Autorka monumentalnych Córek Wawelu powraca z nową powieścią!
Niegdyś Città di Sant’Angelo wydawało na świat słynnych kondotierów i budowniczych katedr. Osłabione herezjami i buntami, dzisiaj już tylko zachłannie broni swojego bogactwa i nienawidzi obcych. Historia chylącego się ku niechybnemu upadkowi miasta miesza się w książce z opowieścią o jednorękim Draco – szaleńcu i wybrańcu zarazem. Oskarżony o świętokradztwo, zostaje skazany na śmierć. Przed karą ostateczną chroni go córka kasztelana, której zwyczaj pozwala ułaskawić w noc karnawału jednego skazańca. Wygnany z Città di Sant’Angelo Draco wyrusza w długą podróż po sławę i zemstę.
I znowu – jak to bywa u Brzezińskiej – na pierwszy plan wysuwa się prowadzona po mistrzowsku narracja, w której rzeczywistość miesza się z majakami sennymi, a opowieść zrewoltowanych młodych czeladników z legendą patrona miasta, Guerina, który kiedyś zabił smoka. I podobnie jak w zeznaniach oskarżonej o czary La Vecchii z Wody na sicie nie wiadomo, co jest prawdą, a co zmyśleniem.
Któż tak naprawdę jest bohaterem, ten, kto staje na rozpadającym się murze, żeby dać się zabić, czy ten, kto wynosi z ginącego miasta łup i opowieści? – pyta jedna z postaci w nowej powieści Anny Brzezińskiej.
W tym świecie nie ma już cudów i magii, są tylko powidoki, a w rzeczywistość wysokich mitów wkracza zbuntowany plebs. Nastały paskudne czasy, kiedy nawet dzieci już wiedzą, że nie każdy kołodziej zostanie kondotierem i księciem, a piękne legendy mają też potężny ładunek destrukcji.
Jej bohaterka, oskarżona o czary, zwodzi nie tylko przesłuchujące ją Święte Oficjum (…), ale też czytelników. A w słowach jest naprawdę dobra. Będziecie czytać łapczywie… – pisała o Wodzie na sicie w „Książkach. Magazynie do czytania” Justyna Suchecka.
Zapewniamy – i tym razem będziecie czytać łapczywie!
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Do jakiego gatunku literackiego zalicza się powieść "Mgła"?
"Mgła" to mroczna literatura piękna z silnymi akcentami historycznymi i elementami realizmu magicznego. Autorka kreuje duszny klimat upadającego miasta Citt? di Sant'Angelo, gdzie wielka polityka miesza się z losem nizin społecznych i buntu czeladników. Narracja jest gęsta i wielowarstwowa, przypominając stylem wcześniejsze, docenione przez krytyków dzieła Anny Brzezińskiej. To lektura wymagająca skupienia, skupiona bardziej na atmosferze i psychologii niż na wartkiej akcji. Każda strona buduje obraz świata, w którym granica między prawdą a legendą ulega całkowitemu zatarciu.
Czy treść książki jest podobna do reportażu historycznego "Córki Wawelu"?
Powieść ta znacząco różni się od reportażu historycznego, ponieważ jest w pełni fikcyjną, literacką wizją świata inspirowanego włoskim renesansem. Choć Anna Brzezińska zachowuje dbałość o detale społeczne i realia epoki, tutaj skupia się na kreowaniu onirycznych wizji i opowieści o wykluczonych. Czytelnicy znajdą tu więcej poetyckich majaków oraz brutalnej rzeczywistości buntu niż suchej faktografii znanej z opracowań naukowych. Jest to powrót do literackiej formy znanej z głośnej i wielokrotnie nagradzanej powieści "Woda na sicie". Książka stanowi autonomiczną opowieść o upadku cywilizacji i sile niszczycielskich mitów.
Kim jest główny bohater i wokół jakiego tematu oscyluje fabuła?
Centralną postacią jest Draco, jednoręki wyrzutek oskarżony o świętokradztwo, który wyrusza w podróż motywowaną chęcią zemsty i sławy. Jego losy splatają się z historią chylącego się ku upadkowi miasta, w którym tradycja i religia ścierają się z narastającym gniewem zbuntowanego plebsu. Książka analizuje mechanizmy tworzenia legend oraz wpływ dawnych mitów na współczesne konflikty i ludzkie wybory. To opowieść o przetrwaniu w czasach, gdy stare cuda ustępują miejsca surowej, paskudnej rzeczywistości. Draco staje się symbolem przejścia między światem wysokich ideałów a brutalną walką o byt.
Jakiego stylu językowego należy spodziewać się po tej lekturze?
Autorka posługuje się kunsztownym, bogatym językiem, który mistrzowsko oddaje atmosferę niepokoju, dekadencji i wszechobecnego brudu. Zdania są precyzyjnie konstruowane, a opisy rzeczywistości często zacierają granicę między jawą a sennym koszmarem bohatera. Taka forma narracji sprawia, że czytelnik zanurza się w świecie przedstawionym w sposób niemal zmysłowy i bardzo intensywny. Jest to proza dla osób ceniących wysoką jakość literacką i intelektualne wyzwania, a nie tylko prosty przekaz fabularny. Stylistyka tekstu wymusza powolne czytanie i delektowanie się każdym użytym przez autorkę słowem.
Dla jakich czytelników ta książka może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Powieść nie jest polecana osobom szukającym lekkiej fantastyki rozrywkowej lub prostych, optymistycznych opowieści przygodowych. Ze względu na skomplikowaną strukturę narracyjną, brak klasycznej magii oraz brutalność opisów życia nizin społecznych, może ona przytłaczać zwolenników eskapistycznej literatury. Czytelnicy oczekujący szybkiego tempa akcji i jednoznacznych rozwiązań fabularnych mogą czuć się znużeni głęboką analizą nastrojów upadającego miasta. To pozycja skierowana do świadomych odbiorców, którzy preferują literaturę trudną, skłaniającą do refleksji nad naturą prawdy i destrukcyjną siłą opowieści. Książka wymaga od czytelnika dużej dojrzałości emocjonalnej i literackiej.
