Miecz i krzyż. Wiedźmy Kijowa. Tom 1

"Wiedźmy Kijowa. Miecz i krzyż" Łady Łuziny to kolejna pozycja, którą przeczytałam dzięki popularnej księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Sięgnęłam po tę powieść urban fantasy zaintrygowana nie tylko postacią popularnej ukraińskiej autorki i dziennikarki, ale przede wszystkim kulturą oraz historią Kijowa. A jak wypadł ten eksperyment czytelniczy, wyłuszczam w niniejszej recenzji.

Trzy postaci kobiecie nie pojawiają się na okładce przypadkiem – bo to właśnie wokół nich toczy się cała historia. Pierwsza z nich to uwielbiająca Bułhakowa nieśmiała studentka historii Masza Kowalowa, drugą jest seksowna, wiecznie improwizująca artystka Dasza Czub, a trzecią zasadnicza businesswoman Katia Dobrażańska. Tak się składa, że w tym samym czasie trafiają do Centrum Czarów Starokijowskich i są świadkami śmierci potężnej wiedźmy. Ta przed wyzionięciem ducha serwuje im jeszcze przepowiednię i jak się okazuje, zostawia także pewną niespodziankę. A jest nią... jej moc podzielona pomiędzy nie trzy. Ich reakcje są zupełnie odmienne – od niedowierzania po zachwyt, szybko okazuje się jednak, że odpowiedzialność, która na nich spoczywa, może przerosnąć ich możliwości. Złe moce bowiem nie śpią, nie wahają się dokonywać rytualnych morderstw, a jak się wkrótce okazuje, mają znacznie szerzej zakrojony plan... I jeżeli nasze początkujące czarownice nie zorientują się w porę, w co gra przeciwnik, stracą nie tylko własne życie, ale i całe miasto...

Fascynacja autorki Kijowem, jego historią, kulturą oraz legendami emanuje tu niemal z każdej strony i jest niezwykle zaraźliwa. Piękne cerkwie z ikonami i malowidłami, tajemnicze jaskinie pod jedną ze świątyń, malownicze wzgórza i parki, a także miejsca związane z historycznymi postaciami (jak Michaił Bułhakow czy malarze Michaił Wrubel i Wiktor Wasniecow) niejednego czytelnika wprawią w zachwyt. Ja w trakcie lektury nieodwracalnie zakochałam się w tym mieście i z pewnością wybiorę się je zwiedzić, gdy tylko będzie w nim bezpiecznie. I właśnie dlatego uważam, że wykorzystanie tej metropolii i jej tajemnic jest najlepiej zrealizowanym, najbardziej wciągającym elementem powieści. Widać też, że Łada Łuzina jest obeznana z gatunkiem urban fantasy i dobrze się w nim czuje, zapewniając nam dzięki temu całkiem niezłą rozrywkę. Bawi się przy tym nie tylko słowem, ale także kilkoma motywami – istotny jest tu wątek trójki, wiedźm i diabła, ale także miłości do miasta, Boga i innego człowieka. Zaskoczyły mnie szczególnie nietypowe oblicza diabła, które odbiegają od utartego Złego z chrześcijaństwa – przekonajcie się koniecznie, co zaserwowała nam na ten temat pisarka. Dowiedziałam się też, że lokalne czarownice nazywane są Kijowicami i jacy władcy oraz artyści byli istotni w historii miasta. Z zaciekawieniem zapoznawałam się też z różnorodnymi cytatami umieszczonymi na początku każdego rozdziału – a były to przysłowia, fragmenty legend, znanych powieści czy też książek naukowych o kulturze ukraińskiej. Na pierwszy plan wysuwają się tu jednak różne odcienie kobiecości, istotne są także rozważania na temat siły kobiet i ich roli w społeczeństwie. Muszę też koniecznie wspomnieć o potrafiących mówić kotach – któż ich nie uwielbia?

Warstwa językowa również zasługuje tu na uwagę – autorka ma własny, wyrazisty styl, nie waha się używać rozmaitych środków stylistycznych, a także co i raz to mrugać okiem do czytelnika, bezpośrednio się do niego zwracając. Nie brakuje jej przy tym poczucia humoru, co przejawia się między innymi w długich i wiele mówiących tytułach rozdziałów oraz podszytym ironią stylu, dzięki czemu ponad 650 stron połyka się niemal w okamgnieniu. Ubawiło mnie szczególnie, jak bycie wiedźmą rewelacyjnie działa na porost włosów i paznokci, a dlaczego tak jest, przekonacie się podczas lektury.

Czy książka ma jakieś wady? Ja zaliczam do nich popularne elementy urban fantasy jak początkowa niewiara w magię czy nadciągające wielkie zagrożenie. Nie przypadł mi do gustu wątek z eliksirem miłosnym i jego opłakane skutki oraz to, ile czasu zajęło bohaterkom dojście do wniosku, że one same i całe miasto znajdują się w niebezpieczeństwie. Fabuła jest z tego powodu niestety nieco chaotyczna i rozbija się na wiele pobocznych wątków, ale nabiera tempa i sensu w miarę zbliżania się do finału. Ponadto pomysłowa grafika na okładce nie pokazuje postaci zgodnych z opisem z książki – idąc od lewej: Masza nie nosiła krótkich spódnic, natomiast Dasza miała warkoczyki, a Katia krótkie włosy. Korekta przeoczyła też niestety co nieco, ale przy tak długim utworze może się to zdarzyć.

Ogólnie rzecz biorąc, uważam, że warto poznać tę wartko toczącą się opowieść o trzech początkujących wiedźmach, które zostają wrzucone w wir odwiecznych zmagań magicznych sił o Kijów – miasta, które podbije serce niejednego czytelnika.

Tę i inne recenzje znajdziecie na moim blogu Głodna Wyobraźnia.

Masza, Dasza i Katia to trzy kobiety, których mogłoby się wydawać nic nie łączy.

Ta pierwsza - studentka rozkochana w historii swojego miasta, nieumiejąca funkcjonować wśród dzieci XXI wieku, wiecznie zamyślona, zostająca w tyle za pędzącym światem.

„Wstrząsająca”, która kieruje się zasadą wszystkiego w życiu należy spróbować i absolutnie niema tu na myśli fizyki kwantowej, raczej dzikie imprezy, alkohol pity bez umiaru i wszystko co przyniesie jej ta ułańska fantazja, którą z takim zapałem pielęgnuje.

I Katerina, zimna i bezwzględna bizneswoman, która stalowym charakterem otula się niczym zbroją. Solidna i niezachwiana niczym mur, nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć cel.

Czy los znajdzie dla nich wspólny mianownik?

Kijów to miasto w którym magia miesza się z religią, demony przemykają w cieniu ulic a czarownice… cóż, one mają się bardzo dobrze! Trzy bohaterki, trzy kobiety, triumwirat mocy… wydawałoby się, że w tak klasycznym zagraniu ciężko będzie umieścić coś nowego i ciekawego, jednak Ładzie Łuzinie się to udało. Do wzorcowego tria dodała bowiem niezwykły powiew świeżości i oryginalności. Wiedźmy Kijowa bowiem, to nie tylko opowieść o trzech czarownicach, które uczą się magicznego rzemiosła i stawiają pierwsze kroki na drodze czarów, o nie! Ta książka to o wiele, wiele więcej.

Niezwykle umiejętnie odmalowane przez autorkę miasto, które stanowi tło wszystkich zdarzeń, nie jest jej fantazją. Podziwiając je możemy dostrzec ogrom pracy, który autorka musiała włożyć w przygotowanie do napisania tej książki. Mnie jako czytelnika zachwyciły niezwykle malownicze opisy miejsc i budynków, tak współczesnych jak i tych, które są już historią. Ale moje serce tak naprawdę skradła dopiero warstwa kulturowa tekstu. Łada Łuzina poświęciła wiele czasu na zgłębienie tradycji i przesądów kulturowych dotyczących ukraińskich czarownic – nic dziwnego, napisała o tym nawet książkę Ukraińska czarownica. Kim ona jest? – Dlatego w Wiedźmach Kijowa możemy zapoznać się z realnie funkcjonującymi zabobonami dotyczącymi Kijowic i tym jak funkcjonowała ich magia.

Mamy więc trzy wiedźmy, każdą inną a jednak połączone przez moc, której pragną, ale nie rozumieją. Masza jest w zasadzie białą czarownica, leczy, wskrzesza, nikomu nie chce wyrządzić krzywdy, Dasza niczym prawdziwa poganka, tańczy nago i czerpie moc z natury, jednym skinieniem potrafi doprowadzić całe miasto do szaleństwa. Katia chce zwyciężać i posiadać, ona jest tą, która zabija i nie liczy się z ceną, jaką trzeba będzie za to zapłacić. Gdy los połączy je ze sobą powstanie mieszanka prawdziwie wybuchowa.

Podsumowując Wydawnictwo Insignis wydało niezwykłą książkę, bardzo dopracowaną w sferze kultury i historii – i jednocześnie nic nie tracącą w warstwie przygodowej. Tak jak w Kijowie moc przeplata się z religią a cerkwie stoją wiz-a-wiz Łysych gór, tak w Wiedźmach Kijowa historia i tradycje przenikają się z fantastycznymi przygodami bohaterek. Walka z pradawnym demonem, okultyści w podziemiach cerkwi i spacer po Kijowie, którego już niema. To wszystko i o wiele, wiele więcej czeka na was w tej pięknie wydanej księdze.

Jak dla mnie mocne 9/10 zdecydowanie polecam i mega czekam na kolejny tom.

P.S. Ta okładka będzie ozdobą nie jednej biblioteczki, Piotr Sokołowski jak zawsze stanął na wysokości zadania i stworzył grafikę idealnie oddającą treść opowieści!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Insignis

PopKulturowy Kociołek:

Oto przed wami Kijów – stolica Ukrainy, to właśnie tam toczą się z dala od siebie losy trzech naszych bohaterek. Masza jest nieśmiałą studentką historii, zafascynowaną literaturą dawnych pisarzy jak Bułhakow. Dasza to typowa artystka, nieco roztrzepana – spełniająca swoje marzenie o śpiewaniu na deskach nocnego klubu. No i jest jeszcze Katia – współczesna ociekająca sexappelem bizneswoman. Przewrotny Los chce, aby nasze bohaterki spotkały się na wizycie u Szeptuchy – która ponoć potrafi nakładać klątwy, zdejmować uroki staropanieństwa oraz spełniać marzenia. Żadna z nich nie podejrzewa, że ta wizyta wywróci ich życie do góry nogami, bezpowrotnie łącząc ich losy oraz wciągając je do świata magii. Tak oto bowiem Dasza, Masza i Katia zostaną wyznaczone na nowe trzy Kijowskie wiedźmy.

Największą zaletą książki jest wspaniałe przedstawienie folkloru Ukrainy i tamtejszych wierzeń. Na terytoriach wschodniej słowiańszczyzny wiara w mistycyzm, moc szeptuch i dawne obyczaje jest nadal silna. Całość dodatkowo doprawiona jest bardzo mocno historią dawnych tamtejszych terenów. Łada Łuzina przekonuje, że Kijów właściwie od zawsze pozostawał miastem symbolicznym, funkcjonował na przecięciu różnych tradycji, wierzeń i kultur. Język, którym pisze autorka jest przystępny, a czasem nawet bardzo poetycki.

Niestety nie obyło się bez wad. Świat opisany książce jest z oczu trzech bohaterek. Autorka za wszelką cenę chce nam ukazać motywację, uczucia i pragnienia każdej z nich. Czasem więc zbyt dużo czasu poświęca właśnie temu zagadnieniu, zamiast rozwijaniu akcji. Dodatkowym minusem jest to, że mamy mnogość imion, nazwisk postaci i ich pseudonimów. Raz używane jest nazwisko, innym razem imię odojcowskie. Sprawia to, że zaczynamy się po prostu gubić. Jeżeli dołożymy do tego bardzo dużą ilość wiadomości historycznych, to pojawia się niemały chaos.

"Wiedźmy Kijowa. Miecz i krzyż" to z tego co kojarzę, moja pierwsza styczność z literaturą ukraińską. Zastanawiałem się czy będzie ona podobna klimatem do twórczości rosyjskich autorów, po których już zdarzyło mi się sięgać. Muszę przyznać, że tak, literatura wschodnia jest specyficzna, przez co nie każdemu może ona podpasować.

Chyba zbyt dawno jednak sięgałem po twórczość z tych rejonów, ponieważ spodziewałem się czegoś innego, choć nie znaczy to, że powieść jest zła. Osobom, które często czytają książki pisarzy rosyjskich czy ukraińskich, „Wiedźmy Kijowa” pewnie od samego początku się spodobają.

Bohaterki jakoś nie przypadły mi bardzo do gustu, choć jeśli już miałbym którąś z nich wyróżnić to byłaby to młoda Masza. Podobała mi się jednak ich historia, nie mamy tutaj co prawda jakichś wielkich pojedynków magicznych czy bardzo dynamicznych wydarzeń i zwrotów akcji. Muszę jednak przyznać, że brakowało mi czasem przyspieszenie akcji, bo niektóre momenty były przeciągnięte i nieco nudnawe. Do tego brakowało mi mocnego finału.

Widać, że Łada Łuzina, autorka książki, ma dużą wiedzę o kulturze, historii Kijowa i malarstwie, co przekłada się na książkę. Podczas lektury, sam nieraz sprawdzałem konkretny obraz, o którym rozmawiały bohaterki lub budynki, na które natrafiły podczas swojej przygody. Ponadto, nie da się ukryć satysfakcji autorki Michaiłem Bułhakowem i jego dziełami. Wspominam o tym, ponieważ "Wiedźmy Kijowa" klimatem przypominały mi nieco "Mistrza i Małgorzatę" (innych dzieł Bułhakowa nie czytałem), choć wiem, że takie porównanie jest nieco na wyrost.

Muszę poruszyć jeszcze jedną kwestię, choć akcja książki toczy się we współczesnym Kijowie, to przez większą część fabuły tego nie odczuwałem. Czasem czułem się jakby bohaterki żyły w XIX wieku.

"Wiedźmy Kijowa. Miecz i krzyż" polecam, choć trzeba pamiętać, że na pewno nie spodoba się ona każdemu. Pomimo tego, polecam.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

Mam dla Was kolejną październikową premierę i równocześnie debiut ukraińskiej autorki Łady Łuziny, seria "Wiedźmy Kijowa Miecz i krzyż" Fantastyka dla bardziej zaawansowanych i wymagających czytelników.

Fabuła inspiruje się zdecydowanie lubianym i znanym nam od dawna klasyku "Mistrzu i Małgorzacie" Michaiła Bułhakowa. Czerpie z niej można powiedzieć całymi garściami. Powiedziałabym jest jej taką młodszą siostrą, bardziej współczesną.

Ogromne znaczenie dla całej treści powieści ma miejsce jej trwania tj. współczesny Kijów. Miasto specyficzne, mające swój indywidualny klimat i atmosferę. Miejsce spowite potężną dawką tajemnic, magi, zagadek i mitów. Ukrywa znacznie więcej niż możemy powierzchownie dostrzec.

Jest to też historia trzech zupełnie różnych kobiet. Masza młoda, bystra studentka historii. Skromna szara myszka, mieszkająca z rodzicami, zaczytująca się właśnie "Mistrzem i Małgorzatą". Dasza wokalistka jednego z nocnych klubów Kijowa. Lekko szalona, barwna i ciut naiwna artystka. Lubiąca przekraczać wszystkie granice. Trzecia to Katia sztywna, chłodna i samotna pani bizneswoman. Odnosząca spore sukcesy w swoim środowisku. Lecz w głębi serca szuka i pragnie ciepłych uczuć i emocji.

Wspólnie połączyło je pewne wydarzenie w którym, w trójkę biorą udział. Wszystkie znajdą się razem w nieodpowiednim miejscu i czasie. Będą świadkiem śmierci potężnej wiedźmy i czarownicy, a jej moc zostanie podzielona pomiędzy tymi trzema kobietami. Będzie to skutkiem przeróżnych wydarzeń oraz wielu humorystycznych sytuacji. Żeby nie było monotonnie, wkrótce całemu miastu grozi olbrzymie niebezpieczeństwo ze strony uśpionego od wieków wielkiego demona. Ratunkiem z sytuacji mają się stać owe trzy damy, dopiero co obdarzone potężnymi siłami. Nie umiejące ich jeszcze odpowiednio okiełznać, wykorzystać ale wspólnie muszą stawić czoła temu jakże niebezpiecznemu zadaniu.

Do całej coraz bardziej skomplikowanej sytuacji dołączają liczne i tajemnicze zgony, które sieją zgrozę i panikę wśród mieszkańców miasta.

Jak wspomniałam wcześniej jest tu ogrom informacji związanych z historią, mitologią, różnymi wierzeniami i tak naprawdę śmiało można napisać że miasto Kijów stanowi tu czwartego głównego bohatera.Tworząc taki klimat autorka daje nam dość skomplikowaną i wymagającą koncentracji treść. Sam początek książki rozwija się bardzo powoli, wręcz monotonnie, lecz potem akcja przyspiesza wynagradzając ten przydłużajacy się wstęp.

Tak duża inspiracja wspomnianym wyżej klasykiem może trochu utrudniać odbiór. Jest naprawdę moc nawiązań, przykładów, cytatów itp. Osobiście nie są to moje klimaty, wolę inny rodzaj fantasy. Jednak dla osób które lubią taką otoczkę, interesują się podobną tematyką książkę pochłoną i będą zachwyceni.Tytuł polecam każdemu fanowi podobnej literatury. Zawsze warto wyrobić sobie osobistą opinię a szczególnie że książka jest bardzo dobrze napisana, ciekawa i będzie wciągającą lekturą na wiele godzin.