Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków

Czy na każdego niewielkiego ptaszka, macie ochotę wołać wróbel? Bądź gdy Wasze dziecko pyta co to za ptak, nie przychodzi Wam żaden inny przedstawiciel ptasiej rodziny do głowy? Najwidoczniej najwyższa pora na nieco edukacji, a tę, wiadomo, najlepiej rozpocząć już od najmłodszych lat. Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków to pozycja mająca na celu przybliżyć dzieciom ptasi świat i trzeba przyznać, że robi to w sposób nad wyraz wdzięczny. Z resztą przekonajcie się sami, być może dla Was lub Waszych pociech, będzie to początek ornitologicznej przygody.

Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków to pozycja przedstawiająca bliżej dwudziestu przedstawicieli ptasiej rodziny, którzy mieli okazję odwiedzić okolicę domu tytułowych państwa Pawlaków. Każdemu ptasiemu bohaterowi książki poświęcone zostały dwie strony, na których znajdziemy nie tylko ciekawostki na temat danego ptaka, ale także jego liczne podobizny wykonane rożnymi technikami. Poczynając od zdjęć, a kończąc na akwarelach, obrazkach wykonanych z kawałków tkaniny czy dziecięcych rysunkach. Trzeba przyznać, że całość robi ogromne wrażenie już od pierwszej strony.

Sama lektura jest równie pasjonująca co oglądanie ilustracji, bowiem zamiast suchych faktów, na temat danego ptaka czytelnik otrzymuje coś na kształt krótkiej historii: jak doszło do spotkania z nim, po czym go rozpoznać, a także ciekawe i niekiedy zabawne anegdotki związane z jego zwyczajami. Całość zaś napisana jest w naprawdę przystępny sposób, który nie odstraszy młodszego czytelnika, ale także nie zrazi starszego zbytnią prostotą. Można powiedzieć, że autorom udało się znaleźć zloty środek.

Wszystkie ptaki przedstawione w atlasie były gośćmi domu i podwórka autorów. Przyznam szczerze, że skupienie się na przedstawieniu wyłącznie swoich ptasich sąsiadów było dla mnie strzałem w dziesiątkę, uświadamiającym czytelnikowi jak wiele niezwykłych rzeczy możemy odkryć wokół siebie, a które tak często mijamy bez zauważenia. Po lekturze Małego atlasu ptaków jestem pewna, że nie jedno dziecko zrozumie ten fakt i z ciekawością zacznie rozglądać się odkrywając na nowo znane sobie miejsca i jego lokatorów, w tym także tych ptasich. Kto wie, może nawet zainspiruje się i stworzy swój własny ptasi atlas?

Choć w tytule widnieje słowo mały, atlas bynajmniej nie jest mikrego wydania, bowiem jest tylko niewiele mniejszy od formatu A4. Całość zaś wydrukowana została na usztywnianych, kartonowych kartkach – można więc wracać do niego ile tylko dusza zapragnie bez obawy przed zniszczeniem, a także zabierać go ze sobą na wyprawy – co szczególnie powinno się spodobać dzieciom, w końcu to książka kierowana właśnie do nich.

Choć Mały atlas ptaków Ewy i Pawła Pawlaków to pozycja przeznaczona dla młodych czytelników, bez bicia przyznaję, że sama cieszyłam się podczas lektury jak dziecko. To pięknie wydana, a przy tym wartościowa lektura, łącząca w sobie przyjemne z pożytecznym, a przede wszystkim zachęcająca do poznawania świata. Wystarczy wyjrzeć za okno swojego pokoju, by przekonać się, jak wiele może się tam kryć. Zachęcam byście przekonali się o tym sami.

[Adres usunięty]

Od dziecka rodzice pokazywali mi, jak niesamowity jest świat przyrody... Na wiosnę chodziłam "szukać wiosny", czyli powoli rozwijających się pączków, zimą karmiłam ptaki, latem podziwiałam kwiaty i rośliny, a jesienią robiłam ozdoby z liści, kasztanów i żołędzi. Autorzy książki, podobnie jak moi rodzice, chcą pokazać dzieciom, że otaczający nas świat jest pełen barw! Ptaszki, które tu opisano są bowiem widoczne nawet w miastach i maluchy na pewno chętnie je odnajdą podczas spaceru po parku.

Wydawnictwo Nasza Księgarnia jeszcze nigdy nie zawiodło mnie jakością swoich publikacji. Książka jest pięknie wydana: ma grube kartki odporne na wielokrotne wertowanie i dostosowane do małych rączek. Ten Atlas ptaków jest więc idealny nawet dla zupełnych malców, które na pewno chętnie przekonają się, jak wiele różnych ptaków mogą spotkać na spacerze i dowiedzą się, co je charakteryzuje.

Widać, że w książkę włożono mnóstwo pracy i serca. Na każdej ze stron znajdziemy informacje o danym gatunku, zdjęcia i ptaki stworzone z kolorowych materiałów. Już samo oglądanie ilustracji sprawia wielką przyjemność, a opisy rozwijają wiedzę najmłodszych czytelników. W Atlasie ptaków spotkamy między innymi wróbla, wszystkie rodzaje sikorek, srokę, sójkę, grubodzioba a nawet wilgę! Informacje są przy tym dostosowane do wieku dzieci - pełne ciekawostek i uroczych historii wziętych z życia autorów.

Polecam tę książkę gorąco: do zabawy, wspólnego czytania, rozwijania wiedzy o przyrodzie i pokazywania, jaki świat może być piękny... Nadchodzi czas karmienia ptaszków, więc do tego też zachęcam! Ja czekam na oblężenie sikor, dzwońców, wróbli, grubodziobów, a nawet szczygłów, chociaż mieszkam w samym sercu Łodzi...

Mój balkon bez ptaków byłby po prostu nudny. To przez całą zimę sikorki a później wróbelki, sroki i kosy nadają mu ogromnego uroku, czyniąc z niego miejsce, które niechętnie opuszcza się na dłużej. Najprawdopodobniej jest też i tak z ogrodem państwa Pawlaków.

Ponieważ mam lekkiego bzika na punkcie ilustracji, jak tylko zobaczyłam w zapowiedziach ich wspólną książkę, momentalnie dopisałam ją do listy tych, które koniecznie chcę mieć na swojej półce. Zarówno Ewa jaki i Paweł Pawlak ukończyli ASP we Wrocławiu. Ona swoje ilustracje tworzy w nietuzinkowy sposób, za pomocą tkanin, igły, nici, kleju powstają obrazy, które ogromnie przyciągają oko i budzą uśmiech na twarzy. Pani Ewa zajmuje się również grafiką wydawniczą i kaligrafią, pisze również wiersze dla dzieci. Paweł Pawlak rysuje, maluje, projektuje scenografie teatralne. Razem zilustrowali kilkadziesiąt książek dla dzieci, współpracują z wieloma wydawnictwami, są laureatami wielu prestiżowych, międzynarodowych nagród. Ich ostatnie dziecko „Mały atlas ptaków” to prawdziwa perełka. Ciężko wskazać wiek dla którego jest adresowana, śmiało można stwierdzić, że odbiorcami mogą być czytelnicy w wieku od do 100 lat i więcej. To co mnie najbardziej przyciąga do takich książek to ich ogromna uniwersalność i możliwość takiego odbioru, który pozwala również na swoją własną interpretację, jak i też mobilizuje do plastycznego działania. Każdy, kto choć trochę lubi ptaki, nie przejdzie obok tego wydania obojętnie. Ich portrety wykonane przez autorów mało, że są ogromnie sympatyczne to zawierają sporo wiadomości i anegdotek.

Szczerze nie potrafiłabym wskazać jednego autora, którego prace podobają mi się tu bardziej. Po pierwsze dzięki różnym technikom widzimy np. wyrazistego mazurka wyklejonego przez panią Ewę i delikatną kuleczkę namalowaną przez pana Pawła. (Nie można też zapomnieć o rysunkach Hani ) I bądź tu człowieku mądry. Pewien kontrast tych prac idealnie jednak ze sobą współgra, dzięki czemu każda strona przyciąga wzrok i niechętnie odrywamy od nie wzrok. Taki przekaz jest idealny dal młodszych czytelników, zawiera również w sobie wiele konkretnych informacji. Ja nie miałam pojęcia, ze kosy słyszą odgłosy wydawane przez robaki pod ziemią ani ze sójka je żołędzie.

Szczerze polecam ten atlas zarówno dla początkujących małych ornitologów jak i dla znawców tematu. Wspaniała rozrywka gwarantowana