Miś i Zając są najlepszymi przyjaciółmi. A także sąsiadami - również najlepszymi! We wszystkim się uzupełniają: jeden lubi ogórki, a drugi miodek, jeden nie widzi z daleka, a drugi z bliska, jeden kocha fotele bujane, a drugi się w nich nie mieści. Zajrzyjcie do środka, jeśli chcecie poznać ich codzienne kłopoty i niecodzienne przygody.
Ta pełna ciepła i humoru opowieść o przyjaźni otula przed snem lepiej niż kocyk Zająca!
"Nasza książka została przetłumaczona na ponad dwadzieścia języków: między innymi na psi, lisi, pingwini, muszy i nietoperzowy! Jest tak dobra, że zasługuje na Nagrodę Bobra!"
Zając
Paweł Pawlak jest ilustratorem precyzyjnym, sumiennym, zdyscyplinowanym i do tego stopnia odpowiedzialnym, że ilustracje koloruje też od spodu. Ostrzenia ołówków uczył się na stażu prowadzonym przez amerykańskich specjalistów, do malowania stosuje pędzelki wyprodukowane z włókien nylonowych hodowanych w dobrostanie, a prąd, który napędza jego komputer, pochodzi wyłącznie z legalnych źródeł. Dba, by postacie, które przedstawia na swoich ilustracjach, otrzymały gruntowne wykształcenie i były dobrze wynagradzane za swoją pracę.
Jednym z pierwszych wspomnień Ewy Kozyry-Pawlak jest graffiti, które przyszła artystka z wielką pasją wykonała kredkami świecowymi na ścianie swojego pokoju (korzystając z okazji, chciałaby przeprosić późniejszego właściciela tego lokalu). Bardzo wcześnie, z absolutną powagą, poświęciła się sztukom plastycznym, a szczególnie rzeźbie w plastelinie, haftom i szydełkowaniu. Gdy tylko ukończyła studia na ASP we Wrocławiu, niezwłocznie wróciła do klejenia, szycia i dziergania. Zilustrowała kilkanaście książek dla dzieci, pisze wiersze, kaligrafuje i tłumaczy, a w jej pracowni znajdują się tysiące kolorowych szmatek.
Jakie wartości przekazuje dzieciom książka "Miś i Zając: dobrzy sąsiedzi"?
Publikacja koncentruje się na ukazaniu piękna przyjaźni opartej na wzajemnym uzupełnianiu się i akceptacji różnic między bohaterami. Autorzy w bardzo ciepły sposób pokazują, jak Miś i Zając radzą sobie z codziennymi wyzwaniami mimo odmiennych upodobań i cech fizycznych. Lektura uczy empatii oraz cierpliwości w budowaniu relacji z najbliższym otoczeniem. Jest to idealna propozycja wspierająca rozwój emocjonalny najmłodszych czytelników poprzez pozytywne wzorce zachowań. Każdy rozdział utwierdza dziecko w przekonaniu, że bycie innym jest wartością wzbogacającą wspólne życie.
Jaką techniką zostały wykonane ilustracje w tej części przygód bohaterów?
Warstwa wizualna opiera się na niezwykle precyzyjnych rysunkach Pawła Pawlaka oraz elementach artystycznych nawiązujących do rękodzieła. Czytelnicy znajdą tutaj unikalne połączenie kunsztu graficznego z detalami przypominającymi fakturę tkanin i tradycyjne techniki plastyczne. Kolorystyka jest stonowana i bardzo przyjemna dla oka, co bezpośrednio sprzyja wyciszeniu dziecka podczas lektury. Każda strona zachęca do długiego oglądania i wspólnego wyszukiwania drobnych szczegółów ukrytych w tle opowieści. Taka forma prezentacji rozwija wrażliwość estetyczną oraz spostrzegawczość u przedszkolaków.
Czy ta opowieść sprawdzi się jako lektura do czytania przed snem?
Tak, konstrukcja tekstu i jego łagodny ton czynią tę książkę doskonałym wyborem na wieczorne wyciszenie. Krótkie opowiadania opisujące codzienne przygody pozwalają na swobodne dawkowanie lektury w zależności od potrzeb i zmęczenia dziecka. Ciepła narracja działa kojąco, budując u małego słuchacza poczucie bezpieczeństwa i spokoju przed odpoczynkiem. Subtelny humor zawarty w treści sprawia, że wspólne czytanie staje się radosnym rytuałem kończącym dzień. Książka została zaprojektowana tak, aby otulać emocjonalnie równie skutecznie jak ulubiony kocyk.
Jakie konkretne cechy charakteru bohaterów są eksponowane w tej historii?
Bohaterowie są przedstawieni jako postacie o skrajnie różnych potrzebach, co staje się źródłem wielu zabawnych sytuacji. Miś reprezentuje spokój, powolność i dużą posturę, podczas gdy Zając wnosi do relacji dynamizm, precyzję oraz zupełnie inną perspektywę patrzenia na świat. Ich relacja udowadnia, że różnice w guście czy wyglądzie nie stanowią żadnej przeszkody w budowaniu silnej i trwałej więzi. Dzieci dowiadują się, że każdy ma prawo do własnych przyzwyczajeń, takich jak miłość do miodu czy specyficznych mebli. To cenna lekcja tolerancji podana w przystępnej i humorystycznej formie.
Dla jakiej grupy odbiorców ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Tytuł ten nie jest polecany dla starszych dzieci poszukujących skomplikowanej fabuły oraz wartkiej akcji z elementami fantasy. Skupienie na codzienności i subtelnym, sytuacyjnym humorze może wydać się zbyt nużące dla czytelników preferujących dynamiczne powieści przygodowe. Jest to pozycja dedykowana głównie młodszym dzieciom, które cenią spokojne i powolne opowieści oparte na relacjach międzyludzkich. Jeśli szukasz literatury pełnej gwałtownych zwrotów akcji i napięcia, ta publikacja może nie spełnić Twoich oczekiwań. Jej siła tkwi w prostocie i łagodnym przekazie, a nie w budowaniu grozy czy sensacji.
