Między nami gwiazdy

Raz na jakiś czas zdarzają się tacy bohaterowie literaccy, którzy trafiają do najciemniejszych zakamarków czytelniczego serca i pozostają tam na zawsze. Tak właśnie jest w przypadku postaci wykreowanych przez Adriannę Klarę Kłosińską, którzy bezsprzecznie stanowią fundament tej porywającej, ciepłej opowieści. Zarówno Jagoda, jak i Wiktor, mimo młodego wieku, zdążyli zwątpić w miłość, jak i w ludzi, a dawne demony przeszłości nie pozwalają im ruszyć na przód. I choć los ewidentnie postawił ich na swojej drodze, by stali mogli się wzajemnie uleczyć, to jednak życie nie jest bajką usłaną różami, a przeszłość lubi przypominać o sobie w najgorszym z możliwych momentów...

Autorka włada niebywale przyjemnym i sugestywnym piórem, dzięki czemu kartki same przelatują przez palce, a zaintrygowany czytelnik płynie po kolejnych słowach z nieukrywanym zachwytem. Klimat, w jakim utrzymana jest ta nietuzinkowa historia, jest niewiarygodny, zarazem fascynuje, jak i otula niczym ciepły, puchaty koc, fundując błogi relaks i ukojenie. Tak, to jedna z tych powieści, którą chciałoby się delektować jak najdłużej, lecz z drugiej strony ciekawość, jak potoczą się losy bohaterów, po prostu nie pozwala oderwać się od lektury.

Na ogromne brawa zasługują doskonałe kreacje bohaterów, którzy momentalnie zyskują sympatię czytelnika i angażują go wyjątkowo mocno, czyniąc z poznawanej powieści niemal namacalne doświadczenie. Wszystkie postacie są nietuzinkowe, przemawiające, wielowymiarowe. Każda z nich została brutalnie pokiereszowana przez los, co ukształtowało ich osobowość i stosunek do świata. Moment, w którym Jagoda i Wiktor się spotykają może być zwykłym przypadkiem, a zarazem darem od losu, kojącym i przynoszącym nadzieję oraz wytchnienie. Tylko czy przeszłość pozwoli im na szczęście?

"Między nami gwiazdy" to wzruszająca, angażująca, otulająca niczym ciepły koc powieść, którą pochłania się z zapartym tchem. Genialnie naszkicowane postacie, bolesne demony przeszłości, od których nie sposób się uwolnić, lawina skrajnych, odurzających emocji, a wszystko to nakreślone wyjątkowo przyjemnym i ekspresyjnym piórem utalentowanej pisarki. Ta książka rozkocha was w sobie!

Bardzo ciepła, piękna i poruszająca historia kilku skrzywdzonych przez los osób, które w swoim życiu potrzebują spokoju, szczęścia i miłości.

Jagoda to samotna matka po przejściach, zbudowała wokół serca wysoki mur, przez który przebijają się tylko jej rodzice i córeczka. Dawno temu skrzywdzona, porzucona, musiała zmienić swoje wszystkie plany i marzenia. Teraz pracuje na poczcie i prowadzi ułożone życie, pewnego dnia w tym spokoju, miesza mężczyzna, na którego przez przypadek wpadła kiedyś z córeczka. Wiktor pojawia się na poczcie by wysłać paczkę. Sam został nie tak dawno porzucony, ciągle nie jest do końca pogodzony ze stratą byłej ukochanej. Widząc jednak piękną Jagodę w okienku pocztowym postanawia zaprosić ją na kawę. Tak jedno przypadkowe spotkanie powoli zmienia ich życia. Tylko czy tajemnice przeszłości pozwolą im być razem?

Poza tym dwoma postaciami, bliżej poznajemy Łucję, siostrę Wiktora. Zamkniętą w sobie, z bardzo nikłym poczuciem własnej wartości studentkę. Której jedynymi bliskimi osobami jest brat i chłopak. Towarzyszymy Łucji przez kilka miesięcy, bardzo ciężkich miesięcy. Dwudziestolatka próbuje poradzić sobie z rozstaniem rodziców, ma też wiele okropnych wspomnień, które co rusz nawiedzają ją w głowie. Czy jest szansa na ratunek dla tej biednej, skrzywdzonej dziewczyny? Czy uda się jej otworzyć na przyjaciół, których postawi przed nią los?

Fabuła jest napisana z perspektywy trójki bohaterów, jest to świetny zabieg, który pozwolił nam poznać bliżej problemy z którymi zmagali się Łucja, Jagoda i Wiktor. Poznajemy bliżej ich rodziny, przyjaciół, odkrywamy powoli tajemnice, które skrywają pod maską uśmiechu.

Powiem tak, jestem usatysfakcjonowana. Fabuła mnie wciągnęła, ja sama bardzo uosabiałam się z postacią Łucji, przez co czuje do niej wielką sympatię.

Muszę jednak napomknąć o pewnym minusie. Zabrakło mi trochę chemii między Jagodą i Wiktorem, jakiejś takiej iskry.

Mimo to polecam książkę, jako taki słodki otulacz, jeśli szukacie czegoś spokojnego, delikatnego, wprowadzającego w nostalgię to jest to powieść idealna dla Was.

Cześć Wszystkim.

Patrzycie czasem na gwiazdy?

Ja lubię latem siedzieć długo na tarasie i patrzeć na rozgwieżdżone niebo.

Dziś mam dla Was recenzję książki

„Miedzy nami gwiazdami” Adriana Klara Kłosińska, wydawnictwo Szósty Zmysł.

Okładka książki może mylić jest piękna, sprawia wrażenie że znajdziemy wewnątrz  piękną słodką opowieść i powiem Wam, że nic z tych rzeczy, czytając otrzymałam słodko-gorzką historię o życiu.

„Między nami gwiazdy” jest powieścią pełną wzlotów i upadków, zarazem melancholijną oraz delikatną. Historia zawarta na kartach książki jest pełna emocji, szczęścia, radości, a także smutku, tajemnic, które dają o sobie znać i aby ujrzeć szczęście, należy zamknąć za sobą pewien rozdział życia.

Historia przedstawiona jest z perspektywy kilku bohaterów, co pozwala nam dobrze ich poznać. To postacie, które  możemy spotkać naprawdę, są tacy jak my, mają swoje dylematy, troski, każdy z nich ma za sobą trudną i bolesną przeszłość. Pomimo to patrzą z nadzieją w przyszłość.

Autorka pokazuje jak bardzo ważne jest wsparcie najbliższej rodziny.

Poruszone zostają takie tematy jak akceptacja własnej osoby, przyjaźń, wsparcie najbliższej rodziny, miłość, zaufanie, prawda o szczerość pomimo wszystko.

Książkę polecam Wam z całego serca.

"Zawsze miej oczy otwarte na drobne gesty. Nawet nie wiesz, ile miłości się w nich kryje".

Jeśli miałabym określić tę książkę jednym słowem, wybrałabym przymiotnik "delikatna". Dlaczego?

Ponieważ to właśnie uczucie towarzyszyło mi w spotkaniu bohaterów.

Jagoda to samotna mama uroczej Hani. Pozostawiona jako młoda dziewczyna, z "problemem". Ona jednak stawiła czoła wszystkiemu, aby zapewnić dobre życie swojemu dziecku. Jednak przez swoje doświadczenia wypielęgnowała w sobie mur nieufności.

Wiktor to mężczyzna z pasją. Jego pociąg do kuchni i gotowania, czuć na każdym kroku. Nieco też opiekuje się, mieszkającą z nim siostrą, studentką, która zmaga się z własnymi problemami.

Ścieżki Jagody i Wiktora, przecięte w przypadkowy sposób, powoli zaczynają się splatać. Krok po kroku, dzień po dniu, delikatnie zacieśnia się więź między nimi. Miłość rodząca się z małych gestów i codzienności.

Momentami jest uroczo i melancholijnie. Jednak zdarzają się też trudniejsze chwile. To romantyczne danie, które serwuje nam autorka, zawiera w sobie całą feerię smaków. Jest słodko, momentami nieco kwaśniej, a niekiedy wręcz czujemy posmak goryczy. Jednak jeśli skosztujemy go jako całości, wszystkie te smaki się uzupełniają, tworząc jedną kompozycję. Taką, którą można smakować całe życie. 😉

"Zawsze miej otwarte oczy na drobne gesty. Nawet nie wiesz, ile miłości się w nich kryje!"

Jagoda to młoda dziewczyna, pracownica poczty i samotna matka. Niestety nastoletnia miłość ulotniła się wraz z informacją o ciąży. Na szczęście dziewczyna może liczyć na pomoc rodziców. Marzyła o studiach jednak nieszczęśliwy wypadek wszystko zepsuł.

Wiktor mieszka razem ze swoją młodszą siostrą, Łucją. Gotowanie to jego pasja i praca. Marzy o własnej restauracji. To spokojny i dość nieśmiały chłopak, zraniony odejściem dziewczyny.

Łucja rozpoczęła studia, bardzo dobrze się uczy jednak nie wierzy w siebie i swoje możliwości. Poczucie własnej wartości zniszczyły w niej koleżanki, które wiecznie ją krytykowały i naśmiewały się z niej.

Przypadkowe spotkanie Wiktora i Jagody łączy losy całej trójki. Początkowo spotykają się jako znajomi. Szybko okazuje się, że ich spojrzenie na świat jest podobne. Rodzi się przyjaźń. A od przyjaźni do miłości już niedaleko.

Czy ich przypadkowe spotkanie faktycznie było tym pierwszym? Jaka przeszłość ich łączy? Czy mają szansę na wspólną przyszłość? Na to, aby razem z nadzieja patrzeć na to samo niebo i te same gwiazdy?

Ta książka kusi już samą przepiękną okładką a środek to uczta dla duszy. Wartościowa i z mnóstwem pięknych cytatów. Delikatna i melancholijna. Zapada w pamięci. Prawdziwa i nieprzesłodzona. Pełna wzlotów i upadków. Tak jak to w życiu bywa. Ale mając u boku osobę, która w nas wierzy, która kocha miłością prawdziwą jesteśmy w stanie pokonać przeciwności losu, spełniać marzenia i być szczęśliwym.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam książkę "Szukając nadziei", która bardzo mi się podobała, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok kolejnej powieści autorki jaką jest właśnie książka "Między nami gwiazdy". Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór, a tak naprawdę to zarwałam dla niej nawet kawałek nocy! Fabuła została w bardzo ciekawy, autentyczny sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani! To postaci, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i również takie, z którymi w wielu kwestiach możemy się utożsamić podzielając podobne troski i dylematy. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów - Jagody, Wiktora i Łucji - co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Cała trójka od początku zaskarbiła sobie moją sympatię, każdy z nich ma za sobą trudną, bolesną przeszłość, ale mimo to próbują odnaleźć się w otaczającej ich rzeczywistości i zadbać o tych których kochają ponad wszystko i krok po kroku spełniać swoje marzenia. Jak to w życiu oczywiście bywa na drodze do szczęścia Jagody i Wiktora pojawią się pewne przeciwności, a mianowicie pewne skrywane tajemnice, które wystawią ich związek na próbę... Bardzo podobało mi się to jak autorka poprowadziła relację bohaterów, wszystko toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi delektować się słowami i gestami bohaterów! Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych tematów, które wywołują wiele mieszanych odczuć. "Między nami gwiazdy" to emocjonująca, poruszająca i wartościowa historia pełna życiowych mądrości i prawd, która skłania do głębszych przemyśleń nad własnym życiem i wyborami jakich dokonujemy każdego dnia. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jakimi wartościami powinniśmy się kierować w życiu. Udowadnia, że nie powinniśmy oceniać innych że względu na ich wygląd, a zaakceptować takimi jakimi są. Bo każdy zasługuje na szczęście i miłość. Bo po burzy zawsze wychodzi słońce, czasami po prostu musimy trochę dłużej na nie poczekać! Ada, czekam na więcej! Polecam!

Tytuł: "Między nami gwiazdy"

Autor: Adriana Klara Kłosińska

Data premiery: 31.01.2023r.

Wydawnictwo: Szósty Zmysł

Czasami dzieje się tak, że pomimo tego, że życie rzuca nam ciągle kłody pod nogi to na końcu widać to światełko i warto iść w jego kierunku...💙

Czyż nie?

.

.

Los nie oszczędził bohaterów książki Adriany Klary Kłosińskiej pt. "Między nami gwiazdy".

Jagoda i Wiktor. Oboje z przeszłością... oboje z pokiereszowanym sercem... oboje patrzą na przyszłość z nadzieją, bo... stanęli sobie przypadkiem na drodze.

Ale czy to rzeczywiście był przypadek?

.

Jagoda wracała z córką kiedy to na ich drodze pojawił się Wiktor. Uśmiech... oczy... Nie dało się tego zapomnieć. Poza tym nie każdy przypadkowy mężczyzna ma takie podejście do dzieci jak ON!

Po tym spotkaniu ich drogi się rozeszły.

Rozeszły się, by ponownie się spotkać!

Wiktor pojawia się w pracy u Jagody i zaprasza ją na kawę...

Dziewczyna się zgadza...

I od tego momentu wszystko się zmieni.

Oboje będą inaczej spostrzegać swoje życie...💙

.

.

Jeśli myślicie, że książka jest cukierkowa to jesteście w błędzie. Zarówno Jagoda jak i Wiktor są po przejściach. Borykają się z rozdartymi sercami, przeszłością, której nie zmienią i teraźniejszością o którą się martwią...

Jagoda z pomocą rodziny wychowuje swoją córkę, bo tata małej na wieść o ciąży zapadł się pod ziemię 🙄 natomiast Wiktor kocha gotować. Jest kucharzem, w przyszłości marzy o tym by otworzyć swoją własną restaurację. Mieszka z siostrą, która kocha jego słodkie wypieki :)

Jak potoczą się losy tych bohaterów?

Musicie ro koniecznie sprawdzić!

.

.

A na koniec.. Nie mogę nie wspomnieć o tej pięknej okładce💙

Ona naprawdę jest wspaniała!

Jagoda pracuje i wychowuje sama córkę, gdyż miłość jej życia ulotniła się wraz z wiadomością o ciąży. Jednak Jagoda dzielnie kroczy przez życie i jest dumna ze swojej córki i stara się zastąpić jej ojca.

Wiktor z pasji i zawodu kucharz, który marzy o otworzeniu swojej własnej restauracji. Wiktor mieszka z siostrą i stara się nią opiekować, gdyż matka odeszła od nich a ojciec mieszka w innym mieście i sam próbuje podnieść się po porzuceniu przez żonę.

Kiedy przypadkiem Wiktor i Jagoda się spotykają coś magicznego ich przyciąga do siebie. Ich myśli cały czas skierowane są ku sobie. Początkowo są to spotkania znajomych, później przyjaciół aż w końcu potrafią nazwać uczucie, które zrodziło się między nimi.

Jednak los jest przewrotny i nie będzie łaskawy dla bohaterów.

Jakie kłody po nogi rzuci bohaterom ?

Kto jeszcze znajdzie miłość i szczęście?

Piękna historia, którą czyta się z zapartym tchem i nie chciałam jej kończyć. To było tak magiczne spotkanie, że czułam się jak w bajce. Dodatkowo okładka jest cudowna i pięknie pasuje do treści książki. Historia jest tak prawdziwa, że pewnie nie jeden z nas odnalazł w tej historii kawałek swojego życia, ale jest tak pięknie opisana, że czuć w niej magię i miłość. Relacja między bohaterami rozwijała się naturalnie, pomału i bardzo realnie. Cały czas im kibicowałam i trzymałam kciuki za szczęśliwe zakończenie. Urzekła mnie mała Hania i jest dziecięca szczerość.

Jesteście ciekawi czy historia Jagody i Wiktora zakończyła się happy endem, koniecznie sprawdźcie.

Ja jestem szczerze zauroczona tą historią i bardzo gorąco wam polecam

„MNG” to powieść obyczajowa, która przyciąga czytelnika swoją melancholią i nostalgią. W książce śledzimy głównie historie Jagody i Wiktora, ale także perypetie siostry chłopaka, Łucji. Dzięki temu zabiegowi, czułam, że mogłam jeszcze bardziej się zagłębić w ich świecie.

Fabuła jest prowadzona w umiarkowanym tempie, informacje są nam dozowane powoli i dopiero z czasem całość zaczyna nabierać właściwych kształtów. Odkrywamy historię kawałek po kawałeczku, bez zbędnego pośpiechu. Książka ma w sobie pewną swojskość, która sprawiła, że podczas czytania czułam się po prostu dobrze i przytulnie w wykreowanym przez autorkę świecie, a piękny dobór słów wyzwalał we mnie pozytywne odczucia.

Od samego początku polubiłam bohaterów, którzy urzekli mnie swoją nieśmiałością, kulturą, oraz tym, że pomimo tego, że nie było im w życiu łatwo, nie utracili wewnętrznej radości.

Ona jako kobieta po przejściach była bardzo ostrożna w zawieraniu nowym znajomości, więc przyjemnie się obserwowało jak On delikatnie starał się do niej dotrzeć i małymi, ale ważnymi gestami okazywał jej swoje wsparcie, oraz to, że zawsze może na niego liczyć. Zadziałała tutaj magia przypadków, która w ujmujący sposób, sprawiała, że drogi tych dwojga zmierzały we właściwym kierunku.

Adrianna Klosińska poza urokliwym motywem miłosnym, zawarła w swojej powieści także wiele innych wątków, na które warto zwrócić uwagę. Między innymi opowiada o tym jak problemy szkolne wpływają na nasze życie, o tym jak zatajanie prawdy prowadzi do negatywnych skutków, o tym, jak każdy potrzebuje miłości, nie ważne czy to miłość rodzicielska, nastoletnia czy już bardzo dojrzała. Pokazuje, że tak naprawdę każdy zasługuje na szczęście, oraz że dla każdego jest ono czymś innym. Po latach prób i niepowodzeń, w końcu nadejdzie dzień, w którym gwiazdy będą ku temu sprzyjać.

Polecam te powieść, każdej romantycznej duszy. Miłość czasami rodzi się powoli, ale warto doceniać te krótkie chwile, dostrzegać maleńkie momenty i cieszyć się tymi iskierkami, które mienią się różną intensywnością.

Autorka ma niesamowitą umiejętność ptulania czytelnika słowem niczym najcieplejszym kocem. W połączeniu z fabułą, dostajemy pozycję idealną na długie wieczory.

'Między nami gwiazdy' przyciąga uwagę cudowną okładką i zatrzymuje przy sobie na dłużej tym, co skrywa w środku.

Piękna jest to historia. Delikatna, poruszająca i wzruszająca.

Autorka stworzyła prawdziwych bohaterów - z wadami i zaletami, z troskami i radościami, planami i marzeniami - i w ten sposób czytelnik może całym sobą przeżywać tę wspaniałą, ale jednocześnie trudną opowieścią. Ja zatraciłam się w niej niemalże od pierwszej strony. Przeczytałam ją w jeden wieczór, bo nie chciałam się rozstać z Jagodą i Wiktorem nawet na chwilę.

Polubiłam bohaterów całym sercem. Przede wszystkim za ich niepewność i zagubienie, które próbowali ukrywać pod maską beztroski. A uczucie, które się między nimi rodziło wypadło bardzo wiarygodnie i naprawdę tej dwójce kibicowałam. Oczywiście nie mogło się obejść bez kłód rzucanych im pod nogi, ale czymże by był romans bez odrobiny dramatu? ;)

Ta powieść dociera do najgłębszych i najciemniejszych zakamarków duszy. Między wierszami tej historii ukryte jest cierpienie, ale wśród nich można również znaleźć ukojenie.

Sporo w niej wzruszeń i miłosnych uniesień.

To czarująca opowieść i każdy, kto chociaż trochę wierzy w magię miłości powinien ją przeczytać :)