Mapa dni. Pani Peregrine. Tom 4

NOWA OSOBLIWA TRYLOGIA

Kiedy w roku 2015 ukazała się powieść „Biblioteka dusz”, wszyscy sądzili, że to już koniec opowieści o ymbrynkach i niezwykłych dzieciach. Wydana rok później książka „Baśnie osobliwe”, dodatek do całości, zdawała się jedynie potwierdzać ten fakt. Ale teraz Ransom Riggs powraca z czwartą powieścią o przygodach Jacoba, pani Peregrine i innych postaci i robi to w dobrym stylu. Jeśli więc podobały się Wam poprzednie odsłony cyklu, będziecie z „Mapy dni” bardzo zadowoleni.

Wielkie zagrożenie, które zawisło nad osobliwym światem zostało pokonane. Jacob może w końcu wrócić do domu i spokojnego życia. Na Florydę nie przybywa jednak sam: towarzyszą mu zarówno pani Peregrine, Emma (oczywiście), jak i resztą niezwykłej ferajny. Wszyscy próbują odnaleźć się w tej rzeczywistości, nie wyróżniać i wieść jak najbardziej spokojne życie, ale czy im się to uda? Wydaje się, że tak, że normalność jest dla nich wszystkich na wyciągnięcie ręki, ale do czasu…

Wszystko zmienia się w dniu, kiedy odnajdują schron należący do dziadka Jacoba. Co kryje? To odkrycie może stanowić nie lada problem. Bohaterowie trafiają bowiem do nowego osobliwego świata, gdzie nic nie jest takim, jak sądzili. Myśleli, że na osobliwościach jednak się znają, ale się mylili. Co ich tam czeka? I jak sobie poradzą?

Jaki jest ten tom, chyba nie muszę mówić nikomu, kto czytał choćby jeden z poprzednich. Jeśli jednak nie mieliście tej okazji i nie znacie całości – albo znacie jedynie z niezłej adaptacji filmowej – musicie wiedzieć parę rzeczy. Na początek warto zaznaczyć, że całość jest naprawdę nieźle wykonana. Riggs powieść napisał bowiem prosto, lekko i przyjemnie. Na dodatek umie wprowadzić dobry zwrot akcji, zaserwować nam sporo popisów wyobraźni i zbudować całkiem udany klimat. Za ten jednak odpowiadają głównie uzupełniające całość zdjęcia, stanowiące jeden z najciekawszych elementów serii.

Co to są za fotografie? Stare, to przede wszystkim. W pierwszych tomach autor, inspirując się retro zdjęciami przedstawiającymi najróżniejsze niezwykłości, serował nam przede wszystkim wszelkiej maści dziwy. Tych już chyba zabrakło, bo w tym tomie jest ich stosunkowo niewiele, mamy za to całkiem solidną dawkę nastrojowych fotek sprzed lat. Są wśród nich takie, spełniające założenia znane z początkowych tomów, ale królują te zwyczajne. Co wcale nie jest in minus, bo też mają swój urok. Warto przy okazji nadmienić pewną zmianę: tym razem pojawiają się zdjęcia kolorowe (i to wcale nie sporadycznie) a także grafiki.

W skrócie: jak zawsze warto. Może i Riggs nie wykorzystał w pełni (zarówno w serii, jak i w tym tomie) potencjału tematu i nie poszedł bardziej w kierunku czystej grozy, niemniej jak na young adult wyszło mu naprawdę dobre dzieło. Mam tylko nadzieję, że kolejne tomy rozpoczętej „Mapą dni” nowej trylogii będą równie udane.

wojego czasu, przeczytałem książkę"Osobliwy dom pani Peregrine".Opowieść o zatrzymanym w czasie domu, w którym wszystkie niezwykłe osoby mogły znaleźć schronienie przed szykanami świata zewnętrznego, bardzo mi się spodobała .Ekranizacja dzieła, w dodatku dokonana przez Tima Burtona-na tą wiadomość czekali miłośnicy powieści. Teraz przyszła pora na część czwartą a historia nabiera tempa, jeszcze większego niż poprzednio.

O książce możemy przeczytać że:

Bohaterowie, znani z kart poprzednich tomów oraz z filmu, ponownie przeżywają wiele niebezpiecznych przygód, walcząc z potworami i zjawami – tym razem we współczesnej Ameryce. Uporawszy się z zagrożeniem, które zawisło nad osobliwym światem, Jacob Portman wraca na Florydę. Towarzyszą mu pani Peregrine, Emma i osobliwi przyjaciele. Choć robią, co mogą, by się nie wyróżniać, wizyty na plaży i lekcje zwyczajności kończą się wraz z odkryciem podziemnego schronu, który niegdyś należał do dziadka Jacoba. Teraz gra toczy o najwyższą stawkę. Przed osobliwymi dziećmi pani Peregrine otwiera się nowa karta historii, pełnej cudów i niebezpieczeństw,

Mapa dni to nowe otwarcie kolejnej trylogii, ale zarazem także powrót do korzeni. Nie jest to lektura do końca spełniona, bo znamy już wszystkie triki autora, wciąż jednak pozostaje udana, nastrojowa i wciągająca. W sam raz dla młodzieży, która chciałaby zacząć swoją przygodę z mocniejszą nieco fantastyka na granicy horroru. Ten tom również wzbogacono licznymi, niezwykłym zdjęciami. A niektóre są kolorowe, co wcześniej miało miejsce rzadko, albo wcale.

"Mapa dni" całkowicie różni się od poprzednich części pod względem fabuły. Książka skupia się w dużej mierze na dziadku Jacoba i jego tajemniczym życiu oraz pracy którą wykonywał w osobliwym świecie. Jacob postanawia że będzie kontynuował dzieło Abe'a i przy pomocy H. - dawnego przyjaciela Abe'a wyrusza z przyjaciółmi na niebezpieczna misje uratowania nieskontaktowanego osobliwca ze świata niebezpiecznej Amerykańskiej osobliwości, gdzie Ymbrynek nie widziano już od bardzo dawna a zasady tam panujące różnią się od dotychczas znanych naszym bohaterom.

Książkę bardzo dobrze się czyta i niemal że płynie się przez jej strony ale.... Widać że nie jest już to to samo co było w poprzednich częściach. Bohaterowie nie walczą już o przetrwanie i nie ma tu takiego strachu " albo nam się uda albo wszyscy zginiemy" , tylko oni sami sobie wymyślili że chcą jechać na niebezpieczną przygodę - do był ich świadomy wybór. Nie zbyt mi się podobało ich zachowanie. Z bohaterów, którymi byli w poprzednich tomach zmienili się w takich, powiedziała bym zbuntowanych nastolatków którzy chcą robić wszystko po swojemu... W dodatku przez całe czytanie tej książki miałam wrażenie że wszystko co robią Jacob i przyjaciele jest odgórnie zaplanowane i zaaranżowane przez H. T Po poprzednich tomach ewidentnie zbyt wysoko postawiłam poprzeczkę, przez co książka odrobinę mnie zawiodła. Tak jak mówiłam - język jakim napisana jest książka oraz jej styl jest cudowny przez co książkę dobrze się czyta, ale niestety poległa tutaj według mnie fabuła, która była odrobinę...dziwna? Nie przypadła mi ona zbytnio do gustu. Mam nadzieję że "Konferencja ptaków" nadrobi to czego nie było tutaj i może mnie pozytywnie zaskoczy.

Wcześniej czytałam wszystkie trzy tomy, więc ogromnym szokiem byłoby, gdybym nie sięgnęła i po czwarty tom. I muszę przyznać, że byłam nieco zaskoczona tym faktem, ponieważ nie spodziewałam się, że ta część w ogóle się ukaże, a tu proszę, takie zaskoczenie. W sumie nawet i zakończenie trzeciej części podpowiadało nam, że już raczej nie powstaną kolejne części. I może dlatego też bałam się sięgnąć po tę książkę, bo myślałam, że powstała ona tak ,,na odwal się". I jakie było moje zaskoczenie, kiedy książka okazała się dobra, a nawet bardzo dobra!

W ogóle miałam wrażenie, że ta książka różni się od poprzednich. Jest taka innowacyjna, pełna niespodzianek i tak jakby od podstaw zupełnie inaczej zbudowana, stworzona.

Co mnie najbardziej urzekło? Ten magiczny klimat, to że tym razem akcja rozgrywa się w zupełnie innym miejscu, a to jest ogromnym plusem, bo już nie mamy przed oczami tych zaczarowanych, tajemniczych i dziwnych miejsc. Na to miejsce wskakuje Ameryka. Nie myślcie sobie jednak, że brak jest tutaj magii i ,,osobliwych" miejsc oraz postaci. Tego jak zawsze jest pełno. Dziwactwa tutaj były, są i będą. I to właśnie najbardziej uwielbiam. Życie w szarej codzienności pozbawia nas patrzenia na świat w taki sposób, a tutaj takiego rodzaju książka potrafi rozbudzić w nas wyobraźnię.

Po drugie, główny bohater. Nigdy nie przypuszczałabym, że takiego rodzaju postać aż tak bardzo może się zmienić. Oczywiście w sensie pozytywnym. Jacob staje się bardziej pewny siebie, wie czego chce, a najważniejsze, dąży do osiągnięcia celu i jest gotowy na każdy krok, tylko po to aby spełnić marzenia i ocalić przyjaciół z osobliwego domu.

Ogólnie też można powiedzieć, że wszyscy w tej ksiażce w pewien sposób ulegają metamorfozie. Sama pani Peregrine oraz dzieci nie są już takie jak w poprzednich częściach.

Co mogę ostatecznie powiedzieć? Ta historia jest warta uwagi. Zdecydowanie polecam sięgnąć po ten tom, ale wcześniej proponuję sięgnąć po poprzednie tomy.

Opis fabuły

Ta część jest nieco inna, odkrywa przed nami nieznane oblicze osobliwego domu pani Peregrine i niezwykłych dzieci.

Pojawi się tutaj jeszcze więcej dziwactwa, magicznych postaci i potworów.

Warto zwrócić uwagę na ilustrację, które występują w książkach, bo to one stanowią główny punkt w każdej z części. Na pierwszy rzut oka wydają się normalne, ale jak tylko się im przyjrzymy, to od razu zauważamy co jest z nimi nie tak.

O czym jest ta część? W sumie to o tym samym co poprzednio. Cały dom Pani Pergrine wraz z dziećmi i Jackobem, walczy z nowymi potworami i postaciami fantastyczymi. Tym razem jest to jednak obecna Ameryka, czyli coś zupełnie dla nas nowego.

Wszyscy przenoszą się na Florydę. Starają się podążać za Jackobem, ale nie jest to takie proste jak być powinno. Osobliwe dzieci próbują się nie wyróżniać, ale nie należy to niestety do najłatwiejszych.

W między czasie znajdują schron, który należał kiedyś do dziadka Jackoba. To uruchamia pewną lawinę i otwiera przed nimi zupełnie nowy świat. W grę wchodzą kolejne przygody i walka z potworami i innymi dziwnymi postaciami.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Media Rodzina.

Jacob staje przed trudnym wyborem. Jego rodzina nie akceptuje jego osobliwości, uważając go za psychicznie chorego i chce mu zafundować leczenie. Chłopak próbuje ich przekonać, że historie opowiadane przez jego dziadka są prawdziwe. Czy rodzina mu uwierzy?

Musi również nauczyć swoich przyjaciół jak nie wyróżniać się z tłumu i odnaleźć się w XXI wieku, co nie jest łatwym zadaniem. Znalezienie się nagle w świecie pełnym technologii, jest dla wychowanków pani Peregrine, bardzo ekscytującym przeżyciem. Wspólnie jeżdżą na zakupy, jedzą fast foody i poznają otoczenie, w którym żył ich dawny przyjaciel Abe, czyli dziadek Jacoba.

Gdy odkrywają tajemniczy schron i zapiski Abe’a, a także odkrywają czym zajmował się dziadek Jacoba na Florydzie, postanawiają pójść w jego ślady.

I zaczyna się wyprawa pełna niespodzianek i niebezpieczeństw, podczas której nie zabraknie również wielu nowych osobliwych postaci.

W „Mapie dni” spotkamy znów gromadkę osobliwych dzieci, które zaczynają mieć dosyć rządów pani Peregrine i chcą mieć większą szansę decydować o sobie. Jacob mając żal do dziadka, że ukrywał przed nim swoją tożsamość i nie nauczył go radzić sobie ze swoją osobliwością postanawia, pójść w jego ślady. Czy niedoświadczony pogromca głucholców ma szansę uratować kogokolwiek?

Przekonajcie się sami.

Jeśli już poznaliście osobliwe dzieci to książka jest pozycją obowiązkową! A osobom, które jeszcze nie wyruszyły na poszukiwanie pętli i nie odkryły swoich zdolności, gorąco polecam zapoznanie się z całą serią. Jeśli lubicie powieści pełne akcji, niebezpieczeństw, tajemnic czekających na odkrycie i przerażających potworów „Osobliwy dom pani Peregrine” jest dla Was!