Mroczne letnisko

W tej historii o dziennikarskim duecie Ninie Kiryłło i Eryku Morskim autorka zabiera czytelnika w mroczne, owiane tajemnicą rejony kaszubskich kamiennych kręgów. Para reporterów – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym – tworzy nietuzinkowy tandem, w którym dojrzałość i doświadczenie Niny harmonijnie łączą się z energią i świeżym spojrzeniem młodszego Eryka. Różnica wieku, zamiast dzielić, dodaje ich relacji głębi i wiarygodności.

Z pozoru rutynowe zlecenie reporterskie dotyczące makabrycznego odkrycia – ciała nastolatka złożonego na kamiennym ołtarzu – szybko przeradza się w znacznie bardziej złożoną i niepokojącą sprawę. Okazuje się, że nie jest to pierwsza tajemnicza śmierć w tej sielskiej okolicy, a lokalna społeczność konsekwentnie milczy, tworząc niemal hermetyczną barierę dla przyjezdnych dziennikarzy.

Wyjątek stanowi Franciszek Bławat – ekscentryczny, emerytowany nauczyciel i samozwańczy znawca słowiańskich wierzeń. Jego osobliwe, lecz cenne komentarze wprowadzają do opowieści element folkloru i budują sugestywną, niepokojącą atmosferę. To właśnie w towarzystwie Franciszka Nina i Eryk zaczynają powoli łączyć elementy układanki, choć każdy kolejny krok wydaje się prowadzić ich ku większemu niebezpieczeństwu.

Autorka sprawnie konstruuje napięcie, umiejętnie balansując między realizmem dziennikarskiego śledztwa a mroczną aurą lokalnych mitów. Czy za serią makabrycznych zdarzeń stoi tajemnicze stowarzyszenie, czy może bardziej przyziemne, ludzkie motywacje? Powolne odsłanianie odpowiedzi sprawia, że lektura angażuje do końca, nieustannie podsycając atmosferę niepewności.

To opowieść o zderzeniu obcych z zamkniętą społecznością, o dziennikarskiej determinacji i o tym, jak cienka potrafi być granica między legendą a rzeczywistością. Doskonała propozycja dla czytelników kryminałów z wyraźnym, słowiańskim kolorytem.

Polecam gorąco

Autorka kolejny raz pokazała, że lubi dodawać humor i dobrą zabawę, żeby czytelnik podczas lektury nie tylko był spięty, ale i czasami uśmiechnięty:-) Jak dla mnie historia idealna, kierowniczka szukająca sensacji i para samodzielnego zespołu, badająca sprawy zbrodni historycznych. Pierwszy tom dał tutaj świetne wprowadzenie pokazując nam postacie od prywatnej strony i ponownie ciągnie tą opisową parę przez tom drugi. Pomimo kontynuacji można je czytać osobno, gdyż tutaj jest wstawione kto kim jest, czym się zajmuje i jak wyglądają ich relacje. Dopiero później się rozgrzewamy, gdyż gdy dostają konkretny temat do wyszukania w sieci, to nam pokazują co znaleźli. Tytułem ich poszukiwań będzie tajemnicze morderstwo w lesie pod Gdańskiem. To tam na starym cmentarzysku znaleziono nastoletniego chłopca, który wyglądał jakby ktoś sprawdzał na jego ciele ostrość noża. Ktoś miał pole do popisu, gdyż miejsce było pośrodku lasu, dodatkowo wyglądało na to jakby złożone zostało według pewnego rytuału. W grę wchodzą sataniści lub sekta, choć trudno jest im jednoznacznie ustalić sprawcę. Dowiadujemy się też, że kiedyś w dawnych odstępach czasu wykonywano tam karę śmierci. Tak naprawdę do tematu postacie podeszły od razu, choć widzimy kto tutaj ma smykałkę do czego. Każdy z nich zna się na czymś innym, jednak wzajemnie się uzupełniają. Śledztwo w ich wydaniu będzie nieco komiczne, gdyż chcą się wbić w tłum, nie rokując sobie podejrzeń, ale przez to rzeczy w które się zaopatrują nie zawsze są im potrzebne. Te rozmowy z różnymi ludźmi są ciekawe, a po nich oni sami dzielą się z nami swoimi spostrzeżeniami. W międzyczasie mają też sprawy swoje własne, więc lektura nie jest skupiona tylko na samym śledztwie. Praktycznie gdzie potrzeba tam treść przyspiesza, a gdzie należy, to zwalnia. Pokazują tym, że są tylko ludźmi a nie nadnaturalnymi postaciami, które nie potrzebują snu czy jedzenia. Zdecydowanie jest to kryminał obyczajowy, ale naprawdę wciągający. Praktycznie wszędzie kroi się tutaj tajemnica, a to duży plus. Ze swojej strony ją polecam:-)

Województwo pomorskie Gajowo na cmentarzysku kurhanów kamiennym kręgu zostaje brutalnie zamordowany nastolatek. Czy to był jakiś rytuał sekty, a może zwykle porachunki. W tym miejscu były już podobne zabójstwa, a w czasach historycznych podobno miały miejsce pogańskie obrzędy.

Sprawę opisuje dwójka dziennikarzy z Przeglądu Pomorskiego, którzy aby zapoznać się ze sprawą przeprowadzają się na ten czas do domku letniskowego. Sąsiad dziennikarzy sympatyczny emerytowany nauczyciel, ma bogatą wiedzę jeśli chodzi o ten temat, jest bardzo pomocny. Miejscowym to się nie podoba, uważają go za dziwaka, wyznawcę szatana, niszczą prywatne mienie. Utrudniają życie i śledztwo.

W tym miejscu jest zmowa milczenia, ludzie jak z automatu, każdy powtarza to samo. Podczas dziennikarskiego śledztwa Nina i Eryk odkrywają tajemnice tego mrocznego letniska. Nie wszystko jest prawdą i wygląda na to co widzimy okiem.

Komuś zależy by prawda nie wyszła na jaw, robi się niebezpiecznie, zostaje popełnione następne morderstwo. Kto za tym wszystkim stoi? Polecam 😈

Zło. Jedno słowo. Niejedno znaczenie. Zawsze pozostawiające za sobą ofiary. Nie zawsze osądzone i ukarane sprawiedliwie, bo prawda bywa ukryta pod warstwami kłamstw, oskarżeń i przede wszystkim odwracania wzroku od… zła!

Pewne miejsca mają swoją aurę, wcale nie radosną i daleką od jasnych barw. Kamienny krąg niedaleko Gajewa ma dość niepokojącą sławę, a dokładniej zabójczą, bo popełniono w nim morderstwo. Trudno nie uciec od skojarzenia o rytualny charakter, lecz czy faktycznie tak było? Zadaniem Anny Kiryłło i Eryka Morskiego rozejrzenie się w okolicy i zebranie materiałów do reportażu. Ale mający na koncie niejedno dziennikarskie śledztwo duet raczej nie poprzestanie jedynie na zrobieniu kilku fotografii i opisie do nich. Tajemniczy zabytek robi na nich wrażenie na tyle, że zaczynają sprawdzać pewne informacje, a kto jak miejscowi stanowią najlepsze ich źródło? Do czego mogą „dokopać się” doświadczeni fachowcy? Z pewnością nie poprzestaną jedynie na kilku pytaniach i odwiedzinach na miejscu zbrodni. A kiedy zaczyna się grzebać się w przeszłości zaczyna robić się interesująco i prehistoria może okazać się całkiem świeża. Gajewskie lasy kryją więcej tajemnic i do tej pory udawało się je dobrze chronić przed niepowołanymi osobami. Kiryłło i Morski zaczynają łączyć różne wątki i okazuje się, iż ich dziennikarska intuicja wskazuje nieoczekiwany kierunek. W takiej sytuacji łatwo nie zauważyć zbliżającego się zagrożenia, realnego i pojawiającego się bez ostrzeżenia!

Co jest istotne w dobrym kryminalne? Zagadka? Motyw? Dochodzenie? Zbrodnia? Wszystko to plus klimat i oczywiście bohaterowie. Nie bez znaczenia jest również drugi plan i gra z czytelnikiem w podsuwanie tropów, stopniowanie napięcia oraz oczywiście finał. „Mroczne letnisko” to właśnie suma tych elementów, powiązanych osobami postaci, jakich jest cała plejada, charakterystycznych i nie pojawiających się przypadkowo, ale w odpowiednim miejscu i czasie. Trzeba przyznać Annie Klejzerowicz, że wciąga czytelnika już na wstępie w historię, w jakiej mało co jest takie jak wydaje się na początku, a potem to już nawet nie zobaczy się gdy następuje zakończenie. Po nim nasuwa się pytanie: „ale to już koniec?”, bo z jednej strony chciałoby się czytać książkę dalej, lecz z drugiej poznać efekty dziennikarskiego śledztwa. Sprzeczność, która występuje zawsze tam gdzie jest naprawdę dobra fabuła, a w tej konkretnej książce mamy na to potwierdzenie. Kamienny krąg, mała miejscowość, każdy każdego zna i zbrodnia, najprawdziwsza, nieoczywista, zdająca się sięgać głęboko w przeszłość, chociaż czy tak jest w rzeczywistości? Lokalne legendy, starsze i nowsze, wskazują kierunek śledztwa, ale co faktycznie miało miejsce? Pytań rodzi się więcej, a odpowiedzi wcale nie nasuwają się same jak można by się spodziewać, trzeba sięgnąć głębiej, lecz czy dalej? Anna Klejzerowicz doskonale zbudowała tło dla kryminalnej opowieści, wiążąc przeszłość z teraźniejszością, a zagadkowe morderstwo idealnie wprost komponuje się z nim. Do samego finału układamy zbrodnicze puzzle, w jakich każdy kawałek informacji ma znaczenie i dopiero mając wszystkie elementy dostrzegamy złożoność zabójczej szarady.