Morderstwo w hotelu Kattowitz. Kryminał pod psem. Tom 5

Morderstwo w hotelu Kattowitz to nie byle jako historia, ta historia jest blank dobro.

"Teraz gryfnie było być Ślązakiem".

3 tomy z serii Kryminał pod psem już za mną, śmiało mogę więc powiedzieć, że połowa napisanych książek przez Martę Matyszczak za mną. Mimo że, przyznaję się z ręką na sercu, że nie znam całego cyklu, to już po pierwszej przeczytanej książce polubiłam trójkę głównych bohaterów. Choć perypetie Solańskiego, Gucia i Róży nie zawsze są wesołe, jak w prawdziwym życiu, to wydarzenia, które dzieją się wokół nich, czynią je zabawnymi i prześmiesznymi.

Zabieram wam na Górny Śląsk, tzn. autorka was poprowadzi ulicami nie tylko miasta Katowice, ale również zabierze was na przejażdżkę banką (tramwajem) po okolicy. Jeśli ktoś z was jeszcze nie był na Śląsku, to teraz może się przekonać co tu za sity mamy. Pomijając już topografię i strukturę miasta, którą czytelnik poznaje, autorka w ciekawy sposób przemyca nam obecne wydarzenia mające miejsce w naszym regionie.

Taki Śląsk w pigułce by Marta Matyszczak.

Jeśli każda książka, którą wzięłabym do ręki, zachęcała, do odwiedzania pewnych miejsc na mapie, to pewnie musiałabym już z poł świata zjeździć.

"..wynik tej śledczej dedukcji należało podzielić, coś od niego odjąć i jeszcze wyciągnąć pierwiastek, a i tak by się nie zgadzało".

Niestety rzecz się stała niesłychana, na siódmym sztoku (piętrze) w hotelu, DJ Dziadzia została zadźgana. Znalazł się świadek przestępstwa, a nawet kilku podejrzanych, no i Gucio również swoje wywąchał. Losy naszej trójki, a jakże by inaczej połączyło znów morderstwo. Smolański w ancugu (garniturze), Róża w kiecce, jako para detektywów i Gucio-sznupek zabierają się za poszukiwania mordercy. Pogubić się można w domysłach, kto kogo i za co. Będzie się działo!

Dołączają do nas postacie, które pojawiały się już we wcześniejszych tomach. Spokojnie możecie sięgnąć po ten tom bez konieczności czytania wcześniejszych. Wszystko skrupulatnie zostanie wam wyjaśnione, a autorka przypomni zapominalskim co i kto napsocił.

"Rozkokosilem się w ramionach pana i rozpocząłem obserwację świata z poziomu..Z wysokości wszystko wyglądało inaczej! Było mniejsze, a tym samym ja potężniejszy".

No i pewnie większość czytelników wyczekiwała ulubieńca Gucia, bez niego nie byłoby serii Kryminału pod psem. Wprawdzie wożony, noszony i karmiony zawsze znajdzie swoje ścieżki do wydeptania i pozostawienia swoich śladów, a krwiopijca dr Dłutko czuwa nad jego zdrowiem i sprawnością.

Co ciekawe mistrzyni pióra komedii kryminalnych poprzez swoich pobocznych bohaterów, Alojza i Pejtra porusza temat nieżyczliwości w sieciach społecznościowych, tzw. hejt. Pomimo tego, że panowie nie najlepiej posługują się nowinkami technologicznymi, co równie stwarza komiczne sytuacje, tak ten uzewnętrzniony wątek pozostawia nas z myślami.

W tym tomie również nie obejdzie się bez gwary (nie ma jej zbyt dużo) i anglicyzmów, które rozbawią każdego czytelnika. Tylko sam czytelnik może się dowiedzieć jak rozwinie się to całe inwestygejszyn. Czy Róża w końcu zwiąże się ze swoim eks, czy znajdzie wspólny język ze swoją matką i jak to się wszystko zakończy, musicie przekonać się sami!

Gucio i spółka powraca. Kolejny tom rozgrywa się w Katowicach w pewnym obskurnym hotelu. A część ta nosi tytuł „Morderstwo w hotelu Kattowitz”

Szymon Solański rusza do pewnego hotelu, aby wyjaśnić morderstwo, którego ofiarą padłapewna szalenie popularna artystka o dziwnym pseudonimie DJ Dzidzia. W hotelu tym, nie tylko Szymon będzie musiał wysilić szare komórki. Róża ku swemu przerażeniu odkrywa, że szefową ochrony w tymże hotelu jest jej własna matka, która porzuciła karierę lekarza. Ale czy wszystko jest takie proste jak się wydaje? Przekonajcie się sami.

Świetna kolejna część, która także sprawiła że bawiłem się doskonale. Gucio jest mistrzem w swoich przemyśleniach. Zabawne relacje Róży z własną rodzicielką, to dodatkowy plus. Solański otrzymuje dalsze informacje o swojej zmarłej żonie. A kolejny raz Kwiatkowska jest gotowa udusić Solańskiego. Zabawnie wygląda scena w której dziennikarka szuka w telefonie numeru do Solańskiego i znajduje go pod pseudonimem „ten buc”. A zdarzało się że ten pseudonim brzmiał „Szymonek”. Wszystko zależało jakie uczucia akurat przeważały co do jego osoby. Spotykamy także „starych znajomych”. Byłego chłopaka Róży, „aspiranta Masiusiaka, czy jak mu tam” i innych. Wszystko aż się skrzy od dobrego humoru, oraz zabawnych wstawek w jęzsyku śląskim, co tylko dodaje całej powieści uroku. Polecam wszystkim. Ja biorę się za lekturę kolejnego tomu. Oby było ich jak najwięcej.

Tak na marginesie chciałem nadmienić, że pierwowzór Gucia odszedł z tego świata, o czym poinformowała sama pisarka. Jednak w sercach czytelników i na kartach książek, Gucio ma się całkiem dobrze i tak pozostanie.