Naśladowca. Ślady zbrodni. Tom 1

Są takie książki, po które chce się sięgnąć, ale jest wiele innych tytułów równie mocno intrygujących. Dokonuje się wyboru, raz lepszego, raz gorszego. Nie da się przewidzieć, jakie wrażenie wywrze na czytelniku dana historia.

Mimo zachwytów nad "Naśladowcą" odłożyłam chęć przeczytania go na później. I z jednej strony żałuję, bo jest to naprawdę świetna kryminalna historia. Z drugiej strony zaś cieszę się, że dopiero teraz przeczytałam tą historię, ponieważ drugi tom mam od razu pod ręką.

Pierwszy tom serii z komisarz Henley jest tym, czego szukam w kryminałach. Zagadka kryminalna nie jest prosta do rozwiązania. Jest wiele poszlak, wiele ofiar, wyścig z czasem spędza sen z powiek funkcjonariuszom, którzy zajmują się sprawą. Autor pozwala na bliższe poznanie bohaterów poprzez wplatanie ich przeszłości, codzienności, problemów między kryminalną zagadkę. Pozwala to na zbliżenie się do postaci, które można polubić, bądź nie będzie się ich darzyć większą sympatią, ale będą wywoływały w ogóle jakieś odczucia względem nich. Trzeba zaznaczyć, że jest to ważne, ponieważ to bohaterowie, jak i intryga, odgrywają znaczącą rolę w danej powieści.

Komisarz Anjelica Henley to kobieta o niełatwej sytuacji zawodowej i prywatnej. Wydarzenia sprzed kilku lat, gdy prawie została ofiarą seryjnego mordercy, wyryły w ciele i psychice znaczące rany, które wciąż się jątrzą. Sytuacji nie pomaga fakt, że sprawa Petera Oliviera wraca, gdy funkcjonariusze znajdują ofiary jego naśladowcy.

Portrety psychologiczne są kolejnym mocnym atutem, na który warto zwrócić uwagę. Nie dość, że bohaterowie są świetne skonstruowani, a dialogi między nimi czyta się z zapartym tchem, to jeszcze akcja totalnie pochłania uwagę. Nie skłamię pisząc, że tą książkę trudno odłożyć. Nadine Matheson stworzyła mocno absorbującą historię, która do pewnego momentu nakarmi fanów kryminalnymi smaczkami. Jednak nie będzie się najedzonym do syta. To tylko przystawka, która wzmoży apetyt na więcej i kontynuacja "Naśladowcy" będzie potrzebna na przedwczoraj. Bardzo zachęcam do lektury!

"Naśladowca" Nadine Matheson

Wydawnictwo: Dolnośląskiegie

Premiera: 12.o4.2o23

W okolicach ulicy Watergate Street znalezione została rozrzucone szczątki ludzkich ciał. Sprawa trafia do starszej oficer śledczej Anjelica Henley, która dostrzega duże podobieństwo w działaniu mordercy do przebywającego obecnie w więzieniu, seryjnego mordercy, Petera Oliviera. Sprawa zaczyna się komplikować gdy Olivier również zaczyna szukać swojego naśladowcy. A Henley znajduje się w centrum niebezpieczeństwa.

Kto pierwszy dopadnie naśladowcę? Kto i dlaczego wzoruje się na brutalnym seryjnym mordercy odsiadujących dożywocie?

"Naśladowca" to debiut Nadine Matheson. Nie wiedziałam więc czy styl pisania autorki przypadnie mi do gustu.

Jeśli mam być szczera, a mam, to muszę przyznać, że mimo ciekawych pierwszych rozdziałów miałam mały problem aby wciągnąć sie w fabułę. Jednak im dalej w głąb książki tym bardziej ta historia mi się podobała i czytałam ją z coraz większym zainteresowaniem.

Fabuła tej książki jest orginalna. Nigdy wcześniej nie czytałam kryminału w którym seryjny morderca scigałby swojego naśladowcę.

"Naśladowca" zawiera w sobie również zaskakujące i ciekawe zwroty akcji oraz przerażające sceny. Opisy działania mordercy często powodowały ciarki na całym moim ciele. Fascynowały i odrzucały mnie jednocześnie. Z pewnością autorka potrafi zainteresować swojego czytelnika. Przyznam, że byłam bardzo ciekawa zakończenia tej historii.

"Naśladowca" to dobrze napisany, interesujący kryminał. Autorka przez cały czas trzyma czytelnika w napięciu jednocześnie podsycając ciekawość. Nie brakuje w niej również przerażających scen. Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz książki do recenzji a was polecam do sięgnięcia po nią.

„Naśladowca” to debiut brytyjskiej autorki Nadine Matheson, który równocześnie jest początkiem cyklu kryminalnego z komisarz Anjelicą Henley. I tak, okładka ma oddanie w fabule, książka pod względem brutalności morderstw i dokładnością opisów zbrodni, porzucenia ciał jest bardzo dosadna, więc nie polecam czytać jej przy jedzeniu! Historia kręci się wokół zbrodni, która bardzo mocno przypomina te popełnione ponad dwa lata temu, gdy w Londynie grasował seryjny morderca Peter Olivier. Teraz odsiaduje on wyrok dożywocia, więc chyba nie jest możliwe, by to on stał za aktualnymi wydarzeniami? Sprawie przygląda się Anjelica Henley, która ujęła Oliviera po długim i wyczerpującym śledztwie, a towarzyszy jej w tym młody stażysta. Sprawa łatwa nie jest, tropy ciężko dostrzec, świadków brak… Czy jedyną opcją jest więc kontakt z Olivierem? Fabuła sprawnie łączy życie zawodowe i prywatne głównych postaci, przez co czytelnik w pełni rozumie problemy z jakimi się borykają. To postacie z potencjałem, z początku może się nawet wydawać, że jest ich za dużo, ale szybko można to sobie uporządkować, tak by nie nastręczało to przy lekturze żadnych trudności. Akcja toczy się w miarę szybko, rozdziały są krótkie, twisty fabularne zaskakują. Atmosferą książka przypomina mroczne, duszne, brudne skandynawskie kryminały, w którzy toczy się gra pomiędzy śledczym a psychopatycznym seryjnym mordercą. Mimo że sama nie przepadam za aż taką brutalnością opisów zbrodni, to jednak autorka zaciekawiła mnie na tyle i pokazała tak duży potencjał, że z pewnością sięgnę i po tom drugi.

Anjelica Henley jest czarnoskórą Inspektor londyńskiej policji. Pracuje w wydziale przestępstw seryjnych. Jest też matką i żoną. Pogodzenie tych dwóch ról nie jest łatwe, przez co często towarzyszą jej wyrzuty sumienia.

W kilku miejscach w Londynie zostają znalezione części poćwiartowanych ciał. Ofiary są dwie, a dochodzenie przypada Anjelice. Sposób działania mordercy łudząco przypomina modus operandi Petera Oliviera, który obecnie odsiaduje wyrok. W Henley na nowo odżywają niemiłe wspomnienia z tamtej sprawy.

Henley i jej zespół próbują ustalić powiązania między ofiarami oraz Olivierem, zanim ofiar będzie więcej. W paskudny sposób Anjelica odkrywa, że morderca interesuje się też nią, co stwarza zagrożenie dla jej rodziny.

Tymczasem Peter Olivier nie jest zadowolony, że ktoś kopiuje jego dzieło i postanawia sam go odnaleźć.

Cóż to była za lektura 🤯🔥!!! Z pewnością jest to jeden z najlepszych kryminałów, jakie ostatnio czytałam. Londyński klimat i dwóch seryjnych, brutalnych morderców. Do tego dla odmiany kobieta w roli głównej. Inspektor policji z krwi kości. Musi się mierzyć z wieloma uprzedzeniami, problemami osobistymi, stresem pourazowym, brakiem wsparcia wśród najbliższych.

Bardzo ją polubiłam i cieszę się, że to pierwszy tom serii. Jestem ciekawa, jak dalej potoczą się jej losy.

Fabuła wciąga od pierwszej strony i nie wypuszcza aż do ostatniej kropki. Jest intrygująco, mrocznie, krwawo i brutalnie. Intryga jest tak skonstruowana, że nie sposób jej rozszyfrować. Czyta się wyśmienicie. Ciężko uwierzyć, że jest to debiut literacki. Ja jestem na ogromne TAK!

Czytajcie, nie zawiedziecie się.

Zabił siedem osób. Poćwiartował ich ciała. Ukrył tożsamość ostatniej ofiary. Został skazany na siedmiokrotne dożywocie. Odsiaduje wyrok.

Co może rozwścieczyć bestialskiego, seryjnego mordercę, który nigdy już nie opuści murów więzienia? Naśladowca, który zdaje się być groźniejszy od niego. Naśladowca, który kradnie mu publikę i odbiera zainteresowanie. Naśladowca, który zna nieujawnione dotychczas szczegóły zabójstw. Naśladowca, który wkracza na arenę jego zbrodni i nieproszony kontynuuje makabryczne dzieło.

Kryminalny debiut londyńskiej prawniczki Nadine Matheson przypomniał mi takie powieści, jak “Kolekcjoner kości”, “W sieci pająka”, czy w końcu “Milczenie owiec”. Nie dziwią mnie pochwały, rekomendacje i zachwyty nad “Naśladowcą”, albowiem to historia porywająca, trzymająca w napięciu od prologu po finał, dopracowana i budząca ten rodzaj emocji, który wiąże czytelnika z gatunkiem literackim na lata.

Komisarz Anjelica Henley przez lata przygotowywała się do roli detektywa. Zdobywała doświadczenie w najtrudniejszych sprawach kryminalnych i nigdy nie dała się złamać. Do wszystkiego doszła wyłącznie własnym wysiłkiem, a jej awans był dla wielu świadectwem niezłomności charakteru. Nigdy jednak nie przygotowywała się na to, że sama stanie się ofiarą. Omal nie przypłaciła życiem zatrzymania seryjnego mordercy Petera Oliviera. Powrót do czynnej służby okazał się trudny, ale Henley po raz kolejny udowodniła, że praca śledczej jest dla niej najważniejsza. I właśnie wtedy, kiedy czarnoskóra komisarz staje na nogi, nieopodal mętnych wód Tamizy zostają znalezione fragmenty ludzkich zwłok. Wezwana na miejsce zdarzenia Henley “nie potrafiła odnaleźć w mózgu przegródek, dzięki którym mogłaby oddzielić logicznie myślącą, zahartowaną detektyw od pokiereszowanej psychicznie kobiety o niezagojonych jeszcze ranach, stojącej teraz nad brzegiem rzeki”.

Londynem wstrząsa seria brutalnych zabójstw. Szczątki zamordowanych odnajdywane są w różnych rejonach miasta, a sprawcy ewidentnie zależy by zostały odkryte. Śledczy z Wydziału Przestępstw Seryjnych błyskawicznie zauważają związek pomiędzy obecnymi morderstwami, a serią zabójstw, jakich kilka lat temu dokonał Peter Olivier - seryjny morderca odsiadujący wyrok w więzieniu w Belmarsh. Okrzyknięto go “mordercą z piłą”, z uwagi na okrucieństwo dokonywanych zbrodni. Kiedy na odnalezionych fragmentach zwłok policjanci dostrzegają ten sam znak - podwójny sztylet zwieńczony półksiężycem - na całą ekipę pada blady strach. To bowiem część modus operandi Oliviera, która nie przedostała się na światło dzienne i o której wiedzieli wyłącznie najbardziej zaangażowani w sprawę funkcjonariusze. Kto popełnił nowe zbrodnie? Kto jest źródłem przecieku? Czy Olivier ma naśladowcę, a może jest z nim w zmowie i steruje wszystkim zza więziennych krat?

Pełni zaangażowania detektywi Henley, Stanford, Pellacia i niezłomny stażysta Salim Ramouter wywracają swoje prywatne życie do góry nogami byle tylko schwytać szaleńca. Każdy z nich wie, że stawką jest nie tylko życie potencjalnych ofiar, lecz także dalszy los ich jednostki, która od dawna znajduje się na cenzurowanym londyńskich władz. Anjelica Henley cierpi na syndrom stresu pourazowego, który ze zdwojoną siłą daje o sobie znać, kiedy ponownie musi spojrzeć w oczy swemu oprawcy i gdy przed drzwiami swojego domu ktoś pozostawia jej głowę jednej z ofiar. Detektyw stażysta Ramouter zaniedbuje opiekę nad żoną, która zdradza objawy demencji. Samotność nadkomisarza Pellacii i wyniszczający szantaż, jaki serwuje Henley Jej mąż Rob, sprawiają, że niegdyś łączące ich uczucie ponownie się ujawnia, dolewając tylko oliwy do ognia już wystarczająco skomplikowanych relacji.

Co jest kluczem naśladowcy przy wyborze ofiar? Co wspólnego mają procesy sądowe przeciwko Peterowi Olivierowi z obecnymi wydarzeniami? Dlaczego morderca nie jest konsekwentny i wprowadza do zbrodni własne reguły? Co tak naprawdę jest dla niego trofeum, a co tylko ma zmylić śledczych i zagrać na ich emocjach?

“Naśladowca” to szaleńcza pogoń za seryjnym mordercą po ulicach Londynu. To skomplikowana, umysłowa łamigłówka, w której każda poszlaka może mieć kluczowe znaczenie dla zrozumienia motywu. To także opowieść o służbie, pełnym w nią zaangażowaniu i kosztach, jakie to za sobą niesie. Matheson kreśli, pomiędzy krwawymi liniami zbrodni, obraz rodziny, która rozpada się mając w swoich szeregach mundurowego. Opowiada o relacjach, pretensjach, szantażu i cierpieniu.

Świat kryminału doczekał się nowej gwiazdy - piszą o Nadine Matheson i jest w tym wiele prawdy. “Naśladowca” to debiut, w którym zawrotna akcja dosłownie przejmuje kontrolę nad czytelnikiem i nie pozwala mu czekać na rozwój wydarzeń. Bohaterowie są inteligentni, interesujący i dobrze sportretowani. Gliniarze są tacy, jakich chcemy czytać - sprawni, zaangażowani, bezkompromisowi, darzący się zaufaniem i ponoszący życiowe koszty swojej pracy. Morderca jest przerażający, przebiegły i okrutny. Wodzi policjantów za nos, jednocześnie stale ujawniając swoje motywy, którymi się szczyci.

“Jeden z najlepszych kryminalnych debiutów tej dekady” - pisze o “Naśladowcy” A.J Finn i weźcie sobie proszę jej słowa do serca.