Łowca snów

Ludzki umysł przypomina labirynt; na jego ścieżkach - niezliczonych, krętych i zawiłych - porozrzucane są nasze myśli, plany, sny i marzenia, a labirynt ten często nawet dla nas samych stanowi nie lada tajemnicę. Co się stanie, gdy w tym swoistym magazynie zacznie grzebać ktoś obcy? Czy taka ingerencja na zawsze może zmienić nasze życie?

Na te pytania odpowiedzieć próbuje Stephen King w powieści "Łowca snów". Jest to historia czterech przyjaciół, którzy jako nastoletni chłopcy bohatersko stają w obronie swojego rówieśnika ze "szkoły dla niedorozwojów". Nikt z tej czwórki nie wie, że Duddits, mimo swej choroby, posiada niezwykłe umiejętności; nikt z tej czwórki nie wie, że od teraz życie każdego z nich podświadomie toczyć się będzie jak po z góry wytyczonych nitkach indiańskiego talizmanu, by po dwudziestu latach znaleźć swój finał w walce przeciwko obcej cywilizacji...

Nie jest to jednak powieść o starciu z kosmitami. Jest to przede wszystkim historia wielkiej przyjaźni, spojonej telepatyczną więzią; przyjaźni, która mimo że próbę czasu przechodzi pomyślnie, kończy się jednak tragicznie. Tragizm tej historii zapowiada już sama narracja, przez zdecydowaną większość powieści prowadzona językiem smutnym i pesymistycznym, gdzie nawet sceny humorystyczne nie są w stanie wywołać uśmiechu czytelnika. Już od pierwszej strony wiemy więc, że coroczna wyprawa łowiecka tym razem nie zakończy się happy endem.

Główna akcja "Łowcy snów" dzieje się w teraźniejszości, ale charakterystyczne dla twórczości Kinga wypady w przeszłość pozwalają czytelnikowi prześledzić historię bohaterów od dzieciństwa do czasów współczesnych. Te liczne retrospekcje w mistrzowski sposób nakreślają nam charaktery głównych postaci, a wszędobylska telepatia pozwala zajrzeć w ich umysły. I tu dochodzimy do momentu, w którym głównym bohaterem staje się właśnie ludzki umysł, a zabawa z czytelnikiem przeradza się w brutalne wodzenie za nos - w jednej chwili siedzimy w myśliwskiej chacie; ni stąd ni zowąd zdajemy sobie sprawę, że jednak w żadnej chacie nas nie ma, lecz właśnie ratujemy małą Josie z szybu starej studni. Ale zaraz, skąd w tej studni tyle pudeł? To nie studnia - to magazyn wspomnień w głowie Jonesyego! A może to jednak dom Dudditsa? Im bliżej końca powieści, tym takich czasoprzestrzennych skoków jest więcej. Taka chaotyczna wielowątkowość sprawia, że chwilami w "Łowcy snów" trudno się połapać, ale z drugiej strony znakomity warsztat pisarski Kinga cały czas czuwa, by czytelnik w całym tym labiryncie (czasem zbyt przewlekłym i przewidywalnym) był jednak w stanie się odnaleźć.

"Łowca snów" niesie ze sobą jedno ważne przesłanie: że siła człowieka tkwi nie w sile jego mięśni, lecz w sile jego umysłu. Ponadto po lekturze tej powieści rodzą się pytania: czy nad każdym z nas czuwa bliżej nieokreślony łowca snów? Czy plecione przez niego nitki naszych życiowych doświadczeń prowadzą nas do nieznanego, ale z góry określonego celu? Czy właśnie ten cel potocznie nazywamy przeznaczeniem?

Jednym z moich ulubionych gatunków literackich są horrory. Niezwykłą sympatią darzę zwłaszcza wszystkie powieści autorstwa Stephena Kinga. Nie tak dawno trafiłem na kolejny genialny tytuł, mistrza grozy " Łowca snów". Niesamowicie wciągająca fabuła, wspaniałe uczucie niepewności towarzyszące podczas przerzucania kartek oraz wyjątkowy warsztat literacki psiarza sprawiają, że ta książka to istny majstersztyk. Przeczytałem całość w dwa dni i jestem zachwycony. Z czystym sumieniem, mogę ją polecić każdemu zwolennikowi gatunku. Nie poczujecie się zawiedzeni. Myślę, że osoby, które zaczynają swoją przygodę z horrorami, również będą wniebowzięte.

Kosmiczna inwazja.

"Łowca snów" to jeszcze jeden znakomity tytuł, który wyszedł spod pióra Stephena Kinga - warto go sobie przy okazji niedawnego książkowego wznowienia przypomnieć. A jeśli jeszcze "Łowcy snów" nie czytaliście, to dobrze będzie doświadczyć tutaj pewnego (dodam, że bardzo przyjemnego) zaskoczenia i poznać spojrzenie autora na to, jak prezentują się... kosmici! To nie jest wiodący temat w kingowej bibliografii, warto więc tym bardziej!

Książka to kolejna pozycja na długiej liście bestsellerów Księgarni Tania Książka. Ten status nie dziwi choć w dużej mierze wynika to (przynajmniej w tym przypadku) z powszechnie uznanej marki autora, to jest to status względem książki jak najbardziej zasłużony - "Łowca snów" to znakomity tytuł!

Niniejsza lektura to kolejna, obok "Stukostrachów", powieść Kinga traktująca o kosmitach. A będąc bardziej ścisłym, o inwazji tychże kosmitów na Bogu ducha winnych Ziemian. Trzeba przyznać, że taka tematyka nie jest konikiem Kinga, ale wbrew pozorom wcale nie jest źle. Wręcz przeciwnie - pod kątem fabularnym jest bardzo dobrze! "Łowca snów" to nie jest bynajmniej arcydzieło, ale stanowczo NIE ZGADZAM SIĘ z krytycznymi opiniami na temat tej książki. Czemu jest ich tak wiele wśród ocen na tej stronie? Nie wiem i kompletnie tego nie rozumiem.

Książka ta ma jeden zasadniczy atut: szybką akcję i dar trzymania czytającego w ciągłym napięciu. Jak to u Kinga bywa, jest miejscami przegadana, ale w niczym przez to nie traci. Wprost przeciwnie - dla mnie kingowe gawędziarstwo zawsze było ogromnym plusem każdej jego książki. Jeśli jednak komuś to nie odpowiada, to dynamika i znakomite poprowadzenie przeplatających się głównych wątków wynagradza wszystkie fabularne przestoje poświęcone na dygresje i szeroko pojęte "opisy przyrody". Na dodatek całość jest NIESAMOWICIE CIEKAWA - nic tylko usiąść i zacząć czytać.

Kosmici w kingowym wydaniu wypadają w "Łowcy snów" przekonująco i co najmniej dobrze. Według mnie nawet odrobinę lepiej niż w "Stukostrachach". Skąd więc wziął się zawód dużej części czytelników tej książki? NIE MAM BLADEGO POJĘCIA. Być może to kwestia niespełnionych oczekiwań względem tego, jak King przedstawi złych, szarych przybyszów z kosmosu i związany z tym zawód, któremu w dużej mierze winny jest sposób przedstawienia "zielonych ludzików" we współczesnej popkulturze. Stephen King po części korzysta z popkulturowych schematów, ale w dużej mierze od nich odchodzi na rzecz własnej koncepcji, i w tym, według mnie, należy upatrywać przyczyny niepochlebnych opinii o tej książce. Mi pomysł Kinga na kosmitów w żaden sposób nie przeszkadza, a mało tego: sądzę, że jest świetny!

Całość historii opisanej w "Łowcy snów" jest jeszcze jedną opowieścią o męskiej przyjaźni z czasów dzieciństwa, wystawionej na niecodzienną próbę, w niecodziennych okolicznościach inwazji z innego świata. Smaczku tej historii dodają nawiązania do powieści "To" i krótka wizyta w kanałach Derry w czasach Pennywise'a :) (!). Nie mogę więc tej powieści nie polecić :) Poza tym naprawdę warto: czas przeznaczony na "Łowcę snów" na pewno nie będzie czasem straconym. Wystarczy tylko zaufać opiniom takim jak ta ;)

I jeszcze jedno na koniec... "Łowca snów" to nie jest powieść grozy, jednak scena na klozecie (nie ma możliwości, żebyście ją ominęli lub jej nie zauważyli) i mające w niej miejsce wydarzenia to jeden z najbardziej makabrycznych i przepełnionych grozą opisów a'la Stephen King, które znajdziemy w jego książkach! Tego się nie da zapomnieć... ;)

Polecam raz jeszcze dział bestsellerów Księgarni Tania Książka!

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

#łowcasnów #dreamcatcher #stephenking #taniaksiazka #bloggujezTK #cosnapolce #bookstagram #bookreview #kosmici #czytamksiazki #dobraksiazka #kingomaniacy

[Adres usunięty]

Stephen King to jeden z autorów, których cenię najbardziej. Sięgając po kolejną książkę, która wyszła spod jego pióra miałam spore oczekiwania. Na początku lektura nie była dla mnie łatwa w odbiorze ale z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej zatapiałam się w wykreowanym przez pisarza świecie. Nie zabrakło tego, co najważniejsze, czyli umiejętnie budowanego napięcia. Tematyka przybyszów z kosmosu zdecydowanie nadała całości unikalnego klimatu, bardzo podobało mi się także zakończenie. Zdaję sobie sprawę, że nie jest to pozycja, która każdemu przypadnie do gustu ale ja zdecydowanie nie żałuję tego, że spędziłam z nią kilka wieczorów.

Wydawało mi się, że Stephen King to taki autor, o którym wiem już naprawdę dużo, który mnie nie zaskoczy i że jego książki, mimo że to opowieści grozy, horrory, są w jakiś sposób przewidywalne (o ile odpowiednio dużo się już ich przeczyta), książki, które nie są w stanie mnie wytrącić z równowagi i zaniepokoić na tyle, żebym o nich myślała długo po przeczytaniu. Myliłam się. „Łowca snów” to książka, która dotknęła mnie głęboko, zaniepokoiła i przeraziła, ale być może właśnie dlatego tak mocno zapadła mi w pamięci. Już sama okładka powoduje, że mam ciarki, dlatego w moje opinii, mogę tę książkę polecić wyłącznie osobom o mocnych nerwach.