Najpierw skandal. Rodzina Rokesby. Tom 4. Wydanie serialowe

„Najpierw skandal” to kolejna powieść Julii Quinn osadzona w uniwersum rodzin Bridgertonów i Rokesbych. Po książkę sięgnęłam, bo po prostu lubię ten świat. Klimat angielskich dworków, różanych ogrodów, szelest sukien i szepty towarzyskich skandali ma w sobie coś, co zawsze mnie wciąga. Zresztą od dawna jestem fanką Julii Quinn, zaczęło się oczywiście od serialu o Bridgertonach, który obejrzałam jednym tchem i który zachęcił mnie, żeby sięgnąć po książki. Nie zawiodłam się i tym razem. Te opowieści ukazują silne bohaterki, które nie boją się sięgać po to, czego pragną pomimo tego, że im nie wypada. Zerkając na tą historię zaczęłam się zastanawiać, jakie nudne byłoby życie bez skandali?

Książka autorstwa Julii Quinn pod tytułem „Najpierw skandal” przedstawia historię Nicholasa Rokesby’ego, młodego studenta medycyny z ambicjami naukowymi i Georgie Bridgerton, niezamężnej, dwudziestosześcioletniej „starej panny”, która dotychczas uparcie unikała londyńskich salonów i sezonu towarzyskiego. Presja bywa zabójcza, dlatego trudno się jej dziwić. Nie wszystko trwa wiecznie, nie można unikać tego, co w końcu i tak powinno się wydarzyć, prawda? Życie Georgiany wywraca się do góry nogami, kiedy pada ofiarą porwania. Jej oprawcą okazał się łowca posagów, Freddie Oakes, który liczy na wymuszone małżeństwo i jej fortunę. Pomimo tego, że udało się ją uratować, reputacja dziewczyny zostaje zrujnowana w oczach bezwzględnego towarzystwa. Trzeba było ochronić ją przed społecznym potępieniem, więc rodzina wpada na pomysł, by poślubił ją, jej bliski przyjaciel z dzieciństwa - Nicholas. Czy to się powiedzie? Żadne z nich nie myślało o czymś takim, czy uczucie między nimi jest możliwe?

W „Najpierw skandal” Julia Quinn ukazuje, że uczucia mogą się rodzić powoli, niemal niepostrzeżenie. To nie jest historia o miłości od pierwszego wejrzenia, tylko o tym, jak przyjaźń i troska stopniowo zmieniają się w coś więcej. Bohaterowie początkowo są wobec siebie oporni, zagubieni, trochę uparci i właśnie to jest w nich najpiękniejsze. To ciepła, pełna humoru opowieść o miłości, która rodzi się tam, gdzie nikt jej się nie spodziewa. Nie oczekiwałam od autorki niczego innego. Bardzo lubię poczucie humoru, jakim posługuje się tutaj Julia Quinn, zdążyłam już ją poznać na tyle, że wiedziałam, czego mogę się spodziewać po jej książkach. Georgiana nie jest idealna, ale jest cudownie uparta i pełna takiego cichego wdzięku. Nicholas z kolei długo walczy ze sobą i z oczekiwaniami rodziny, aż w końcu sam przed sobą musi przyznać, że jej los wcale nie jest mu obojętny. Wczułam się w klimat, który po mistrzowsku rozrysowała autorka. Podobało mi się, że książka jest lekka, a jednocześnie pokazuje gorzką prawdę o tym, jak mało znaczyły wybory kobiet w tamtych czasach. Georgiana nie złamała żadnych zasad, wręcz przeciwnie, złamano je wobec niej, a mimo to właśnie ona płaci za to cenę. „Najpierw skandal” to nie tylko kolejny romans historyczny, ale też przypomnienie, że czasem „muszę” i „nie mam wyboru” mogą zamienić się w „chcę” i „potrzebuję cię”. To przyjemna lektura, którą pochłonęłam w dwa wieczory. Daje dokładnie to, co obiecuje, śmiech, wzruszenie, odrobinę gniewu na konwenanse i romans.

„Skandal bywa tylko pretekstem. To serce zawsze ponosi prawdziwe konsekwencje.”

„Najtrudniej jest zakochać się w kimś, kogo uważało się za oczywistość.”

"W towarzystwie można stracić reputację w jednej chwili, ale serce — tylko wtedy, gdy pozwoli się mu mówić prawdę.”

"O mężczyznach w takiej sytuacji mówi się, że nabierają doświadczenia. Kobiety zaś są pouczane jak żyć na każdym kroku. To niesprawiedliwe "

Gieorgiana Bridgerton ma dwadzieścia sześć lat i trzy koty, które bardzo kocha. Choć brytyjska socjeta patrzy na nią jak na starą pannę- wszak kobieta w jej wieku powinna mieć już męża, dwoje dzieci i trzecie w drodze dziewczyna zupełnie nie jest tym zainteresowana.

Co jeszcze ciekawsze nie uczestniczy w sezonie towarzyskim tylko dlatego, że nie ma na to ochoty .

Niestety jej spokój trwa do chwili , gdy na jej drodze staje wyrachowany łowca posagów Freddie Oaks.

Georgie nie zdawała sobie sprawy ,że wyprawa do księgarni wraz z tym mężczyzną zakończy się jej uprowadzeniem.

Plotka - kilka słów rzuconych bez namysłu i to w dodatku tylko po to by mieć o czym mówić doszczętnie rujnuje reputację bohaterki.

Nie zamierza ona jednak wyjść za mąż za swego porywacza.

Wtedy jednak do gry wkraczają państwo Rokesby - najbliżsi sąsiedzi i przyjaciele familii Bridgertonów.

Lord Manston sprowadza do Anglii swego najmłodszego syna , studiującego obecnie medycynę w Edynburgu Nicholasa i oswiadvza, że ten ma się ożenić z przyjaciółką z dzieciństwa.

Młody mężczyzna nie ma na to ochoty, panna też zresztą początkowo odrzuca jego propozycję.

Wszystko zmienia jedno wydarzenie, po którym oboje z zaskoczeniem stwierdzają, że patrzą na siebie inaczej.

Czy ta miłość ma szansę być prawdziwą?

Ta historia jest jak ciepły kocyk- otula i koi nie wywołując żadnych zbędnych dramatów za to bawi niesamowicie- scena z kotami w trakcie podróży naszych swatanych bohaterów wywołała u mnie łzy rozbawienia.

Ich uczucie ewoluowało i musieli zmierzyć się z tym co czują

-bez presji wielkich deklaracji i bez teatralnych gestów. To miłość, która rodzi się z rozmów, wspomnień i wzajemnego zrozumienia, a nie z nagłego olśnienia. Autorka bardzo subtelnie pokazuje, że prawdziwe przywiązanie często dojrzewa po cichu, wtedy gdy bohaterowie przestają udawać przed światem — i przed samymi sobą.

Na szczególną uwagę zasługuje także sposób, w jaki poruszony został temat podwójnych standardów wobec kobiet i mężczyzn. Georgiana nie jest bierną bohaterką czekającą na ratunek, lecz kobietą świadomą swoich wyborów i gotową zapłacić za nie cenę. Jej sprzeciw wobec narzuconych ról społecznych wybrzmiewa naturalnie i bez moralizowania, co czyni tę historię zaskakująco aktualną.

Relacja Georgiany i Nicholasa opiera się na partnerstwie, czułości i wzajemnym szacunku — a to właśnie te elementy sprawiają, że kibicuje się im od pierwszych wspólnych scen. Humor, lekkość i rodzinne ciepło doskonale równoważą trudniejsze momenty, dzięki czemu całość czyta się z uśmiechem i poczuciem bezpieczeństwa.

To opowieść idealna na wieczór z herbatą i kocem — przypominająca, że miłość nie zawsze musi być burzliwa, by była prawdziwa. Czasem wystarczy jedno spojrzenie w odpowiednim momencie… i odwaga, by pozwolić sercu mówić prawdę.

Książki Julii Quinn mogę czytać bez końca, ponieważ uwielbiam jej podejście do miłosnych problemów oraz lekkie, zabawne pióro. Tym razem na tapecie pojawiła się nowa odsłona prequela Bridgertonów, równie wciągająca co poprzedniczki!

Przyjemna dla wyobraźni, błyskotliwa, od pierwszych stron mocno angażująca. A co najważniejsze - nie wymagająca zachowania chronologi. Chociaż uważam, że jeśli ktoś raz dał szansę autorce, będzie do niej wracał. Quinn pisze w bardzo dojrzały sposób, fabuła jej książki jest bowiem na pierwszy rzut oka banalnie prosta, ale wraz z kolejnymi stronami przekonujemy się o wartościach ukrytych tuż pod powierzchnią. Bohaterowie od początku znajdują z nami wspólny język a ich sercowe dylematy ani przez moment nie są nam obojętne. O to w tym wszystkim chodzi, o miłość rozłożoną na czynniki pierwsze i zrozumiałe, ludzkie dylematy.

Georgiana Bridgerton trochę inaczej widziała swoje życie. Nie była przeciwna małżeństwu, ale sądziła, że sama będzie mogła dokonać wyboru. Niestety wszystko się pokrzyżowało za sprawą podstępnej intrygi i tak stanęła w obliczu staropanieństwa lub poślubienia pewnego łotra. Ale był jeszcze przecież Nicholas, przyjaciel z dzieciństwa, który wyciągnął do niej pomocną dłoń. Z tego wszystkiego małżeństwo z rozsądku wydawało się najlepszą opcją, prawda?

W całej fabule królują emocje, których nie ma końca. Dotykają indywidualnie bohaterów jak i wynikaj z sytuacji czy podejmowanych decyzji. Dzięki temu całość wypada bardzo wiarygodnie, szczerze oraz z nastawieniem na pełne zaangażowanie czytającego. Utrzymana na wysokim poziomie fabuła łączy kilka wątków, ale przede wszystkim koncentruje się na dylematach sercowo-moralnych i w zupełnie nienachalny sposób buduje napięty romans pełen sprzeczności. Bo w końcu, którą drogą warto podążać, serca czy rozumu? Quinn niezawodnie bawi nas podczas całej przygody, zapewnia cudowny klimat przeszłych czasów, porusza naszą wyobraźnię i odgrywa w niej niezapomniane sceny. I robi to tak smacznie, że nie ma się ochoty odkładać książki choćby na moment.

"Najpierw skandal" to przede wszystkim subtelny romans pełen pozytywnej energii, który zaskakuje swoją głębią, gdy wzmiankowo pojawi się temat nierówności płci czy ograniczeń czasów, w których przyszło żyć bohaterom. Skandale, intrygi, balowe suknie i ukradkowe spojrzenia - to wszystko składa się na wiarygodny obraz miłości zmuszonej do pokonywania różnorodnych przeciwności. Warto zaopatrzyć się dla tej książki w wolny wieczór, bo wciąga na całego!

Czy można pokochać kogoś, kogo poślubia się tylko z rozsądku?

Z takim pytaniem w głowie sięgnęłam po „Najpierw skandal” Julii Quinn - czwartą część cyklu Rokesby, a zarazem prequel uwielbianych „Bridgertonów”. To historia, która zaczyna się od skandalu, a kończy… no właśnie - czy na pewno tam, gdzie spodziewamy się od pierwszych stron?

Georgiana Bridgerton nie marzyła o samotności, ale miała nadzieję, że o małżeństwie zadecyduje sama. Jedna intryga łowcy posagów wystarczyła jednak, by jej nazwisko trafiło na języki całego towarzystwa. W świecie, w którym plotka może zniszczyć przyszłość, pozostają jej dwa wyjścia: zostać starą panną lub poślubić człowieka, który ją skompromitował. Chyba że… na horyzoncie pojawi się ktoś trzeci.

Nicholas Rokesby - czwarty syn hrabiego, student medycyny i dawny przyjaciel Georgie - nie planuje żony. Ma swoje ambicje, plany i marzenia, ale kiedy dowiaduje się o problemach przyjaciółki, wie, że nie może stać z boku. Propozycja małżeństwa z rozsądku ma ocalić jej dobre imię, jednak oboje szybko odkrywają, że wspólne życie niesie ze sobą więcej emocji, niż przypuszczali.

Julia Quinn ma wyjątkowy talent do tworzenia dialogów - błyskotliwych, lekkich, a jednocześnie pełnych ciepła. Chemia między bohaterami jest naturalna, a ich przyjaźń stanowi solidny fundament dla rodzącego się uczucia. Podobało mi się, że autorka nie stawia na gwałtowną, przesłodzoną miłość od pierwszego spojrzenia, lecz pozwala uczuciom dojrzewać. To relacja zbudowana na zaufaniu, wzajemnym szacunku i małych gestach.

Fabuła jest przewidywalna - bo jak w wielu romansach wiemy, że serca znajdą drogę - ale w tej historii nie o zaskoczenie chodzi. Siłą tej powieści jest klimat. Quinn potrafi oddać atmosferę XIX-wiecznej Anglii, przywołując zarówno uroki życia arystokracji, jak i ciemniejsze strony ówczesnych konwenansów. Dyskretnie przemyca wątki o nierówności płci, absurdach obyczajowych i tym, jak niewiele trzeba, by reputacja kobiety legła w gruzach.

Ogromnym smaczkiem dla fanów „Bridgertonów” jest obecność młodszych wersji znanych postaci - pojawienie się Violet oraz jej dzieci w dziecięcej odsłonie dodaje całości uroku i sentymentalnego ciepła.

Ocena: 8/10 - bo „Najpierw skandal” to książka idealna na wieczór, gdy szukasz czegoś, co otuli Cię niczym miękki koc - lekkiego, romantycznego, ale niepozbawionego refleksji. Może nie jest to najbardziej porywająca część twórczości Quinn, ale to lektura, przy której uśmiechniesz się więcej niż raz.