Nadzieja do kwadratu

,,Nadzieja do kwadratu" to debiut Jadwigi Buczak, który łączy w sobie elementy kryminału i komedii.

🐠🐠🐠 Cała akcja zaczyna się od zaginięcia Ksawerego Sałackiego, znanego pisarza kryminałów. To staje się punktem wyjścia do wszystkich wydarzeń opisanych w książce. Była żona zaginionego, Elwira Rumianek - Sałacka, postanawia na własną rękę rozwikłać zagadkę zaginięcia byłego męża. Do pomocy ma nieco ekscentryczną przyjaciółkę - Nadieżdę Hope (Nadzieję do kwadratu:). Wspólne śledztwo prowadzi do nieoczekiwanych zwrotów akcji, kolejnych zaginięć i nieporozumień, co z kolei powoduje liczne zabawne sytuacje. Dochodzenie w sprawie, z ramienia policji, toczy się pod czujnym okiem nadkomisarza Bartłomieja Jaducha, dla którego obie panie są istnym utrapieniem. Relacje między bohaterami pełne są ironii i humoru.

🐟🐟🐟Język powieści jest prosty i lekki, książkę czyta się dość szybko. Elementy kryminalnej układanki są przed czytelnikiem odkrywane stopniowo - to sprawia, że akcja jest bardzo dynamiczna, jednocześnie szybkie tempo, nagromadzenie postaci i częste zwroty akcji powodują, że w tej niezbyt obszernej książeczce (niecałe 200 stron) zdarzało mi się pogubić. Trochę zabrakło mi tu bardziej rozbudowanego tła akcji i bliższego zapoznania się z bohaterami. Czytelnik niewiele się o nich dowiaduje, czego wynikiem jest pewien niedosyt. Sam motyw zbrodni, do której dochodzi na kartach książki, jest bardzo ciekawy i pociągnięty dalej, mógł zająć kolejnych kilkadziesiąt stron. Tu został przedstawiony trochę ,,po łebkach", a szkoda.

Książka idealnie sprawdzi się na wieczór, góra dwa, dla fana lekkich, zabawnych kryminałów. Ja zostawiam Was na chwilę z tą recenzją, bo już sięgam po kolejną część z Nadieżdą Hope - kto wie, co się wydarzy ? Wrażenia już niedługo :)

Komedia kryminalna pt. „Nadzieja do kwadratu” to debiut powieściowy Jadwigi Buczak. Jest to taka przyjemna szybciutka lekturka (książka liczy 200 stron, audiobook 4 godziny). Intryga kryminalna oparta jest na fabule kryminału jednej z postaci – księcia polskiego kryminału, który właśnie zaginął. Czy to ON zabija czy może ktoś się zainspirował jego twórczością? Lektura jest szybka, ale wciągająca, zamieszanych w fabułę jest wiele postaci, które może z początku lekko się mieszają, jednak ostatecznie wszystko ładnie i jasno się układa. Największy ładunek humorystyczny niosą ze sobą same postacie, które są tak uroczo zakręcone, że chciałabym o nich na pewno jeszcze kiedyś poczytać. Ogólnie spędziłam z książką naprawdę miłe popołudnie, a mój nastrój został przynajmniej częściowo zreperowany ;)

"- Dobry wieczór, pani Nadio, a właściwie to już prawie dzień dobry. Znowu czekolady zabrakło? (...)

-Ano zabrakło, a pan wie, że za czekoladę to bym mogła zabić."

*

Zaginął słynny pisarz kryminałów, a zaraz po jego zniknięciu powiązane z nim osoby zaczynają padać jak much. Nadieżda Hope, pomimo pilniejszych spraw na głowie np. nadchodzącej wystawy , diety czy problemów ze swoim byłym zostaje wplątana w pogoń za zaginionym autorem. Jednak co poradzić, gdy na swojej drodze jednego dnia spotykasz dwa trupy, a zaginiony literat to mąż twojej najlepszej przyjaciółki.

*

W skrócie... Zabawna, lekka i niewymagająca. Taką książką była dla mnie "Nadzieja do kwadratu".

*

Po kryminały sięgam tylko okazjonalnie, kiedy szukam jakiejś ciekawej odskoczni lub "lekarstwa" na przestój czytelniczy... Tym razem było podobnie z jedną małą różnicą. Zamiast po typowym kryminał zabrałam się po komedię kryminalną. I co mogę powiedzieć...

*

"Nadzieja do kwadratu" nie jest wybitną książką. Męczył mnie chwilami styl narracji i ciągłe przeskoki w akcji. Jednak...

*

Nie zmienia to tego, że sama historia jest przyjemna i dość wciągająca. "Zakręcone" postacie i ich komiczne zachowanie nie raz wywołały uśmiech na moich ustach. A historia i przebieg śledztwa zmylił mnie tyle razy, że do końca nie wiedziałam, kto tak naprawdę jest mordercą.

*

Na korzyść historii działała z pewnością jej długość. Zaledwie 200 stron nie daje wiele miejsca na nużące opisy, naukowy bełkot czy rozbudowane rozmyślania, więc książkę czyta się błyskawicznie.

*

Ogólnie "Nadzieję do kwadratu" oceniam na 6/10. Jest to lekka historia, nad którą można na chwilę się pochylić i zwyczajnie zrelaksować.

Nadzieja Hope, wraz ze swoją przyjaciółką Elwirą mają niebywałego pecha do znajdywania zwłok. Policja już nie ma zdrowia do tych dwóch kobiet, a one postanawiają same wszcząć śledztwo i poszukać zaginionego pisarza kryminałów który swoją drogą jest byłym mężem Elwiry.

Kolejni ludzie giną, policja nie ma punktu zaczepienia, a z czasem okazuje się, że ktoś morduje odzwierciedlając wydarzenia z książki Ksawerego Sałackiego. Czy to sam autor stoi za morderstwami? A może ON również jest w niebezpieczeństwie?

Byłam bardzo ciekawa tej książki, tym bardziej, że nie miałam okazji praktycznie w ogóle czytać literatury z gatunku komedia kryminalna. Może dlatego właśnie nie jestem pewna, czy każda książka z tego gatunku napisana jest w ten sposób, czy tylko z tą jest coś nie tak... Najlepiej będzie jak przybliżę Wam swoje odczucia co do tej pozycji.

Czytając "Nadzieję do kwadratu" czułam się jak na planie serialu typu "Ojciec Mateusz", a swoją drogą to nawet o nim było wspomniane w książce. Pozycja jest krótka, a ja nie mogłam się połapać w tym, co się tam tak naprawdę dzieje. Odnosiłam wrażenie jakbym czytała scenariusz, gdzie scena przeskakuje scenę. Gubiłam się również w tym, o kim aktualnie jest mowa w kolejnym akapicie, ponieważ i tu pojawiały się przeskoki. Nie ma tu rozdziałów dotyczących konkretnego bohatera, po prostu jeden akapit mówi o jednej sytuacji, a kolejny już całkiem o czym innym. To akurat bardzo utrudniało mi czytanie.

Sama fabuła również mnie nie zachwyciła, nie znalazłam punktu zaczepienia, który pozwoliłby wciągnąć mi się w lekturę.

Niestety tym razem książka nie trafiła w mój gust i obawiam się, czy ten gatunek literacki w ogóle moze mi przypasować.

Nadzieja Hope niespodziewanie wcieli się w rolę detektywa, rodem z najlepszych kryminałów. Przyjdzie jej rozwiązać zagadkę zaginięcia byłego męża swojej przyjaciółki. Otóż Wirka ma "małego" bzika na punkcie Ksawusia... i nie żeby była wariatką, a w życiu! Ale uważnie śledzi każdy jego ruch.

Tym sposobem Wirka i Nadzieja będą spędzać sen z powiek pewnemu nadkomisarzowi, który zajmuje się sprawą zaginionego. Ale czy to wszystko?

Trupów przybywa w zastraszającym tempie, podobnie jak zaginionych, a lista podejrzanych... ona się nie kończy! Zagadka pogania zagadkę, ślepych uliczek w śledztwie coraz więcej i jeszcze one... Dwie wariatki, które wiercą dziurę w brzuchu nadkomisarza Jaducha? Czy ta sprawa, pokręcona w każdy możliwy sposób, ma szansę na wyjaśnienie?

Przed Wami niesamowita komedia kryminalna! Świetna zabawa gwarantowana! Poznacie bohaterów, przy których nie sposób zachować powagę. Okraszona dobrym humorem intryga wciągnie Was na dobre.

Wirka i Nadzieja to wyjątkowy duet. Gdziekolwiek te panie się pojawią, jedno jest pewne - zamieszanie gotowe.

Jeśli chodzi o fabułę i zagadkę w książce, to powiem Wam, że bawiłam się wyśmienicie. Tak bardzo wkręciłam się w sprawę zaginięcia byłego męża zwariowanej Wirki, że nie odłożyłam książki, dopóki nie dotarłam do ostatniej strony.

Dialogi mistrzowskie, a potyczki słowne miedzy bohaterami zdecydowanie mnie rozbawiały.

Książka liczy ponad 190 stron i czyta się ją błyskawicznie. Historię tego pokręconego śledztwa pochłonęłam jednym tchem. Nie pozostaje mi wiec nic innego, jak polecić Wam ten tytuł! Na pewno miło spędzicie czas na czytaniu tej niezwykłej komedii kryminalnej.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Oficynka