Książka Józefa Węglarza jest zbiorem wielowątkowych przemyśleń o edukacji fizycznej i konstruktywnych związkach między teorią a praktyką. Autor swoje rozważania rozpoczyna od podkreślenia znaczenia teorii naukowej dla praktyki, która „ukazuje wyniki empirii, a więc faktów poznanych dzięki potędze ludzkiego umysłu i wysiłku badacza, prowadzących do odkryć”. Przybliża problemy z wdrażaniem do praktyki teoretycznych koncepcji fizycznej edukacji, […] wyjaśnia, jak współczesne przemiany wpłynęły na inne postrzeganie ciała człowieka w kontekście piękna, pielęgnacji, troski, zdrowia itd. Trafnie i z niepokojem diagnozuje szkolne realia fizycznej edukacji oraz funkcjonowanie w tych warunkach nauczycieli. Próbuje też wyeksponować wyższość fizycznego wychowania nad fizycznym kształceniem. Podkreśla, jak ważną rolę w tym procesie odgrywają postawa, wiedza i kreatywność. Subtelnie podpowiada, jak pokierować uczniem i wskazać mu drogę do kultury fizycznej w przekonaniu, że warto tam zaistnieć. Uświadamia czytelnikowi wręcz misyjną rolę nauczyciela w przygotowaniu młodego człowieka do dbałości o ciało przez całe życie. Umiejętnie weryfikuje zawodowe przygotowanie nauczyciela w aspekcie pedeutologii. Sugeruje też, aby w procesie współczesnych przemian nie zaprzepaścić gromadzonych przez dziesięciolecia wartościowych doświadczeń, które mogą wspomagać kreowanie nowego spojrzenia na edukację fizyczną w przyszłości. Książkę Myśli zebrane o fizycznej edukacji. Implikacje teoretyczne i praktyczne, która jest swego rodzaju kompendium wiedzy o edukacji fizycznej, szczególnie polecam nauczycielom różnego szczebla oraz studentom kierunku wychowanie fizyczne.
Z recenzji dra hab. Eligiusza Madejskiego, prof. nadzw. AWF w Krakowie
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii pedagogika
