Loteria

Po pięciu latach więzienia na wolność wychodzi Lidia Felgson, zwana Julia. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowe rzeczywistości, od matki dostaje mieszkanie i zero zainteresowania. Wzięta pani adwokat nie interesuje się córką, która by utrzymać się w Warszawie pracuje na dwa etaty. Będąc właśnie w pracy, w butiku odwiedza ją tajemniczy nieznajomy, proponując spotkanie i rozmowę o dawnych sprawach. W czasie tej rozmowy Jacek Cichomski proponuje dziewczynie udział w przekręcie, celem którego jest wygrana w międzynarodowej loterii. W całym przedsięwzięciu bierze jeszcze udział Norbert Moczar były minister MSWiA i Miłosz Kazubski agent białoruskiego KGB. Na czym polega plan wygrania na loterii? Co łączy tę czwórkę? Jaki udział ma w tym KGB? I co chcą osiągnąć białoruscy tajni agenci? I czy uda się zgarnąć główną nagrodę w tej grze?

"Loteria" to druga po "Zamachowcach" część szpiegowskiej serii Krzysztofa Jóźwika, ja po mimo nieznajomości pierwszej części bez problemu odnalazłam się w tej fabule. Jestem pod wrażeniem tej historii, oficjalny plan oszukania systemu loterii, udział białoruskich służb, praca agentów obcego wywiadu. Uwielbiam takie szpiegowskie klimaty i w tej wersji autor bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.

Książka miała już swoją premierę kilka miesięcy temu. Dzięki wydawnictwu Oficynka miałam możliwość zapoznać się z twórczością autora, a jest to mój pierwszy raz. Opis mnie zaintrygował – miała być szybka akcja, nietypowa intryga i zaskakujący finał.

Julia po pięciu latach wychodzi z więzienia na wolność, jednocześnie postanawia, że już nigdy nie zejdzie na złą ścieżkę w swoim życiu. Mimo, że pracuje w dwóch miejscach, to jednak wciąż nie jest w stanie zarobić na tyle, aby wieść życie, do którego była przyzwyczajona. Wszystko jednak się zmienia, gdy na jej drodze stają Jacek i Miłosz oraz ich pomysł na biznes i szybki zastrzyk gotówki. Jednak czy sposób na loterię nie jest zbyt oczywisty i łatwy do przewidzenia? A może to wszystko, co ma się wydarzyć ma jakieś swoje „drugie dno”?

Niestety nie do końca odnalazłam się w tej powieści. Nie mogłam wczuć się w historię bohaterów i przeżywać z nimi swoich doświadczeń czy też im kibicować. Fabuła nie była zła, miała swoje dobre momenty, lecz cały schemat był dość przewidywalny. Sposób na szybkie zarobienie pieniędzy i loterię nie jednej osobie przychodzi do głowy, lecz tak naprawdę ogranicza go możliwość realizacji tego celu. Pytanie tylko ile jesteśmy w stanie poświęcić, aby wyrwać się z rutyny i życia od 1 do 1? Czy tzw. „złoty strzał” okaże się dla nas czymś dobrym czy jednak nie?

Czasami tak bywa, że chodź by nie wiadomo jak się człowiek by starał, to jednak pióro danego autora czy fabuła nie zawsze będzie tym czego oczekujemy. W tym przypadku jest tu dość schematycznie, nie odczuwałam żadnych emocji wraz z bohaterami czy wydarzeniami. Powieść jest „spłycona” do minimum, co niestety skutkuje nie ciekawością, a nudą! Pomysł może i był dobry, ale całe wykonanie już nie koniecznie.

@Zaczytany_swiat_mamy

Zarys fabuły:

Po pięciu latach więzienia Julia wychodzi na wolność. Po swojej przygodzie z zamachami postanawia już nigdy więcej nie zbaczać ze ścieżki praworządności i uczciwości. Nie jest to łatwe – styl życia, do którego była przyzwyczajona, wymaga sporych nakładów finansowych. Mimo że pracuje w dwóch miejscach, cały czas musi żyć na poziomie dużo niższym niż jej oczekiwania. Wszystko wydaje się zmienić, gdy spotyka na swojej drodze Jacka i Miłosza, którzy dzielą się pomysłem na szybki biznes... Czy jednak ich sposób na loterię nie jest zbyt oczywisty? Czy cała historia ma drugie dno?

Moja ocena:

Niestety, z książkami Krzysztofa Jóźwika nie jest mi po drodze. Po nieudanym starcie z „Zamachowcami" postanowiłam jeszcze raz spróbować zakumplować się z twórczością autora. Jednak nadal między nami nie zaiskrzyło. „Loteria” okazała się ciekawszą powieścią niż jej poprzedniczka, ale nadal zabrakło mi akcji, adrenaliny i tajemniczości. Historię czytało mi się dobrze, ale niczego z nią nie przeżywałam - nie byłam w stanie odnaleźć się w roli bohaterów i im kibicować. Miałam wrażenie, jakbym jedynie czytała literki i nie przenosiła się w świat wymyślony przez autora.

Muszę przyznać, że sama fabuła i pomysł na powieść nie jest zbyt zaskakujący - sposób na loterię pewnie nie jednemu człowiekowi kiełkuje w głowie, a jedynie brak mu możliwości realizacji planu. Mam wrażenie, że autor uprościł tę fabułę tak bardzo, jak tylko mógł – można w niej zauważyć utarte schematy literackie, znane postępowania bohaterów czy nie do końca dopracowane postacie. To wszystko wpływa na to, że powieść okazuje się być nijaka, a czytelnik bardzo szybko o niej zapomina. Daję 5/10.

Wiele osób liczy na przysłowiowy „złoty strzał”, który ustawi ich finansowo do końca życia. Niektórzy jedynie o nim marzą, z trudem wiążąc koniec z końcem i frustrując się rutyną pracy, inni decydują się na ten krok. Ile są w stanie poświęcić, by sięgnąć po skarb ukryty na końcu tęczy?

Julia wychodzi z więzienia po pięciu latach. Planuje żyć uczciwie, nie ma zamiaru ryzykować powrotu do tego piekła. Jednak wspomnienia ostatnich pięciu lat bledną, a frustracja życiem na poziomie, który znacznie odbiega od tego, do którego przywykła zaczyna jej doskwierać. Nie ma się co dziwić, że gdy w takim momencie swojego życia otrzymuje intratną, choć nieco podejrzaną, propozycję decyduje się z niej skorzystać.

„Loteria” jest kontynuacją losów bohaterów, których poznałam w poprzedniej książce autora „Zamachowcy” (choć można je czytać niezależnie). I w moim odczuciu jeszcze bardziej wciągającą. Zawiła intryga zahaczająca o cyberprzestępczość, polityczne gierki i zakusy obcego wywiadu podana w budzący napięcie, ale zarazem lekki sposób, trzyma nas przy lekturze do samego końca. Autor umiejętnie wplata również ciekawy wątek miłosny, który gdzie indziej budziłby więcej emocji, jak w Paryżu?

Na intrygę możemy spojrzeć z punktu widzenia kilku bohaterów, co daje nam szeroki pogląd również na motywacje nimi kierujące. Zakończenie natomiast, nijak się mające do moich spekulacji, jest jednym wielkim zwrotem akcji i dostarcza wielu emocji. Ta lekka powieść sensacyjna zapewniła mi kilka godzin świetnej rozrywki i jeśli pojawi się kolejna część z pewnością po nią sięgnę.