Miłość. Czarne żagle. Tom 3

❤️ "Czarne żagle. Miłość" autorstwa Pauliny Jurgi to trzecia i ostatnia część serii pod tytułem "Czarne żagle".

❤️ Francisca jest zdesperowana, aby odnaleźć i uwolnić Marcosa. Na wyspie wulkan coraz częściej daje o sobie znać i Severo wie, że musi jak najszybciej ewakuować jej mieszkańców.

Severo wyjawia Francisce prawdę o Amirze, i to nią zamierzają opuścić wyspę. Szereg niefortunnych wydarzeń sprawia, że nasi bohaterowie będą musieli stoczyć najcięższą i najbardziej niebezpieczną walkę, aby przeżyć, pokonać Morskiego Diabła i uratować tych, których kochają.

Czy im się to uda?

❤️ Cała seria jest fenomenalna, ale muszę przyznać, że ostatnia część powaliła mnie na kolana. Autorka napisała fantastyczną serię, która wzbudza ogrom emocji, a wartka akcja sprawia, że czyta się ją z zapartym tchem.

Muszę was jednak uprzedzić, że musicie przeczytać poprzednie tomy przed zapoznaniem się z tą książką, ponieważ wszystkie części łączą się ze sobą, i tworzą niezwykłą historię, którą trzeba poznać od początku aby wszystko dobrze zrozumieć.

Ale gwarantuję wam, że nie będziecie tego żałować, a ta seria naprawdę jest warta przeczytania.

Razem z bohaterami przeżywałam ich pełne niebezpieczeństw przygody i kibicowałam im na każdym kroku.

Widać, że autorka zrobiła naprawdę świetny research do napisania tej serii, a słownictwo, pirackie zwroty i nazwy użyte w książce spowodowały, że czuć tu niezwykły klimat i autentyzm.

Czytając tą książkę miałam wrażenie, że jestem tam razem z bohaterami, i byłam wręcz przerażona tym, co ich spotykało, a i nieraz drżałam ich życie.

Jeśli lubicie książki przygodowe i awanturnicze z wątkiem piratów to musicie koniecznie przeczytać tą fascynującą serię.

[RECENZJA]

CZARNE ŻAGLE. MIŁOŚĆ

Autor: Paulina Jurga

Wydawnictwo: Otwarte

Premiera: 06.12.2023

Tom 3, seria: Czarne Żagle

Było już KŁAMSTWO (tom 1) i ŻĄDZA (tom 2) teraz czas na… MIŁOŚĆ – trzeci, finałowy tom serii Czarne Żagle – najbardziej emocjonujący, niebezpieczny, ognisty, pełen przygód i walki. Seria o Czarnych Braciach z motywem piratów to zdecydowanie romansowe odkrycie roku 2023. Powiew świeżości, czegoś innego, ciekawego, nowego. Brak szablonów, nudy. Autorka postawiła na akcję, niespodziewane zwroty, nagłe zdarzenia, intrygi, kłamstwa, ale też siłę uczuć. Widać, że Paulina Jurga włożyła w ten cykl mnóstwo pracy i serca. Całość jest dopracowana w najmniejszym szczególe. Dużo pirackich zwrotów, które na dole strony są dla Czytelników zawsze wyjaśnione. Każdy rozdział rozpoczęty jest fragmentem piosenki.

Każda część poświęcona jest historii jednego z braci, ale jednocześnie kolejne tomy nawiązują do poprzednich, a wszystkie wątki są kontynuowane. Autorka wraca też do przeszłości. Poznaliśmy już Marcosa i Cruza, teraz przyszła pora na Severo – najstarszego z braci Noir. Mężczyzna znany jest ze spokoju i honorowego postępowania, wydaje się być ułożony i zdecydowanie mniej szalony niż jego bracia. Ale czy na pewno? Może jednak na dnie jego pirackiego serca kryje się zupełnie coś innego? Oprócz męskich bohaterów jest też ona Paco / Francisca. Symbol siły kobiet, uosobienie odwagi, waleczności, uporu, wytrwałości.

W ostatnim tomie mimo, że wielokrotnie pokazana jest siła, wiara i nadzieje, to nie brakuje w nim też bólu, cierpienia i smutku. W tym wszystkim jest obecna też miłość, jej różne i skrajne oblicza. Mimo, że książka liczy aż 630 stron to po jej przeczytaniu wciąż czujemy pewien niedosyt. Ciężko rozstać się z bohaterami i uwierzyć, że to już koniec. Czytając książkę wyłączamy się z rzeczywistości i przenosimy do zupełnie innego świata. Czujemy wiatr we włosach i szum fal. Towarzyszymy bohaterom w ich walce o życie, szczęście, miłość.

Serdecznie zapraszam Was do wyruszenia w książkową podróż po morzach i oceanach w towarzystwie Czarnych Braci. Gwarantowane niezapomniane przygody i mnóstwo emocji. Seria, która trafia do serca i zostaje z Czytelnikiem na dłużej.

To ostatnia książka z serii “Czarne Żagle” cieszę się, że mogłam poznać tą historię. Jednocześnie szkoda, że to już koniec. Bardzo podobała mi się cała seria i ciężko mi się rozstać z bohaterami.

Co tu dużo mówić, zapraszam Was na ostatnią przygodę z Czarnymi Braćmi !!!

Francisca rusza na wojnę z Morskim Diabłem, aby odzyskać ukochanego Marcosa. Ileż przygód czeka ją po drodze! Wiara, miłość dają jej siłę i nadzieję na odnalezienie ukochanej osoby.

W tej części dowiadujemy się nieco więcej o trzecim bracie, Severo. Jest najstarszym z braci, spokojny i nie szaleje tak jak jego bracia. Jego priorytetem jest spokój i harmonia.

Poznajemy szczegóły klątwy ciążącej na rodzinie Noir. Wygląda na to, że Severo nie jest przeklęty, a jego życie miłosne toczy się dobrze. Pozostaje wierny swojej ukochanej Larete. Los okazuje się jednak dla niego przewrotny, a Severo okazuje się stanąć przed nie lada dylematem, co będzie dalej.? Czy Severo jest w stanie dochować wierności jednej kobiecie ? Jaki los czeka Francisce ?

Czytając „Czarne Żagle: Miłość” uwierzycie mi, że emocji tutaj nie brakuje. Taką przygodę warto przeżyć z Czarnymi Braćmi. Wielkie brawa dla autorki za napisanie tak świetnej serii. Włożyła w tę pracę całe swoje serce i duszę, to widać i czuć. Każda książka jest bardzo szczegółowa i wyjaśnia czytelnikowi pirackie zwroty. Ta seria pozostanie długo w moim sercu i będę ją polecam każdemu.❤️🏴‍☠️

Dziękuję autorce oraz wydawnictwu za tę niesamowitą przygodę i możliwość przeczytania tak wspaniałych książek. Mam nadzieję, że się zobaczymy ponownie na kolejnych wielkich wodach morza. ❤️🏴‍☠️

Severo przyrzekł Marcosowi, że zaopiekuje się jego oblubienicą Franciską, gdy On polegnie. Lecz stało się to zdecydowanie za szybko, bo w jednym czasie spadło na niego wiele odpowiedzialności. Wulkan, który był na wyspie, niebezpiecznie przypominał o sobie każdego dnia, wzbudzając postrach w mieszkańcach wioski, a nawet w nim samym. Wyprawa po bezpieczną przystań legła w gruzach, z powodu rozwiązłego zachowania Cruza, więc musiał znaleźć im inne wyjście, szczególnie, że lada chwila na świat miało przyjść jego pierwsze dziecko z ukochaną Larete. Gdy Francisca na dobre zagościła w jego życiu, Severo poczuł na własnej skórze, że klątwa rzucona na ich męski ród istnieje - wcześniej nie spojrzał na inną kobietę, tylko Larete była jego. Teraz poczuł, że jego serce bije dla nich dwóch…

Świat Paco legł w gruzach i tylko nadzieja, że jej ukochany żyje, dodawała jej siły, by żyć. Obiecała, że odzyska go choćby to miała być ostatnia rzecz, której dokona.

Dziewczyna nie zawaha się przed niczym, a jej poczynienia będą opowiadane nie tylko na morzach ale i na lądach - stanie się legendą.

———-

Chyba nie muszę pisać, że smutno jest mi pożegnać się z tą niesamowitą historią. Autorka zrobiła kawał dobrej roboty. Nie dość, że jest przepełniona dobrą akcją i mnóstwem zwrotów, to także siłą, miłością i oddaniem. Bohaterowie, chodź często zagubieni w uczuciach, to każdy posiadał pazur, werwę i determinację.

Ta trylogia („Czarne żagle. Kłamstwo”, „Czarne żagle. Żądza” i „Czarne żagle. Miłość”) to zdecydowanie najlepsze książki, po jakie w ostatnim czasie miałam możliwość sięgnąć. Koniecznie musisz je poznać.

"Czarne żagle. Miłość" to trzecia część o braciach Noir i zdecydowanie polecam Wam czytać te książki po kolei. 🥺

Każda z części jest w sposób szczególny poświęcona jednemu z braci, przybliżając jego historię, aczkolwiek nawiązuje do poprzednich wydarzeń i jest ich kontynuacją.. Teraz przyszedł czas na Severo. To najstarszy z braci, ten który znany jest ze swojego honorowego, przemyślanego postępowania. I taki z pewnością jest, tylko ciekawe co skrywa się tak głęboko w sercu tego pirata? Czy naprawdę jest taki ułożony? Czy ma swoje demony? Owszem ma, wierzy w rodzinną klątwę.. choć miał nadzieję, że jego ominie to niestety, wszystko wskazuje na to że nie... Ponadto w tej części, okaże się ktoś skradł serce naszego Severo.

Czy go polubiłam? Oczywiście! Ja ich wszystkich wbrew pozorom lubię, nawet Cruza lubiłam mimo wszystko! Tego który słynął z zabaw i który w zasadzie wszystko psuł.. 🤷

Podziwiam Severa za jego odwagę, mądrość oraz lojalność. Zdecydowanie brakuje takich mężczyzn w naszym świecie.

Wydarzenia, które tutaj miały miejsce sprawiły, że nie wierzyłam w to co czytam... Ja tak bardzo bardzo miałam nadzieję... I tak bardzo moje serce zostało złamane, ile łez wylałam to wiem tylko ja i moja córka 😥. Gdzieś w głębi serca jednak wiem czemu Autorka pokierowała tak, a nie inaczej losem bohaterów.

Pokochałam wszystkich braci, ale również Paco! To niesamowicie silna postać kobieca, a to jak została ukazana jej miłość... Po raz kolejny złamało mi serce. Och Paco 🥹

Słuchajcie ja mogę tak godzinami, ba tygodniami! Bo ta książka/ seria od razu dołączyła do serii moich ulubionych !!! Ale po co mam tutaj lać wodę? PRZECZYTAJCIE i nie ważne czy kochacie piratów, czy też nie. Jeśli kochacie będzie je zachwyceni, zauroczeni, wzruszeni .. a jeśli nie? To cóż pokochacie! I będzie Wam mało!!

Droga Autorko: czekam na ... Kolejnych piratów 😎🏴‍☠️❤️

To właśnie książką @paulinajurga zakończyłam rok 2023. I co to było za zakończenie! Petarda.. Na Neptuna kolejny raz autorka udowadnia, że finałowy tom serii może być tym najlepszym, najbardziej dopracowanym i wywołującym skrajne emocje.

Gdy Marcos został pojmany przez Bractwo wybrzeża, Francisca poprzysięgła zemstę. Wraz z Severo i mieszkancami planuje opuścić wyspę i odbić ukochanego. Tylko nie każdy plan jest doskonały. Brat ukochanego zamiast przyjaźni zaczyna ją darzyć głębszymi uczuciami, mimo, że jego Lerate jest tuż obok. Czy nic nie stanie na drodze Francisci w uratowaniu Marcosa?

Finałowego tomu nie można czytać bez znajomości dwóch poprzednich. Są ze sobą scisle powiązane. Ta część nie zaczyna się w momencie, w którym skończył się drugi. Cofa się do momentu gdy Cruz za swoją lekkomyślność zostaje wypędzony z wyspy. To historia najstarszego z braci Noir – Severo. To on po śmierci ojca dowodził wyspą. Był opoką i wsparciem dla jego mieszkańców. Zawsze postępujący właściwie. Wiązał swoje życie z Lerate, z kobietą, którą jego ojciec pomiatał, zdradzając na każdym kroku. Gdy przyjaźń którą obdarzył Franicisce zmienia się w coś głębszego czuje się zagubiony.

Franicisca/Paco to ją w tym tomie podziwiam najbardziej. Napędzała ją nadzieja i chęć zemsty. Za wszelką cenę, nie bacząc na koszty, które poniesie chce uratować ukochanego. Dla niego przemierza świat wzdłuż i wszerz.

Nie mogę uwierzyć, że to już koniec tej pięknej historii. Sprawiła, że utknęłam w morskich wodach. Paulina zrobiła wręcz coś nieosiągalnego. Po przeczytaniu ostatniej strony miałam ochotę zacząć od nowa. Poczuć ponownie te emocje, które toczą ze sobą główni bohaterowie. To jak pokazała jakie piękno stanowi rodzina, czasami po współczesnemu ta patchworkowa, ogrom siły, który z niej popłynął powala. Wybory, których dokonują nie zawsze są racjonalne, czasami odwaga okazuje się też lekkomyślnością.

„Czarne Żagle. Miłość” to książka, która niczym sztorm wzburzy w Was czytelnicze doznania i wyrzuci bez sił na brzeg. W ustach zostawi słony smak, upije Was niczym dobrym rumem. To nie tylko zwykły romans, to prawdziwa historia o prawdziwych piratach. To połączenie namiętności, miłości i odwagi. Czasami miłość nigdy nie odejdzie, czasami kawałek serca pochowamy w najgłębszych głębinach, a mimo to ono bije i znowu chce czuć.

Wyruszcie razem z Czarnymi Braćmi w ten rejs. To będzie niesamowite doznanie 🏴‍☠️🏴‍☠️

Czy można byc obciążonym klątwą? Czy można kochać kilka kobiet? Severo Noir Navarro nigdy w to nie wierzył. Lerate była dla niego tą jedyną. Tą której nigdy nie zdradzi. Jednak życie pisze swoje scenariusze i nie można być pewnym niczego.

Francisca przysięgła zemste Bractwu Wybrzeża i to właśnie Severo miał jej w tym pomóc. Łączy ich przyjaźń. Tylko czy obojgu to wystarcza?

"Czarne żagle. Miłość" to tom kończący serię o braciach Noir. Nigdy w życiu nie powiedziałabym, że spodoba mi się romans historyczny, a do tego o piratach. W sumie spodoba się to mało powiedziane.

Myślałam, że ta część będzie bardziej skupiona na najstarszym z braci. Dla mnie kluczową postacią była Francisca, w której od początku historii zaszła ogromna zmiana. Jako Paco była dziewczyną, która obawiała się wielu rzeczy. Teraz stała się kobietą, która dzięki swojej wytrwałości mogła zdobyć cały świat. Hartu ducha mógł jej zazdrości każdy. Była niezłomna i piekielnie zdeterminowana w odnalezieniu Marcosa. Właśnie taką postawą zyskała poparcie i szacunek wśród załogi Czarnych braci. Wszyscy podziwiali ją za jej odwagę.

Severo w poprzednich tomach dał się poznać jako najspokojniejszy z braci. Najbardziej rozsądny, powściągliwy i bardzo opanowany. Owszem taki był i teraz, ale w tym tomie zobaczyliśmy także jego drugą stronę. Zdarzało mu się być impulsywnym, działać pod wpływem chwili.

Tę dwójkę łączyła przede wszystkim przyjaźń. Oboje byli dla siebie wsparciem. Severo roztoczył nad Francisca płaszcz ochronny. Zawsze chętny do pomocy i trosliwy. Kiedy zabrakło Marcosa, to właśnie on miał sprawić, że Paco będzie bezpieczna i ruszy dalej ze swoim życiem.

Chociaż Severo czuł do Francisci coś więcej, z szacunku do Lerate, Marcosa i samej Paco, próbował walczyć ze swoimi uczuciem. Niestety nie było dane mu wygrać. Kiedy jego serce dochodziło do głosu, rozum często nie miał nic do powiedzenia. I mimo że widziałam, jak toczył wewnętrzną walkę, nie godziłam się z niektórymi jego czynami. Cieszyłam się, kiedy Francisca postawiła jasną granicę i zdystansowała się od niego. Jednak mur, który ich zaczął dzielić, powodował, że obojgu brakowało ich dawnej relacji. I przyznam, że akurat to było bolesne w czytaniu.

Ogromnym plusem było wplecenie w fabułę fragmentów poświęconych przeszłości Severo. Dzięki temu mogliśmy zobaczyć, jak rodziły się uczucia między nim a Lerate, a także jak budował więź z Paco. Łatwiej mi było poczuć jego emocje i zrozumieć jego zachowanie.

To, co właściwie uznaje już za normę u autorki to dopracowanie szczegółów fabuły. W przypadku tej książki nic się nie zmieniło. Został zastosowany odpowiedni język, przedstawione są przeróżne obyczaje, i to nie tylko pirackie. Widać, że tej kwestii zostało poświęcone wiele uwagi i pracy.

Ta książka, a nawet cała seria to również sporych rozmiarów burza emocji. Był śmiech, radość, smutek i niedowierzanie. Przy tym tomie zdarzyło mi się parę razy wzruszyć. Końcówka księżki, czyli coś, co pewnie wiele osób zdenerwowało, bardzo mi się podobała. Kolejny raz jestem w mniejszości, ponieważ takie rozwiązanie w fabule było dla mnie najbardziej właściwe.

W tej części pojawił się także nowy bohater, Tore, który jest teraz moim ulubieńcem serii. Severo spadł z piedestału i jest teraz na trzecim miejscu, zaraz po Paco. Postać Torego...🥵 tylko tyle napisze. Powinien dostać metal za cierpliwość i wyrozumiałość.

Czy polecam Wam tę serię? Oczywiście, że tak. Całym sercem zachęcam was do sięgnięcia po nią. Wśród tak dużej ilości książek, ta seria zdecydowanie się wyróżnia. Jest czymś nowym i świeżym. Także wypływajcie na szerokie wody razem z Czarnymi braćmi🖤🖤

Ostatni tom z serii o Czarnych Braciach najbardziej wyczekany. Niósł wiele obaw i nadziei. Bałam się, że autorka złamie mi serce. A jak było w rzeczywistości? 

Tom, w którym powrócić musimy do poprzednich części, bo wiele się dzieje. Musimy powiązać fakty. W tej części prym wiedzie Francisca i trzeci z braci Savero, którego lepiej poznajemy. Kobieta w dalszym ciągu dziarsko i męsko toczy bój, aby odbić Marcosa. Jednak nie jest to proste, żeby walczyć z Bractwem Wybrzeża. Jednak nie poddaje się, szuka sojuszników. Czy jej się to uda ? Czy Marcos dalej żyje ? 

Nie jedną walkę będzie musiała stoczyć. Jednak nie wie jeszcze, że mężczyzna, który miał się nią opiekować, pomagać, nie dać jej skrzywdzić, poczuje do niej uczucie. I choć w jego sercu od zawsze jest ta jedyna, on będzie pragnął Franciski. Od zawsze uważany za tego, który nie wierzył w żadną klątwę. Dla niego wyskoki braci były uważane za hulaszcze życie, a nie klątwę. Jednak przyjdzie mu się przekonać na własnej skórze, że jest inaczej. Co się wydarzy ? 

Wiedziałam, że z każdą przerzucona stroną. Z każdym przeczytanym zdaniem autorka przybliża nas do nieubłaganego zakończenia historii braci Noir. Czułam, że w książce wydarzy się wiele, że moje serce nie raz stanie podczas lektury. Nie myliłam się, że eksplozja jest bliska. Emocje, których nie da się opisać tak po prostu słowami, tak wielki harmider w mojej głowie zapanował, że momentami zastanawiam się skąd, autorka ma takie pomysły. Wiele teorii miałam w głowie, jak potoczy się akcja i wiecie co ani jedna, nie okazała się trafiona. Fabuła jest tak skonstruowana, że nie ma szans przewidzieć, co się dalej odwali. Mało kiedy moje oczy wilgotnieją podczas czytania historii, które nie są odzwierciedleniem życia. Pewnie więcej osób poczuło, że ich serce rozpada się na kawałki, ale czy autorka zakończeniem je poskleja ? Ach chciałabym wam wykrzyczeć zakończenie, powiedzieć więcej, ale nie mogę.

Powiem tylko tyle to seria która musicie mieć. Ja czekam jak na Legimi wpadkę audiobook żeby kolejny raz przeczyć od nowa tę historię.

Dziękuję autorce za stworzenie, tak pięknej serii. Innej niż wszystkie.

Z jednej strony najbardziej wyczekiwana przeze mnie kontynuacja, z drugiej książka, której bardzo się bałam. Zżyłam się z bohaterami. Chciałam poznać ich dalsze losy i jednocześnie nie chciałam się z nimi rozstawać. Ciekawość jednak zwyciężyła.

Po niedowierzających wydarzeniach z drugiego tomu w końcu otrzymujemy historię Severa. Ostatniego z braci Noir. Jego opowieść Was zaskoczy, ale także da odpowiedzi na wiele pytań.

Jak zakończy się walka z Bractwem Wybrzeża? Tego nikt nie wie. Zdarzyć się może dosłownie wszystko.

Jestem ogromna podziwu dla autorki, która potrafiła stworzyć historię tak wielowątkową i pełną niespodziewanych zwrotów akcji. Fabuła w książkach Pauliny jest nieprzewidywalna, nie wiem kim, trzeba by było być, aby przewidzieć jakiekolwiek wydarzenia. Szok i niedowierzanie to moja odpowiedź na niektóre sytuacje. Zaskoczyły mnie totalnie.

Kreacja bohaterów jak zwykle jest na najwyższym poziomie. Każdy z nich ma swoją unikatową historię, którą dzięki autorce było dane nam poznać.

Fabuła trzeciego tomu przeplata się z wydarzeniami z poprzedniej części. Po takiej przerwie potrzebowałam chwili, aby ogarnąć wszystko czasowo. I poprzypominać sobie pewne fakty. Nie zajęło mi to zbyt dużo czasu, książek autorki nie da się tak łatwo zapomnieć.

Podczas czytania historii rzeczywistość zanika. Jest tylko bezkresne morze i obawa przed losami bohaterów. Drżałam, za każdym razem jak rozpoczynałam nowy rozdział. Nie wiedziałam bowiem co, mnie dalej czeka.

W tej części nie możemy zapomnieć również o Francisce, która zyskała już na samym początku moją sympatię. Zaimponowała mi podczas wielu sytuacji. Szczerze nie spodziewałam się po niej takiej odwagi, pewności siebie, a przede wszystkim siły.

Przez wszystkie trzy tomy przeżywałam niesamowite przygody na morzu. Seria na długo pozostanie w mojej pamięci. Z pewnością będę do niej wracać.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"To nie miłość przysparza cierpienia -...- a strach, że utraciliśmy ją bezpowrotnie."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Ahoj kamraci! Nadszedł czas na ostatnią część przygód Czarnych Braci. Czy jesteście na to gotowi? Ja na pewno nie byłam, to co nam tutaj autorka funduje to istna jazda bez trzymanki. Nadszedł czas na dalsze losy Francisci, ale tym razem akcja toczy nie tylko na morzach i oceanach, ale też na wyspie. Oprócz niej lepiej poznajemy trzeciego z braci, Savera. Akcja dzieje się w tym samym czasie, co w drugiej części.

Francisca leczy rany i planuje odbicie Marcosa. Niestety musi z tym poczekać, bo ma ważniejsze rzeczy na głowie, ale cały czas o nim myśli i planuje. Co zrobić, by to się udało? Trzeba znaleźć sprzymierzeńców, tylko kogo? Kto pomoże Czarnym Bracią w walce z Bractwem Wybrzeża?

Savero obiecał zaopiekować się dziewczyną, tylko nie zdawał sobie sprawy z mocy swoich uczuć do niej. Będąc w związku z Larete, obiecał sobie i jej, że nigdy jej nie skrzywdzi, że nigdy nie będzie taki, jak jego ojciec. Niestety widać, że klątwa rodu dopadła i jego. Jego myśli opętała Feancisca, czy będzie w stanie z tym walczyć?

Muszę przyznać, że autorka bardzo miło mnie zaskoczyła tą częścią. Myślałam, że po dwóch poprzednich wiem, czego mogę się spodziewać, ale byłam w wielkim błędzie. Ta książka, to jedna wielka przygoda pełna zwrotów akcji. Brutalna, krwawa, ale i pełna radości, przyjaźni, i miłości. Widzimy przemianę Francisci z zahukanej dziewczynki, w kobietę wiedzącą czego chce i umiejącą o to walczyć. Będzie zdolna do wielu rzeczy, by jej plan odbicia miłości swojego życia się udał. Narazi na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale i całą załogę, by zdobić sojuszników. Jeżeli chodzi o Savera, to niestety wkurzał mnie swoim zachowaniem. Nie umiał poradzić sobie z odmową dziewczyny i cały czas na nią naciskał. Ale trzeba mu przyznać, że tak jak każdy z braci był świetnym kapitanem. Dla załogi i ludzi z wyspy jest gotowy na największe poświęcenie. Muszę jeszcze wspomnieć o Cruzie, który tutaj znowu się pojawia. Na szczęście jest już ogarnięty i gotowy do pomocy, i walki z Bractwem. Razem z Nyą zrobią wszystko by im się udało, w końcu i oni też mają do odbicia skarb. Jeżeli jesteście ciekawi jak potoczą się dalej ich losy to zapraszam do lektury. Ja jestem zachwycona tą piracką serią. Jedyna w swoim rodzaju. Jeżeli jeszcze nie znacie, to musicie poznać. Naprawdę warto🥰🥰. Polecam ❤️❤️❤️

Czy każda książka @paulinajurga musi przeczołgać mnie emocjonalnie?

Czy po przeczytaniu ostatniego zdania mam kaca książkowego i ciągły niedosyt?

Jeśli znacie pióro autorki to odpowiedź brzmi - TAK!!!

Zapraszam na pokład trzeciej, ostatniej części

"Czernych żagli. Miłość"

" Ja rozpadałam się na miliony kawałków i wiedziałam, że nie będę w stanie juz się poskładać. Byłam niczym rozbite zwierciadło. Nie do naprawienia"

Tym razem autorka przybliża nam życiorys najstarszego z braci Noir - Saverio Noir. I dalsze losy Francisco/Paco. Mężczyzna złożył obietnice Marcosowi, że zaopiekuje się Franciscą gdyby coś mu się stało. Marcos nie wrócił na suchy ląd, a kobieta potrzebuje wsparcia najbliższych. Jej opoką i oazą spokoju zawsze był Severio i to u jego boku stara się ogarnąć .Jednak po pewnym czasie mężczyzna odkrywa że uczucia jakimi dąży kobietę dalekie są od przyjaźni.... A Francisca poprzysięgła zemstę na Bractwie Wybrzeża i planuję wrócić po ukochanego.

Czy klątwa rodu dopadnie także najstarszego z synów Andre Noir? I czy Francisca odzyska ukochanego???

Do tej książki przyszykujcie sobie zestaw niezbędny: chusteczki, mocny trunek, i ogromne pokłady cierpliwości i mocnych nerwów.

Skończyłam ją czytać ok 2:30 w nocy i przez długi czas nie mogłam zasnąć.

Autorka jest genialna. Ta historia jest genialna, fascynująca, niesamowita ,dopracowana w każdym szczególe. Zaczynając od opisów widoków do wyglądu statków jakimi pływali. Nie dziwię się zupełnie że tak wiele pochlebnych opinii zbierają #czarneżagle. Paulina ma niezwykły talent do tworzenia nietuzinkowych bohaterów i wywoływania emocji z którymi długo po skończeniu książki nie możesz się rozstać.

Do teraz czuję ściśnięte gardło przez które nie mogłam oddychać poznając dalsze losy bohaterów. Z trudem udawało mi się czytać gdy oczy zachodziły mi mgłą. Takich momentów możesz spodziewać się bardzo dużo. Narastający niepokój, który nasilał się z każdą przewróconą kartką sprawiał, że zatraciłam się w tej historii i stałam się jej częścią....może nie dosłownie ale czuję że jestem jednym z kamratów. Od początku polubiłam Paco/Francisce, podziwiałam ją za jej odwagę i upór z jakim dążyła do obranego celu... Determinacja i miłość przeplatały się z niebezpieczeństwem i ryzykiem jakie kobieta podejmowała by odzyskać swojego ukochanego.

Ta cześć zdecydowanie jest najbardziej emocjonalna i nie należy do krótkich historii,bo to jednak 620 stron, taka mała cegiełka, ale nie odczuwałam nadmiaru informacji wręcz przeciwnie...chciałabym by ostatnie rozdziały się nie kończyły...hehe.

Kocham tych Czarnych Braci i trudno mi się z nimi rozstać. Ale jednak autorka zostawiła otwarta furtkę w postaci Keelin, córki Cruza i czuję że to dopiero będzie gagatek 🤭

A teraz drodzy moi...

Czytajcie #CzarneŻagle...polecam!!!!

,,Nienawiść ma wprost

niewyobrażalnie niszczycielską siłę. Pozornie niewinna, skryta za murem obojetności, ale odpowiednio podsycana, staje się śmiercionośnym orężem. "

Nie wierzę, że to już koniec. Choć z jednej strony cieszę się, że mogłam przeczytać o dalszych losach bohaterów i poznać historię ostatniego z braci, tak z drugiej strony jest mi strasznie smutno, że nadszedł czas rozłąki. Tak bardzo przywiązałam się do bohaterów, że nie chcę się z nimi rozstawać. Ale jak wiadomo, wszystko co dobre, szybko się kończy.

A ta seria była z pewnością więcej niż dobra. Nawet słowo genialna to dla niej za mało. Z tomu na tom zaskakiwała mnie coraz mocniej i fundowała niezliczoną ilość przygód i emocji. Były to książki, których nie chciało się odkładać.

Nie powiem Wam nic odkrywczego, tylko po prostu powtórzę, że pokochałam tę serię całym sercem. Pokochałam ją w całości, jak i każdy tom z osobna. Jednakże to właśnie trzecia część stała się moim faworytem i zmiotła z powierzchni. Rozwaliła na drobne kawałeczki. Sprawiła, że do teraz zbieram szczękę z podłogi.

Była to historia, przy której puls wykraczał ponad wszelkie granice, a serce wielokrotnie biło szybciej.

Myślałam, że drugi tom był rollercoasterem emocji. Otóż myliłam się. Ten przebił go wielokrotnie. To co działo się tutaj było spotęgowaną jazdą bez trzymanki. Fabuła zapierała dech w piersiach, sprawiała, że mózg parował, a serce momentami pękało.

Pochłonęłam ją w mgnieniu oka, a jak dało się zauważyć nie należy ona do najcieńszych.

Nie ukrywam, że jak zobaczyłam ją po raz pierwszy to byłam przerażona grubością. Teraz za to uważam, że tych stron było zdecydowanie za mało.

Paulina przeszła samą siebie i udowodniła, że nie ma sobie równych. Uwielbiam to co pisze i jak pisze, więc z niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnych książek. A do pirackiej serii z pewnością jeszcze wrócę.

Paulina Jurga porwała mnie w kolejną niesamowicie emocjonującą podróż z piratami po morzach i oceanach. Serwując mi doznania tak silne i niezapomniane, że już zawsze kiedy tylko przywołam w pamięci jej bohaterów i to co dzięki nim przeżyłam będą we mnie ożywać.

Tym razem bliżej poznajemy postać Severo Noir Navarro. Mężczyzny który intrygiwał mnie od samego początku.

To najstarszy z braci Noir - ten uważany za najrozsądniejszego, najbardziej honorowego i odpowiedzialnego.

To on po śmierci ojca dla mieszkańców wyspy stał się opoką, wodzem i kapitanem. To jemu ufano i wierzono, że uchroni wszystkich przed złym losem. Na jego barkach spoczywała nie tylko odpowiedzialność za los wielu ludzi i współbraci ale i dwóch wyjątkowych kobiet.

Lerate, którą kochał bezgranicznie i Franciscę zwaną Paco - jego przyjaciółkę i powierniczkę - wybrankę i miłość jego młodszego brata Marcosa. Kobietę którą po tragicznych wydarzeniach na morzu i stracie Marcosa - zgodnie ze złożoną kiedyś bratu obietnicą miał otoczyć opoką i wsparciem.

Problem w tym, że odkąd poznał tajemnicę Francisci zwanej Paco zaczęła ona w nim wzbudzać uczucia dużo silniejsze niż te które winien żywić do przyjaciółki. To nie wróżyło dobrze jego dalszej przyszłości u boku Lerate.

Klątwa jaka ciążył na mężczyznach z rodu Noir o tym, iż nie potrafią dochować wierności jednej kobiecie stała się teraz dla Severo nad wyraz prawdziwa, mimo że wcześniej nie dawał jej wiary.

Jak wiec potoczą się jego losy? Czy zdoła zapanować nad uczuciami? U boku której z kobiet bedzie trwać?

Ta część to nie tylko historia najstarszego z braci Noir. Autora przybliża nam w tym tomie też postać Francisci. Pozkazuje jaką przemianę przeszła - z małej przerażonej dziewczynki, która zmuszona była patrzeć na śmierć swoich rodziców stała się silną, waleczną, pracowitą, honorową i gotową do poświeceń kobietą, która nie cofnie się przed niczym w obronie tych którzy są dla niej najważniejsci. Podziwiałam ją ze jej determjnację i wiarę w swoje przekonania. Wierzyła, że odzyska Marcosa i zemści się na Bractwie Wybrzeża.

Już poprzednie tomy pokazały jak wielka drzemie w niej siła, a tutaj tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że jest wyjątkowa i niezwyciężona.

Trzeci tom to podsumowanie losów Czarnych Braci. Zwieńczenie niezapomnianych przygód, niezwyciężonych piratów i taki właśnie jest. Autora po mistrzowsku połączyła w nim wszystki wcześniejsze wątki, scaliła je w jedną całość. Dając czytelnikowi odpowiedzi na nurtujące go w poprzednich tomach pytania.

Raz za razem serwowała chwile trzymające w napięciu, pełne dynamicznych i zaskakujących zwrotów akcji zarówno na wodzie jak i na lądzie. Przeplatała je z senami w których wzruszalam się i płakałam ale i szczerze śmiałam.

Pokochałam tę serię całym sercem i ciężko mi się z nią rozstawiać.

Jestem pod ogromnym wrażeniem jaką

nietuzunkową i przepełnioną skrajnymi emocjami histrorię stworzyła Paulina Jurga. Gołym okiem widać jak wiele wysiłku i pracy autorka włożyła w reaserch i napisanie książki która tak realnie oddała życie piratów. Jestem nią oczarowana i zachwycona. To najlepszy przygodowy romans historyczny jaki czytałam. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki. Wam kochani gorąco polecam serie o Czarnych Braciach. Łapcie wiatr w żagle i dajcie się porwać w niezwykłą podróż, która na długo wyryje się w waszej pamięci i sercach. Ja z pewnością nie raz jeszcze do niej powrócę.

Czy można zakochać się z fikcyjnej historii tak bardzo, że świat rzeczywisty staje się nudny, szary i wręcz odpychający? Czy można zatracić się w fikcyjnych bohaterach tak mocno, że każda nowo poznana osoba, nie wzbudza w człowieku żadnego większego zainteresowania? A czy książki, w których tak ogromnie się zatracamy, muszą się tak szybko kończyć??? Czy one w ogóle muszą się kończyć??? Czemu coś tak fantastycznego się kończy, a "Modę na sukces" wałkuje tyle lat??? Jeśli na którekolwiek z tych pierwszych pytań odpowiecie twierdząco, to witam w klubie - też tak mam... ostatnio mam wrażenie, że każda książka, którą uwielbiam kradnie mi serce po kawałku, za każdym razem przenosząc mnie w fantastycznie stworzony świat, w którym chce się zamieszkać, po to by za chwile wyrzucić mnie z niego i zostawić w tej szarości życia codziennego, gdzie wszystko jest nijakie, a serce usycha z tęsknoty za podróżą, która właśnie dobiegła końca... Mam w sobie tyle emocji po zakończeniu serii stworzonej przez Pauline Jurge, że gdybym była malarką, to mój obraz miałby wszystkie kolory świata! Jestem przeszczęśliwa, że było dane zagłębić mi się w świat braci Noir, a jednocześnie mam złamane serce, że to już koniec. Zdecydowanie Andre powinien spłodzić więcej dzieci - ZDECYDOWANIE! 😎

"Miłość" to niestety ostatni (😭😭) tom Czarnych żagli i jakże bolesne rozstanie z tą fantastyczną serią... tak długo czekałam na finał tej historii, jednocześnie prosząc w duchu, aby on nigdy nie nadszedł. No ale stało się, seria skończona. Dla mnie pisanie recenzji, to takie jakby pożegnanie z daną książką, dlatego w niektórych przypadkach, do recenzji zabieram się jak sójka za morze, po to aby jak najdłużej ta książka i historia była "w pobliżu", a nie na regale 😅 może dla Was wydawać się to głupie, ale ja wewnętrznie bardzo zżywam się z książkami, przez co później o wiele dłużej buzują we mnie wszystkie te fantastyczne emocje i zdecydowanie trudniej mi się jest z nimi pożegnać, tym bardziej, że historie tworzone przez moich ulubionych autorów/autorki są takie fenomenalne! Paulina Jurga ma mistrza, jeśli chodzi o pisanie, wymyślanie i tworzenie swoich historii. Nawet sobie nie wyobrażacie jak ja uwielbiam jej książki. I choć nigdy nie przepadałam za romansami historycznymi, tak nie wyobrażam sobie nawet, że miałabym nie przeczytać Czarnych Żagli! To wszystko co się tu dzieje, te przepiękne opisy statków, nowe pojęcia, których znaczenia nie znałam i sama historia wciąga tak okropnie, że człowiek żałuje, że sam nie jest piratem, bądź nie zna żadnego gorącego pirata, podobnego do jednego z braci Noir. W sumie w moim przypadku to byłabym diablim balastem, ale nieważne. Paco dała radę to i ja dam radę 😅 No ale dobra, do brzegu, bo mogłabym tak pisać i pisać, a tu trzeba przedstawić konkrety, nie?

Pierwszy tom pozwolił nam poznać Marcusa i Paco, drugi Cruza i Nye, a w trzecim poznamy najbardziej tajemniczego i zdecydowanie najbardziej intrygującego z braci Noir - Severo. Jego postać już w pierwszy tomie wzbudziła moje zainteresowanie, także wyczekiwanie na jego historię było jak wypatrywanie przez dziecka prezentów pod choinką 😅 Co więcej każdy z tomów, autorka kończyła tak, że chciało się gryźć, krzyczeć i rwać włosy z głowy, więc możecie sobie chyba wyobrazić moje wyczekiwanie ( a wierzcie mi, cierpliwością nie grzeszę). Nad braćmi Noir od zawsze wisiała klątwa, przez którą, żaden z nich nie umiał wytrwać w wierności przy jednej kobiecie. Severo nigdy w to nie wierzył, a jego serce należało tylko do Lerate i był co do tego święcie przekonany. Jak pamiętacie jeden z braci został zaatakowany przez Bractwo Wybrzeża, w wyniku czego do domu wróciła tylko Francisca, a zgodnie z obietnicą daną przez Severa, miał się on zająć nią jak własną siostrą. Tylko, że... no właśnie... przebywanie z Paco zaczęło wywoływać w nim cały ogrom emocji i uczuć, które zdecydowanie nie można określić mianem przyjaźni... Dziewczyna za wszelką cenę, chce zemścić się na Bractwie Wybrzeża, jednocześnie wciąż wierząc, że miłość jej życia do niej wróci. Czy Severo uda się zagłuszyć uczucia do dziewczyny i przełamać klątwę, która od zawsze wisi nad głowami braci Noir? Co więcej, mieszkańcy wyspy są coraz bardziej narażenie na wybuch pobliskiego wulkanu i muszą, jak najszybciej znaleźć nowe miejsce do osiedlenia się. Czy im się to uda? I finalnie, czy uda im się również pokonać Bractwo Wybrzeża, które za cel obrało sobie pojmanie i zabicie wszystkich braci Noir?

Jak sami doskonale zdajecie sobie z tego sprawę, skoro finał serii, to wszystko stanie się tutaj jasne. Jeśli tak jak ja, od pierwszej części nurtuje Was sytuacja z jednym z Czarnych Braci, to tak - w końcu dowiecie się wszystkiego. Ale nie powiem Wam, czy będziecie usatysfakcjonowani czy nie, bo przecież nie o spojlery w recenzji chodzi. Nie będę kłamać, ostatni tom to niezłe tomiszcze. 628 stron czystej ambrozji! Wciągnie Was bez reszty i będzie z każdą kolejną strona upajać coraz bardziej. Akcja raz spokojna, raz dynamiczna, nie pozwoli Wam nawet na moment wziąć oddechu, bo im bardziej spokojnie, tym większe napięcie będziecie odczuwać, myśląc sobie - co autorka zaserwuje mi za kilka stron, czym jeszcze mnie dobije, bądź wywoła we mnie euforię. W momencie, gdy choć przez chwilę pomyślicie sobie, że jest wyjątkowo spokojnie, tak za chwilę wydarzenia przyspieszą bicie Waszych serc do maksimum. Dodatkowo autorka w fenomenalny sposób dozuje napięcie, przez co nie da się być w tej książce zbyt pewnym tego co się wydarzy, bo Paulina doskonale wie, jak zaskoczyć czytelnika, doprowadzając go nieraz do stanu przedzawałowego 😅😅 Ogromnie podoba mi się to, że co jakiś czas, mamy wplecione wydarzenia z przeszłości głównego bohatera. Świetnie jest poznawać Severa od małego i tak samo poznać początki jego relacji z Lerate. Nawet same wstawki z życia jego ojca na początku, są fascynujące - szkoda, że nie powstał o nim osobny tom😈 ja bym nie pogardziła! Wszystko w tej książce, jak i dwóch poprzednich, jest dopracowane w najmniejszym szczególe. Autorka przeprowadziła tak dogłębny research, że ja jestem pełna podziwu jej zaangażowania w stworzenie tej historii. Cała masa zaskoczeń, fragmentów, które wywołują ciarki na plecach i to jak płynnie to wszystko przebiega, jest niczym najsłodszy trunek, jakim przyszło mi się upoić. No i ta jedna scena...przy której nie sposób nie odczuć ciepła w całym ciele... ufff, to naprawdę coś, co zapada w pamięć i mogłoby się to odtwarzać na okrągło 😈😏 (rozmarzyłam się...😜).

Relacja między głównymi bohaterami jest elektryzująca, tym bardziej, że mamy historię pisaną też z perspektywy Severo, przez co uwielbiałam poznawać jego myśli. Błądzenie między dwiema kobietami, jego postępowanie, ależ to wszystko było intrygujące i ciekawie napisane. Zresztą autorka ma fenomenalny styl pisania i każdy rozdział pochłania się z niesamowitą przyjemnością. Co do zakończenia, chciałabym jednak innego finału, no ale co ja mogę 😅 Wszystko zakończyło się tak jak powinno dla bohaterów, ale ja tam bym nie pogardziła lekką zamianą.. ale nie myślcie, że jest źle czy coś - ja po prostu cały czas w głowie żywiłam pewną nadzieje 😅 ale autorka jak zwykle - umie zaskoczyć! Ogromnie mi smutno, że seria Czarnych Braci dobiegła już końca, jednakże napewno bracia Noir do końca życia będą mieszkać w moim serduszku, a książki jeszcze nieraz będą przeze mnie czytane - to napewno! Bo w końcu to zawsze przyjemność, wracać do swoich ulubionych książek, prawda? Ogromnie gratuluje autorce świetnej serii i genialnego jej finału. Czekam na kolejne historię, dzięki którym po raz kolejny odbędę niesamowitą podróż w nieznane! Uwielbiam i polecam każdemu!

Dzisiaj moje kochane Moliki za sprawą Pani Pauliny chciałabym Wam trochę opowiedzieć o jednym z najpiękniejszych uczuć — o miłości. „Czarne żagle. Miłość” to trzecia i ostatnia część trylogii o przygodach trzech braci Noir, którzy z pasją i odwagą pływają po morzach i oceanach w poszukiwaniu skarbów, przygód i zemsty. W tej części dowiadujemy się, jak toczyły się losy najstarszego z nich. Severo Noir Navarro najbardziej odpowiedzialny z całej trójki, opanowany i zamknięty w sobie mężczyzna, który odkąd tylko pamięta, zakochany był tylko w jednej kobiecie. Jednak los, fata czy inne bóstwa stawiają na jego drodze odważną i silną Fransiscę, którą według złożonej obietnicy ma strzec i obdarzyć wszelką opieką. Severo musi podjąć trudną decyzję: czy pozostać wierny swojej pierwszej miłości, czy dać szansę nowemu uczuciu? Czy uda mu się przełamać klątwę, która ciąży nad mężczyznami z jego rodziny? Czy zwycięży przyjaźń z Fransiscą i odnajdzie swoje szczęście? I co najbardziej istotne, czy uda im się pokonać znienawidzone „Bractwo Wybrzeża”?

Jednak w tej historii to nie Severo zawładnął moim czytelniczym serduchem, a postać Fransisci, która wiernie i z niebywałą determinacją, gotowa była zawalczyć z całym światem. Nie zastanawiała się ani chwili i ruszyła na ratunek. Nie obchodziło jej, że musi stawić czoła potężnym wrogom, zdradzieckiemu morzu i własnym lękom czy nauczyć się bycia kapitanem, a nie tylko diablim balastem na pokładzie. Ona wie, że miłość jest silniejsza niż wszystko inne.

Pani Paulina stworzyła niesamowitą sagę o pirackim świecie, pełnym przygód, walki, zdrady, ale także namiętności, poświęcenia i miłości. Każda część trylogii jest inna i pokazuje inną stronę braci Noir. Książka „Czarne żagle. Miłość” to pełna emocji i napięcia opowieść o miłości przyjaźni, lojalności i odwadze, która porusza i wzrusza czytelnika. To historia także o tym, jak istotne jest zaufanie, przebaczenie i akceptacja. To także hołd dla kobiet, które potrafią być silne, niezależne i wiernie kochać mimo różnych przeciwności. Autorka ponowie zręcznie łączy elementy historyczne, potwierdzone informacje z niesamowitego researchu z fikcyjnymi dodatkami, tworząc kolorowy i prawdziwy obraz korsarskiego świata. Każdy z bohaterów jest ciekawie wykreowany i ma swoje mocne i słabe strony. Nie są wyidealizowani i kryształowi, popełniają błędy, unoszą się gniewem czy dumą. Przy tym styl pisania jest lekki i przyjemny, a język bogaty i bardzo obrazowy. Książkę, mimo swojej sporej objętości (ponad 600 stron), czyta się niesłychanie szybko i z prawdziwym zainteresowaniem, a zakończenie jest …. no cóż, tego Wam nie powiem, nie będę Wam tego odbierać. Przyznaję, że z jednej strony bardzo chciałam poznać tę historię i jednocześnie wcale nie chciałam jej czytać. Bałam się, co też może się tam wydarzyć i nie powiem — byłam zaskoczona.

Nie przedłużając i nie zanudzając, szczerze polecam tę książkę nie tylko wszystkim miłośnikom historii o piratach i romansów historycznych a przede wszystkim tym którzy chcą przenieść się na pokład statku i poczuć wiatr we włosach, sól na ustach i prawdziwą gorącą miłość w sercu. Ta trylogia to świetna propozycja na długie zimowe wieczory, która przeniesie Was w świat pełen przygód i namiętności.

Za możliwość poznania Marcosa, Cruza i Severo dziękuję autorce oraz Wydawnictwu Otwartemu.

Ahoj Kamraci! Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją trzeciego, najdłuższego i zarazem ostatniego tomu przygód Czarnych Braci autorstwa Pauliny Jurgi! I już na wstępie muszę zaznaczyć, że jest mi bardzo smutno, że historia, która przekonała mnie, że romanse historyczne jednak mogą być fajne, dobiegła końca.

"Czarne Żagle. Miłość" skupia się na losach najstarszego z braci Noir. Severo, bo o nim mowa, w swoim życiu zawsze kierował się rozsądkiem. Był honorowy i odkąd pamiętał, kochał jedynie jedną kobietę, matkę Marcosa — Lerate, więc żadna inna niewiasta nie zaprzątała jego myśli. Zatem mężczyzna nigdy nie wierzył w banialuki, które dotyczyły rzekomej klątwy rodu Noir. Pierworodny syn André był przekonany, że ojciec usprawiedliwiał ów klątwą swoje liczne romanse. Jednak czy aby na pewno?

Przed wyprawą Cruza i Marcosa w poszukiwaniu nowego domu dla mieszkańców ich wioski, Severo obiecał najmłodszemu z braci, że gdyby nie wrócił, zaopiekuje się Franciscą. Niestety podczas podróży nie wszystko poszło po ich myśli, więc Severo musiał wywiązać się ze słowa danego Marcosowi. Właśnie wtedy odkrył, iż sympatia, którą darzy kobietę brata to nie tylko przyjaźń... Czy zatem klątwa rodu Noir naprawdę istnieje? Czy Francisca zdecyduje się wypowiedzieć wojnę Bractwu Wybrzeża i odzyskać ukochanego Marcosa, czy może zapomni o nim i zwiąże się z jego starszym bratem? Czy każdy z bohaterów trylogii otrzyma swój happy end? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury, jednak pamiętajcie, aby sięgnąć po nią dopiero po zapoznaniu się z poprzednimi tomami.

Muszę przyznać, że warto było czekać na ostatnią część tej historii. Autorka zadbała o to, aby "Miłość" trzymała w napięciu od początku do końca. Chociaż ta część miała należeć głównie do Severo, Paulina Jurga pozwoliła, aby to właśnie w tym tomie Francisca rozwinęła swoje skrzydła. Bardzo podobała mi się jej bojowa postawa, siła i wytrwałość w dążeniu do pozyskania sojuszników, aby zemścić się nad Bractwem Wybrzeża oraz determinacja, aby odbić ukochanego z ich rąk.

Chociaż jest to trochę niewyobrażalne, przysięgam, że podczas czytania tych wszystkich 632 stron nie nudziłam się nawet przez krótką chwilę. Każde wydarzenie, każda wypowiedź poszczególnych bohaterów i każdy nawet najdrobniejszy szczegół zawarty w tym tomie miał swój cel, który autorka powoli odkrywała przed swoimi czytelnikami, przy okazji zdradzając odpowiedzi na wszystkie pytania, które w poprzednich dwóch tomach pozostały bez odpowiedzi.

Już nawet nie wiem, ile razy powtarzałam w swoich recenzjach, że to emocje są tym, na co zwracam największą uwagę podczas czytania wszelkiego rodzaju romansów. I jeżeli chodzi o ten element "Miłość" absolutnie mnie nie zawiodła. Ostatnie rozdziały czytałam, płacząc jak bóbr i szczerze powiedziawszy, teraz gdy piszę tę recenzję, moje oczy również szklą się od łez, dlatego myślę, że ta historia pozostanie ze mną już na zawsze i pewnie jeszcze nie raz wrócę do niej, aby ponownie wyruszyć z braćmi Noir w tę piękną, wzruszającą i wyjątkową podróż.

Jeżeli kochacie historyczne romanse i piracki świat, myślę, że trylogia "Czarnych Żagli" będzie tą, która skradnie Wasze serca. A jeżeli ten konkretny rodzaj romansów nie znajduje się na liście Waszych ulubionych lektur, mimo wszystko zachęcam Was do zapoznania się z serią napisaną przez Paulinę Jurgę, bo być może, podobnie jak ja, która do tej pory omijała szerokim łukiem wszystkie książki, których akcja rozgrywa się w zamierzchłych czasach, zaskoczycie samych siebie i również pokochacie bohaterów tej trylogii.

Ahoj kamraci

Zabieram was w podróż do świata nieustraszonych piratów i ich walki o miłość.

📖Savero jest najstarszym z braci Noir.Miał jedna miłość-Lerate.Teraz pojawiła się druga-Francisca,która oferuje mu tylko przyjaźń.

Poszukiwania Marcosa przez ukochana trwają.Jak one się skończą?Wygra miłość czy piracki świat?

Finałowy tom serii Czarnych Żagli obfituje w przygody godne Oskara!Z naszymi bohaterami nie da się nudzić nawet przez chwile.Postawa Francisci i jej determinacja w odnalezienie ukochanego jest godna podziwu.Dla miłości przepłynie wszystkie wody,by go odnaleźć.Nie zawaha użyć wszystkich możliwości,aby osiągnąć swoj cel. Z uśmiechem na twarzy czytałam jej poczynania,by jej miłość wygrała.

Czujemy powiew pirackiego świata.Autorka używając ich słownictwa i rytuałach nadaje historii wiarygodności.Razem z bohaterami towarzyszymy w przygodach,które pojawiali się w ich życiu.Walka z wrogiem niesie ze sobą nieodwracalne skutki,ponieważ świat piracki pozbawiony jest reguł i zasad.Nikt nie przewidzi kiedy wróg zaatakuje i kiedy trzeba będzie uciekać.

Tajemnicza Amira daje wiele ciekawych momentów,które dają możliwość w powodzenie samobójczej misji.Wtedy każda pomoc jest na wagę złota a wtem wygrana jest niemal pewna.

Ponad sześciuset stronicowa powieść jest oszałamiająca historia dzięki której zostają rozwiązane niedokończone losy postaci z poprzednich tomów.

Jestem pod ogromnym wrażeniem połączenia wszystkich ważnych elementów w jeden-finałowy tom.To mistrzostwo!!!

Jeśli lubicie historie o piratach,odkrywaniu nieznanych lądów oraz prawdziwej miłości to koniecznie przeczytajcie cała serie Czarnych Żagli.Będziecie nią zachwyceni i poruszeni zakończeniem.

Gorąco wam ja polecam