Napastnik

Widzę romans sportowy od Any Huang i biorę w ciemno! I szczerze powiedziawszy, choć oczekiwałam większych fajerwerków to i tak dobrze się bawiłam i spędziłam miło czas z „Napastnikiem”. Autorka kolejny raz udowodniła, że potrafi napisać historię pełną chemii, napięcia i trudnych emocji.

Asher Donovan to żywa legenda piłki nożnej. Uwielbiany i ceniony zawodnik. Do czasu aż postanawia całkowicie zmienić kierunek swojej kariery. Asher zmienia klub i postanawia grać w nowej drużynie. Niestety dochodzi do konfliktów i trener zmuszony jest podjąć radykalne kroki. I tak Asher razem z największym wrogiem z drużyny trafiają podczas wakacji na prywatne lekcje… baletu. Ich prywatną trenerką zostaje siostra jego rywala. Scarlett jest piękna, ambitna i utalentowana. I całkowicie odporna na urok Ashera, co czyni ją jeszcze bardziej intrygującą. Kiedy zrządzeniem losu jej brat wyjeżdża i zaczyna indywidualne treningi z Asherem odkrywa jego nowe oblicze. Te bardziej troskliwe i ludzkie. Powoli zaczyna pojawiać się przyjaźń a flirt z niewinnego przeradza się w ten, który jest raczej grą wstępną do czegoś znacznie większego. Ich związek jest zakazany. Oboje zdają sobie sprawę, że romans w świetlne reflektorów to zły pomysł. Jednak nie potrafią się powstrzymać. Nawet, jeśli w grę wchodzi złamane serce.

W „Napastniku” otrzymałam wszystko, czego można oczekiwać od dobrego romansu: powolne budowanie napięcia, tajemnice, spisy sceny, humor. Podobała mi się relacja Ashera i Scarlett. To jak budowali między sobą zaufanie i jak się wspierali. Powoli odkrywali swoje rany i marzenia. Autorka świetnie żonglowała emocjami i prowadziła fabułę. Choć czasem miałam wrażenie, że niektóre sceny były nieco przeciągnięte. Nie zmienia to jednak faktu, że w rezultacie dostałam lekką, zmysłową i bardzo satysfakcjonującą lekturę.

Romans sportowy nigdy się nie nudzi, szczególnie, gdy napisany jest przez doświadczoną autorkę. Ana Huang może więc pochwalić się patentem na zatrzymanie przy sobie czytelnika a jej historia nosi wszelkie znamiona elektryzującej lektury.

Pisana lekko, serdecznie, z nastawieniem na dobrą zabawę. Nie jest to lektura z morałem choć porusza pewne kluczowe wartości. Wyróżnia się na tle tłumu, płynie swoim rytmem, koncentruje się wokół silnych emocji, które uderzają w głównych bohaterów znienacka. Wszystko oprószone realnością zdarzeń oraz tendencją do licznych romantycznych scen otula nas swoimi ramionami gwarantując silne przeżycia. Autorka nie pierwszy raz pozytywnie mnie zaskakuje, więc cieszę się, że jej dobra passa trwa a towarzystwo wykreowanych przez nią postaci jest nieocenioną przygodą do której ma się ochotę wracać po ciężkim dniu różnorodnych obowiązków.

Asher Donovan to legenda sportu, prawdopodobnie najlepszy piłkarz na świecie. Niestety jest lekkomyślny i swoimi czynami sprowadza na siebie spore kłopoty. Będzie zmuszony poprawić relacje ze swoimi sportowym wrogiem a pomóc w tym będzie miała Scarlett DuBois, jego nowa trenerka. Obydwojgu niekoniecznie podoba się nowa współpraca. Ale co mogą zrobić? Będą zmuszeni zacieśnić więzy a te zaskakująco blisko przypominać będą emocjonalną rozgrywkę. Czy uda im się pogodzić oczekiwania z prozą życia? A może czeka na nich coś zupełnie nowego?

Chociaż nie ma tutaj zaskakujących zwrotów akcji a przebieg fabuły dość łatwo przewidzieć to czytelnik nie czuje się rozczarowany tym co otrzymał. Wręcz przeciwnie. Wraz z bohaterami pokonujemy kolejne przeciwności i próbujemy nazwać towarzyszące im emocje. Samego sportu jest tutaj jak na lekarstwo, buduje on jedynie odpowiednie tło a my w pełni koncentrujemy się wokół spraw sercowych. Dla mnie takie rozwiązanie się sprawdziło, nie odrywałam swojej uwagi w stronę piłki nożnej, która nigdy nie była moją mocną stroną a po prostu mogłam podelektować się obserwacją zmian zachodzących w bohaterach czy analizą posiadania stratusu sławy w konfrontacji z własną prywatnością.

"Napastnik" to idealna lektura po ciężkim dniu, która relaksuje, pozwala popuścić wodze wyobraźni i jednocześnie angażuje w losy bohaterów. Serdeczna, otwarta na czytelnika, świadomie pokonująca kolejne problemy w drodze do odnalezienia pełni szczęścia. Ana Huang sięga po sport napędzający adrenalinę, zmienia piłkę nożną na szybkie samochody, pokazuje jak błędne decyzje doprowadzają do konsekwencji. Nie moralizuje a po prostu pozwala swobodnie płynąć swojej opowieści składając na nasze dłonie idealnie odprężającą fabułę.

„Napastnik” to pierwszy tom serii „Bogowie Gry” i jednocześnie trzeci cykl autorstwa Any Huang, który miałam okazję przeczytać. Chociaż opinie o książkach autorki są podzielone i sama nie zapałałam miłością do pierwszego tomu serii „Twisted”, z każdą kolejną przeczytaną książką było coraz lepiej i na ten moment, sięgam po publikacje autorki w zasadzie w ciemno, ponieważ wiem, że lektura mnie nie rozczaruje. Jednak romans sportowy to coś, za co Ana zabrała się po raz pierwszy, więc nikogo pewnie nie dziwi, że miałam pewne obawy, szczególnie że świat sportu to mój chleb powszedni, a piłka nożna to dyscyplina, który ma specjalne miejsce w moim sercu. Jak zatem w moje ocenie autorka poradziła sobie z romansem sportowym? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami historii są Asher Donovan — uwielbiany przez wszystkich gracz Premier League i w ocenie kibiców jeden z najlepszych piłkarzy na świecie oraz Scarlett DuBois — primabalerina, której karierę przed laty przerwał poważny wypadek i zarazem siostra kapitana drużyny, w której gra Donovan. Czy ich relacja będzie miała szansę się rozwinąć, zważywszy na fakt, że Asher poza miłością do piłki nożnej pała uwielbieniem do nielegalnych wyścigów samochodowych, przez co nie raz wpadł już w poważne tarapaty oraz z powodu jego otwartego konfliktu z bratem Scarlett? Aby się tego dowiedzieć, koniecznie sięgnijcie po „Napastnika”.

Nie ulega wątpliwości, że Ana Huang miała pomysł na tę historię i nawet pokuszę się o stwierdzenie, że mniej więcej do połowy objętości publikacji wierzyłam w to, że będzie to świetna książka, która może stawać w szranki z najlepszymi dziełami zawierającymi motyw sportowy. Niestety później nie było już tak kolorowo, pierwotny plan został zaburzony, a historia Ashera i Scarlett zaczęła się trochę dłużyć, ponieważ niektóre sceny zostały zupełnie niepotrzebnie rozciągnięte do granic możliwości.

Nie da się jednak ukryć, że wątek romantyczny pomiędzy Asherem i Scarlett miał w sobie to coś, co pozwoliło mi uwierzyć w jej prawdziwość, a jest to element, na który w romansach zwracam szczególną uwagę. Była między nimi chemia i chociaż sprawy między nimi rozwijały się nieco szybciej, niż bym sobie tego życzyła, należy pamiętać, że środowisko sportowe jest dość specyficzne, więc tym razem przymknęłam na to oko.

Podobał mi się też sam wątek sportowy, ponieważ autorka pozwoliła czytelnikom towarzyszyć bohaterom zarówno podczas treningów, jak i meczów, chociaż jak dla mnie mogłoby tych scen być jeszcze więcej!

Właściwie tym, co najbardziej nie przemówiło do mnie w tej historii była relacja między Asherem a bratem Scarlett. Panowie niby szczerze się nienawidzili, ale jednak bardzo szybko przeszli do tolerowania się, a w konsekwencji pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że pod koniec byli już dobrymi kumplami. Zabrakło mi tutaj tego specyficznego napięcia, więcej konfliktów, słownych przepychanek i wręcz rękoczynów. Szczególnie że nie spędzali ze sobą zbyt dużo czasu, aby faktycznie się do siebie przekonać.

Chociaż „Napastnik” nie był powieścią idealną i zawierał w sobie kilka niedociągnięć, które można było wyeliminować jeszcze na etapie redaktorskim, nie uważam, żeby była to najsłabsza powieść autorki i na pewno w przyszłości nadal będę sięgać po jej kolejne dzieła.

„Napastnik” otwiera nową serię romansów sportowych od Any Huang. Jeśli jesteście ze mną dłużej to dobrze wiecie, że po twórczość autorki sięgam w ciemno. Cenię sobie jej styl: plastyczny, obrazowy, jednak zazwyczaj bez zbędnego przeciągania.

„Napastnik” to niezła historia opowiadająca o mężczyźnie, który dąży do bycia najlepszym piłkarzem na świecie. Z początku nie wiemy o nim zbyt wiele, kto czytał poprzednie książki Any może kojarzyć postać Ashera chociażby z „Nienawiści” serii Twisted, tam ma swój niewielki epizod z Jules. Główny bohater nagle zmienia klub piłkarski, stara drużyna ma go za zdrajcę, nowa mu nie ufa i stoi murem za swoim kapitanem drużyny, wrogiem Ashera.

Wyobraźcie sobie, że gracie w jednej drużynie z kimś kogo nienawidzicie i partaczycie przez to mecz o mistrzostwo, bo żadne z was nie potrafi schować dumy do kieszeni.

Trener drużyny zmusi Ashera i Vincenta do wspólnego trenowania baletu pod okiem siostry tego drugiego. Pewnie większość z was domyśla się, jak potoczy się fabuła. Asher oczywiście od pierwszej chwili, gdy ujrzy Scarlett, będzie nią oczarowany, a ona starać się będzie wytyczyć granice w ich znajomości.

Autorce udało się dobrze oddać na kartkach powieści problem sławnych osobowości z paparazzi. Tutaj często dochodziło do momentów, w których prywatność nie tylko Ashera ale i Scarlett była naruszana.

Podobała mi się droga, jaką przeszli bohaterowie. Powoli otwierali się na siebie, a na szczególne słowa uznania zasługuje postać mężczyzny i to, jak opiekuńczy był w stosunku do kobiety. A randki, jakie jej fundował? Czysta rozkosz dla mojego romantycznego serca.

Niestety, średnio przepadam za motywem wyścigów samochodowych, który był tutaj obecny. Nie zepsuło mi to całkowicie odbioru książki, nie był dominujący, jednak Asher miał słabość do szybkich samochodów i adrenaliny, którą czuł podczas wyprzedzania przeciwników.

Nie jest to w moim odczuciu najlepsza książka Any, wolę jej poprzednie serie, nie znaczy to jednak, że „Napastnik” jest słaby. Czyta się go dobrze, pomimo dużej ilości stron nie byłam znudzona, czy też nie miałam poczucia znużenia. Bohaterowie dali się lubić, a nawet chwilami kochać.