Marvel Now 2.0 Poszukiwanie nieskończoności. Strażnicy Galaktyki. Tom 3

KONIEC POCZĄTKU CZY POCZĄTEK KOŃCA?

Ten tom „Strażników Galaktyki”, to zarazem powrót serii do starej numeracji, co wiąże się ze świętowaniem jubileuszu 150. jej zeszytu, jak i zakończenie tego runu, jako takiego. Jednocześnie jednak to zaledwie koniec początku, wprowadzającego nas do wydarzeń, które już niedługo będziecie mogli czytać na polskim rynku, czyli eventu „Wojny Nieskończoności”. I chociaż album ten to tylko rozrywka pełnymi garściami czerpiąca z marvelowskiej klasyki, ale dla fanów postaci i kosmicznych komiksów superhero to rzecz warta poznania.

Strażnicy Galaktyki dotąd byli kosmicznymi wyrzutkami, którzy co prawda działali w słusznej sprawie, ale też nie zawsze. A raczej częściej pakowali się w jakieś tarapaty czy konflikty z prawem. Ale teraz nadchodzi zmiana i dołączają do Korpusu Nova, czyli swoistej kosmicznej policji! W tym wszystkim nie chodzi jednak tylko o zaprowadzenie ładu czy rozliczenie się ze szpiegami, ale i znalezienie potężnych Kamieni Nieskończoności. A przecież nie tylko oni ich szukają, a za przeciwników maja chociażby Ultrona. Na scenie pojawia się też sam Adam Warlock, ale jakie są jego zamiary?

Zarówno Marvel, jak i DC (a czasem także inni wydawcy), raz na jakiś czas serwują nam eventy, czyli wielkie opowieści łączące w sobie wydarzenia kilku serii i prowadzące do zmian w uniwersum. W przypadku DC najczęstsze są tzw. „Kryzysy”, których nazwa wzięła się od pierwszego takiego wydarzenia. W Marvelu pierwszym, eventem były „Tajne Wojny” (powielane potem, ale niezbyt często), ale największą sławą cieszą się opowieści spod szyldu „Nieskończoności”. W Polsce mogliśmy czytać część z nich („Rękawica nieskończoności”, „Wojna nieskończoności”, „Krucjata nieskończoności” czy „Nieskończoność”), a teraz nadchodzą „Wojny nieskończoności”, do których „Strażnicy Galaktyki” nas wprowadzają.

Wracając jednak do samej opowieści w wykonaniu znanego chociażby z „Deadpoola” Gerry’ego Duggana to niezły rozrywkowy komiks środka, który wypełniony jest akcją i – w mniejszym stopniu – żartami. Na kolana może nie powala, ale nie nudzi, bywa widowiskowy, na stronach dzieje się dużo, a miłośnicy Marvela odnajdą tu wiele nawiązań i puszczania oka (choćby w okładkach odnoszących się do „Rękawicy nieskończoności” czy „Krucjaty”). Owszem, to, co się tu dzieje, było już nie raz i w różnych konfiguracjach, ale scenarzysta stara się, by jego run „Strażników Galaktyki” był jak najbardziej lekki, dynamiczny i przyjemny i to mu się udaje.

Rysunkowo także jest to historia jest całkiem udana. Prosta, ale niepozbawiona pewnej dozy realizmu kreska i niezły kolor dają sympatyczny efekt końcowy, a dobre wydanie nieźle to uzupełnia. Miłośnikom „Strażników: i kosmicznych klimatów uniwersum Marvela polecać nie muszę, a reszta? Cóż, jeśli lubicie takie klimaty, sięgnijcie śmiało, ma swój urok.

Kosmos to miejsce, w którym zawsze coś się dzieje i nie zawsze jest tam bezpiecznie. Dlatego tak ważne jest prawidłowe funkcjonowanie kosmicznej policji – Korpusu Nova. Niestety, ale organizacja ostatnimi czasy przeżywa dość poważny kryzys. Ich szeregi przeżarte są szpiegami Bractwa Raptorów, którym nie zależy na „sprawiedliwości”. Kto inny może zrobić prawdziwy porządek w szeregach jednostki jak nie Strażnicy Galaktyki. Nie zapominają oni jednocześnie o dalszych poszukiwaniach Kamieni Nieskończoności, które zwracają uwagę coraz to potężniejszych istot, między innymi samego Ultrona.

Trzecia część serii podobnie jak wcześniejsze odsłony stawia przede wszystkim na widowiskowość. Album pochłania się błyskawicznie i zanim się spostrzeże, jest się już na jego ostatniej stronie. Akcja goni akcję, a wydarzenia dzieją się w takim tempie, że czytelnik nie ma tu ani ułamka sekundy na nudę. Gerry Duggan doskonale wiedział jak napisać historię, która wywoła u czytelnika szczery i szeroki uśmiech zadowolenia. W jednym momencie obserwujemy Gamore i Ant-Mana badającego pewien „opuszczony” statek, chwilę później śledzimy losy Star-Lorda i Adama Warlock’a, aby kilka kadrów dalej móc obserwować Draxa niosącego pomoc pewnej „niewieście”. To i tak tylko część „akcji”, jaką można znaleźć na stronach komisu, dodatkowo całość soczyście doprawiona została sporą dawką świetnego humoru (często absurdalnego).

Zasadniczo w całej serii nie było jednego charakterystycznego wątku głównego. Można uznać, że jest nim poszukiwanie przez bohaterów wspomnianych Kamieni Nieskończoności. Tak naprawdę jednak Duggan starał się przedstawić w swoim dziele różnorodne historie, które niekoniecznie dążyły do jednego ostatecznego finału. Oznacza to niestety, że końcówka opowieści jest bardzo otwarta i nie daje konkretnych odpowiedzi na nurtujące czytelnika pytania. Decydując się sięgnąć po ten album, należy być również świadomym tego, że jego „nadmierna” widowiskowość odbija się na „głębi” fabularnej. Bądźmy jednak szczerzy, mało kto sięga po Strażników Galaktyki, aby oddawać się wytężonym rozważaniom na temat ukrytych znaczeń scenariusza.

Jeśli chodzi o rysunki, to moim zdaniem prezentują się one o wiele lepiej niż w dwóch poprzednich częściach. Marcus To tworzy prace, które potrafią przykuć uwagę odbiorcy, a co ważniejsze idealnie dopasowują się do rozrywkowego charakteru historii. Projekty niektórych postaci (Drax) nadal nie są „urzekające”, artysta nadrabia to jednak w przypadku innych bohaterów np. genialnie wyglądającego Rocket’a czy Gamory. Najistotniejsze jest tutaj jednak bardzo dobre ukazanie dynamiki scen akcji, co wychodzi rysownikowi wspaniale.

Trudno nazwać komiks Strażnicy Galaktyki #3 – Poszukiwanie nieskończoności wielce satysfakcjonującym zakończeniem. Nie zmienia to jednak faktu, że mamy tu do czynienia z naprawdę niezłym tytułem, po który powinni sięgnąć wszyscy fani „Strażników”.