Wiemy o innych tyle, ile nam pozwolą.
Rok 1995. Do klasy maturalnej Liceum Plastycznego w Supraślu dołącza nowa uczennica. O Idzie nikt nie wie nic pewnego, zresztą ona sama niechętnie o sobie mówi. Tajemnicza dziewczyna od razu przyciąga uwagę niesamowicie zdolnego, a zarazem introwertycznego Aleksandra, a kiedy prosi go, by ją namalował, on nie potrafi odmówić. Ida, jak się okazuje, z pochodzenia Tatarka, fascynuje go coraz bardziej, a ich romans staje się kolejną tajemnicą starego Pałacu Buchholtzów, w którym mieści się szkoła. Planują wyjechać razem na studia, lecz Ida znika bez śladu.
Rok 2014. Alex, znany malarz, wraca do Supraśla na zjazd absolwentów. Kiedy spotyka Idę, próbuje zmusić ją do odpowiedzi, dlaczego ich związek zakończył się bez słowa. Ida okazuje się jednak nie mniej tajemnicza niż w liceum, Aleksander rozpoczyna więc własne śledztwo, plącząc się coraz bardziej w pajęczynę kłamstw, niedomówień i półprawd. Co tak naprawdę wydarzyło się osiemnaście lat temu? Kim była dziewczyna, której portretu nie potrafił dokończyć? I jak tamta pierwsza miłość zmieniła życie ich obojga? Cofając się pamięcią do pierwszego spotkania, stara się zrozumieć, dlaczego ich idealna miłość nie przetrwała. A może nie była wcale taka idealna?
Z Supraśla do Paryża. Słodko-gorzka historia pierwszej miłości. A w tle wielka sztuka, lata dziewięćdziesiąte i muzyka Maanamu oraz Nirvany.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy powieść "Namaluj mnie" to typowy romans, czy zawiera wątek kryminalny?
Książka łączy w sobie cechy literatury obyczajowej z rozbudowanym wątkiem tajemnicy i prywatnego śledztwa. Czytelnik śledzi losy bohaterów na dwóch płaszczyznach czasowych, co pozwala stopniowo odkrywać powody nagłego zniknięcia Idy. Autorka kładzie duży nacisk na emocje oraz skomplikowaną sieć kłamstw, które wychodzą na jaw po wielu latach. Jest to idealna propozycja dla osób szukających historii o niedopowiedzeniach i bolesnych powrotach do przeszłości.
Jaką rolę w fabule odgrywa Liceum Plastyczne w Supraślu?
Szkoła w Supraślu stanowi kluczowe tło wydarzeń, nadając historii unikalny, artystyczny klimat. Akcja osadzona w zabytkowym Pałacu Buchholtzów wprowadza czytelnika w świat młodych twórców, ich pasji oraz pierwszej, intensywnej miłości. Opisy szkoły i lokalnej atmosfery lat dziewięćdziesiątych są integralną częścią budowania nastroju tej opowieści. Dzięki temu czytelnik może poczuć specyficzną aurę miejsca, która silnie wpływa na decyzje i charakter głównych bohaterów.
Dla jakiego czytelnika historia opisana w książce może okazać się nieodpowiednia?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom szukającym szybkiej akcji lub lekkiego romansu bez drugiego dna. Fabuła skupia się na powolnym odkrywaniu prawdy, analizie emocji i melancholijnym powrocie do przeszłości, co wymaga od odbiorcy dużego skupienia. Jeśli preferujesz historie osadzone wyłącznie w czasach współczesnych, przeskoki czasowe do roku 1995 mogą być dla Ciebie utrudnieniem. Książka porusza tematy trudnych wyborów i życiowych rozliczeń, więc nie jest to pozycja o charakterze czysto rozrywkowym.
Czy w książce znajdę odniesienia do kultury i muzyki lat dziewięćdziesiątych?
Tak, utwór jest nasycony nostalgią za latami dziewięćdziesiątymi, przywołując między innymi brzmienia Maanamu oraz Nirvany. Muzyka stanowi tło dla rodzącego się uczucia między Aleksandrem a Idą, oddając buntowniczy i artystyczny charakter tamtej dekady. Autorka wiernie oddaje nastroje panujące wśród młodzieży w 1995 roku, co pozwala czytelnikom na sentymentalną podróż do czasów kaset magnetofonowych. Te detale kulturowe znacząco wzbogacają warstwę obyczajową i uwiarygadniają kontekst historyczny całej opowieści.
Na czym polega motyw śledztwa prowadzonego przez głównego bohatera po latach?
Aleksander po osiemnastu latach próbuje zrozumieć przyczyny nagłego zerwania kontaktu przez Idę i jej tajemnicze zniknięcie. Jego powrót do Supraśla na zjazd absolwentów staje się impulsem do konfrontacji z przeszłością i odkrycia dawno skrywanych kłamstw. Bohater analizuje wspomnienia oraz nowe fakty, aby dokończyć metaforyczny portret dziewczyny, której nigdy w pełni nie poznał. To osobiste dochodzenie do prawdy jest głównym motorem napędowym części fabuły osadzonej w 2014 roku.
