Merci, monsieur Dior

Książka tak wciągająca, że ciężko się oderwać. Napisana w bardzo przyjemnym stylu, a historia, choć zmyślona, mogłaby zdarzyć się naprawdę...Polecam gorąco

Niech Was nie zwiedzie opis że to książka o powstaniu imperium Diora, owszem o tym też w niej przeczytacie ale jest to zaledwie tło. Nie jest to biografia mistrza mody, znawcy kobiecych pragnień jeśli chodzi o ubiór. Ta książka to opowieść o młodej dziewczynie Celestine, która przyjeżdża do Paryża i szuka pracy. Pewnego dnia zjawia się w domu Christiana Diora, nikomu nieznanego człowieka, który pracuje dla innych, a jego nazwisko w modowym świecie jeszcze niewiele znaczy. Christine wspiera swojego pracodawce, wierzy że jego powinien zacząć robić karierę w świecie mody i uczynić kobiety wolne, wyzwolone, pozwalające sobie na nowe trendy.

Człowiek, który tak doskonale potrafił ubrać kobiety w życiu nie był nimi zafascynowany, zdecydowanie wolał bliskość mężczyzn. Jednak nie przeszkadzało mu to stworzyć nowy obraz kobiety. Jego kreację były tymi, które większość kobiet chciała mieć w swojej garderobie.

Jednak nie zapominajmy że jest to opowieść o Celestine, która towarzyszyła mistrzowi, dbała o jego dom, porządkowała pracę w biurze, a mistrz liczył się z jej zdaniem. Kobieta miała też swoje życie, chciała kochać i być kochana, niestety w tej kwestii nie szło jej za dobrze, mężczyźni bardziej starali się ja wykorzystać niż kochać. Czy znajdzie miłość swojego życia dowiecie się po przeczytaniu książki.

Kolejna dobra powieść od wydawnictwa marginesy. Ja byłam nią zafascynowana, powojenny Paryż, świat mody, teatr, wystawne kolacje i piękne stroje, jeśli lubicie takie klimaty to jest to książka dla Was. Pamiętajcie tylko że Christian Dior to tło, to historia o Celetine.

Lubię biografie, czytam biografie, ale… „Merci, Monsieur Dior” biografią nie jest. Może po trosze, ale na pewno nie typową. Sam Christian Dior, o którym chciałabym dowiedzieć się więcej, niż wiem, schodzi na dalszy plan. A szkoda. Żebyśmy się dobrze zrozumieli. Książka jest dobra i interesująca, lecz jeśli ktoś się nastawi, to może czekać go rozczarowanie.

Tę książkę się czuje wszystkimi zmysłami. Jest tak, jak gdyby dotykało się delikatnej materii opuszkami palców, a on (materiał) przesuwał się między palcami, taki chłodny i delikatny, jak mgiełka. I to z takiej mgiełki powstałaby przepiękna kreacja, która zawisłaby w naszej szafie.

Polecam historię, która wyszła spod pióra Agnès Gabriel, nie tylko tym z was, którzy trzymają rękę na modowym pulsie.

Malowniczy powojenny Paryż, styl, perfumy – nie ma chyba osoby, której te słowa nie skojarzyłyby się z francuskim domem mody. „Merci, monsieur Dior” to urocza powieść skrojona z najszlachetniejszych materiałów oraz zachwycająca niebanalną kreacją. Autorka w niezwykle barwny sposób oddała postać Christiana Diora, wizjonera wizualnego kobiecego piękna w latach 50. XX wieku, który stał się ponadczasową ikoną. Ta historia osnuta jest na nietuzinkowym optymizmie, który przyciąga czytelnika do treści. Odczuwalny radosny nastrój, który udziela się także odbiorcy, wysuwa się na pierwszy plan, powoduje permanentny uśmiech na twarzy. Kobieca i lekka, ale jednocześnie wyrazista i niecodzienna powieść, niczym projekty kreślone przez Diora, nasączona jest nadzwyczajną i zaraźliwą pasją, która w połączeniu z przepychem, blichtrem i narastającą sławą powoduje niegasnące zaintrygowanie nie tyle życiorysem projektanta mody, który czytelnikowi nie jest obcy, ile historią Celestine – wykreowaną przez Agnes Gabriel. Smaczki zza kulis, tajemnice i codzienna egzystencja mistrza to elementy, które przyswaja się wręcz z wypiekami na twarzy, tak odległy świat mamy bowiem na wyciągnięcie ręki. Ten zbeletryzowany fragment biografii Christiana Diora spleciono z literacką fikcją, która przyjmuje postać nie amerykańskiego, a francuskiego snu. Obraz przemian głównej bohaterki to, obok portretu nieprzeciętnego pasjonata i estety o nieprawdopodobnym talencie, największy atut książki. W fabule rządzą kontrasty – niedostatek finansowy i ogromne bogactwo, priorytet założenia rodziny przeciwstawiony niezależności. W treść wpleciono miłosne porażki i sukcesy, bolesne rozczarowania i pierwsze porywy serca. Odzwierciedlona przez autorkę wizja drogi do zapisania się na kartach historii ma słodko-gorzki posmak – duma i prestiż miewa swoją cenę, czego świadectwem jest zakończenie, które, mimo że przewidywalne, to wzbudzające smutek i przygnębienie. „Merci, monsieur Dior” to przyjemna powieść o silnej determinacji i marzeniach, która ujmuje pięknym wydźwiękiem.