Bez serii Moje doskonale niedoskonałe ciało

„Moje doskonale niedoskonałe ciało” to poruszająca powieść graficzna, która przypomina, jak ważne jest budowanie zdrowej i pełnej życzliwości relacji z własnym ciałem.

Autorka z ogromną otwartością opowiada o swoich młodzieńczych doświadczeniach związanych z presją wyglądu, obsesją na punkcie szczupłej sylwetki oraz trudną relacją z jedzeniem i ćwiczeniami. Nie moralizuje ani nie daje prostych recept. Zamiast tego pokazuje, że droga do zaakceptowania siebie bywa pełna wyzwań, ale warto nią podążać.

Minimalistyczne ilustracje doskonale oddają emocje, dzięki czemu historia jest autentyczna i łatwo się z nią utożsamić. To lektura, która skłania do refleksji nad tym, jak często patrzymy na siebie przez pryzmat oczekiwań innych, zamiast z życzliwością i czułością.

Najważniejsze przesłanie tej książki jest proste, ale niezwykle ważne: każde ciało zasługuje na szacunek, troskę i miłość - niezależnie od rozmiaru czy wyglądu. To wartościowa lektura dla nastolatków, młodych dorosłych i wszystkich, którzy chcą spojrzeć na siebie z większą łagodnością. Książka przypomina, że samoakceptacja nie pojawia się z dnia na dzień, ale każdy krok w jej stronę ma znaczenie.

To książka z tych, które warto podsuwać młodym ludziom. Bo choć samoakceptacja jest niezwykle ważna, nie można zapominać, że troska o siebie to także zdrowe odżywianie, odpowiednia ilość snu, aktywność fizyczna i zachowanie równowagi między obowiązkami a odpoczynkiem. To właśnie taki balans pomaga budować dobre relacje - zarówno z własnym ciałem, jak i samym sobą.

Zdrowa ciałopozytywność to jest coś czego życzę wszystkim dzieciom, a coś co w czasach social mediów i wszechobecnych wyretuszowanych i wyreżyserowanych kadrów jest ciężkie do utrzymania.

„Moje doskonale niedoskonałe ciało” Debbie Tung to komiksowa propozycja, zapiski doświadczeń z wczesnych lat nastoletnich, kiedy rozpoczęły się jej zaburzenia odżywiania.

To opowieść, w której młoda nastolatka, z radosnej, wysportowanej i zwykłej dziewczyny, zmienia się w zakompleksioną, nieszczęśliwą grubaskę. Staje się to z dnia na dzień i staje się to w jej głowie, a prowadzi do opłakanych konsekwencji. Książka ukazuje kolejne kroki podejmowane przez Debbie, aby schudnąć, a więc dopasować się do standardu społeczeństwa, a więc zapewnić sobie miejsce wśród znajomych. Niestety głodzenie się, nadmierne ćwiczenia, dołujące myśli - to nie jest przepis na sukces. Rodzina próbuje interweniować, ale bardzo łagodnie i w efekcie nieskutecznie. Debbie pogrąża się coraz bardziej - straciła miesiączkę, straciła swoją pozycję w trakcie zajęć wychowania fizycznego, straciła na wadze - to prawda, ale poza tym nie zyskała nic.

Na szczęcie dla Autorki, ona sama pewnego dnia, postanawia zmienić swoje życie. Mam nadzieję, że wszystkim, którzy zmagają się z zaburzeniami odżywiania, kiedyś będzie to dane. Ta książka to takie zapiski wspomnień, drogi, którą przebyła Debbie. Jej przemyśleń o akceptacji, o tym co daje szczęście, o tym co poświęciła dla ułudy. Opowieść ze światełkiem w tunelu. Na szczęście.

Ilustracje, wykonane również przez Autorkę, utrzymane są w odcieniach szarości, są proste, ale przemawiają do Czytelnika i wiele się na nich dzieje mimo ich prostoty. Kiedy w życiu Debbie pojawia się jakaś pozytywna myśl, pozytywne wydarzenie, kolejny krok ku zdrowiu - wkraczają tu radosne, tęczowe barwy - podobał mi się ten zabieg.

Oczywiście książki takie należy proponować dzieciom, po przemyśleniu ich stanu, a najlepiej wspólnie omówić wnioski. Uważam, że to bardzo wartościowa lektura, która może pomóc ułożyć w nastoletniej głowie, niejedną myśl.

Współpraca barterowa

😶‍🌫️ Straciła kontrolę nad własnym umysłem [RECENZJA] 😶‍🌫️

Chodziłam z nią do szkoły, była spokojna, cicha, ale za to w biegach była najlepsza. Nikt nie był szybszy od niej. Jednak od jakiegoś czasu zmieniała swoje zachowanie, była taka zamknięta w sobie i jakby zmęczona. Nie słuchała naszych rozmów do niej, była jakby gdzieś indziej.

Debbie to młoda dziewczyna, które chodzi do szkoły i zaczyna przejmować się swoim wyglądem. I to na tyle by wpaść w lawinę ciągłej kontroli swojej wagi. Jej myśli przepełnia, tylko myślę: jak schudnąć jeszcze parę kilo, co powinnam jeść by waga nie wzrosła, czy powinnam coś jeść?

Główna bohaterka zatraca się w ciągłej kontroli tym samym staje się bardziej agresywna, zatracona w swoim myśleniu.

W książce zostały poruszony problemy z odżywianiem czyli zaburzenia odżywiania. W dzisiejszych czasach ten temat jest nam znany. W życiu Debbie jeszcze nie. Sama tematyka tego zaburzenia jest jest łatwa, musimy tutaj zrozumieć pewne fakty, które pogłębiają problem, a zarazem poznać możliwości pomocy takiej osobie. Otoczenie, też nie może być bierne na pomoc takiego osobie.

Książka jest w formie komiksu, który w prosty sposób przekazuje nam historię Debbie i jej problemów. Dzięki temu wiele osób, może ten tematykę zrozumieć i może to też w pewien sposób pomóż im samym zrozumieć siebie i swoje natrętne myśli. A być może pomoże to w zrozumieniu osób w naszym otoczeniu? Zawsze jest taka możliwość.

Forma komiksu jest przystępna pod względem ilości obrazków przedstawiających sytuację z kart historii Debbie jak i prostych, konkretnych dymków z tekstem, których jest całkiem sporo.

Poruszanie problemów, które oplatają nasze czasy w książkach jest dla mnie super opcją, tym samym pozostajemy otwarci na ich odbiór i zrozumienie.

A może Wy chcecie poznać Debbie?