Lucky Luke. Wanted Lucky Luke!

Po świetnym "Człowieku, który zabił Lucky Luke'a" doczekałem się wreszcie kolejnego tomu autorstwa Matthieu Bonhomme'a.

Samotny kowboj już od początku nie ma łatwego życia, bo nagroda za jego schwytanie to przepustka do bogactwa. Żeby tego było mało, jego szlak krzyżuje się z trzema kobietami, a jak powszechnie wiadomo gdzie diabeł nie może, tam babę pośle. Siostry prowadzą swoją własną rozgrywkę o serce Luke'a, a ich śladem podążają Czerwone Twarze.

Miałem duże oczekiwania po tym tytule i mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jestem zadowolony. Zwrotów akcji tutaj nie brakuje, co rusz bohater trafią z deszczu pod rynnę, choć jak okiem sięgnąć wszędzie pustkowie i skały. Ta monotonia barw z początku jest trochę przytłaczająca, ale wraz z rozwojem fabuły robi się ciekawiej. Ten akcent kolorystyczny jest najbardziej odczuwalną różnicą w stosunku do poprzedniej historii, gdzie była większa różnorodność.

Kontynuowane są również pewne wątki, choćby kwestia tytoniu. Sprawdzonymi schematami jest ten komiks szyty, ale to charakterystyczny element serii i byłbym zaskoczony gdy nastąpiła tutaj jakaś zmiana.

Już czekam na kontynuację i jeśli taki poziom się utrzyma, to jestem spokojny o popularność tej serii.

Komiks przeznaczony zarówno dla młodych i dojrzałych czytelników, ale chyba najbardziej dla tych, którzy jak ja zapamiętali Luke'a z dzieciństwa, ale nie są psychofanami klasyka. To jest nowoczesna interpretacja postaci z zachowaniem charakterystycznych cech, które ją definiują.

Mój syn powoli staje się fanem komiksów. Kiedy więc przeglądając internet w poszukiwaniu kolejnego trafiliśmy na Lucky Luke'a nie mogłam się oprzeć - wróciły wspomnienia z dzieciństwa :) Młody, choć początkowo niechętny, to przeczytał i był zadowolony - dla niego to było pierwsze spotkanie z szalonym kowbojem. Po nim zerknęłam też sama i muszę przyznać, że w moim przypadku entuzjazm nie był już wcale taki duży. Może to kwestia wieku, ale mnie osobiście zaproponowana fabuła zdecydowanie nie wciągnęła.

Historia pokazana w albumie Wanted Lucky Luke rozpoczyna się od kolejnej strzelaniny z udziałem bohatera. W jej wyniku LL odkrywa wystawiony na niego list gończy. Jest to wielkie zaskoczenie, dlaczego ktoś chciałby go ścigać? Czy zrobił on w przeszłości coś złego? Przecież do tej pory to on głównie polował na bandytów. Scenarzysta od samego początku stawia więc tutaj przed czytelnikiem kilka ciekawych pytań, które później rozlewają się na intrygujący i przemyślany scenariusz. W takiej sytuacji nie pozostaje nic innego jak tylko próba wyjaśnienia tej tajemnicy. Po drodze należy jednak uważać na łowców nagród i Indian, których kusi ogromna nagroda. Ponadto na drodze kowboja pojawiają się trzy urokliwe siostry, które potrzebują odrobiny pomocy. Taki dżentelmen jak LL nie może odmówić pięknym niewiastom, co przeradza się w kolejną serię niebezpiecznych wydarzeń.

Emblematyczny charakter Luke’a, jako samotnego jeźdźca sprawiedliwości, dość mocno zakorzenił się w umysłach czytelników już od początku powstawania serii. Z pewną ikonicznością postaci nie powinno się więc walczyć. Na całe szczęście autor komiksu doskonale sobie z tego zdawał sprawę. Swoją „wersję” kowboja oparł on więc na sprawdzonych schematach. Nie oznacza to jednak, że nie pokusił się o kilka naprawdę godnych uwagi zmian. Sięgnął on po legendarnego rewolwerowca, lekko otrzepał go z kurzu naniesionego przez wiatr historii i nieznacznie poprawił go na potrzebny bardziej współczesnego odbiorcy. Nadał mu on przy tym znacznie bardziej ludzkich „cech”, które naprawdę potrafią zachwycać.

Najbardziej zauważalną zmianą scenariuszową komiksu (w porównaniu z oryginałami), jest pewne umniejszenie roli głównego bohatera. LL nie jest tutaj jedyną gwiazdą i musi on odstąpić troszkę uwagi czytelnika również trzem wspomnianym siostrom. Urodziwe niewiasty nie są zwykłymi damami w potrzebie. Twórca pokazał je, jako silne, pewne siebie kobiety, które radzą sobie jakoś w niezbyt przyjaznych realiach Dzikiego Zachodu. W tak urokliwym gronie mięknie dusza samotnika i być może ma on nawet szanse ulec mocniejszym uczuciom.

Jest to tylko część zmian, które szybko dostrzegą tutaj fani serii. Miłośników oryginału należy jednak uspokoić, że wprowadzone „poprawki” i ewolucja niektórych treści, nie wpływa na bardzo klasyczny klimat komiksu. Nadal jest to „stary dobry” LL, którego przygody wywołują oznaki zadowolenia na twarzy czytelnika. W wielu momentach fabuły autor zapożycza pomysły/elementy od ojca serii i odpowiednio wpasowuje on je we własne dzieło.

Cała recenzja na: PopKulturowy Kociołek