięki starożytnej relikwii potwory z patyków i śniegu, które wykonują jej polecenia i pomagają w zemście.

Historia skupia się na Suren, córce Lady Nore. To uciekinierka z Zębatego Dworu, która ukryła się w świecie ludzi i stara się odbudować swoje życie po traumatycznych doświadczeniach. Tam żyje dziko w lesie, samotna i ciągle dręczona wspomnieniami okrutnych tortur, jakich doświadczyła w miejscu, które powinna nazywać „domem”. Czas spędza na uwalnianiu ludzi od wiążących ich umów. Wierzy w to, że została zapomniana. Jednak myśli tak tylko do momentu, w którym zaczęła być ścigana przez nocną wiedźmę Bogdanę. Ratuje ją książę Oak, dziedzic Elfhame, z którym kiedyś miała być zaręczona i którego nienawidziła przez wiele lat. Oak jest teraz siedemnastoletnim, czarującym i pięknym manipulatorem. Pragnie zdobyć władzę nad północą i prosi Suren o pomoc. Jedna, jeśli dziewczyna zgodzi się na to, oznacza to dla niej ciągłą walkę ze swoim sercem i ochroną go przed chłopcem, którego kiedyś znała, oraz przed księciem, któremu nie może ufać, a także konfrontację ze wszystkimi okropnościami, które pozostawiła za sobą. Ich wspólna misja stawia przed nimi wiele trudności, zagrożeń i wyzwań.

Jestem pod wrażeniem talentu Holly Black do tworzenia wciągających postaci i wprowadzania czytelnika w bogaty świat Elfhame. Opisy są malownicze i pełne detali, co pozwala nam wyobrazić sobie miejsca i wydarzenia tak, jakbyśmy byli tam obecni. Bohaterowie są dobrze wykreowani, pełni złożoności i wewnętrznej walki, co sprawia, że czytelnik łatwo się z nim identyfikuje i współczuje im w trudnych sytuacjach. Jest to historia o przezwyciężaniu przeszłości, odnajdywaniu w sobie siły i walce o sprawiedliwość. Autorka

prowadzi czytelnika przez pełen emocji wir przygód, zaskakując go nieoczekiwanymi zwrotami akcji i emocjonalnymi momentami. Jej styl pisania jest bardzo płynny, co sprawia, że trudno oderwać się od czytania tej książki. Autorka umiejętnie przedstawia też zagadki i sekrety, robi to w taki sposób, że czytelnik chce poznać więcej szczegółów o tej niezwykłej krainie.

„Następca tronu” to kolejna udana powieść Holly Black, która nie zawodzi fanów jej twórczości (mówię z doświadczenia). Ta książka to idealna mieszanka magii, przygody i intrygi. Gorąco polecam ją wszystkim miłośnikom dark fantasy i historii pełnych niezwykłych stworzeń.

M.W.

Szkolny Klub Recenzenta

Podczas przewracania stron tej książki, moje serce było pełne nostalgii i echa domu, które sprawiły, że czułam się...

...jakby wróciła do miejsca, gdzie zawsze należałam.

...Jakby nagle wróciłam do miejsca, gdzie moje dusza zawsze znajdowała swoje prawdziwe ja.

... Elfhame...

Pragnienie kontynuacji przygody trwało we mnie, lecz jednocześnie czułam nieuchronną obawę, że nic już nie będzie takie samo. Nie mogłam jednak ukryć swojej miłości do tej książki i całej serii "Okrutny Książę", a przekonanie to narodziło się już na samym progu lektury "Następcy tronu". Przez cały czas tkwiłam na krawędzi ekscytacji i lęku przed tym, co nieuchronnie miało nastąpić.

Holly Black w moich oczach jawi się jako bóstwo literatury fantasy. Zachwycam się jej pisarskim stylem, które subtelnie wkomponowuje w stworzone przez siebie światy i zgrabnie kształtuje postaci. Historie, które płyną z jej pióra, zawsze docierają do mojego serca.

Kocham estetykę, atmosferę i wszystko, co jest związane z tym magicznym uniwersum. Jest to moje ulubione literackie królestwo, a ja gorąco pragnę, aby Holly Black obdarzyła nas kolejnymi książkowymi klejnotami, które tak uwielbiam!

W "Następcy tronu" zagłębiamy się w historię Suren, Królowej Zębatego Dworu. Jej opowieść dotknęła mnie głęboko. Holly Black, w sposób niemal czarodziejski i zachwycający, ukazała bolesne dzieje Suren, która sama siebie postrzegała jako odrzucone, niekochane dziecko, a nawet potwora.

U boku Suren stoi Dąb, znany nam już z trylogii "Okrutny Książę". Oczekiwałam od niego różnych scenariuszy, lecz nigdy nie przypuszczałam, jaki kształt przybierze jego postać w finale. To była dla mnie zagadka o wielkich rozmiarach. Jednak nie zdradzę więcej, abym nie naruszyła magicznego napięcia…

Nie chcę wam za dużo zdradzać z fabuły - ja o niej mało co wiedziałam, i dzięki temu była to magiczna przygoda, więc zaufajcie mi i sięgnijcie po tę książkę!!!

Uwielbiam książki Holly Black, zwłaszcza, jeśli dotyczą świata elfów i wróżek. Poczułam radość, kiedy zobaczyłam, że na liście zapowiedzi pojawiła się najniższa powieść pod tytułem „Następca tronu. Opowieść z Elfhame”, wiedziałam że zrobię wszystko, aby ją przeczytać. Często o niej myślałam, kiedy zbliżała się data premiery wyczekiwałam jej siedząc, jak na szpilkach. Czułam, że może, chociaż przez chwilę spotkam się z Cardanem i Judy z cyklu Okrutnego Księcia. Chciałam dowiedzieć się, co u nich słychać i jak się sprawy mają, w końcu od wydarzeń z „Królowej niczego” mija aż osiem lat. Muszę przyznać, że trudno mi się rozstawać z książkami, które bardzo lubię, dlatego czasem, zwłaszcza wakacyjną porą robie sobie rereading.

Główną bohaterką książki autorstwa Holly Black pod tytułem „Następca tronu. Opowieść z Elfhame” jest Suren, dziewczyna jest córką lodowej pani Nore. W Elfhaime na tronie zasiadł Cardan, a u jego boku trwa wywodząca się z ludzkiego rodu Pani Judy, sprawują wspólnie rządy. Czy to nie wspaniała wiadomość? Dąb, który miał wielu popleczników uważających go za prawowitego następcę tronu. Ten młodzieniec postanowił zrobić coś dla swojego kraju i udać się w bardzo niebezpieczną misję. Musi ocalić Elfhaime, przeciwnikiem jest potężna istota, zdetronizowana władczyni Zębatego Dworu – Nore. Jej armia budzi lęk i została stworzona z wyjątkowo mrocznej magii i wszelkiego plugastwa. Czy Dąb poradziłby sobie sam z takim zadaniem? Nie może wyruszyć bez wsparcia, a nim zostaje dzika, nieokiełznana i waleczna Suren. Proponuje jej układ: pojedzie z nim do Nore, by pomóc mu uwolnić uprowadzonego ojca, a ona może wtedy wykorzystać tę okazję, by wreszcie uwolnić się od zagrożenia, jakie stanowi jej matka. Czy dąb ocali świat elfów? Ile niebezpieczeństw będzie na niego czekać?

„Następca tronu. Opowieść z Elfhame” to powieść, w której Holly naprawdę pokazała przerażającą i mroczną stronę elfów. Elfame jest zagrożone, świat stworzony przez Holly Black jest zamieszkany przez mnóstwo fantastycznych stworzeń, takich jak na przykład trolle. Ta powieść ma w sobie element drogi, podróży w nieznane, ale także rozwój przyjaźni i relacji między Dębem i Suren. To niesamowity duet, między którym daje się wyczuć chemię, czy uda im się zbudować nić zaufania? Dąb to książę Elfhame jest strategiczny i przebiegły, a w obliczu jakiegokolwiek zagrożenia, nie myśli o swoim bezpieczeństwie. Jest także czarujący, z tym zniewalającym uśmiechem, który sprawia, że inni zapominają o logice. Holly Black nie stroniła od przemocy i brutalności, sprowadziła na Suren wiele niebezpiecznych i bolesnych sytuacji. Polubiłam tą postać, wiele przeszła i była na swój sposób wyjątkowa. „Następca tronu. Opowieść z Elfhame” to dramatyczna, mroczna, czarująca i tajemnicza opowieść, która sprawiła, że nie mogłam się oderwać od lektury. Fabuła jest pełna zwrotów akcji i niespodzianek, pozostawałam w niepewności, co do prawdziwego celu misji mającej rozwiązać problemy Elfhame. Zakończenie sprawiło, że byłam jeszcze bardziej podekscytowana czując, że pojawi się kontynuacja, bo przecież tak być nie może, żeby historia skończyła się w taki sposób.

Elfy, fae a może inne magiczne stworzenia? Kogo chcielibyście spotkać na swojej drodze?

Dziś zapraszam Was na recenzje powieści "Następca tronu" autorstwa Holly Black. Ta opowieść z Elfhame została wydana nakładem Wydawnictwa Jaguar. Za egzemplarz powieści do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Suren opowiada nam swoją historię. Towarzyszymy jej we wspomnieniach oraz w podróży z przyjacielem z dzieciństwa - Dębem, następcą tronu. Czeka ich ważna misja i próba odnowienia zaufania. Kto jest sprzymierzeńcem, a kto wrogiem dowiecie się gdy sięgniecie po powieść.

Uwielbiam historie o fae, elfach i innych stworzeniach. Te opowiadane przez Holly Black zawsze do mnie przemawiają i odnajduję w nich ukryte przesłania i naukę. Również i ta powieść ogromnie mi się spodobała. Niestety nie znam trylogii do której jest spin-offem, ale na pewno ją nadrobię. Brak znajomości tamtych wydarzeń czy bohaterów nie przeszkadza w czytaniu tej powieści. Dostajemy tu co nieco nawiązań do tamtejszych wydarzeń i niezbędne informacje.

Tragiczna historia głównej bohaterki wzbudza w nas współczucie i chęć by jej pomóc. Oglądamy cierpienie i poznajemy jak była traktowana przez osoby dzięki, którym żyła (nie nazwę ich rodzicami bo na to nie zasługują). Po za ogromem cierpienia i bólu mamy tu również dużo scen przemocy i walki, także sięgając po książkę musicie być na to gotowi. Oczywiście ujrzymy też odrobinę nadziei w powieści, siłę przyjaźni oraz miłości. Powieść pięknie pokazuje, że nawet dla przybranych rodziców dzieci są gotowe poświęcić wszystko.

Bardzo podoba mi się to jak w powieści przenikają się światy, nasz oraz pełen magii i dziwów. Jest to największa zaleta książki moim zdaniem. Dodatkowo powieść jest pięknie wydana, zaś historia bardzo wciągająca.

Polecam!

Jak miło było wrócić do Elfhame! Takie powroty do ulubionych książkowych światów i ponowne spotkania z bohaterami są cudowne! Kto ich nie uwielbia?

"Następcę tronu" czytało mi się z tak wielkim sentymentem 🥺❤. Dąb nam wyrósł i cudownie było poznawać go na nowo oraz odkrywać jak się zmienił. Już nie jest takim słodkim i uroczym chłopcem, chociaż uroku mu nie brakuje i ma go teraz chyba nawet więcej niż kiedyś. Cudowny jest! Przy każdej scenie z nim uśmiech nie schodził mi z twarzy. Holly zdecydowanie potrafi tworzyć bohaterów!

Suren również jest ciekawą postacią i to właśnie z jej perspektywy prowadzona jest tutaj narracja. Nie miała ta dziewczyna w życiu łatwo i smutna jest jej historia, ale bardzo się cieszę, że Holly dała nam szansę ją poznać, bo cały wątek Suren jest bardzo ciekawy, a w trylogii nie było jej zbyt wiele.

Dęba i Suren poznajemy w trylogii "Okrutnego księcia" jako dzieci, a teraz wyruszamy z nimi na niebezpieczną wyprawę, możemy zobaczyć świat ich oczami i poznać kilka faktów z ich przeszłości.

Akcja jest tutaj trochę łagodniejsza i spokojniejsza niż w trylogii. Nie pędziła jakoś szybko, ale nudno zdecydowanie nie było! Bohaterowie podczas swojej wędrówki musieli odwiedzić kilka miejsc, zmierzyć się z nowym, nieznanym niebezpieczeństwem oraz nauczyć się ufać sobie nawzajem, a jak wiemy, zaufanie wśród elfów nie jest łatwą sprawą. Gry i niedomówienia są u nich codziennością, a Dąb stał się w dworskich gierkach i intrygach prawdziwym mistrzem.

Co prawda kilku tajemnic można się całkiem szybko domyślić, ale końcówka jest świetna i niespodziewana jak na Holly przystało! Elfhame nie straciło swojego mroczno-pięknego uroku i jak zwykle wciąga nas i kusi swoim dzikim pięknem.

Liczyłam na to, że Jude i Cardan się tu pojawią, ale byli tylko wspominani, jednak po zakończeniu można się spodziewać, że pojawią się w kolejnej części! 🤩

Jeśli trylogia "Okrutny książę" już za wami, to czytajcie koniecznie "Następcę tronu"! 😃

IG: elizaartsoul

Na początku zaznaczę, że czytanie tej książki bez znajomości trylogii zapoczątkowanej "Okrutnym księciem" jest bez sensu, bo połowa wątków nie będzie miała dla Was znaczenia. Ale jeśli czytaliście trylogię czym prędzej sięgnijcie po "Następcę tronu"!

Pamiętacie Suren, potworną dziewczynkę o błękitnej skórze i rekinich zębach? Teraz to ona opowiada swoją historię. Choć w "Królowej niczego" była opisana jako dzikie, niebezpieczne zwierzątko, okazuje się, że mimo powtórnego wyglądu jest bardziej ludzka niż można się spodziewać. Odebrana ludzkiej rodzinie, cierpiąca w świecie, którego nie rozumiała, wreszcie porzucona, samotna i niemająca prawdziwego domu, pragnie tylko odrobiny miłości. Kiedy odnajduje ją Dąb i razem wyruszają w niebezpieczną podróż zaczyna myśleć, że może właśnie jemu będzie mogła zaufać. Ale niebezpiecznie jest powierzać serce miodoustemu księciu, który skrywa tak wiele tajemnic.

Ach, ten Dąb! Kiedy go poznałam, był małym słodkim chłopcem, a wyrósł na podstępnego i niebezpiecznego księcia, który równie łatwo uwodzi, co zawodzi na manowce. Jego postać została wykreowana po mistrzowsku. Nie byłam w stanie przejrzeć jego tajemnic i kolejnych kroków.

Fabuła powieści skupia się na misji i motywie drogi. Mamy możliwość poznać nowe elfie dwory a autorka dała prawdziwy popis swojej wyobraźni. Szkoda tylko, że bohaterowie w swej podróży ominęli Dwór Termitów, bo fajnie by było spotkać ponownie bohaterów pierwszej serii o elfach. Brakowało mi też Jude i Cardana, ale mam nadzieję, że spotkamy się w drugiej części.

Zakończenie to prawdziwy sztos, ale w książce Holly nie mogło być inaczej. Nie wiem jak wytrzymam rok czekania na kolejną część. Serdecznie polecam Wam tę historię. Czytajcie!

Witaj w Elfhame – świecie intryg, walk o władzę i niebezpieczeństw. Świecie równie pięknym, co niebezpiecznym. Świecie, którego nie będziesz chciał(a) opuścić.

Ech, tęskno mi było za perfekcyjnym kłamstwem, które kłamstwem być nie mogło, a raczej zwodniczą naturą.

[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Jaguar]

Niesamowite, jak dobrze czytało mi się tę opowieść. Co ciekawe w przypadku „Okrutnego księcia” nie zachwyciłam się tak szybko.

Trafiła do mnie historia przedstawiona przez Suren. Akcja była wartka i interesująca. Opiera się na motywie drogi, wypełnionej zagadkami i zasadzkami. Opisy były obrazotwórcze i działające na wyobraźnię. Suren, jako bohaterka była jak morze smutku, nieufności i żalu, ale też jak poszukiwanie, choć niewielkiego szczęścia. A ja bardzo jej w tych poszukiwaniach kibicowałam: „(…) jak słońcu mógłby się spodobać deszcz? Nie znaczy to jednak, bym tego nie pożądała.”

Postać Dęba skradła moje serce od samego początku, a to spore zaskoczenie, bo przyznam szczerze, że wcześniej nie darzyłam go sympatią. Troska i urok stanowiły jego synonim. Czy to nie przesada, że ostatnio w każdej książce znajduje kandydata na crusha? Cóż bardzo podobała mi się relacja Dęba i Ren. Miała w sobie niemały magnetyzm.

Język, jakim operuje Holly Black, to, jak snuje opowieść jest nie do podrobienia. Jest jedyne w swoim rodzaju i przyznam, że za tym również tęskniłam.

Warto zaznaczyć, że w „Następcy tronu” występuje sporo nawiązań do poprzednich części, więc zdecydowanie lepiej czytać tę historię zachowując odpowiednią kolejność. Przedstawione wydarzenia są następstwem tego, co wydarzyło się w „Królowej niczego”.

Wiesz co? Cudowna to była podróż! Bawiłam się niezwykle dobrze, a czytanie było wyłącznie przyjemnością. Nie ma minusów. Skusisz się?

Nie był to zawód ale liczyłam na więcej.

8 lat po wydarzeniach z trylogii Okrutnego Księcia poznajemy, dorosłą już Suren, która zostaje porwana przez Dęba i przekonana do wzięcia udziału w tajemniczej misji. Razem przemierzają królestwo elfów, w drodze mierząc się z widmami przeszłości.

Suren jest napisana tą samą czcionką co Jude, z tą różnicą, że jest bardziej pogrubiona, bo wszystko w jej życiu jest "bardziej". Miała zdecydowanie gorsze dzieciństwo, spotkało ją więcej krzywd i tak samo jak Jude, jest nieufna i stara się obrócić wydarzenia na swoją korzyść.

Początek tej historii bardzo mnie zawiódł ale z perspektywy całej książki to jednak on jak i koniec są silną stroną tej powieści. Sama droga i przygody jakie spotkały bohaterów mnie nie zaintrygowały na tyle bym powiedziała, że przepadałam dla tej książki. Część z nich była świetna, także w perspektywie budowania relacji między Suren a Dębem, a część miałam wrażenie, była lekko na siłę by tylko wprowadzić jakąś akcję czy pościg do fabuły.

Widziałam też dużo podobieństw do "Hobbita". Odwiedzanie różnych dworów w podróży, ucieczka przed niebezpieczeństwem, wchodzenie w konflikt z trollami czy innymi niebezpiecznymi stworzeniami. Polityka i intrygi wychodzą tu zdecydowanie na pierwszy plan, a za nimi gdzieś daleko, hen czołga się wątek romantyczny.

Mam neutralne podejście do Dęba. Zaimponował mi w niektórych scenach ale wydaje się dość skryty i tajemniczy przez co mam wrażenie, że nie poznałam go za dobrze. Mam wrażenie, że w drugim tomie się to zmieni.

Całej historii towarzyszy wrażenie mącenia i oszustwa i w moim przypadku także dezorientacji. Zabrakło mi nakreślenia celu misji, który także zmieniał się z rozdziału na rozdział, gdy kolejne karty tajemniczego planu Dęba zostawały odkryte. Mam wrażenie, że Holly tak chciała byśmy nie zgadli prawdziwego motywu wyprawy i tak jak Suren zagubić się między prawdą a intrygą, że w pewnym momencie sami gubimy się z głównym wątku.

Końcówka książki jest najlepszym zakończeniem jakie dotąd Holly napisała i to ono mnie najbardziej zaintrygowało podciągając ocenę wyżej. Liczę, że drugi tom zwróci mi w głowie jak elfie wino.

Holly Black powraca z nową serią a w niej po raz kolejny obiecuje moc atrakcji oraz niezapomnianą przygodę. Cykl zaplanowany na dwa tomy wciąga od pierwszej strony i pokazuje, że w głowie autorki wciąż pozostaje wiele pomysłów do wykorzystania.

Każdy fan trylogii Okrutny książę poczuje się miło zaskoczony miejscem i czasem akcji, ponieważ mimo nowej historii oraz bohaterów, pojawiamy się w dobrze znanej nam krainie. Elfhame ponownie otwiera przed nami swoje wrota, jednak w minimalnym stopniu odnosi się do przeszłości, więc nie ma obaw, że ktoś nie odnajdzie się w fabule. Wszystko bowiem zostało zaplanowane od podstaw, historia okazała się płynna i świeża a przygody bohaterów równie imponujące co te we wcześniejszych książkach autorki.

Minęło osiem lat od wydarzeń z wcześniejszej serii a Najwyższy Król Cardan oraz trwająca u jego boku Pani Judy dbają o spokój i zadowolenie w królestwie. Ich historia dobiegła końca, ustępując miejsca nowemu pokoleniu. Na pierwszym planie pojawił się Dąb, uważany za następcę tronu, który porzucił beztroskie życie dziedzica na rzecz piekielnie niebezpiecznej misji. Okazało się, że kraina elfów znów stanęła w obliczu wielkiego zagrożenia i tylko on ze wsparciem nieoczekiwanych sojuszników będzie mógł zapobiec katastrofie.

Black potrafi zaskoczyć, wstrząsnąć, dać do myślenia i rozbawić na całego a to wszystko zamknięte w fabule z ukrytym przesłaniem. Nie czytamy bowiem wyłącznie o przygodzie wchodzącego w dorosłe życie Dęba, ale i sięgamy po siłę przyjaźni, uczymy się nie oceniać po pozorach a także dostrzegamy pomocną dłoń tam, gdzie nigdy wcześniej byśmy się nie spodziewali. Autorka doskonale wie jak w prostej młodzieżowej opowieści zamknąć ponadczasowe wartości, które pięknie dopełniają dzieła i tym samym angażuje nas we wszystko co rozgrywa się dookoła, ponieważ nie tylko zachwycamy się kolejnymi wyzwaniami na drodze dobrze wykreowanych postaci, ale i obdarzamy ich sympatią oraz zaufaniem.

"Następca tronu. Opowieść z Elfhame" to poniekąd ukłon w stronę fanów wcześniejszej serii autorki a z drugiej strony całkiem nowa opowieść, w której wszystko może się wydarzyć. Świat Elfhame rozbudowany i w pełni dopracowany kusi nas swoimi możliwościami oraz porywa w sam środek niebezpiecznej, dającej do myślenia oraz niezapomnianej przygody. Holly Black napisała książkę silnie wpływającą na naszą wyobraźnię, która przypadnie do gustu każdemu czytelnikowi otwartemu na niezapomniane przeżycia.

Książki Holy Black śledzę od dawna, ponieważ kreuje ona zupełnie oryginalne światy, bohaterów i ich perypetie. Tym razem misja księcia i królowej może stanowić zagrożenie dla tej dwójki, a cała historia rozwija się w coraz szybszym tempie. Ani przez chwilę się nie nudziłam i bardzo doceniam to, jak autorka rozrysowuje swoich bohaterów, sprawiając, że z każdą kolejną stroną coraz lepiej ich poznajemy. Ciekawa propozycja dla miłośników fantastyki, magii i ponadczasowych historii o potężnej władzy.

Książki Holly Black są dla mnie przyjemną odskocznią od nieco bardziej wymagającej literatury, ale nie powiedziałabym, że zawsze jest lekko, łatwo i przyjemnie. Jeśli ktoś szczególnie lubi historie, w których czarna magia przeplata się z walką o władzę, a niebezpieczne misje nadają narracji zawrotne tempo, to ta książka jest dla niego. Osobiście nie mogłam się oderwać i już nie mogę się doczekać kolejnej części, aby poznać dalsze losy świetnie wykreowanych bohaterów. Jeśli będzie w połowie tak dobra, jak pierwsza, to będę usatysfakcjonowana:)

Osobiście jestem wielkim fanem klimatów, jakie pokazuje nam książka Następca Tronu. Jest to już kolejna część cyklu, z którym oczywiście miałem do czynienia wcześniej. Historia jest niesamowicie wciągająca, a poznani bohaterowie zaskakują i dostarczają masy emocji. To na pewno nie pozycja dla każdego, jednak wszyscy ci, którzy oczekują niesamowitej historii z wieloma wątkami, znajdą w tej książce coś dla siebie.  Naprawdę mogę polecić tę pozycję z całego serca, ponieważ samumu się nie zawiodłem, a wręcz odwrotnie, pozytywnie się zaskoczyłem. 

Na początku lektury miałam wrażenie, że lubianą przeze mnie Holy Black stać na dużo więcej. Znam jej książki i w związku z tym miałam duże oczekiwania. Musiałam jednak zrewidować swoje poglądy, bo okazało się, że historia zmierza w najmniej oczekiwanym kierunku, jest coraz ciekawsza, a bohaterowie i dialogi zupełnie pozbawieni banału. Summa summarum powieść ta okazała się mega wciągającą i nie mogłam się od niej oderwać aż do końca. Teraz pozostaje mi tylko czekać na kolejną część. Polecam fanom dobrej fantastyki!