Mamo, nie krzycz. Jak nie ulegać złości w relacjach z dzieckiem

"Chcemy być najlepszymi rodzicami, jakimi tylko można być, a mimo to czasami bywamy bezradni i nie spełniamy oczekiwań, niekiedy także własnych."

@wydawnictwomuza

Rodzicielstwo nie jest i nigdy jej w było łatwe. Mam wrażenie, że same czasy naszych dzieci są dość trudne, a wymagania stawiane przed nimi również przez nas odbijają się na relacjach. Książka według mnie powinna mieć tytuł "rodzicu, nie krzycz" jednak prawdą jest, że to głównie na nas, mamach opiera się największy ciężar i odpowiedzialność wychowania. Sama niekiedy mam już dość, praca, dzieci, wieczne problemy powodujące iż jedynym ujściami naszych frustracji jest właśnie podnienie głosu i krzyk. Sama nie chciała bym krzyczeć lub ograniczyć takie sytuacje do minimum. Ta książka jest właśnie po, to by pomóc nam zrozumieć problemy i odszukać właściwe rozwiązanie.

Napisana przez Jeannine Mik i Sandrę Teml-Jetter książka staje się kolejnym kołem ratunkowym w rodzicielstwie. Ma nam pomóc stać się właściwym przywódcą, doradcą i pomocnikiem dziecka a nie szefem, który tylko rzuca rozkazy. Mamy nauczyć się jak właściwie prowadzić przez życie i jak przekazać mądrości posiadane przez nas. Zawiera fajne opisy, porady, przykłady właściwych zachowań a także sposoby na różnorakie sytuację stresowe, z którymi przestajemy sobie radzić. Dzieci stają się ujściem jedynie naszych frustracji a ta książka jest właśnie po to, by to zmienić. Odmienić nasze życie i sprawić, że będziemy lepiej porozumiewać się z naszymi pociechami. Jak każdy tego typu poradnik będzie miała swoich zwolenników i przeciwników, którzy się z tym nie zgodzą. Nasz krzyk powoduje powiększanie się granic, strach i oddalenie naszego dziecka, mając ogromny ciężar na swoich barkach jako świadomy człowiek zrobię wszystko, by to się zmieniło. Nikt z nas nie jest idealny ale dobrze jest umieć się przyznać do błędu, niż udawać, że ja nie krzyczę i nie wiem jak ktoś może krzyczeć na dzieci. W tekst wplecione są także ciekawe ćwiczenia, które możemy sami przetestować. Myślę, że tą pozycja jest doskonałym pomocnikiem jeśli nie dla nas to być może dla kogoś bliskiego. Zachęcam do przeczytania.

Kochasz swoje dziecko i chciałabyś być wspaniałą mamą dla niego, ale czujesz, że zawodzisz? Za każdym razem, kiedy krzykniesz na dziecko obiecujesz sobie, że to ostatni raz, gnębią cię wyrzuty sumienia, a mimo to, w krótkim okresie czasu historia znów się powtarza? Czasami twoje dziecko doprowadza cię do szału, a ty masz ochotę zamknąć za sobą drzwi i już nigdy nie wrócić, albo przynajmniej potłuc kilka talerzy? Marzysz o znalezieniu poradnika, który podpowie ci, jak powstrzymać ataki agresji dziecka, ataki wściekłości w które wpada przy zakładaniu butów, albo sprawi, że dziecko wreszcie zacznie sprzątać swoje zabawki?

Dobra wiadomość jest taka, że takie poradniki instruujące nas co do postępowania z dzieckiem, mówiące jak osiągnąć w kontaktach z nim to, czego chcemy, istnieją. Tyle tylko, że … czy faktycznie chcemy takich instrukcji? Czy chcemy wychować swoją małą kopię, czy chcemy pozbawić młodego człowieka umiejętności samostanowienia, skrępować jego niezależność? Być może w taki sposób właśnie my byliśmy wychowani, co obecnie rzutuje na nasze zachowanie i nasz stosunek do dziecka, wymagania, jakie wobec niego mamy. Tymczasem przecież dziecka nie wychowujemy dla siebie, naszym zadaniem jest dać mu skrzydła na tyle silne, by mogło ono swobodnie pofrunąć w świat. Zatem tak naprawdę problem leży nie w dziecku, ale w nas. I aby go rozwiązać, nie wystarczy oddać się lekturze poradnika o wychowaniu, który pokazuje, jak w dziesięciu krokach spacyfikować dziecko. Potrzeba tu natomiast gruntownej zmiany, ale … nas samych i naszego zachowania, dotarcia do przyczyn naszej złości na dziecko, naszych oczekiwań i rozczarowań.

Służyć temu może książka pt. „Mamo, nie krzycz. Jak nie ulegać złości w relacjach z dzieckiem”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa MUZA SA książka autorstwa Jeannine Mik i Sandry Teml-Jetter, to podpowiedź, jak dotrzeć do sedna swoich własnych problemów, dla których dziecko jest zapalną iskrą, jak nie popaść w pułapkę schematów zachowań i jak przeprowadzić proces wewnętrznej transformacji. To poradnik przede wszystkim dla rodziców i opiekunów, ale śmiało mogą po niego sięgnąć również dziadkowie czy wszystkie osoby pracujące z dziećmi. Napisana prostym językiem książka, wypełniona ćwiczeniami, pozwala wkroczyć na drogę zmian, które nie tylko będą miały wpływ na naszą relację z dzieckiem, ale przede wszystkim na nas samych.

Poradnik umożliwia nam świadome kształtowanie swojego życia, ale musimy rozpocząć od odpowiedzi na pytanie, jak właściwie chcemy żyć. Dlatego lektura zmusza nas do samokonfrontacji, do wewnętrznej dyskusji, która jest konieczna, by całkowicie przejąć odpowiedzialność za siebie i swoje życie. W kolejnych rozdziałach przyglądamy się zatem różnym sytuacjom, będącym powodem do rodzicielskiej złości oraz innych burzliwych emocji -stanowi to punkt wyjścia do refleksji i wypracowania pewnych rozwiązań, za pomocą których będziemy mogli odbudować połączenie z samym sobą, ze swoim wnętrzem.

Dzięki książce zyskujemy ponadto możliwość przyjrzenia się swojemu otoczeniu: warunkom, w których żyjemy, związkom, a także przeszłości i ludziom, którzy nas ukształtowali. Często jest bowiem tak, że podczas życia z dziećmi pojawiają się liczne zapalniki, które powodują wydostanie się na powierzchnię tego, co głęboko ukryte, co w nas tkwi: traum w przeszłości czy błędnych schematów myślenia i działania. Autorki pokazują również, jak ważna jest jakość związków, w których jesteśmy, ale również, jak może wyglądać aktywne ich kształtowanie. Zachęcają nas również do poszukiwania odpowiedzi na pytanie dotyczące naszej asertywności – czy mówimy „nie „ wówczas, kiedy mamy ochotę powiedzieć „nie”?

Lektura książki – aktywna, połączona z pracą nad sobą – pozwoli nam nauczyć się zachować spokój i okazywać miłość dzieciom, nawet pomimo stresu, złości czy innych gwałtownych emocji. Dzięki temu, że poradzimy sobie z kontrolą naszych emocji, że zyskamy wgląd w samych siebie, poprawi się również jakość naszego życia. Liczne przykłady i ćwiczenia pozbawią nas poczucia winy, pozwolą poznać lepiej siebie i swoje dziecko. I wychować go na mądrego wewnętrznie człowieka, nie popadając przy tym w szaleństwo i nie gubiąc siebie w macierzyństwie.

Książka autorstwa Jeaninne Mik i Sandry Temi-Jetter jest swego rodzaju poradnikiem, który mimo wcześniejszych moich przypuszczeń, skupia się w relacji dziecko-matka, na tej drugiej. Nasze pociechy schodzą niejako na drugi plan, ale tak naprawdę wszystko, czego możemy dowiedzieć się o nas samych, zaczyna się i kończy na naszych dzieciach.

Po przeczytaniu pierwszych stron uznałam, że nie jestem najlepszym rodzicem, gdyż zdarza mi się krzyknąć na dziecko, zwłaszcza kiedy powtarzam coś kolejny raz z rzędu, a reakcję na słowa można opisać związkiem frazeologicznym „rzucać jak grochem o ścianę”. Z upływem stron okazało się, że nie jestem jednym rodzicem, który boryka się z podobnymi problemami. Takich rodziców jest dużo więcej. Wszystko za sprawą zamieszczonych w tekście przykładów – historii opowiedzianych przez mamy.

Celem autorek jest uświadomienie czytelniczkom, że wina naszych „krzykliwych” reakcji leży po naszej stronie i tylko praca nad samym sobą może przynieść oczekiwany skutek. Nie jestem psychologiem i nie mi oceniać szereg opinii i wniosków, na które powołują się autorki, jednak mam pewne wątpliwości. Nie będę się nimi dzielić, bo nie chciałabym zdradzić za dużo z książki. Uważam jednak, że biorąc pod uwagę, z czym każdy z nas się mierzy oraz z jakimi obcujemy ludźmi, nie jest słusznym szukanie winy wyłącznie w samym sobie. Otoczenie ma duże znaczenie, a nie jesteśmy w stanie się od niego odizolować. Pozwolę sobie jednak pozostawić małe niedopowiedzenie, abyście sami mogli wysunąć wnioski na temat tej książki.

Ciekawym i pomocnym zabiegiem jest zamieszczenie różnego rodzaju ćwiczeń, które mają pomóc nam, mamom, pracować nad sobą i uporać się z trudnymi sytuacjami. Osobiście z kilku z nich już korzystam, jednak nie zawsze przynoszą zamierzone efekty. Wiadomym jest, że każde dziecko jest inne i trzeba spróbować wielu sposobów, aby znaleźć „złoty środek”.

Reasumując: nie uważam, żebym straciła czas na czytanie tej książki. Dzięki niej upewniłam się w tym, że nikt nie jest doskonały. Jednak nie ze wszystkim się zgadzam. Dodatkowo autorki często cytują innych naukowców, tak że ciągłe przypisy wytrącało mnie z rytmu. Miałam wrażenie, że czytam pracę dyplomową, aniżeli poradnik. Moim zdaniem rynek wydawniczy przepełniony jest tak dużą ilością poradników, że można znaleźć ciekawszą pozycję.

Papierowy Bluszcz

To już kolejny poradnik z rzędu, który mi się naprawdę podoba, a jego treść jest warta uwagi.

Jak każdy z nas wie, albo przypuszcza, że bycie matką nie jest to nic prostego. Są wzloty i upadki. Jednak czasami możemy sobie nie poradzić ze złością w kierunku swojej pociechy. Dobrze wiesz, że tak jak dziecko nikt nie potrafi wybić cię z równowagi. Jak się wtedy zachować? Jak opanować nerwy, stres i wszystkie uczucia, które nam towarzyszą? Ten poradnik, to nie tylko wskazówki. W nim poznasz bardziej siebie, a to pozwoli Ci poznać Twoje emocje i stać się bardziej opanowaną.

Książka jest oparta na przykładach, które świetnie obrazują uczucia i zachowania rodzica wraz z dzieckiem, dzięki temu łatwiej jest nam sobie to wszystko zobrazować. Aaa i jeszcze znajdziesz miejsce na ćwiczenia. Tutaj będziesz miała możliwość popracować z książką :)

Kiedy nam się wydaje, że krzyk to nic wielkiego i bicie dziecka jest o wiele gorsze, to lepiej sięgnąć po tę książkę. Może trudno to w uwierzyć, ale permanentny wrzask kierowany w stronę pociech, bo już nie dajemy rady, bo jesteśmy tylko ludźmi, bo przecież jakoś musimy rozładować emocje itd. to droga przez mękę dla naszego dziecka. W książce przeczytamy o tym, jak zbudować pozytywną relację z dzieckiem bez używania agresji słownej i jak pracować nad własnymi emocjami. Autorki podają przykłady z życia codziennego, konkretne przykłady zachowań i schematy reakcji dorosłych, a to jest bezcenne. Książka to poradnik, który nie jest czczym gadaniem, a wielką pomocą.

BRUNETTE BOOKS

Zapraszam Was na recenzję poradnika, ale od razu napiszę Wam,  że nie jest to książka jak wychować dziecko. Tutaj znajdziecie dużo porad, przykładów i ćwiczeń jak opanować swoją złość i zachować równowagę w sytuacjach stresujących. Autorki pokazują jak krzyk wpływa na nas i nasze dzieci.

  To fajny poradnik, który podpowiada jak pozbyć się negatywnych emocji, aby żyło się lepiej nam i naszym dzieciakom.

Autorki ciekawie omawiają  sytuacje z życia codziennego i omawiają każdy problem krok po kroku. 

Znajdziecie tutaj też różne wzory z dzieciństwa,  które pokazują jak przeszłość ma wpływ na dorosłe życie człowieka. 

Autorki napisały poradnik językiem prostym więc książkę czyta się bardzo szybko. 

Polecam rodzicom,  którzy chcą popracować  nad swoimi relacjami z dziećmi. 

Warto przeczytać!

Każdy z nas chce, być jak najlepszym rodzicem, a mimo to czasami bywamy bezradni i nie spełniamy oczekiwań dzieci oraz przede wszystkim swoich. Często gdzieś w głębi nas kryje się obawa przed okazywaniem prawdziwej miłości najbliższym, wolimy skryć się i powoli zapomnieć o jakichkolwiek pozytywnych emocjach. Co powstrzymuje nas przed tym, żeby żyć i kochać tak, jak naprawdę chcemy?

Może problem leży w naszym dzieciństwie, w pierwszych latach życia, w innych ludziach a może to wina gorszego dnia, czy po prostu nadmierna ilość stresu w pracy. Jak sobie z tym wszystkim poradzić? Autorki „Mamo, nie krzycz” przychodzą z pomocą poprzez podsunięcie paru praktycznych wskazówek, kiedy oraz najważniejsze – jak wypracować u siebie równowagę emocjonalną.

Wydawać by się mogło, że w Internecie wiele jest złotych porad odnośnie pozbycia się negatywnych skutków stresu aczkolwiek w tym, konkretnym poradniku autorki świadomie bazują na własnym doświadczeniu oraz problemach. Ma to za zadanie pokazać, że słowa zawarte w „Mamo, nie krzycz” mają pokrycie w prawdziwym życiu. Celem tych dwóch kobiet było, aby rodzic towarzyszył swojemu dziecku podczas procesu dorastania w atmosferze pełnej miłości i zrozumienia. Wszystkie te rozważania mają za zadanie podjęcie spokojnych, pełnych zaufania działań nakierowanych na znalezienie rozwiązania w konflikcie.

W tej książce czekają na ciebie, Droga Czytelniczko/Drogi Czytelniku dwie rzeczy: po pierwsze obserwacja sytuacji, które są powodem rodzicielskiej złości i innych nieprzyjemnych emocji, po drugie przyjrzymy się warunkom, w jakich żyjesz i twojemu związkowi. Rodzicielstwo to proces, droga, która powstaje gdy się nią idzie. Ta książka krzyczy: "Użyj mnie!”. Znajdziesz w niej wiele impulsów, przykładów, myśli i ćwiczeń, z których możesz skorzystać. Możesz według swojego uznania kreślić tutaj ołówkiem, robić notatki oraz pisać swoje odpowiedzi na zadane pytana.

„Mamo, nie krzycz” to poradnik, który jest jak najlepszy terapeuta, uświadamia czytelnikowi co jeszcze trzeba naprawić w życiu. Jednakże najlepsze w tym wszystkim jest to, iż to Ty sam masz "zdiagnozować" swój problem. W momencie, kiedy dojdziesz do prawdziwego problemu, to najcięższe wyboje za Tobą, potem będzie z górki.

Rolą rodziców jest kochać swoje dzieci, zapewniać im bezpieczeństwo i wskazywać im kierunek, według którego mają podążać. Jednak i nasze dzieci uczą nas jak autentycznie, radośnie i spontanicznie traktować życie wraz z jego wszystkimi wzlotami i upadkami. Książka „Mamo, nie krzycz” jest nie tylko dla rodziców, ale i także dla osób planujących dzieci, czyli przyszłych rodziców. Chciałabym bardzo, abyście wzięli do ręki tę książkę i wraz z autorkami przeszli niezwykłą drogę, podczas której otworzy się dla Was niezwykła przestrzeń, w której rodzić i dziecko zawiązują niezwykłą więź.

Polecamy: Dobre Recenzje

„Mamo, nie krzycz” to książka, gdzie autorki Jeannine Mik i Sandra Teml-Jetter podpowiadają, jak pracować nad emocjami i swoimi wybuchami. Pomagają nie wpaść w pułapkę szkodliwych schematów postępowania.

Muszę przyznać, że poradnik został napisany naprawdę bardzo ciekawie, a autorki w swojej pracy zwracają uwagę na wiele ważnych kwestii. Nie znajdziemy tutaj żadnego naukowego żargonu co zapewne przypadnie do gustu wielu czytelnikom. Chociaż muszę przyznać, że bibliografia na której opiera się pozycja w mojej opinii jest dość uboga.

Prócz wiedzy teoretycznej w książce znajdziemy także ćwiczenia ułatwiające nam zdobytą wiedzę wcielić w życie. Dzięki nim jesteśmy w stanie zrozumieć co tak naprawdę nas stresuje i co powoduje złość. Jest to pozycja, która pomaga nam poznać i zrozumieć siebie. Uświadamiamy sobie co taj naprawdę nami kieruje - lęk, czy miłość. Czy, aby napewno potrafimy się uspokoić i jak znaleźć dla siebie najlepszy sposób, aby to zrobić. Świetnym wątkiem okazało się być poruszenie tematyki „okna tolerancji” o którym kiedyś miałam okazję przeczytać dość obszerną lekturę. Autorki podeszły do tego znakomicie. Na ogromny plus zasługuje także fakt użycia wielu przykładów, dzięki którym szybciej możemy dostrzec własne problemy.

„Mamo, nie krzycz” to tak naprawdę książka dla każdego. Wiedzę w niej zawartą możemy wykorzystać na wielu płaszczyznach, a nie tylko relacji z dzieckiem. Niemniej jednak wprowadzając w życie wskazówki w niej zawarte z całą pewnością nasze relacje z dzieckiem będą zdrowsze i cudowniejsze.