Na skraju jutra

Gdyby nie filmowa okładka nigdy nie zwróciłbym na ten tytuł większej uwagi. Bo dopiero po zobaczeniu Toma Cruise'a i Emily Blunt przypomniałem sobie o filmie który widziałem jakiś czas temu. Kto by pomyślał że kiedyś będę zawdzięczał Cruise'owi dobrą lekturę?

Podchodząc do tej książki trochę żałowałem że wiem o co chodzi, okazuje się jednak że wydawca również się tym nie przejmuje i zdradza wszystko w opisie. Nie rozumiem dlaczego by takiego fajnego zwrotu akcji nie otoczyć nutką tajemnicy i nie reklamować tego tylko jako książki o bitwie z obcymi z jakąś wielką niespodzianką? Co prawda autor też poszedł trochę na skróty i wszystko wyjaśnia się dosyć szybko, ale i tak można to było zrobić trochę lepiej.

Na szczęście za to historia jest naprawdę wciągająca, akcja toczy się bardzo szybko, nie ma miejsca na żadne przestoje w czym bardzo pomaga koncept pętli przez który prawie cały czas jesteśmy na froncie. Dzięki temu też możemy się skupić tylko i wyłącznie na tym co istotne. Postacie drugoplanowe praktycznie nie istnieją, co mogłoby wydawać się wadą, ale gdy patrzymy na to z szerszej perspektywy w tej książce liczy się tylko Keiji i to zostało wyeksponowane w interesujący sposób.

Jest też oczywiście Rita, która odgrywa ważną rolę, aczkolwiek ciężko mi ją nazwać bohaterką pierwszoplanową. Dowiadujemy się o niej całkiem sporo, pomimo tego jednak brakuje mi tutaj czegoś co zostało dobrze zaprezentowane w filmie. Tam nasi bohaterowie spędzili ze sobą sporo czasu, ćwicząc, walcząc i umierając razem raz po raz. W książce jest tego po prostu zbyt mało. Brakuje mi całego rozdziału w którym ten duet miałby szansę na przedstawienie czytelnikowi jakiejś więzi.

Muszę za to przyznać że to zakończenie podobało mi się bardziej niż filmowe. Co prawda było trochę zbyt szybkie i brakowało podbudowy o czym pisałem wyżej, ale było bardziej interesujące, mniej ckliwe i bardziej realistyczne. Jeśli można tak określić coś w książce o inwazji kosmitów ;)

Zdecydowanie polecam. Jeśli podobał się wam film, spodoba wam się książka. Jeśli macie ochotę na kilka godzin, co prawda niewyszukanej, ale zdecydowanie ciekawej rozrywki warto sięgnąć po ten tytuł.

No i kolejna książka z filmową okładką.

"Na skraju jutra. All you need is kill" to powieść japońskiego pisarza Hiroshi Sakurazaka, która doczekała się już ekranizacji. Mamy więc i książkę, i film - do wyboru, do koloru :) Jakoś zdecydowanie wolę książki.... a czytanie japońskiej fantastyki jest dla mnie nowością.

Akcja powieści dzieje się w przyszłości. Mamy burzliwe czasy, a Ziemianie walczą z Obcymi. Młody żołnierz, Keiji Kiriya, staje do walki i podczas swojej pierwszej potyczki... ginie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że kolejnego dnia budzi się przed tą samą bitwą, i kolejnego dnia... i następnego. Keiji wpada w pętlę czasową i każdego dnia przygotowuje się do tej samej walki. Plusem jest to, że ma świadomość tego, co się dzieje i zaczyna szukać pomocy, żeby pętlę przerwać. Pomaga mu w tym Rita Vratasaki zwana Stalową Suką, znana ze swej waleczności i skuteczności.

Powieść przypomina mi słynny film "Dzień świstaka", czy ostatnio czytaną powieść "Jej wszystkie życia", oparte na podobnych założeniach. Sięgając po taki temat, pisarz musi przyciagnąć uwagę i nie znudzić czytelnika powtarzalnością sytuacji i scen. Trzeba przyznać, że Sakurazakiemu się to znakomicie udało. Każde z powtorzeń zaczyna się tak samo, jednak zostały w nie wplecione zupełnie różne, wyodrębniające je elementy. Czyta się więc z ciekawością - co tym razem się zmieni. W książce nie brakuje też mocnych wrażeń - mamy liczne opisy walk, brutalnych, gdzie krew się leje strumieniami.

Wielkim plusem powieści są oryginalne, mocno zarysowane sylwetki bohaterów, które poznajemy już na początku książki i oryginalne, trochę mangowe, ryciny zdobiące strony powieści. Nadaje to książce oryginalności i przyciaga uwagę. Słabą stroną są dość kiepskie dialogi, sztuczne i mało rzeczywiste.

Trzeba przynać, że książka jest bardzo oryginalna i na pewno przyciąga wzrok, jednak nie do końca jest to ten typ literatury, który mnie zachwyca. Jednak wolę fantasy... :)

Ale jestem przekonana, że "Na skraju jutra" znajdzie wielu zwolenników.

Ziemię zaatakowali mimowie: stwory, których zadaniem jest dostosowanie naszej planety dla innego gatunku. Niszczą przy tym wszystko, co pozwala ludziom na przeżycie, ich samych skazując na zagładę.

Keiji Kiriya to młody rekrut, który ma właśnie przeżyć swoją pierwszą bitwę. Nie spodziewa się, że przypadkiem zostanie wplątany w pętlę czasu, z której wcale nie tak łatwo będzie się wydostać.

Na skraju jutra jest pierwszą light novel, którą udało mi się przeczytać. Ale czym właściwie jest ten gatunek...? To po prostu japońskie młodzieżówki, które często klimatem zbliżone są do anime i mangi. Zwykle mają również okładki rysowane w tym stylu, jednak książka wyraźnie miała wybić się na premierze filmu, dlatego to aktorów, a nie bohaterów tej nowelki wydawca na niej umieścił. Ale spokojnie, wewnątrz da się znaleźć kilka oryginalnych rysunków.

Jako, że wcześniej miałam okazję poznać film na bazie tej książki to jej fabuła nie była dla mnie żadnym zaskoczeniem. Jeśli jednak tak jak ja oglądaliście już tamto dzieło wiedzcie, że tekst Sakurazaki jest zdecydowanie skromniejszy: mniej tu wybuchów i epickich chwil. Ale wiecie co? To dobrze. Gdyby było inaczej książka pewne wypadłaby głupio. A tak mamy fajną, lekką młodzieżówkę, idealną dla fanów Japonii, albo science-fiction.

Na skraju jutra nie wyróżnia się niczym szczególnym. Opis świata i sytuacji jest po prostu w porządku, a tekst czyta się przyjemnie i bardzo szybko. To doskonała lektura na jeden wieczór w chwili, w której chcemy po prostu się rozluźnić.

Naszym głównym bohaterem jest Keiji, młody rekrut, świeżak w armii, który właśnie idzie na swoją pierwszą bitwę. Muszę przyznać, że jest dobrze zbalansowaną postacią: nie jest zbyt głupi, jak to często w młodzieżówkach bywa, ale z drugiej strony nie potrafi wszystkiego i cały czas się uczy. Przy okazji chociaż mamy w książce damską postać, Stalową Sukę, to wątek romantyczny jest tu praktycznie niewidoczny: owszem, jak na młodzieżówkę przystało pojawia się, ale nie jest irytujący, ani nachalny. Po prostu jest, autor nie skupia się na nim i na rozwijaniu go.

Muszę dodać, że Stalowa Suka i jej historia chwilami wydawała mi się nieco naciągana, ale... chyba nie mogę zbyt wiele wymagać od młodzieżówki, zwłaszcza, ze ta jest naprawdę dobrze poprowadzona. Mimowie to stosunkowo ciekawy motyw, a opisy bitwy i walki chyba wielu czytelników interesują.

Czy coś typowo japońskiego rzuciło mi się w oczy w czasie czytania tej nowelki? I owszem, choć to bardziej ciekawostka, niż coś co wpływa na moją ocenę tej historii. Mianowicie, w naszych książkach, gdy bohater milczy autor pisze, że umilkł, albo milczał, czekając na ciąg dalszy. W przypadku tej nowelki w takich chwilach mamy po prostu myślnik i bardzo wymowne trzy kropki :D

Nie łatwo jest znaleźć dobrą młodzieżówkę z gatunku science-fiction. Tym razem jednak autor wywiązał się ze swojego zadania, dlatego jeśli lubicie taką literaturę naprawdę nie bójcie się po nią sięgnąć

Wielu z nas oglądało film, którego pierwowzorem jest ta książka i muszę wam coś powiedzieć - przeczytajcie ją! Szokujące jest to jak bardzo różni się ona od filmu i nie mogę pozbyć się wrażenia, że film nie odzwierciedlił nawet połowy niesamowitego klimatu tej opowieści...

Futurystyczna opowieść, w której główny bohater przeżywa tę samą bitwę raz po raz. Rewelacyjny przykład literatury science fiction, która może poruszać problemy bliskie ludziom współczesnym. Całość czyta się niezwykle przyjemnie - mi pochłonięcie lektury zajęło zaledwie trzy wieczory. Znakomita książka.