Martwy pisarz

Ja jeszcze nie zaczęłam pisarskiej przygody, ale Theodosia Benton owszem. Rzuciła pracę prawnika by stać się pisarką. W osiągnięciu celu miał jej pomóc Dan Mudroch, autor bestsellerów. To on jako pierwszy, otrzymał od dziewczyny manuskrypt powieści. Miało być pięknie, skończyło się fatalnie, ba wręcz tragicznie, bowiem pisarz zostaje nagle brutalnie zamordowany… i zaczyna się przygoda.

Przyznam szczerze, że liczyłam na wiele sięgając po tę książkę, głównie z powodu poprzedniej historii autorki - „Kobieta z biblioteki” - ta opowieść była świetna! A mówiąc przewrotnie MARTWY PISARZ miał w sobie za mało życia… 😉 Miałam wrażenie pewnego chaosu, ze względu na wielowątkowość i dziwności (jeden z przykładów na samym końcu 😉).

Przez całą powieść czułam, jakby pomiędzy mną a bohaterami wyrósł mur. Próbowałam go zburzyć, nawet kilka cegieł udało mi się usunąć… w rezultacie ten pozostał.

Sam pomysł na fabułę uważam za świetny, ale rozwinięcie tego pomysłu okazało się stateczne, poprawne i właściwie. Czy więc sama sobie przeczę mówiąc najpierw o dziwności, a potem o zwyczajności? Podaję przykład tego pierwszego. Po części książkę czytałam w papierze, ale fragmenty słuchałam i wyobraź sobie moją minę, kiedy okazało się za pierwszym razem, że Theo ma towarzysza… Konia… to był pies… niby żart, dla mnie w ogóle nie śmieszny… No i potem się zaczęło, istna sensacja. Dobra poczułam dreszczyk emocji, ale tylko chwilowy, teorie spiskowe, ucieczka, manipulacje.

Fakt jest taki, że co prawda czas spędzony z tymi bohaterami był w porządku, momentami naprawdę było bardzo miło, ale czekam już na inne przygody. A tej niestety nie będę rozpamiętywać.

Nic nie jest takie, jak nam się wydaje. Ludzie nie są tymi, za których się podają. Każdy szczegół jest ważny.

O mały włos nie doczytałabym tej książki do końca. Przez pierwszych 50 stron, delikatnie mówiąc, niewiele się dzieje. Całe szczęście postanowiłam dać jej szansę, bo wcześniej czytałam „Kobietę z biblioteki” Sulari Gentill, która podobała mi się bardzo.

Jak dobrze, że jednak zdecydowałam się na dalsze czytanie. Nie sądźcie tylko, że potem rozpoczęła się wartka akcja z pościgami i trupami rozczłonkowanymi. Nic z tych rzeczy. Książka snuje się swoim rytmem, ale akcja się zagęszcza i staje się coraz ciekawsza i coraz bardziej zaplątana.

Theodosia Benton przyjeżdża do brata, by pisać książkę. Nie chce studiować, marzy o zostaniu pisarką. Ma pomysł na powieść. Zaczyna ją pisać w barze. Poznaje tam Dana Murdocha, znakomitego pisarza, który wprowadza ją w świat literatury. Rodzi się między nimi więź. Jednak nagle sytuacja się komplikuje, bo Dan zostaje zamordowany, a ciało znajduje właśnie Theodosia i ona staje się główną podejrzaną. To dopiero początek tej zagadki. Nie myślcie, że jej rozwiązanie będzie proste. O nie! Niebezpieczeństwo zaczyna zagrażać nie tylko jej, ale też jej bratu. Cena prawdy będzie bardzo wysoka.

Sytuacja się jeszcze komplikuje, bo pojawiają się preppersi. To ludzie, którzy gromadzą umiejętności, wiedzę i zapasy, które pomogą przetrwać w sytuacjach kryzysowych lub klęskach żywiołowych. Wierzą w spiski i zdrady, a w Theo widzą samo zło.

W książce pojawiają się także bardzo ważne w dzisiejszych czasach tematy zgody na manipulacje w mediach społecznościowych i internetowych, a także publikowanie i wpływ na ludzi teorii spiskowych.

Akcja rozwija się powoli. Czasem robi się strasznie, a czasem zabawnie. Theo ma trzech rycerzy: brata, jego przyjaciela i psa o wdzięcznym imieniu Koń. Książka zdecydowanie dla tych, którzy lubią kryminały bez wielkiego rozlewu krwi i błyskawicznego śledztwa.

Ja lubię takie kryminalne, spokojne przerywniki.

Sulari Gentill lubi osadzać swoje fabuły w książkowym świecie. Jej pierwsza wydana książka w Polsce „Kobieta z biblioteki”, miała bardzo ciekawą formę, bo aż w trzech warstwach łapała się na motyw książki w książce. Tym razem w „Martwym pisarzu” nie ma już takich wariacji i wszystko dzieje się na jednej przestrzeni i czasie. Co nie zmienia faktu, a widać to już po samym tytule, że po raz kolejny obracamy się w świecie pisarzy.

Naszą przewodniczką jest młoda kobieta Theodosia Benton, która rezygnuje z ukończenia studiów, wprowadza się na jakiś czas do swojego brata i planuje napisać powieść. W jednej z kawiarni, do której często zachodzą aspirujący albo już znani pisarze i pisarki, Theo poznaje Dana Murdocha, który jest dobrze znany w tym świecie. Między nimi zaczyna tworzyć się relacja, ale zostaje brutalnie przerwana za sprawą śmierci Dana, a dokładniej jego morderstwa.

Wspomniałam wcześniej, że tym razem nie ma zabawy samą formą powieści i jest bardziej standardowo, ale by móc zakręcić fabułą autorka postanowiła wykorzystać motyw teorii spiskowych. Co osobiście zawsze uważam za dość ryzykowne posunięcie, bo można przegiąć w wymyśleniu teorii spiskowej, a z drugiej strony one takie właśnie nieprawdopodobne dla większości mają być, więc to grząski grunt. Przypominając sobie moją opinię o poprzedniej książce autorki napisałam wtedy, że książka łapie przestoje i pod tym względem nic się nie zmieniło. Za dużo momentami wydłużających akcję rozmyślań i przejmowań Theo, które są cały czas o tym samym. Też momentami sprawdziłoby się stwierdzenie: mniej znaczy lepiej, bo już poza głównym spiskiem za często były dramaty z teraz oraz przeszłości, co sprawia, że traciłam orientację na czym się teraz skupić.

Jest w 2/3 długości książki zwrot akcji, który podniósł moje chęci w dowiedzeniu się jaki jest w tym cel. Względem użycia teorii spiskowej uważam, że udało się autorce zgrabnie przedstawić rozwiązanie, ale w zakończeniu, chociaż była dynamika w akcji, ja nie do końca dałam się jej porwać.

Przy „Kobiecie z biblioteki” doceniłam przede wszystkim pomysł na formę powieści. Jednak tam i tutaj uważam, że autorka ma dobre pomysły z wciągającą pierwszą połową, ale później się to rozwadnia.

Theo postanawia rzucić studia prawnicze i przenieść się z Australii do Ameryki, do swojego brata, któremu obwieszcza, że chce zacząć pisać książki. Gus, choć jest nastawiony do tego pomysłu nieco sceptycznie, przyjmuje ją z otwartymi ramionami i dopinguje w dążeniu do celu. Na drodze kobiety staje znany autor, z którym się zaprzyjaźnia. Ich relacje rozwijają się, do czasu aż mężczyzna zostaje zamordowany, a Theo oraz Gus znajdują się w niebezpieczeństwie.

Kryminał z literackim światkiem w tle. Według mnie był poprawny, ale bez fajerwerków. Mamy tu początkującą pisarkę, tajemniczą śmierć i teorie spiskowe krążące po Internecie. Choć wydają się totalnie oderwane od rzeczywistości, to nic mnie nie zdziwi, przecież w realnym świecie są ludzie, którzy wierzą, że ziemia jest płaska. Całość brzmi ciekawie, lecz wykonanie pozostawia wiele do życzenia.

Dłużyło mi się okrutnie. Akcja rozwijała się powoli, a niektóre fragmenty zostały dodane jakby na siłę, żeby tylko przedłużyć książkę. Bohaterowie są poprawni, ale ciężko się z nimi zżyć. Nadopiekuńczość Gusa i jego przyjaciela Maca w stosunku do Theodosii, doprowadzała mnie do szaleństwa. Byli niczym dwójka rycerzy dbających o swoją damę, której lecieli na ratunek, przy każdej okazji, nie pozwalając jej zostać przez dłuższą chwilę samą w domu. Finał nie wzbudza zaskoczenia, a rozwiązanie zagadki nie jest zbyt błyskotliwe. Mam wrażenie, że autorka miała ciekawy pomysł, ale nie potrafiła mu nadać odpowiedniego tempa i napięcia.

Plusem jest tematyka manipulacji w mediach społecznościowych i internetowych teorii spiskowych. Styl autorki jest lekki, a fabuła niekiedy nawet zabawna, więc powieść czyta się naprawdę szybko, choć z mojej strony nie było zbyt wielkiego zaangażowania i jeśli już zapamiętam na dłużej tę historię, to tylko jako coś ze średniej półki, co przeczytałam, ale nie będę wspominać.

„Martwy pisarz”, to przeciętny kryminał, który można przeczytać, gdy nie ma się nic ciekawszego pod ręką, ale jeśli ktoś szuka naprawdę dobrej intrygi, to według mnie jej tu nie znajdzie. Chyba że lubicie wolne tempo, nieco rozwlekłą narrację i delikatny dreszczowiec bez rozlewu krwi. Najlepiej sami ocencie, czy pozycja ta mieści się w granicach Waszego gustu.

„Martwy pisarz” to ciekawie skonstruowany kryminał. Początkowa akcja jest spokojna, ale kiedy dochodzi do zabójstwa, napięcie wzrasta, pojawia się co raz więcej niewiadomych i sekretów do odkrycia. Końcówka książki jest w stylu sensacyjnym, są pościgi, akcja nabiera szalonego tempa, a autorka serwuje niezły plot twist. Pozytywnie zaskoczyła mnie ta powieść i totalnie wciągnęła. Bohaterzy ciekawi, kontrastowi. Theo artystka, walczy o swoje miejsce na świecie, kroczy nową drogą, dla brata jest w stanie zrobić wszystko. Gus twardo stąpający po ziemi, trochę był jej hamulcem, wspierający. Zagadka kryminalna skomplikowana i to co zaserwowała autorka było genialne. Myślę, że nie ma osoby, która by odkryła całą mistyfikację. To właśnie lubię, być zaskakiwana. Po przez Theo zaglądamy za kulisy świata wydawniczego oraz poznajemy jego ciemne strony. Jak wygląda teraz bycie pisarzem, a jak kiedyś. Za sprawą kolegi jej brata, poznajmy rodzinę preppersów i ich sposób na życie, który wielu wyda się szalony. Theo jest Australijką, ale mieszka obecnie w Stanach i autorka świetnie nakreśla różnice kulturowe, w sposobie życia i w zachowaniu. Tajemnicy też dodają fragmenty z fora internetowego mówiące o teoriach spiskowych, jakie będą mieć konsekwencje dla głównej osi fabuły?

„Martwy pisarz” to na prawdę wciągający kryminał i niezwykle bogaty miks tematów w niej poruszany, polecam!