Na krwawych skrzydłach. Akademia krwawych skrzydeł. Tom 1 (barwione brzegi)

„Na krwawych skrzydłach” to książka, która pochłonęła mnie bez reszty.

Połączenie światów pół-fae, wampirów i smoków to dla mnie genialne połączenie. Chociaż tych ostatnich tutaj nie jest za wiele.

Medra Pendragon uważana jest za ostatnią z jeźdźców smoków. Problem tylko w tym, że dawno nie widziano żadnego smoka. W świecie wampirów znalazła się przypadkowo i od razu została osadzona w Akademii Krwawych Skrzydeł. W świecie tym poznaje Blake Drakharrow. Najbardziej atrakcyjnego i aroganckiego z wampirów. Od razu oboje zostają zaręczeni.

Czy książka jest przewidywalna? Tak i nie. To, że pomiędzy głównymi bohaterami pojawi się w końcu uczucie, było wiadomo od początku. Natomiast całą fabuła nie była już taka oczywista.

W książce znajdziemy motyw szkoły, szkolenia, turniejów. Nie zabraknie również motywu enemies to lovers, który został tutaj bardzo dobrze poprowadzony. Medra i Blake od samego początku nie przepadają za sobą. Ich relacja jest bardzo napięta i nie od razu zakochują się w sobie. Dopiero później iskrzy między nimi i to bardzo, ale w dalszym ciągu dochodzi do ostrej wymiany zdań.

Uwielbiam gdy narracja prowadzona jest z perspektywy różnych bohaterów. I tutaj właśnie tak jest. Dzięki czemu mogłam bliżej poznać zarówno Medre jak i Blaka.

Sama akcja nie jest bardzo dynamiczna. Bywają momenty, które nieco przyspieszają, ale przeważnie akcja płynie swoim rytmem.

Na uwagę zasługuje również wydanie tej książki. Obok tej okładki i tych malowanych brzegów, nie można przejść obojętnie.

Jeśli szukacie ciekawej fantastyki, którą nie tylko dobrze się czyta, ale również pięknie wygląda na półce to bardzo polecam „Na Krwawych Skrzydłach”.

   Nikt się nie zdziwi, jeśli powiem, że do przeczytania tej książki zachęciła mnie okładka, a raczej smok widniejący na niej. Po tym jak poznałam "Fourth Wing" totalnie przepadłam dla tych magicznych stworzeń. Z racji tego, że moja pamięć do opisów jest słaba (dosłownie zapominam, o czym ma być książka po kilku godzinach, a czasem i minutach), tak wielkie było moje zdziwienie, gdy się okazało, że smoków nie ma, a wraz z bohaterką trafiamy do akademii pełnej wampirów. No niezły plot twist, prawda?

   Po tym, jakim grubaskiem jest ta książka (prawie 700 stron), można by się spodziewać dużej ilości zawiłych akcji, porządnego nakreślenia świata, w którym się znajdujemy i ogólnie rozbudowanej fabuły, prawda? Jeśli chodzi o ten tytuł, to moja odpowiedź brzmi "i tak, i nie". Już tłumaczę. O głównej bohaterce wiemy tyle, że jest ona Fae i jakimś cudem uniknęła śmierci, teleportując się do innego świata, w którym są wampiry. Na podstawie (nie wiadomo czego) osoby, które ją znalazły, twierdzą, że jest ona jeźdźczynią, choć smoków nikt nie widział od x lat. Dziewczyna unika śmierci dzięki temu, że została podarowana wampirowi, jako jego druga przyszła żona. Musi uczyć się w akademii, a pod jej nogi co chwila rzucane są kłody.

   Powiem tak - widzę, że był tu jakiś ciekawy plan na przedstawienie całej fabuły, miał być bodajże wątek "wybrańca", no oczywiście wampiry, akademia, fae, tu gdzieś walka o mężczyznę etc. I ogólnie to sam pomysł ma potencjał, ale wykonanie moim zdaniem okazało się za dużym orzechem do zgryzienia. W książce dzieje się naprawdę dużo, czasem nie idzie się połapać w ilości akcji, gdyż wszystko moim zdaniem było pisane dosyć chaotycznie. Zamiast powoli wprowadzić nas w wykreowany przez Autorkę świat, ona tak trochę rzuciła nas na głęboką wodę, myśląc, że sami załapiemy sens tego, co chciała nam pokazać. I choć jej styl przypadł mi do gustu, bo jednak dosyć szybko czytało mi się tę książkę, tak po jej skończeniu czułam, jakbym pominęła większą jej część.

   Poza tym, że nie zostało nam wyjaśnione, jak funkcjonuje świat przedstawiony w książce, dodatkowo było mi brak większych emocji. Nie byłam w stanie wczuć się w tę historię, tak jakbym tego chciała. Nie czułam żadnej więzi z bohaterami, choć w sumie może troszkę polubiłam przyjaciół Medry. Strasznie źle się z tym czuję, że pomimo tego, iż książka miała potencjał i nawet fajnie się ją czytało, to bardzo szybko o niej zapomnę, przez te wszystkie mankamenty. A naprawdę liczyłam, że będzie to jeden z moich ulubieńców miesiąca, a się niestety pomyliłam. Mimo wszystko, jeśli będę miała taką możliwość, to sięgnę po kolejny tom, by przekonać się, czy coś się poprawiło oraz by móc poznać dalsze losy bohaterów, gdyż akurat bliżej końca trochę bardziej wkręciłam się w tę historię.

   Dziękuję serdecznie wydawnictwu za egzemplarz recenzencki! Zachęcam do zapoznania się z tym tytułem i wyrobienia sobie własnego zdania.

"Na krwawych skrzydłach" to książka, którą przeczytałam w jedno popołudnie. Nie mogłam się od niej oderwać!

Ma swoje słabsze strony, jednak nie przeszkadzały mi one podczas lektury. Zachowanie głównej bohaterki nie zawsze było racjonalne, jednak podobało mi się, że jako osoba spoza tej krainy nie przechodziła obok obojętnie wobec tego co inni uważali za normalne, a co było złe.

To opowieść o pół-fae z innego świata, która w nowym świecie rządzonym przez wampiry, zostaje uznana za jeźdźczynię smoków. Tylko jest jeden problem. Smoki dawno wymarły, nie ma ani jednego. Jest jedyną jeźdźczynią smoków i to bez smoka. Lecz to jej nie przeszkadza w walce o siebie i swoje przetrwanie.

Medra jest trochę naiwną bohaterką, która niby przeszła w przeszłości różne szkolenia i powinna umieć się zachować w danych sytuacjach i zauważać pewne schematy, rozumieć chociaż trochę aktualną sytuację polityczną, niestety tak nie jest. Nie rozumie, że ktoś coś robi, żeby ją chronić i sprawia tylko problemy, przez swoje nieprzemyślane zachowanie. Było to trochę irytujące.

Sam świat jest ciekawy, postacie są interesujące i nieoczywiste. Nie mogę się doczekać, kiedy wyjdzie następna część!

Jeśli lubicie czytać o akademiach, walce o przetrwanie, intrygach i smokach. To jest to zdecydowanie książka, po którą musicie sięgnąć!

Hejka, moje kochane Moliki! Mam wrażenie, że im częściej obiecuję Wam, że będę tu zaglądać regularniej, tym bardziej przewrotny los robi wszystko, żebym jednak wpadała rzadziej. A przecież mam Wam tyle do opowiedzenia! Stosy książek czekają na swoją kolej, a doba uparcie nie chce się rozciągnąć (jeśli ktoś zna magiczny sposób na wydłużenie dnia, niech go poda w komentarzu), a moje osobiste zawirowania sprawiają, że trudno mi się skupić na tym, co uwielbiam najbardziej, czyli na książkach.

Dlatego dziś bez żadnych obietnic, po prostu opowiem Wam o historii, która… A no właśnie.

Potrzymam Was chwilę w niepewności. Możecie powiedzieć, że buduję napięcie i co tu ukrywać, absolutnie będziecie mieć rację.

Wyobraźcie sobie połączenie:

– legend arturiańskich (ale tak delikatnie, bardziej tak z samych imion),

– Akademii Czarnych Skrzydeł,

– wampirów,

– półfae…

A co! Jak już mieszać, to z rozmachem, prawda?

I teraz mała ciekawostka ode mnie, wiecie doskonale, że moja babcia czyta wszystko to, co ja i później często rozmawiamy o tych historiach. Ale tę książkę przeczytała też… moja mama. A to, uwierzcie mi, zdarza się ekstremalnie rzadko, żeby nie powiedzieć, że prawie wcale.

No i teraz najważniejsze. Ta historia totalnie mnie kupiła.

Wiecie, że jestem wybredna, jeśli chodzi o fantasy. Nie czuję się żadną specjalistką, podgatunków nie rozróżniam, może już jestem na to normalnie za stara. Ale lubię konkretne motywy, a tutaj trafiłam na nie wszystkie. Mimo że „Krwawe skrzydła” mogą delikatnie kojarzyć się z Czwartym Skrzydłem, to nie nazwałabym tego kopią. Medra budzi się w nieznanej krainie jako półfae. Znajduje ją wampir, na dodatek przyszły przywódca klanu, który zaciąga ją przed oblicze najważniejszych wampirów. Tam dziewczyna staje się pionkiem w walce o władzę. Zostaje zmuszona do dołączenia do Akademii Krwawych Skrzydeł, gdzie ma uczyć się… być jeźdźczynią smoków. Tylko szkoda, że nikt ich nie widział od tysiącleci.

Do tego Medra nie jest wampirem, więc wszystkich takich jak ona traktują jak skażonych. W tej społeczności każdy niewampir od dziecka uczy się, że wampiry należy czcić i wykonywać ich rozkazy. Medra ma z tym ogromny problem, więc jak łatwo się domyślić, notorycznie wpada w tarapaty. A żeby było ciekawiej, zostaje zmuszona do zostania narzeczoną młodego przywódcy klanu. I może nie byłoby to takie złe, gdyby Blake… nie miał już jednej narzeczonej. Przed Medrą staną wyzwania, które nie mają uczynić z niej bohaterki, mają sprawić, że w ogóle przeżyje.

Przyznaję: podeszłam do tej książki bardzo sceptycznie. Słyszałam, że to marna kopia Czwartego Skrzydła. A kiedy zobaczyłam, jaki to grubasek, byłam jeszcze bardziej uprzedzona. I wiecie co? Bardzo się myliłam!

Czyta się ją ekspresowo. Medra, jej przyjaciele i oczywiście Blake skradli moje serducho bezapelacyjnie. Dla mnie to bardzo dobra książka. A zakończenie… No wykończyło mnie. Nie kończy się historii w takim momencie. Tak się po prostu nie robi. Oczywiście muszę poznać drugi tom, co prawda najlepiej na wczoraj. Sprawdziłam i wiem, że seria nie skończy się na dwóch częściach, ale kiedy będzie kontynuacja u nas… tego niestety nie wiem. Dawno żadna książka nie siedziała mi tak długo w głowie. No, chyba że „Coma” to już teraz w tym roku mam swoich dwóch ulubieńców. Nie będę się rozwodzić nad stylem, bohaterami czy świetnym pomysłem na fabułę, to wszystko odkryjecie sami, do czego Was gorąco zachęcam.

Z mojej strony gwarantuję jedno: nudno nie będzie.

Oczywiście polecam!

Za możliwość poznania tej historii dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

„Na krwawych skrzydłach” to powieść, która na pierwszy rzut oka wygląda jak klasyczne romantasy, mamy tutaj akademię, wampiry, wybraną bohaterkę i obowiązkowy wątek od nienawiści do… czegoś znacznie bardziej skomplikowanego. W trakcie lektury miałam wrażenie, że pod tą dobrze znaną strukturą kryje się historia bardziej gorzka niż romantyczna. Wydanie jest przepiękne, jak tylko zobaczyłam tą książkę to musiałam za wszelką cenę ją poznać i wgryźć się w jej fabułę wysysając ją do ostatniej kropli. Tutaj nie ma miejsca na słabość i problemy, to świat dla tych silnych.

Główną bohaterką książki autorstwa Briar Boleyn pod tytułem „Na krwawych skrzydłach” jest Medra Pendragon. Dziewczyna trafia do miejsca, które od pierwszej chwili traktuje ją jak coś obcego i potencjalnie użytecznego. Jest pół-fae, a to w świecie rządzonym przez arystokratyczne wampiry oznacza, że nie pasuje do żadnej kategorii. Zostaje jednak uznana za kogoś znacznie ważniejszego, za ostatnią z jeźdźców smoków. Problem tkwi w tym, że smoków nie ma, być może przestały istnieć, więc w czym miałaby pomóc Medra? Akademia Krwawych Skrzydeł to miejsce, które ma kształcić elitę, ale w praktyce przypomina pole walki, gdzie status decyduje o wszystkim, a słabość bywa wyrokiem śmierci. Czy dziewczyna sobie poradzi? Gdzie podziały się smoki?

„Na krwawych skrzydłach” to dla mnie książka, która nie tyle zachwyca oryginalnością motywów, co sposobem ich wykorzystania. Mamy tu elementy, które dobrze znamy, akademię, wampiry, wybrankę, polityczne gry, ale autorka układa je w historię, która momentami potrafi być naprawdę mroczna i niewygodna. Jednym z atutów tej książki jest klimat, ciężki, momentami duszny, przesycony napięciem i niepewnością. Autorka nie spieszy się z budowaniem uczuć, pozwala im dojrzewać w cieniu konfliktów i uprzedzeń, co nadaje tej historii autentyczności.„Na krwawych skrzydłach” pokazuje, że jest historią emocjonalnie intensywną, relacje są napięte, świat nieprzyjazny, a bohaterowie często balansują gdzieś pomiędzy siłą, a zagubieniem. Nie ma tu prostych podziałów ani łatwych rozwiązań, co sprawia, że historia momentami potrafi być niewygodna, ale przez to też bardziej angażująca. Dla mnie to typ historii, która nie musi być perfekcyjna, żeby zostawić po sobie ślad. Taka, którą czyta się dla klimatu, napięcia i relacji między bohaterami, a kończy z lekkim niedosytem i myślą chcę więcej.

„Największa siła kryje się w tych, którzy wciąż się boją.”

„Krwawych Skrzydłach” to powieść fantasy utrzymana w mroczniejszym klimacie, w której autorka łączy elementy tajemnicy, napięcia i historii bohaterów zmagających się z własnym przeznaczeniem. Książka wprowadza czytelnika do świata pełnego niebezpieczeństw, intryg oraz trudnych wyborów, które mają realny wpływ na dalszy bieg wydarzeń.

Fabuła rozwija się stopniowo – na początku poznajemy bohaterów i realia świata, w którym żyją, a z czasem historia nabiera tempa i pojawiają się kolejne wątki oraz zwroty akcji. Autorka stawia duży nacisk na emocje postaci i ich wewnętrzne konflikty. Dzięki temu bohaterowie nie są jednowymiarowi – mają swoje słabości, wątpliwości i momenty zwątpienia.

Jednym z elementów wyróżniających tę historię jest atmosfera. W książce wyraźnie wyczuwalny jest mroczny, momentami tajemniczy klimat, który buduje napięcie i sprawia, że czytelnik chce dowiedzieć się, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. W trakcie lektury pojawiają się także sceny bardziej dynamiczne, które przełamują spokojniejsze fragmenty narracji.

Styl autorki jest dość obrazowy, dzięki czemu łatwo wyobrazić sobie opisywane miejsca i wydarzenia. Jednocześnie język pozostaje przystępny, co sprawia, że książkę czyta się płynnie. Narracja skupia się nie tylko na akcji, ale również na emocjach i relacjach między bohaterami.

„Czasem skrzydła rodzą się z bólu.”

„Krwawych Skrzydłach” to propozycja dla osób, które lubią fantasy z mroczniejszą atmosferą, rozbudowanym światem oraz bohaterami, którzy muszą mierzyć się z własnymi słabościami i konsekwencjami swoich decyzji. Historia stopniowo odkrywa kolejne elementy fabuły, pozostawiając czytelnika z ciekawością co do dalszych wydarzeń.

Akcja już od samego początku zaczyna się ciekawie. Oddział zbrojnych na czele z Blake’m Drakharrow znajduje nagą kobietę na stercie m(a)rtwych ludzi. Zabierają ją do swojego przedstawiciela, gdzie okazuje się, że kobieta Medra Pendragon jest prawdopodobnie potomkinią smoczych jeźdźców. Jednak nikt nie wie, skąd się wzięła i jak trafiła do ich świata. Świata równie ciekawego i niebezpiecznego, gdzie władzę sprawują cztery rody wampirów a ludzie nazywani skażonymi są im bezgranicznie poddani. Medra wbrew swojej woli trafia do akademii Krwawych Skrzydeł jako współmałżonka Blake. Mężczyzny, którego od pierwszej chwili nienawidzi. Co się stanie, gdy już pierwszego dnia jej życiu zagrozi niebezpieczeństwo...i to nie jedno a w jej głowie pojawi się tajemniczy głos?

Jestem zakochana w tej opowieści, już od samego początku nie mogłam się od niej oderwać. Bohaterowie, którzy są tak różni, tak prawdziwi, tak wredni (niektórzy), tak kochani (niektórzy), tak nieprzewidywalni, tak ludzcy. Ale wiecie co jeszcze odnalazłam w tej książce wspaniałego? Slow burn ale taki prawdziwy, powoli rozwijający się, a gdy wreszcie coś zaiskrzyło to iskrzyło tak, że policzki płonęły przy czytaniu. Akcja nie zwalnia, autor co chwila zasypuje nas nowymi wydarzeniami, które nakręcają fabułę do tego stopnia, że odłożenie książki jest praktycznie niemożliwe.

Okładka tej książki jest w twardej oprawie. To bardzo dobry pomysł, bowiem książka liczy sobie ponad sześćset stron, więc siłą rzeczy musiała mieć takie wykończenie. Czerwone wkładki w środku, a w dotyku okładka jest matowa z wytłuszczeniami (miejscami użyto lakieru UV). W samym centrum widzimy smoka... Tak, on ma znaczenie w powieści. Mamy barwione brzegi, które idealnie dopełniają ten egzemplarz. Prezentuje się cudownie. Podzielona została na księgi i rozdziały, widziane oczami Medry jak i Blake. Kremowe strony, czcionka wystarczająca dla oka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane.

Powiem Wam tak... Dawno nie czytałam nic o wampirach. Dawno nie czytałam nic o smokach, o ile cokolwiek takiego czytałam (nie pamiętam). Ta książka rozbiła system. Dosłownie. Już od pierwszych stron wpadłam do wykreowanego świata i... Nie chciałam z niego wyjść. Tak po prostu. Z ogromnym zainteresowaniem pochłaniałam kolejne strony i... Zarwałam dla niej noc. Nie mogłam inaczej, bo była tak ciekawa, akcja tak pędziła, że musiałam doczytać do końca. Nie wytrzymałabym kilku kolejnych godzin przerwy, a po skończeniu jej, nie wiedziałam, co mam ze sobą zrobić. Cały czas rozmyślam nad wszystkim i nie mogę się doczekać kontynuacji. To oczywiste, że chciałabym przeczytać ją już teraz. Tak zafascynowałam się tym światem, że nie wiem, czy wrócę do obyczajówek, tak o. Będąc nastolatką czytałam o wampirach, dlatego tak chętnie teraz sięgnęłam po tę książkę i się nie zawiodłam! Pisarka stworzyła niezwykle dopracowaną fabułę, wielowątkową, którą mogłabym czytać w nieskończoność. Duża zasługa jest tutaj też tłumacza, bo wykonał kawał dobrej roboty. Nie czułam zgrzytów, wszystko było idealnie dopracowane. Czytało się też książkę szybko, lekko i przyjemnie, z trudem odrywałam się od niej. A to chyba najlepszy powód, byście i Wy po nią sięgnęli. Ogromne tomiszcze, ale warte Waszej uwagi.

Medra jest naszym smoczym jeźdźcem. Ostatnim chyba na świecie. Jest to dziewczyna niezwykle uparta, butna, ale i odważna. Staje w obronie przyjaciół i ta zaciekłość bardzo mi się podobała. Oczywiście chwilami mogłaby zamknąć buzię na kłódkę i się nie odzywać, no ale nie ma tak dobrze. Polubiłam ją i mocno kibicowałam, żeby nie spotkało ją coś złego, chociaż przyszłość zbliżała się szybkimi i dużymi krokami. Z kolei Blake... Wielki pan i książę, którego niejednokrotnie miałam ochotę zdzielić, czymkolwiek co byłoby pod ręką. Jego chamskie zachowanie i czyny jeszcze bardziej mnie denerwowały. Niemniej jednak musiał taki być, ale o tym dowiecie się sami. Mimo to i tak go polubiłam, chociaż to nie mój typ człowieka, wzorem do naśladowania również nie można go nazwać. Im dalej jesteśmy w książce - on się zmienia. Czy na dobre, czy na gorsze - sami oceńcie. Reasumując uważam, że autorka świetnie poradziła sobie z charakterystyką wszystkich bohaterów. Mamy nie tylko wampirów, skażonych, jeźdźców, ale i krasnoludów i kilka innych gatunków. Nie czułam niedosytu, wręcz przeciwnie, myślę, że autorka w odpowiedni sposób i wystarczający wszystko nam objaśniła. Każdy z nich jest inny i dostarczy nam innych emocji. To kolejny mocny plus dla powieści.

Co tu się działo... Ile zwrotów akcji, plot twistów. Wciąż zbieram szczękę z podłogi, bo nie spodziewałam się takich zdarzeń. Mamy tutaj akademię, do której głównie należą wysoko urodzeni, ale i najlepsi skażeni. Mamy rywalizację między czterema domami. Autorka opisuje nawet wydarzenia w roku studentów, pokazuje nam, jak wyglądały lekcje i pokazuje nam siłę wampirów. To, jacy są niebezpieczni i jaką mają przewagę. Widzimy nie tylko same zalety takich postaci, ale i wady. Nie zawsze bogactwo i dobre sytuowanie ze względu na rodzinę czy związek jest wystarczające, bo jeśli ktoś jest zginity od środka, to i tak nic nie pomoże. Mamy rytuały, które mnie wprawiły w osłupienie i... Zafascynowanie. Tak dawno nie czytałam o wampirach, że teraz po prostu wpadłam w sidła autorki i już mo serce krwawi, że będzie trzeba czekać na drugi i kolejne części, nie wiadomo jak długo. Mam nadzieje, że kolejna część pojawi się na naszych czytelniczym rynku bardzo szybko. Dodam, że jest wersja angielska, ale ni w ząb bym z tego nie zrozumiała. Muszę również zaznaczyć, że mimo dynamiczności, mamy tutaj sceny +18. Więc jeśli nie jesteś w tej kategorii wiekowej odpuść, poczekaj. Niektóre sceny mogą cię zgorszyć, chociaż za wiele ich tu nie ma. Ja czytałam je z wypiekami na twarzy o naprawdę, dawno to się nie wydarzyło. Tak samo mamy opisywane sceny przemocy - więc naprawdę uważajcie. To mocna, ale jednocześnie bardzo wciągająca powieść.

Co czułam podczas czytania? WSZYSTKO. Wszystkie emocje Blake, Medry. WSZYSTKIE. Ja nie wiem, jak autorka to zrobiła, ale naprawdę przeżywałam to tak, jakbym to ja była główną bohaterką. Jestem nadal w szoku i pod wrażeniem, cieszę się, że mogłam przeczytać tak świetną powieść, której śmiało daję 10/10 gwiazdek, bo na to zasługuje. Dawno tak się nie wyciągnęłam w powieść i nie czytałam z zapartym tchem. Po prostu WOW. To jest pozycja, nad którą zdecydowanie warto się pochylić. Co oprócz wampirów i smoków tutaj znajdziecie? Relację hate-love, przyjaźń, miłość, rywalizację, ale i slow burn. A gdy zapłonie... Uhh... Będzie gorąco...

Reasumując uważam, że jest to MISTRZOWSKO napisana powieści, świetny początek serii, która pozwoli czytelnikowi totalnie odciąć się od rzeczywistości i zacząć żyć tym, co dzieje się w lekturze. Mamy emocje, wiele wątków, nudy nie odczujecie, a samo pióro, jakim posługuje się autorka jest wciągające. Rewelacja, a ja nadal nie potrafię się pozbierać. Drodzy Państwo, czytajcie tę książkę! Ja na pewno szybko o niej nie zapomnę.

Wampiry, smoki, mroczna akademia i enemies to lovers? Brzmi jak przepis na romantasy, które pochłania bez reszty. Nic więc dziwnego, że po Na krwawych skrzydłach Briar Boleyn sięgałam z ogromną ochotą - bo ten zestaw motywów, zwykle działa na mnie bezbłędnie. Tym razem jednak zamiast ekscytacji pojawiło się zaskakujące uczucie déjà vu.

Uwielbiam wracać do ulubionych tropów. Akademie pełne intryg, napięcie między bohaterami, trudne relacje i tajemnice świata fantasy to przecież esencja tego gatunku. Problem pojawia się wtedy, gdy inspiracje zaczynają dominować nad własnym pomysłem na historię. W trakcie lektury miałam momentami wrażenie, że czytam fan fiction inspirowane Fourth Wing, doprawione elementami z różnych popularnych uniwersów fantasy.

Odtwórczość samą w sobie mogłabym przełknąć - naprawdę. Ale żeby to zadziałało, trzeba albo wykorzystać te znane motywy wyjątkowo dobrze, albo nadać im własny, unikalny szlif. Tu nie ma ani jednego, ani drugiego.

Co więcej - prawie 700 stron tej historii spokojnie zmieściłoby się w połowie tej objętości. Przez znaczną część książki po prostu kręcimy się w kółko: Medra jest obrażona, Blake jest zimny, coś się prawie dzieje, ale nie dzieje, Medra jest urażona, Blake jest wściekły.

Sam pomysł wyjściowy jest intrygujący: Medra Pendragon, niezwykła istota, ostatnia z jeźdźców smoków, trafia do świata aroganckich wampirów, w sam środek politycznych intryg i spisków, a następnie wprost do Akademii Krwawych Skrzydeł - elitarnej szkoły dla wysoko urodzonych. Już sam ten punkt zapowiada ciekawy konflikt klasowy, napięcie między rasami i walkę o przetrwanie w nieprzyjaznym środowisku.

Problem w tym, że świat przedstawiony został nakreślony bardzo oszczędnie. Informacje o realiach, historii czy zasadach funkcjonowania tej rzeczywistości pojawiają się sporadycznie, często mimochodem, jakby trochę przypadkiem. Przez większość czasu skupiamy się raczej na emocjach bohaterów niż na samym świecie - co sprawia, że trudno w pełni się w niego zanurzyć.

A szkoda, bo potencjał był naprawdę duży. Wampiryczna hierarchia, polityka czterech panujących domów, dawna potęga smoków - to wszystko aż prosi się o pogłębienie.

Sama Medra zapowiadana jako bohaterka z pazurem, silna i buntownicza, niestety, w praktyce przez dużą część książki sprawia wrażenie raczej obrażonej na świat niż faktycznie walczącej o swoją pozycję. Owszem, czuje niesprawiedliwość, ubolewa nad traktowaniem „skażonych” jako gorszych, ale rzadko idzie za tym realne działanie. Zamiast determinacji często dostajemy tupanie nóżką i frustrację.

Blake Drakharrow - zimny, arogancki i oczywiście absurdalnie przystojny - spełnia wszystkie wymagania romantasy. Jest tajemniczy, irytujący i momentami trudno nie przewracać oczami nad jego zachowaniem. Relacja między nim a Medrą opiera się głównie na napięciu i konflikcie, choć nie zawsze ma się poczucie, że stoi za tym coś więcej niż gatunkowa konwencja.

Co ciekawe, oboje zachowują się jak rozpieszczeni nastolatkowie - co jest o tyle uczciwe, że nimi w pewnym sensie są - ale momentami ta nastolatkowa logika potrafi doprowadzić do białej gorączki. Z jednej strony to realistyczne, z drugiej naprawdę frustrujące.

Okej, a teraz czas na coś pozytywnego.

Zakończenie Na krwawych skrzydłach jest naprawdę dobre.

Mówię poważnie. Po całej tej podróży pełnej irytacji i kręcenia się w kółko, finał dostarcza plot twist, który jednocześnie chcesz i nie chcesz, żeby się wydarzył. Taki, po którym siadasz przez chwilę z książką w ręku i myślisz ‘a niech to’. Autorka zebrała wszystkie luźne wątki i zawiązała je w sposób, który sprawia, że nagle rozumiesz, po co była ta długa droga - albo przynajmniej masz taką nadzieję.

I właśnie przez to zakończenie, mimo wszystkich moich zastrzeżeń, na końcu miałam szczerą ochotę chwycić za drugi tom. Żeby zobaczyć, co będzie dalej. Co z tymi smokami. Co z tym wszystkim.

Ale drugi tom jeszcze nie został wydany... I jak żyć?

Podsumowując: Na krwawych skrzydłach to książka, która ma potencjał, ale nie do końca go wykorzystuje. Autorka radzi sobie stylistycznie, historia jest spójna, ale całość sprawia wrażenie zbyt mocno inspirowanej innymi popularnymi tytułami. Brakuje świeżości lub choćby bardziej charakterystycznego sposobu opowiedzenia tej historii.

Mimo wszystko zakończenie robi robotę - i właśnie ono sprawia, że istnieje spora szansa, że sięgnę po kolejny tom. Choćby dla smoków.

Briar Boleyn potrafi pisać. Jej proza jest sprawna, książka zasadniczo trzyma się kupy, a styl jest przyjemny w odbiorze. To nie jest tak, że Na krwawych skrzydłach to zła książka - to książka, która jest po prostu zbyt wtórna, zbyt rozwleczona i zbyt nieśmiała, żeby wybrzmieć tak, jak powinna, stąd moja ocena 6/10.

Czy warto przeczytać? Jeśli jesteś wielbicielką akademii, wampirów i smoków - mimo wszystko tak. Jednak jeśli nie przepadasz za rozwleczonymi historiami i oczekujesz od bohaterek prawdziwego pazura - możesz się rozczarować.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Zysk i S-ka

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

„Na krwawych skrzydłach” autorstwa Briar Boleyn to pierwszy tom cyklu Akademia Krwawych Skrzydeł, który przenosi czytelnika do mrocznego, pełnego intryg świata wampirów, magii i niebezpiecznych układów. Autorka tworzy historię, w której walka o władzę, tajemnice oraz skomplikowane relacje między bohaterami splatają się w dynamiczną i wciągającą opowieść.

Główną bohaterką jest Medra Pendragon – pół-fae, która według legend jest ostatnią z jeźdźców smoków. Dziewczyna trafia do Akademii Krwawych Skrzydeł, elitarnej szkoły przeznaczonej dla wysoko urodzonych wampirów. W miejscu, gdzie krew oznacza potęgę, a słabość jest bezlitośnie wykorzystywana, Medra musi nauczyć się przetrwać wśród tych, którzy postrzegają ją jedynie jako pionek w swojej grze.

Sytuację komplikuje pojawienie się Blake’a Drakharrowa – zimnego i pewnego siebie wampira, który od początku traktuje Medrę z wyraźną wrogością. Ich relacja nabiera dodatkowego znaczenia, gdy okazuje się, że zostali związani starożytnym rytuałem zaręczyn. Napięcie między bohaterami, pełne sprzecznych emocji i niedopowiedzeń, staje się jednym z najciekawszych elementów powieści.

Briar Boleyn prowadzi fabułę w dynamiczny sposób, łącząc elementy fantasy, romansu i przygodowej opowieści o dojrzewaniu. Autorka z dużą dbałością buduje atmosferę Akademii – miejsca pełnego tajemnic, niebezpiecznych sojuszy i walki o wpływy. Na kartach powieści pojawiają się także motywy poszukiwania własnej tożsamości, odkrywania ukrytej siły oraz próby odnalezienia się w świecie rządzonym przez surowe zasady i hierarchię.

„Na krwawych skrzydłach” to propozycja dla miłośników mrocznego fantasy i romantasy, którzy lubią historie osadzone w akademiach magicznych, pełne napięcia, intryg oraz bohaterów złożonych i niejednoznacznych. Pierwszy tom serii zapowiada emocjonującą opowieść o walce o władzę, lojalność i uczucia, które w świecie wampirów mogą okazać się równie niebezpieczne jak sama magia.

Czy książka ze smokami i wampirami może jeszcze czymś zaskoczyć?

✨✨✨✨

„Na krwawych skrzydłach” przykuło moją uwagę właśnie tą tematyką, bo połączenie tych dwóch motywów brzmiało naprawdę intrygująco.

Medra Pendragon jest ostatnią z jeźdźców smoków. Niestety smoki wyginęły i wszystko wskazuje na to, że pokolenie jeźdźców skończy się właśnie na niej.
Zostaje porwana i trafia do Akademii Krwawych Skrzydeł, gdzie wysoko urodzone wampiry karmią się pomniejszymi jednostkami. Dodatkowo zostaje przymusowo związana z wampirzym księciem, którego nienawidzi…

Podczas czytania tej książki cały czas miałam w głowie lekki zgrzyt. Ilość fantastycznych postaci, wątków i zdarzeń wydawała mi się momentami zbyt duża. Smoki, choć było ich zdecydowanie mniej, niż się spodziewałam (a to one przyciągały mnie najbardziej), wampiry, magia kojarząca się trochę z Harrym Potterem, a do tego jeszcze głosy w głowie, z którymi rozmawia bohaterka… momentami poczułam przesyt.

Wątek enemies to lovers również wydał mi się dość brutalny. Z niecierpliwością czekałam, aż Blake przestanie być wrogiem, ale szło mu to bardzo opornie.

Sam pomysł na fabułę jest ciekawy, ale może przydałoby się odrobinę mniej fantastycznych wątków naraz. Mimo to z ciekawości sięgnę po kolejny tom, z wielką nadzieją na więcej smoczego contentu. Oby było ciekawiej.

"Na krwawych skrzydłach" jest pierwszym tomem serii i z przytupem wkradł się na listy premier ze swoją genialną okładką i zdobionymi brzegami. Pod tym względem naprawdę nie można od niej oderwać wzroku, a jak to jest z fabułą? Czy warto po nią sięgnąć?

Już sama nazwa serii wskazuje jasno, co znajdziemy w środku, a jest to akademia. W niej uczą się wysoko postawione wampiry i w sam środek tego roju wpada pół-fae. I w tym miejscu muszę zaznaczyć, że nie czytajcie opisu! Nie! Po prostu dajcie się porwać fabule jeśli lubicie klimaty dark academia, istoty takie jak fae, wampiry, smoki.

Główna bohaterka, teoretycznie ostatnia z jeźdźców smoków zostaje schwytana i zaręczona wedle rytuału z wampirem. Po co? No właśnie, bo na początku wydawać by się mogło, że została skazana na śmierć, gdy budzi się położona na trupach, ale czy jednak ma jakieś ukryte zadanie? A czy jej narzeczony, który ją, według niej, dręcz, to przypadkiem nie uprawia przysłowiowych końskich zalotów?

Cała akcja dzieje się w akademii krwawych skrzydeł. Mamy w niej domy, wysoko urodzone i postawione wampiry, a przy tym walkę o władzę, ale też o przetrwanie. Intrygujące, a jak na pierwszy tom serii fantasy przystało, nieco też nudne i rozciągnięte. Natomiast bohaterowie rekompensują ten plan autorki i zakładam, ze w kolejnej części będzie działo się o wiele więcej i, że w końcu pojawią się faktycznie smoki, bo tutaj są, ale nie do końca w takiej postaci, jak byśmy chcieli.

No właśnie, bo całość jest naprawdę wciągająca i chce się więcej, jak najszybciej, tylko mam takie wrażenie (i zapewne nie tylko ja), że mamy tu cały ogrom motywów z innych, znanych już nam książek. A z drugiej strony czy można jeszcze wymyślić coś nowego? Wszak tylko wyobraźnia nas ogranicza...

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka.