Małżeństwo doskonałe. Czy ty wiesz, że ja cię kocham...

Marię Czubaszek kocham i uwielbiam. Jej delikatność, prostota i dziecięca naiwność zawsze mnie rozczulały. Śmiałam się do łez czytając jej twórczość, uwielbiałam szkło kontaktowe z damskim pazurkiem Pani Marii i zgrzytałam zębami, kiedy pseudo dziennikarze próbowali Ją oczernić, za przeprowadzoną miliard wieków temu aborcję.

Płakałam, kiedy odeszła. Żal potęgował fakt, że odeszła w chwili, kiedy w moje ręce trafiła "Nienachalna z urody". Siedziałam na wakacjach pod namiotem i zamiast cieszyć się pięknem Bieszczad, czytałam "Nienachalną..." i wspominałam.

Potem była długa przerwa. Pani Maria odeszła, a życie toczyło się dalej już bez Jej udziału. Aż do teraz, kiedy w moje ręce wpadło "Małżeństwo doskonałe...". Trochę ze strachem sięgnęłam po książkę obawiając się, że zakopane głęboko w sercu emocje powrócą. I rzeczywiście powróciły, potęgowane odejściem Pan Wodeckiego, którego twórczość również uwielbiam.

Ckliwie się zrobiło, ale nic na to nie poradzę. "Małżeństwo doskonałe" to wywiad z miłością życia Pani Czubaszek - Wojciechem Karolakiem. Z wywiadu wyłania się cudowne małżeństwo dwóch "Zajączków" kochających się i szanujących nawzajem. Żyli trochę obok siebie (co spowodowane było nocnym trybem życia Karolaka), ale nadrabiali to drobnymi gestami i maleńkimi czułostkami, które razem układały się w wielkie uczucie. Nie znam nikogo kto rozmowę przez telefon zaczyna od "Cip cip". Cudne prawda?

Wywiad przeplatany jest "Czubaszkowymi wspominkami" snutymi przez sławnych ludzi będących przyjaciółmi Marii i Wojciecha. Wspominki snują wielcy tego świata. - Jacek Fedorowicz, Ewa Bem, Andrzej Dąbrowski czy Grzegorz Markowski. Oni wspominają dobre chwile spędzone z Panią Marią. Czasem ze wzruszeniem opowiadają o jej niechęci do jedzenia, czasem ze smutkiem opisują ostatnie spotkania. W tym wspominkach jest jednak spora doza humoru, bo trudno nie wspominać Pani Marii z radością w sercu. W wywiadzie przeprowadzonym przez Krystynę Pytlakowską z Wojciechem Karolakiem nie jest już tak łatwo. Z tej części wylewa się bezbrzeżna, ogromna miłość do Marii Czubaszek. Karolak opowiada o swojej Zajęczycy z takim wzruszeniem i tęsknotą, że czytelnikowi serce się kraje. Przepięknie opisuje jak zakochał się w super zgrabnych nogach Pani Marii, jak wzruszał się, gdy zasypiała przed telewizorem w ulubionym fotelu i jak ogarniała go wściekłość, gdy nic nie jadła, a za to paliła paczkami papierosy.

Dzięki tej książce możemy zobaczyć Panią Marię trochę z boku. Z jej twórczości wychyla się silna kobieta z ogromnym poczuciem humoru i dystansem do siebie. Mam wrażenie, że to tylko poza. Z opowieści Pana Karolaka wynika, że silna była - owszem, ale wówczas, gdy należało zawalczyć o bliskich. To dzięki niej Karolak wyszedł z nałogu alkoholowego - walczyła o niego jak lwica. Natomiast kiedy chodziło o Nią samą - nie było już tak różowo. Miała dość niską samoocenę i nie pozwalała sobie pomagać.

Piękna książka. Wzruszająca i delikatna. Z treści wylewa się ból i żal, jaki ogarnął wszystkich po śmierci Marii Czubaszek. Piękne wspomnienia i wspólnie spędzone chwile są przeplatane wyrzutami sumienia wynikającymi z tego, że nikt nie był w stanie zmusić Jej, aby zaczęła o siebie dbać. Widać wyraźnie, że nie można nikogo na siłę uszczęśliwić. Pani Maria była idealnym przykładem osoby, która nie chciała dać sobie szansy. A kiedy już doszła do tego, że leczenie to jedyny sposób na pożycie jeszcze troszkę - było już za późno.

Jeżeli nie lubiliście Marii Czubaszek to nie sięgajcie po "Małżeństwo doskonałe". Ale jeżeli w Waszym sercu tli się choć cień sympatii do tej przeuroczej osoby, to jest to lektura obowiązkowa, która stawia przysłowiową "kropkę nad i".

Uwielbiam Marie Czubaszek. Kocham jej nietuzinkowe poczucie humoru i ogromny dar obserwacji, jej niesamowitą wyobraźnię w tworzeniu ciekawych tekstów i jej lekki i zrozumiały język. Czytałam jej wszystkie książki, znam jej teksty piosenek, uwielbiałam jej rozmowy z Alicją Resich-Modlińską w tv porannej i świetne komentarze w Szkle Kontaktowym. Teraz bardzo mi jej brakuje na ekranie.

Kiedy w internecie przeczytałam o książce-wywiadzie z Wojciechem Karolakiem pt. "Małżeństwo doskonałe", wiedziałam, że muszę ja mieć, muszę przeczytać... Zachęciły mnie do tego fragmenty książki, które przeczytałam w internecie.

Jaka jest ta książka-wywiad? To piękna i wzruszająca opowieść o wielkiej i jedynej miłości, o wielkim uczuciu do drugiej osoby, którą kocha się za to, że jest i mimo wszystko. Ta opowieść męża, partnera, przyjaciela - pokazuje wieloletni związek, który może łączyć tak różne osobowości mimo wielu wad i niedoskonałości. I Pan Wojciech i Pani Maria to bardzo błyskotliwe artystyczne dusze, obdarzone odmiennymi talentami, lubujące się w różnych rzeczach, jednak połączyła ich nierozerwalna więź miłości, duchowości, wzajemnego zrozumienia....

Wspomnienia Pana Wojciecha przeplatają się ze wspomnieniami przyjaciół i znajomych Pani Marii, z czego wyłania się obraz osoby kruchej i delikatnej, a jednocześnie silnej, błyskotliwej i nie bojącej się mówić tego, co myśli. Okazuje się, że można doskonale funkcjonować z żoną, która nie gotuje, nie pierze i nie sprząta! Tak samo, jak z mężem, który co noc pracuje :-)

Polecam dla wszystkich, którzy są fanami Marii Czubaszek, warto przeczytać opowieść o miłości, której nie jest w stanie pokonać nawet śmierć...