Moje córki

Kryminał, który wychodzi spod pióra kobiety, powinien sprawić, że na naszym ciele pojawia się ciarki. I tak się właśnie dzieje, ale nie z powodu płci autora a z działania fabuły.

Kreacja bohaterów jest tak realna, życiowa, iż możemy takie osoby odnaleźć w naszym społeczeństwie czy sąsiedztwie.

Jedynym minusem jest wolny początek, którym autorka nas uraczyła. Jednak później akcja przyspiesza i zaczyna się dziać. Wystarczy chwilę poczekać. Więc nie warto już na samym początku się zrażać.

Nie zabraknie też śmiesznych momentów, a może powinnam powiedzieć tragizmu śmiesznego. Bo o ile czytając tak wyśmiewające teksty w książce, jest to w porządku, tak w życiu codziennym nie do przyjęcia i przetrawienia. Jednak nie oszukujmy się, jak cofniemy się do czasów szkolnych, sami może nie raz byliśmy światkami obrażania drugiej osoby.

Jest to pierwsza moja książka spod pióra autorki, którą mam okazję przeczytać. Nie powiem, że nie jestem zaskoczona. Bardzo fajnie spędziłam z nią wieczór.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Zauroczona poprzednią książką pani Dietrich "Listy, dzienniki i pamiętniki" bez najmniejszego wahania zgodziłam się przeczytać i napisać kilka słów o najnowszej pozycji.

Przyznaję, że jestem zaskoczona podjętą tematyką, bo takiej bomby się nie spodziewałam... to, co zadziałało się w tej historii, pozostanie na długo w mojej świadomości.

Najbardziej przeraża mnie fakt, że taka straszliwa zbrodnia może się wydarzyć obok nas, bo przecież wariatów wokół nie brakuje...

Wydawca nie zdradza co to za zbrodnia więc i ja tego nie zrobię, ale obiecuję, czytając relacje Malwiny- kochanki Pawła, niejednokrotnie włosy staną Wam dęba z niedowierzania, a zarazem obrzydzenia. Nie jestem pewna czy będzie to odpowiednia lektura dla nieco wrażliwszych czytelników.

Zdecydowanie zaskakuje, wyjaśnienie sprawy wbija w fotel, trudno przejść nad nią do porządku dziennego.

Książka zaklasyfikowana jest jako kryminał- owszem zgadzam się z tym, ale dołożyłabym jeszcze thriller i do tego psychologiczny. Wykreowane postacie są tak realne i naładowane różnorodnymi emocjami, że nie można obok żadnej z nich przejść obojętnie. Każda zostawia po sobie ślad, ale moim numerem jeden jest Malwina- podła manipulatorka i tak dalej ;)

Akcja dzieje się dość wolno, ale daje to komfort czytającemu. Można sobie wiele spraw poukładać i przemyśleć, nawiązać jakieś relacje z bohaterami, a czytelnik nie jest zalewany potwornościami i złem z każdej strony.

Książka zdecydowanie wywołuje skrajne emocje i nie jest raczej do przeczytania na raz (chociaż ja uwielbiam takie mroczne historie, więc u mnie poszła na raz). Intrygi i skrywane tajemnice nie pozwalają oderwać się od czytania. Autorka buduje napięcie od pierwszych stron aż do efektownego finału i wyjaśnienia strasznej tajemnicy.

Jedyny zarzut, jaki mam do tej historii to zakończenie, odniosłam wrażenie, że autorka nie miała na nie pomysłu i na siłę chciała wszystkich uszczęśliwić. Te ostatnie fragmenty zdecydowanie odstawały od całości. Mogło się skończyć bardziej mrocznie.

Czy polecam?

Ja jestem zachwycona. Nie spodziewałam się takiej mrocznej i mrożącej krew w żyłach historii. Zdecydowanie jest to opowieść dla czytelnika 16+ lub nawet wyżej.

POLECAM...