Morska pogoń. Drużyna. Tom 9

Książka akcji, pełna zaskakujących zwrotów i ciekawych rozwiązań .Pomimo tego ze ma 336 stron czyta się ją szybko i z przyjemnością. Styl przyjazny dla czytelnika , aczkolwiek wypełniony terminologią piracką. Podoba mi się szczegółowe i dogłębne przedstawienie głównych postaci. Autor wkłada dużo staranności w opisy statków pirackich czy nawet atakowanego Hallashlomu. Największe wrażenie robią jednak sugestywne obrazy pościgów za piratami. Niezwykle oryginalna ,pełna dynamizmu okładka sprawia ,że książka świetnie prezentuje się w domowej biblioteczce.

Kiedy w bibliotece Pani poleciła mi serię "Drużyna" nie byłam przekonana. Ale już od pierwszych stron pierwszego tomu byłam zachwycona i nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Przygody Hala i całej załogi sprawiają, że nie umiem się od tych książek oderwać. Nawet na szkolnym korytarzu siedzę zaczytana ku rozpaczy koleżanek. :) Tego tomu w ogóle nie mogłam się doczekać. Siedziałam jak na szpilkach i połknęłam go za jednym zamachem, podczas zarwanej nocy. A potem... przeczytałam go jeszcze raz. Jest świetny! Kto by przypuszczał, że tak mi się spodobają Skandianie walczący z piratami?

Lubię Hala i całą załogę "Czapli". Lubię też Skandian i cały świat wykreowany przez Flanagana zarówno w przypadku "Drużyny", jak i wcześniejszej jego serii "Zwiadowcy". Lubię, po prostu lubię, więc pewnie nie jestem obiektywny, gdy całym sobą polecam lekturę "Morskiej pogoni". W niej znajduję to, czego potrzebuję: wartką akcję, nietuzinkowych bohaterów, świetny świat przedstawiony i zajmującą fabułę, która stanowi idealną rozrywkę na popołudnia po pracy. Oficjalnie kupuję książki swojej córce, ale sam bawię się przy nich doskonale. :)

Nie czytam za często literatury młodzieżowej, ale są takie serie, po które sięgam z wielką radością. Książka przeznaczona jest dla młodszych czytelników, ale myślę, że i osoba dorosła znajdzie tutaj naprawdę wiele dla siebie. Fabuła jest tutaj świetnie wymyślona, jest ciekawa i wciągająca. Bohaterowie zostali wykreowani dokładnie, z dbałością o każdy szczegół. Na szczególną uwagę zasługuje kreacja uniwersum, które jest dopracowane w najmniejszym calu. Jeśli szukacie dobrej powieści, to koniecznie dajcie szansę temu autorowi.

Piraci i Skandianie, którzy zawsze kojarzyli mi się z wikingami, to zdecydowanie moje ulubione połączenie. Drużyna Hala fenomenalnie angażuje czytelnika w swoje przygody i sprawia, że trudno jest ocenić, ile czasu upłynęło na lekturze - ta zaś, jak zawsze, kończy się za szybko. Wyczekiwana przeze mnie "Morska pogoń" nie była w tej materii wyjątkiem - ogromnie żałuję, że ta przygoda nie mogła trwać wiecznie. Po poprzedniej części, która nie zachwyciła mnie jakoś szczególnie (choć zła nie była, żeby nie było :D), dobrze było przeczytać coś godnego uwagi i chwilami ogromnie zaskakującego.