Matka roku

"Matka roku" to niebywale prawdziwa, kojąca i pokrzepiająca powieść, która z dystansem, ale i ogromną dawką ciepła oraz empatii prezentuje losy prawie 40-letniej Tatiany. To kobieta, która tak jak my wszystkie, każdego dnia próbuje pogodzić rolę żony, matki, przyjaciółki oraz kobiety pracującej, i czasem jej się to udaje, czasem jednak przytłacza, a nawet doprowadza do szału. Życie przecież w niczym nie przypomina idealnej bajki, to raczej zlepek scenek niczym z programu „W ukrytej kamerze”, gdzie los szyderczo z nas kpi i podrzuca kolejne przeszkody. Czy zawsze musimy dawać radę? Czy nie lepiej odpuścić, bo na niektóre rzeczy wcale nie mamy wpływu? Niemniej jednak, nie warto pragnąć więcej, niż życie może nam dać. Gdy zamiast doceniać to, co mamy, zaczniemy zachłannie gnać za niespełnionymi dawnymi marzeniami, możemy gorzko tego pożałować. Każdy zatem popełnia błędy i ta książka naprawdę błyskotliwie o tym przypomina, głaszcząc nas po głowie, niczym najlepsza przyjaciółka, która nie ocenia, ale rozumie i akceptuje.

Język pisarki jest lekki i ekspresyjny, dzięki czemu książkę czyta się szybko i przyjemnie. Nie zabrakło też dobrego humoru, jaki umożliwia nabranie dystansu i spojrzenie zarówno na życie bohaterki, jak i nasze własne, z zupełnie innej perspektywy. Liczne zwroty akcji przyprawiają o zawrót głowy i nie pozwalają na odłożenie lektury nawet na chwilę. To zdecydowanie powieść, jaką pochłania się jednym tchem, a wywołane przez nią emocje pozostają w sercu na bardzo długo, nawet po zakończeniu czytania, bo gdzieś na dnie duszy doskonale wiemy, że to książka dla nas, jak i o nas samych.

„Matka roku” to niezwykle ciepła, zabawna, ale i do bólu prawdziwa powieść, napisana niesłychanie przyjemnym piórem. Gabriela Gargaś nakreśliła refleksyjną i optymistyczną historię, która przypomina, iż każdy z nas ma coś na sumieniu i popełnia błędy, ale przecież dążenie do ideału jest niczym walka z wiatrakami, dlatego czasem warto odpuścić… Polecam całym sercem!

Mogę śmiało powiedzieć, że gorąco polecam tę książkę. Zabrałam ją ze sobą na Kretę i nie raz złapałam się na tym, że zamiast podziwiać widoki, z uśmiechem na twarzy zaczytywałam się na leżaku. Co więcej, wiele zabawnych fragmentów czytałam na głos mojemu mężowi. Oboje tylko kiwaliśmy głowami i śmialiśmy się, bo bardzo często dochodziliśmy do wniosku, że u nas w domu wygląda to dokładnie tak samo. My również mamy osiemnastolatka, dlatego wiele sytuacji było mi wyjątkowo bliskich.

Przede wszystkim urzekło mnie to, jak autorka pokazuje relacje między ludźmi. Mamy tutaj małżeństwo z dwudziestoletnim stażem, które – jak każde – przeżywa lepsze i gorsze chwile. Gabriela Gargaś doskonale pokazuje, że nawet po wielu latach razem związek wymaga rozmowy, zrozumienia i pielęgnowania bliskości. Równie ważne są relacje rodzinne. Tatiana i jej mąż wychowują dwóch synów – osiemnastolatka oraz młodszego chłopca w wieku szkolnym. Dzięki temu obserwujemy codzienne życie rodziny, pełne zabawnych sytuacji, ale też momentów, które skłaniają do refleksji.

Tatiana zmaga się z wyzwaniami, które zna chyba każda kobieta. Pracuje z domu, zajmuje się pisaniem i redagowaniem tekstów, jednocześnie próbując pogodzić obowiązki zawodowe z życiem rodzinnym. Bardzo spodobał mi się pomysł, by do fabuły wpleść fragmenty tekstów, które tworzy bohaterka. Dzięki nim jeszcze lepiej poznajemy jej sposób myślenia, emocje i spojrzenie na świat. Widzimy kobietę dojrzałą – matkę, żonę, ale także partnerkę, która nadal ma swoje marzenia, potrzeby i pragnie być zauważana.

To książka pełna humoru, ale jednocześnie bardzo prawdziwa. Autorka pisze o zwykłych ludziach i zwyczajnym życiu, dlatego tak łatwo odnaleźć w tej historii cząstkę siebie.

Jeśli lubicie powieści obyczajowe pełne humoru, życiowych sytuacji i bohaterów z krwi i kości, to serdecznie polecam Wam tę książkę. A choć obie części można czytać oddzielnie, ja zdecydowanie zachęcam do poznania całej historii – naprawdę warto.

Współpraca: @skarpawarszawska

Wyobraźcie sobie okładkę z tą charakterystyczną, buntowniczą różową szminką – już na pierwszy rzut oka widać, że będzie kobieco, z pazurem i z odrobiną szaleństwa. I dokładnie taki jest klimat „Matki roku” – zwariowany, autentyczny i totalnie życiowy.

Główna bohaterka, Tatiana, ma prawie czterdzieści lat (do czego niechętnie się przyznaje) i stara się być najlepszą matką i żoną. Tyle że życie – jak to życie – potrafi spuścić łomot i najbardziej cierpliwą osobę wyprowadzić z równowagi. A Tatiana… czasem tę cierpliwość po prostu traci. Czy każda z nas się w tym nie odnajduje? Ja uśmiałam się od pierwszej strony, bo momentami miałam wrażenie, że to ja jestem Tatianą.

I tu pojawia się Iwo – szkolna miłość, która nagle nawija jej na uszy tonę makaronu. I choć wydawałoby się, że to będzie typowy romans, to autorka serwuje nam coś znacznie więcej. Ta książka tak prosto pokazuje, jak doceniać najmniejsze gesty i jak w rutynie odnaleźć szczęście.

Styl Gabrieli Gargaś jest lekki, momentami do złudzenia przypominający wczesną Grocholę. Czyta się szybko i przyjemnie, a humor przeplata się z chwilami refleksji. To idealna książka na poprawę nastroju – rozśmieszy, ale i skłoni do zadumy.

„Matka roku” to książka nie tylko dla matek. To książka dla kobiet idealnie nieidealnych – dla żon, kochanek, singielek, wariatek. Dla każdej z nas, która czasem ma ochotę wywiesić białe flagę i powiedzieć „dość”.

Moja ocena? 8/10 🌟

Humor, autentyczność i świetny styl. Jednego jestem pewna – ta historia skradła moje serce od pierwszego wejrzenia.

BRUNETTE BOOKS

💖„MATKA ROKU” to historia od kobiety dla kobiet,które wahają się, czy warto stracić głowę dla przelotnej miłości i utracić to, co się ma w domu-miłość i zaufanie.

💖Autorka w znakomity sposób przekazuje mądrości życiowe na przykładzie historii bohaterki,która ma wszystko,o czym marzą wiele innych kobiet-prawdziwą miłość i dzieci. Mądrą treścią,rozmyślaniami i artykułami bohaterki na koniec niektórych rozdziałów przekazuje to,czy warto „zaszaleć” u boku kogoś innego. Czy warto także stracić siebie i bliskich dla kogoś,kogo się tak naprawdę nie zna i czy warto zaryzykować swoje życie…

💖Lekkość i prawdziwość przekazanych informacji w tej lekturze sprawia,że wysuwamy mnóstwo ważnych oraz istotnych myśli,które mogą przestrzec przed niewłaściwymi decyzjami. Decyzjami,które mogą zniszczyć życie i zostać z niczym. Uświadamia,by doceniać każdy gest,pracę bądź słowa bliskiej osoby, bo to one powinny być nagradzane. Obowiązki niszczą bliskość,ponieważ trzeba radzić sobie z kłopotami…

💖 „MATKA ROKU” to niesamowicie mądra i ucząca opowieść i konsekwencjach chwilowej namiętności oraz niedocenianiu tego,co się ma na codzień. Warto pielęgnować miłość prawdziwą i tą „nieidealną” w nieidealnym świecie przepełnionym obowiązków i wyrzeczeń. Genialna powieść dla każdej kobiety i osób,które myślą, że „skok w bok” to nic ważnego❕

💖Czytajcie-ogromnie polecam🫶🔥

Tatiana 39 lat-jeszcze. Szczęśliwa żona i matka, życie to rutyna, dlatego gdy spotyka miłość nastoletnią jest w euforii. Przyjaciółka ciągle powtarza by się opamiętała. Przecież ma rodzinę, męża, który ją kocha, zawsze może na niego liczyć.

Tatiana nie jest ideałem, ani nie jest jedyną kobietą na świecie, która zmęczona codziennością pogubiła się.

Każdy ma gorsze i lepsze dni, Tatiana nie jest wyjątkiem raz jest oazą spokoju, a następnie wulkanem, który wybucha. Ma dobre serce i nie chce nikogo ranić, ale czasami tak wychodzi, ważne że jest tego świadoma i stara się być lepszą wersją siebie.

Romans to odskocznia od codzienności, Tatiana sama musi podjąć decyzję gdzie jest jej miejsce i z kim.

Matka roku to książka z humorem. Nikt nie jest idealny każdy popełnia błędy, ważne by wyciągnąć z tego wnioski.

Tatiana nie jest idealna, nikt nie jest, życie to nie powieść tutaj może zdarzyć się wszystko. Życie spokojne takie codzienne jest nudne, czy Tatiana ulegnie szkolnej miłości, a może zdejmie na chwilę te kiczowate różowe okulary i doceni to co ma, męża który ją kocha z wadami i zaletami, synów. Polecam 😈