Mamy trupa i co dalej. Od umierania do pochowania

Umieranie to temat od zawsze dla wielu jest trudny, dlatego bardzo ucieszyłam się, że dzięki temu reportażowi czytelnicy mają okazje nieco oswoić ten temat. Ta książka to nietypowa opowieść o tym, co dzieje się z ciałem człowieka po śmierci i to od momentu zgonu, przez rytuały przygotowań pogrzebowych, aż po rytuały pochówku. Autorki wpuściły mnie do świata, który wielu woli się dystansować, a dla niewtajemniczonych jest niedostępny.

Zdecydowaną zaletą reportażu jest pomimo jego tematu lekkość i bardzo swobodny styl narracji, przez co zaznajomienie się z tymi trudnymi zagadnieniami jest o dziwo bardzo przyjemne. Pisarki wykazały się bardzo dużą empatią podczas snucia swoich opowieści, jednak pojawia się również czarny humor, co w moich oczach było strzałem w dziesiątkę, ponieważ zdecydowanie pozwoliło mi to nabrać dystansu do książki. Zawsze cenię, gdy książka jest w stanie rozbawić, a przy tym wywołać jakieś głębsze przemyślenia i tutaj tak właśnie było.

Autorki przybliżyły mi różne aspekty śmierci, począwszy od społecznych, kulturowych czy tych najbardziej przyziemnych biologicznych. Dzięki pisarkom odwiedziłam prosektoria, domy pogrzebowe, towarzyszyłam rozmowom z grabarzami, duchownymi i wieloma innymi uczestnikami czynności wokoło pogrzebowych. Co najważniejsze ten reportaż to nie sprawozdanie z suchymi faktami, to przyjemna „podróż” przez trudny i dość niedostępny teren.

Węglarz i Tołoczmańska stworzyła wyjątkowy reportaż, który połączył rzetelność dziennikarską z wrażliwością i błyskotliwością. Ta książka oswaja śmierć i odsłania tajniki pośmiertnych rytuałów, a jednak zachowuje jakąś tajemniczość.
Zdecydowanie podobało się to dla mnie.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem RM

Tę książkę powinien przeczytać każdy. Bo każdy z nas prędzej czy później zderzy się ze śmiercią bliskiej osoby i będzie zmuszony zorganizować pogrzeb. Warto wtedy wiedzieć, co dzieje się z ciałem po śmierci, co go czeka w domu pogrzebowym, ale również co czeka ciebie i w jakiej kolejności musisz to załatwić. Dowiesz się też, jaki masz wybór (trumny, urny, opcje pochówku, a nawet z czego zrobić pomnik), a to ważne, bo gdy życie spowije rozpacz po starcie wszelkie, nawet te z pozoru najprostsze decyzje stają się czasem nie do udźwignięcia. Autorki podeszły do tematu bardzo rzetelnie, rozbiły go na rozdziały, fajnie tłumacząc każdy z nich. Oprócz wiedzy jak ubiera się i przygotowuje osobę zmarłą, czy na czym polega testament, znajdziesz tu ciekawostki takie jak dlaczego liczba kwiatów w wiązance pogrzebowej powinna być parzysta, za to na śluby, urodziny i inne tego typu okazje, nieparzysta. Omówione zostały zawody w branży pogrzebowej, kremacja, przebieg pogrzebu, a nawet pochówek naszych domowych pupili. Znajdziecie tu również rozdział najczęściej zadawanymi pytaniami. Wszystko to super opisane i z lekką dawką humoru, bo chociaż sama śmierć to nic przyjemnego i doprowadza do rozpaczy, to przyjęcie wiedzy, może być fajne i bezstresowe. Osobiście byłam osobą, która załatwiała wszelkie formalności związane z pogrzebem, ale mimo to dowiedziałam się wielu nowych i ciekawych rzeczy.

Im człowiek jest młodszy tym rzadziej myśli o przemijaniu. Głównie dzieje się to w okolicach Święta Zmarłych. Jednakże przychodzi taki okres w życiu, że nasi najbliżsi na równi z nami starzeją się. Jeśli są to nasi dziadkowie lub rodzice to naturalną koleją rzeczy powinno być, że to oni przed nami opuszczą ziemski padół. Nikt tego oczywiście nie wypatruje jednak powoli powinniśmy się oswajać z taką myślą, chociaż jest ona nieprzyjemna.

I pojawia się najważniejsze pytanie, jeśli już spotka nas ból wiecznego rozstania z bliską nam osobą, co dalej? Jak zacząć załatwiać sprawy związane z obrządkiem pogrzebowym? Oczywiście internet w obecnych czasach będzie niezwykle pomocny. Wypluje kilka suchych faktów lecz większość osób zostanie z wieloma pytaniami dotyczącymi na co zwrócić uwagę wybierając firmę pogrzebową, co z makijażem pośmiertnym, urna i kremacja czy tradycyjny pochówek?

Na te i wiele innych pytań w niezwykle rzetelny sposób odpowiedziały dwie przyjaciółki, Małgorzata i Agnes, „siedzące w branży” dziewczyny, w książce „Mamy trupa i co dalej”. Przeprowadzą was przez procedury, które zaczynają się z ostatnim wydechem osoby, którą kochamy czy którą się opiekujemy i w związku z tym na nas spoczywa obowiązek zadbania także o jej byt pośmiertny. Dziewczyny obaliły w książce kilka mitów krążących od wieków, jak np. „trupi jad” oraz zwróciły uwagę czytelnika na wybór wiązanki lub nakreśliły czym się kierować przy wyborze nagrobka.

Wydaje mi się, że autorki odpowiedziały na wszystkie pytania, które błądziły od jakiegoś czasu gdzieś w mojej głowie a których nie chciałam na głos sformułować. Dlatego jeśli nie chcecie ich wypowiadać na głos, a macie ochotę dowiedzieć się jak postępować w „godzinie śmierci” to ta pozycja jest dla was obowiązkowa. Zadowolą się nią także osoby, które nie mają potrzeby aby wiedzieć „co dalej” mają robić po śmierci bliskiej osoby a po prostu z czystej ciekawości mają ochotę na to aby poszerzyć swoją wiedzę w tym zakresie.

Uważam, że „Mamy trupa i co dalej” to strzał w 10 i dziękuję Małgorzacie i Agnes, że zechciały stworzyć dla mnie takie kompendium wiedzy.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem RM

Mówi się, że pewne na świecie są tylko dwie rzeczy: podatki i śmierć, tyle że od podatków można uciec, a śmierci nikomu nie udało się jeszcze oszukać.

Małgorzata Węglarz, Agnes Tołoczmańska stworzyły niezwykłe kompendium wiedzy pośmiertnej, które odpowie na nurtujące was pytania, co dzieje się z ciałem od chwili ustania funkcji życiowych do momentu pochowania. Autorki opowiedzą o tanatokosmetyce, szerokim wachlarzu usług pogrzebowych, normach prawnych dotyczących pochówku czy prawnych kruczkach, które towarzyszyć będą organizatorom pogrzebu.

Śmierć jest dla nas dziś tematem tabu, oswajamy ją wprowadzając do powiedzonek i żartując sobie z niej głośno, bo któż z nas „nie umarł ze śmiechu” i nie „zaliczył zgona” na imprezie? A tak naprawdę uparcie przestrzegamy wszelkich przesądów, by nie dopuścić do siebie myśli o nieuniknionym końcu. I właśnie to tabu łamią autorki Mamy trupa, przeprowadzając czytelnika przez cały trudny proces organizacji pogrzebu, od wybrania trumny i ubioru poprzez metodę pochówku, ceremonii czy pomnika.

Muszę przyznać, że ta książka wywołała u mnie niepokój i smutek, choć jest to niezaprzeczalnie świetny poradnik, o tym jak mierzyć się ze śmiercią to jednak myśl o jej nieuchronności nie jest przyjemna.

Ale skupmy się na zaletach! Mamy trupa, w bardzo otwarty i pozbawiony sztywności sposób rozprawia się z mitami dotyczącymi śmierci i opowiada o tym, czego możemy się spodziewać tak jako organizatorzy pogrzebu czy osoby, którym marzy się praca w zawodach związanych ze śmiercią.

Bardzo pozytywnym zaskoczeniem w książce był dla mnie rozdział o śmierci zwierząt, które teoretycznie nie są wpuszczane na ludzkie miejsca wiecznego spoczynku ale wiadomo… Autorki absolutnie nie zachęcają do łamania przepisów, po prostu mimochodem wskazują furtkę, która nie jedno złamane serce może pocieszyć.

Dla mnie absolutnie 10/10, choć jak wspominałam, śmierć to trudny temat, jednak autorki obeszły się z nim niezwykle fachowo, a jednocześnie niemal po przyjacielsku. Nie jest to zbiór „norm i wytycznych” a opowieść o pułapkach, kruczkach i smutku, które przynosi ze sobą sen wieczny tym, którzy pozostają żywi.

I choć bycie postawionym przed koniecznością zmierzenia się ze śmiercią i organizacją pogrzebu nikomu nie jest miła i co logiczne unikamy tego tematu jak ognia, to nikt nie jest wieczny i myślę, że warto rzucić okiem na Mamy trupa, bo wiele kwestii może wam rozjaśnić i ułatwić, gdy nadejdzie ten czas.

ZA egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu RM

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Dobrze się ją czyta, autorki w prosty sposób oswajają trudny temat. O pogrzebach i wszystkim, co z tym związane, chyba nikt z nas na co dzień nie myśli, a przecież jest to rzecz nieunikniona - czeka to naszych bliskich i przede wszystkim nas samych. Mówienie o końcu nie sprawi, że nagle "kopniemy w kalendarz", mimo to ten pierwotny lęk jest w nas silny. Znajdziemy tu dużo ciekawostek, odpowiedzi na nurtujące pytania, te które chodzą nam po głowie i takie, o których nam się nie śniło (w zawodach wygrywa "czy w piecu kremacyjnym można zrobić popcorn?"). Tematy, które są poruszane, to [Adres usunięty]. pogrzeb zwierzęcia, makijaż i ubiór nieboszczyka, pracownicy w branży, proces kremacji, przebieg pogrzebu i ewentualnej ekshumacji. Po lekturze zakłady pogrzebowe nie wydają się już takie straszne, warto przeczytać.