Loba Negra. Czarna Wilczyca. Antonia Scott. Tom 2

Antonia Scott wraz z Jonem Gutierrez powraca.

W Marbelli zostaje zamordowany skarbnik rosyjskiej mafii, a jego żona cudem uchodzi z życiem. Zaczyna się wyścig z czasem kto szybciej odnajdzie kobietę. Antonia, tajemnicza Czarna Wilczyca czy może zabójcy jej męża. To nie będzie łatwe śledztwo i poszukiwania bo Antonia nagle się boi, a po ostatnich wydarzeniach tym bardziej.

Czy uda się rozwiązać kto stoi na śmiercią? Czy kobieta przeżyje? Jak z tej opresji wyjdzie Antonia z Jonem? Odpowiedzi szukajcie w książce.

To już drugie spotkanie z tym duetem i jestem bardzo zadowolona, że mogłam wziąć udział w tej przygodnie i śledztwie. Książka wciąga już od pierwszych stron intrygując czytelnika i nie wypuszcza do ostatniej strony. Jest akcja, tempo, ciągły ruch, zmuszenie czytelnika do skupienia i próby rozwiązania zagadki. Książka jak poprzednia podzielona jest na części, w której mamy krótkie podrozdziały. Autor zafundował mega przeżycia, pełno zwrotów akcji, nie ma czasu na nudę. Dialogi pomiędzy Antonią i Jonem też są genialne, raz sarkazm za chwilę można dostrzec nutkę ironii. Widać, że niby królowa i giermek ale dogadują się bardzo dobrze i tworzą bardziej duet partnerski oparty na wspólnym zaufaniu i szacunku. Każde z nich jest gotowe na poświęcenie w obronie tego drugiego.

Zakończenie wbija w fotel i dobrze, że jest już 3 tom i można dowiedzieć się jak zakończy się ta przygoda.

Jakie cechy powinna mieć niebezpieczna kobieta ?

Myślę, że powinna być przebiegła, wzbudzająca zaufanie, potrafiąca zniszczyć człowieka jednym słowem.

Brzmi trochę złowieszczo ? Niestety...

Kobieta - tak to od niej wszystko się zaczyna ..

Zostaje zamordowany rosyjski skarbnik. Jego żona także miała stać się celem morderców jednak zdążyła uciec... Kobieta musi się ukrywać, jednak nie tylko mordercy jej poszukują! Kto pierwszy znajdzie kobietę i kto okaże się bardziej niebezpieczny ?

Powieść przeczytana przeze mnie w dwa wieczory. Powieść która być może nie inspiruje ale napewno cechuje się ogromem emocji, głównie negatywnych związanych ze strachem. Natomiast coś w niej jest takiego że przyciąga czytelnika!

Fabuła została bardzo dobrze skonstruowana ! Dla osób które nie czytały pierwszej części a właśnie takową jestem, nie było problemu w odnalezieniu się w danych wydarzeniach. Nawet pokusiła bym się o stwierdzenie że jest to odrębną historia jednak powiązana z głównymi bohaterami.

Od pierwszych stron poznawałam główną bohaterkę, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Jedna z najbardziej niebezpiecznych kobiet! Przez chwilę się zastanawiałam czy takowa istnieje !:)

Nie mniej jednak sama postać wzbudziła we mnie ogromny respekt, przez co byłam też ciekawa jej dalszych poczynań. Patrząc na resztę bohaterów śmiem twierdzić że autor bardzo dobrze ich skonstruował dodatkowo dodając im ciekawe cechy charakterystyczne które momentami stawały się ich znakami szczególnymi!:)

Przeczytana przeze mnie lektura wymaga ogromu skupienia. Akcja toczy się bardzo szybko. Dodatkowo co rusz otrzymujemy nowe informacje ,coś nowego nas spotyka jak w takiej rasowej sensacji. Czytelnik nie może być niczego pewien a dodatkowo kolejne zwroty akcji powodują czasowe dekoncetracje. Jednak patrząc na całą powieść myślę że właśnie tak miało być! Tak się musiało szybko wszystko dziać choć momentami miałam wrażenie że trochę za dużo. Jednak całościowo książka zyskała w moich Oczach tym bardziej patrząc na jej zakończenie. Chyba nie tego się spodziewałam i teraz wiem że po kolejny tom muszę sięgnąć bardzo szybko !:) Wszystkim fanom kryminału i sensacji polecam tą książkę!:) Będziecie zadowoleni !:)

Drugi tom serii, która wzbudza cały ogrom emocji wśród czytelników. Zarówno pierwsza, jak i druga część zbierają fascynująco dobre opinie, a ja po przeczytaniu Czerwonej Królowej przepadłam i nie było dla mnie ratunku, musiałam wziąć się od razu za drugi tom. Oczywiście, teraz cierpię katusze w oczekiwaniu na przesyłkę z trzecim...

Czy czytać w odpowiedniej kolejności? Zdecydowanie w tym przypadku ma to ogromne znaczenie, bo jednak są ze sobą ściśle powiązane i szkoda zacząć od drugiej części i później nawet nadrabiając pierwszą już nie czuć tego efektu wow.

Jak już wspomniałam, Czerwona Królowa to było dla mnie mistrzostwo świata, a wcale się tego nie spodziewałam. Wręcz zakładałam, że muszę sprawdzić o co tyle szumu, ale pewnie to efekt wyskakiwania książki z lodówki. Tymczasem okazało się, że był to thriller absolutnie genialny. Zatem, czy autor utrzymał poziom?

Ponownie spotykamy się z Antonią Scott, najinteligentniejszą osobą płci żeńskiej na świecie, która wraz z Jonem ma za zadanie odnaleźć pewną kobietę. To o tyle istotne, że jest to żona zamordowanego skarbnika rosyjskiej mafii, a ci się nie pieszczą. Za kobietą rusza pościg i nie chce ona być znaleziona przez żadną z osób, które za nią podążają, a poza Scott jest to też zabójca i tajemnicza, tytułowa Czarna Wilczyca, która budzi niepokój w Antonii. Dlaczego? To musicie sprawdzić, ale do tej pory Scott bała się jedynie siebie...

Są takie serie, które pochłaniają czytelnika w całości i choć widziałam, że wiele osób poleca tę konkretną miłośnikom Millenium, to ja bym powiedziała zupełnie odwrotnie. Millenium mi nie przypadło do gustu, ba, powiedziałabym wręcz, że to nie był mój klimat mimo, że uwielbiam opowieści z gatunków thriller, kryminał, szpiegowskie i generalnie mieszanki również. Za to Antonia Scott mnie kupiła po całości, a duet jaki stworzyła z Jonem, to mieszanka wybuchowa. Oboje są świetnymi postaciami, bardzo dobrze skonstruowanymi i nadają się na ekranizację.

W tym tomie również czuć napięcie od początku, do końca. Nie ma chwili przestoju, ani spowolnienia i bardzo ciężko odłożyć tę książkę choćby na chwilę. Nie mogę się już doczekać lektury trzeciej części, bo patrząc na to, co się wydarzyło w drugiej, to możemy dostać od autora na klatę coś jeszcze ciekawszego.

Podsumowując, jest to genialny thriller i wcale się nie dziwię, że zbiera same dobre oceny. Nie ma się do czego przyczepić, a zostaje w głowie na długo. Nic tylko czekać na serial z tymi genialnymi postaciami!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem SQN.

Jest to drugi tom o najinteligentniejszej osobie na świecie Antonii Scott.

Kobieta wraz z Jonem Gutiérrezem tym razem trafiają do malowniczej Marbelli, w której od dawna rządzi rosyjska mafia.

Zostaje tam zamordowany jeden z członków mafii, a jego żona Lola Moreno znika. Nasz duet toczy wyścig wraz z wytrenowaną przez KGB maszyną do zabijania. Przyznam, że muszą się wykazać niezła przebiegłością i kombinatorstwem.

Kurcze ! Drugi tom jest genialny, świetny ! Śmiem twierdzić, że autor w tym tomie popisał się wyobraźnia u warsztatem jeszcze bardziej niż w pierwszym

Mafia, pranie brudnych pieniędzy czy handel żywym towarem to nie wszystko co tutaj znajdziecie.

Wartka akcja, która jest od pierwszych stron, świetna relacja między bohaterami (sporo się tutaj wyjaśnia ich zachowania), fabuła bardzo dobrze poprowadzona.

Mogłabym co chwilę pisać "świetna"

Książka jest zdecydowanie godna polecenia, a ja niecierpliwie czekam na kolejny tom !

W tej części ponownie spotykamy się z ponadprzeciętnie inteligentną Antonią Scott i inspektorem Jonem Gutierrezem. Tym razem badają sprawę morderstwa skarbnika rosyjskiej mafii i tajemniczego zniknięcia jego żony. Na ich drodze staje Czarna Wilczyca, która ma tę samą misję co para bohaterów, jednak nie w głowie jej współpraca…

Pierwsza część, “Czerwona Królowa. Reina Roja” bardzo mi się podobała, jednak ten tom totalnie skradł moje serce i uwagę. Autor w cudownie luźny sposób potrafi prowadzić akcję, która jest niezwykle dynamiczna. Ten thriller sam się czyta! Gomez-Jurado stworzył świat, w którym czarny humor bohaterów przeplata się z psychodelicznymi stanami i trzeźwością umysłów.

Po raz kolejny muszę przyznać, że to, co najbardziej mnie urzekło w tej serii to postaci Antoni i Jona. To osoby z krwi i kości. Mają swoje wzloty i upadki, mają swoje słabości, ale i mocne strony. Są wielowymiarowe i mimo różnych mankamentów, nie da się ich nie lubić.

Autor po mistrzowsku wykreował świat mafijnych porachunków, utrzymując przy tym klimat hiszpańskich thrillerów – dusznych, pełnych zwrotów akcji i ciekawych, nieszablonowych rozwiązań.

“Czarna Wilczyca” mimo swojej objętości jest książką, która pochłania od pierwszej strony, szarpie za rękę i ciągnie do samego końca, nie dając możliwości złapania oddechu. Po raz kolejny świetnie się bawiłam, czytając coś, co wyszło spod pióra Juana Gomeza-Jurado.

„Loba Negra. Czarna Wilczyca” to drugi tom (po „Reinie Roji. Czerwonej Królowej”) serii hiszpańskich kryminałów Juana Gómeza-Jurado. Tomy da się czytać oddzielnie, jednak prywatnie zachęcam do zapoznania się z całą serię – takiej kryminalno-filmowej perełki po prostu nie można przegapić! Historia tomu drugiego przywodzi na myśl najlepsze filmy kryminalno-sensacyjne z dodatkiem czarnego humoru. Główne postacie to Antonia Scott, prawdopodobnie najinteligentniejsza kobieta na świecie, która została specjalnie przeszkolona do tropienia najgorszych przestępców, oraz jej partner i trochę taki opiekun – inspektor Jon. To niesamowity duet, który w tym tomie odsłania swoje słabości, dzięki czemu staje się dla czytelnika bardziej ludzki, bardziej zrozumiały, a przez to budzi większą sympatię. Oczywiście przyjdzie im staną na ringu z godnymi przeciwnikami – tym razem jest to rosyjska mafia i tytułowa Czarna Wilczyca, ludzka maszyna do zabijania... Tak, stąd właśnie skojarzenie z dobrymi, inteligentnymi filmami sensacyjnymi, tym bardziej, że akcja powieści toczy się naprawdę dynamicznie, a każdy opis sceny akcji jest prawdziwą perełką! Ci, którzy będą tę książkę ekranizować, mają wszystko podane na tacy ;) Warto również zwrócić uwagę na styl, w jakim pisana jest powieść – narrator to niezły bajarz, opowiada na tę historię lekko, w czasie teraźniejszym, z nieoczywistymi komentarzami, które nieraz wywołują uśmiech na twarzy. Podczas lektury czułam się jakbym oglądała naprawdę dobrze zrobiony film, bawiłam się doskonale! Ten tom utwierdził mnie w przekonaniu, że jest to seria nieszablonowa, coś, co mocno wyróżnia się na scenie kryminalnej, co zadowoli fanów powieści niespotykanych, jak i fanów dobrego kina. Z niecierpliwością czekam na tom trzeci!

Antonia Scott wciąż poszukuje porywaczki i morderczyni Sandry Fajardo, przynajmniej tak wciąż nazywa tę kobietę Czerwona Królowa, oraz jej mocodawcy pana White. Fajardo jakoś zdołała się wydostać z płonącego tunelu. Scott przy milczącej zgodzie Mentora prowadzi własne śledztwo.

W Marbelli zostaje zamordowany skarbnik rosyjskiej mafii, a jego żona Lola Moreno cudem uchodzi z życiem z zamachu na nią, zamachu, w którym życie traci jej ochroniarz. Jednym sposobem, żeby przeżyć, jest zniknięcie. Antonia i Jon otrzymują polecenie: „dowiedzcie się, dlaczego zabito jej męża, jeśli dowiecie się, dlaczego zabito jej męża, dowiecie się, dlaczego usiłowano zabić i ją, być może uda nam się zrobić szczelinę w pancerzu klanu Orłowa.” Rozpoczyna się wyścig z czasem. Kto pierwszy znajdzie Lolę, Czerwona Królowa ze swoim wiernym „giermkiem” inspektorem Jonem Gutiérrezem, czy zabójcy jej męża? Antonia jeszcze nie wie, że w grę, w którą została wciągnięta, stawką jest też jej życie i że przyjdzie jej „ścigać się” z legendarną zabójczynią mafii Czarną Wilczycą.

„Loba Negra. Czarna Wilczyca” to bezpośrednia kontynuacja „Reina Roja. Czerwona królowa”, więc przed przystąpienieniem do lektury Wilczycy, dobrze znać poprzedni tom, gdyż w tym znajdziemy sporo odniesień do wydarzeń sprzed kilku miesięcy (historia opowiadana w Loba Negra rozgrywa się siedem miesięcy po wydarzeniach z Reina Roja), oraz kontynuację niektórych wątków.

Ekscentryczna i piekielnie inteligentna Antonia Scott, przy wsparciu Jona Gutiérreza, który z przymusowego „opiekuna” staje się dla niej kimś na kształt przyjaciela, prowadzi śledztwo w charakterystyczny dla siebie sposób. Obserwuje, syntetyzuje i analizuje dane, aby na ich podstawie wyciągnąć wnioski i zrobić to szybciej, niż jakikolwiek inny śledczy.

Juan Gómez-Jurado stworzył przekonujących bohaterów, zarówno tych po stronie prawa, jak i po stronie prawo łamiących.

Powieść została podzielona na cztery części: Antonia, Wilczyca, Lola, Jon. Każda z części opowiada historię z punktu widzenia innego bohatera, dzięki czemu otrzymujemy pełny obraz i możemy poznać myśli bohaterów.

Historia wciąga, zakończenie oczywiście to wielki cliffhanger, co oznacza, że koniecznie muszę przeczytać trzeci tom i dowiedzieć się jak skończy się historia Antonii i innych Królowych pracujących dla Europolu.

Jeśli lubicie powieści z nietuzinkową bohaterką o ponadprzeciętnej inteligencji, to koniecznie musicie poznać cykl: Antonia Scott.

„Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN”

RECENZJA 

 "LOBA NEGRA. CZARNA WILCZYCA"

AUTOR: JUAN GÓMEZ-JURADO 

WYDAWNICTWO: SINE QUA NON 

"Im dłużej człowiek jest sam, tym samotniejszy się staje. Samotność rośnie wokół niego niczym pleśń. Jest tarczą, która blokuje to, co mogłoby go zniszczyć, a czego tak bardzo pragnie. Samotność się kumuluje, rozprzestrzenia i sama się napędza. Kiedy pleśń już się osadzi, niezwykle trudno się jej pozbyć."

"Loba Negra. Czarna Wilczyca" to kontynuacja znakomitej "Czerwonej Królowej" i bestsellerowej trylogii hiszpańskich thrillerów. 

Poznajemy dalsze losy Antoni i Jona i po raz kolejny zostajemy wciągnięci w święta historię z dreszczykiem emocji, niepewności i tajemniczości, w którym granice coraz bardziej się zacierają.

Fabuła książki wciąga do rozpoczętej gry, od samego początku i trzyma, w napięciu do ostatniej strony pokazując,  że jeszcze się nie rozkręciła. 

Z każdą kolejną stroną dostajemy coraz szybszą płynącą akcję. Napięciu wzrasta, apetyt zaostrza się gdy otrzymujemy kolejne niewiadome w tej zagadce i zbliżamy się do rozwiązania sprawy. 

Elementy układanki powoli trafią na swoje miejsce, tworząc zupełnie inny obraz. 

Zakończenie zaskakujące i pokazuje, że jeszcze wiele przed nami. A ja już nie mogę doczekać się zakończenia serii. 

Książka składa się z czterech części i epilogu:

1. Antonia 

2. Wilczyca 

3. Lola 

4. Jon

Co tu dostaniemy, ciekawą i wciągająca zagadkę, bezwzględną rosyjską mafię, morderstwa, skorumpowanych stróżów prawa, tajemnice, przemyt, niebanalną i bardzo dobrze napisaną fabułę,  doskonale  wykreowanych bohaterów, którzy się wyróżniają.

Relacja głównych bohaterów Antoni i Jona ulega sporym zmianom, zdecydowanie kobieta otworzyła się na swojego partnera. 

Antonia Scott żyje w więzieniu swojego mózgu, znacznie wyraźniej niż inni ludzie dostrzega niepodważalną prawdę. Potrafi zwizualizować dziesiątki informacji jednocześnie, jednak jej umysł przypomina dżunglę pełną małp, które z największą prędkością skaczą z jednej liny na drugą, przenosząc różne rzeczy, przecinających się i pokazujących sobie kły. Ta kobieta jest niesamowitą istotą ludzką, jaka istnieje i niezwykle uparta, szczodra i dobra, a zarazem trudna i ma paskudne nawyki. 

Skrywa wiele tajemnic i nie da się jej poznać.

Ale czy można ją zrozumieć? 

Strach to właśnie odczuwa Antonia Scott. Ona, która,  jak się mogło wydawać, nie boi się niczego, z wyjątkiem samej siebie. Jest już bardzo zmęczona, tym wszystkim, całym bólem,  który dostrzega, są jak kawałki szkła w głowie, których nie może wyciągnąć. 

Antonia Scott i Jon Gutierrez tworzą wspaniały, dobrze zgrany  duet, jednak każdy ma granice wytrzymałości i zbliża się do pewnego pułapu,  z którego nie ma odwrotu. 

"Zemsta bierze się z nienawiści, nienawiść jest czymś namacalnym, czymś, czego można użyć jako broni."

"- Nie można ujarzmić rzeki, Antonia. Musisz poddać się prądowi i zamienić jej siłę w swoją  

-Kontrolować, oddając kontrolę? To nie ma sensu. 

-Nie wszystko ma sens i wcale nie musi go mieć. Poddaj się rzece, Antonia- mówi Mentor...."

Antonia nie przestała szukać Sandry Fajardo, która nie została odnaleziona, odmawiając przyjmowania kolejnych spraw, dopóki jej nie znajdzie. Minęło już siedem miesięcy, a ona poświęciła tej sprawie mnóstwo czasu i środków i wyników brak. Przez to kobieta nie umie się odnaleźć, bo jej umysł działa inaczej i popycha ją do niekonwencjonalnego działania. 

Jednak musi zapomnieć o przeszłość, choć na chwilę i wyruszyć na nowe zlecenie. 

Antonia Scott i Jon Gutierrez jadą do Marbelli, w bardzo grubej i pilnej sprawie i teraz potrzebna była pomoc Czerwonej Królowej. 

Zostaje zamordowany skarbnik rosyjskiej mafii Jurij Woronin, a jego żona  Lola znika. Zaczyna się pościg za kobietą. W tej niebezpiecznej grze pojawia się ktoś jeszcze Czarna Wilczyca, która zdaje się być zawsze krok przed nimi. 

Lola  pragnie przeżyć i zrobić wszystko, aby to osiągnąć. 

Jednak coraz bardziej sprawy się komplikują i wychodzą na jaw nowe tajemnice. 

Antonia musi połączyć wszystkie elementy układanki w postaci wyłapanych szczegółów. 

-Czy Antonia znajdzie klucz do rozwikłania sprawy?

-Czy pościg za Lolą Moreno ma, związek z czymś o wiele bardziej złożonym niż im się wydaję? 

-Co ma z tym wspólnego podinspektor Belgrano i Romero? 

-Dlaczego Lola Moreno jest tak ważna w tej sprawie? 

-Czy Lola przeżyje? 

„Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN”.

POLECAM 🥰🥰

Gdy myślicie o najdziwniejszym połączeniu typów charakteru, które na pierwszy rzut oka wydaje się absurdalne jednak jesteście zszokowani jak dobrze wypada ich duet?

Powracamy do świata Antoni Scott i jej partnera Jona. Jako że jest to kontynuacja losów tej dwójki nie zdradzę wam za dużo, aby przypadkiem nie spojlerować, jednak powiem wam połączenie tak skrajnie różnych od siebie bohaterów daje całkowicie niespodzianki zwany efekt i muszę przyznać, że mi się podoba.

Mamy nowe przestępstwo a co za tym idzie nie mamy bezpośredniej kontynuacji z poprzedniego tomu, jednak życie prywatne naszych głównych bohaterów ma bezpośrednią kontynuację w tej części, więc jednak zalecałabym czytanie po kolei. Były momenty, w których Jon denerwował mnie swoim zachowaniem i niektórymi odzywkami jednak jak mam być szczera już po pierwszym tomie ja się do tego przyzwyczaiłam, wręcz powiedziałabym, że właśnie za te jego momentami durne teksty zyskał sobie moją sympatię.

Antonia zmieniła się choć nie jakoś radykalnie, podobało mi się jak otworzyła się na swojego nowego partnera i widać, jak zaczęła mu ufać. cała akcja, gdy tylko zaczęła się rozkręcać wciągnęła mnie od razu, ponieważ pióro autora sprawia, że przez tę historię się płynie.

Byłam tak zaangażowana, że siedziałam do drugiej w nocy, bo czułam, że muszę poznać zakończenie tej historii, bo inaczej padnę z ciekawości.

Jestem zadowolona z zakończenia choć pozostawia ono we mnie też wiele pytań i sprawia, że jestem strasznie ciekawa kolejnej części przygód tej dwójki bohaterów.

[ Recenzja powstała w ramach przedpremierowej akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.]

"Loba Negra. Czarna Wilczyca" to drugi tom serii o najinteligentniejszej kobiecie na świecie i inspektorze, który pomaga przyjaciółce uporać się z nowym zadaniem i jej demonami.

Duet Scott i Gutiérrez przypadł mi do gustu już przy pierwszym tomie. Dwoje ludzi, tak skrajnie różniących się od siebie, powinno mieć trudności we wspólnym egzystowaniu. I te trudności towarzyszą im codziennie, więc nie ma mowy o nudzie.

Antonia pogrąża się w żalu, z obietnicą zemsty po nieudanej akcji w "Czerwonej królowej". Ciężko zrozumieć świat, o którym wie tylko ona i tkwi w nim codziennie. Jej postać jest dla czytelnika zagadką, ale można zauważyć, że mur, który postawiono w jej życiu, zaczyna delikatnie się kruszyć. Do takiego stanu rzeczy przyczynia się też nie kto inny, jak Jon Gutiérrez, który dba o Antonię na tyle, na ile ona mu pozwala. Ich relacja jest niełatwa, pełna tajemnic, jednak dochodzi do takiego momentu, że są w stanie skoczyć w ogień za przyjacielem.

Ta dwójka wywołuje w czytelniku pozytywne wibracje, a ich zmagania z przestępcami dostarczają niemałych wrażeń.

"Czarna Wilczyca" jest szybka i skuteczna. Nie chcielibyście spotkać jej na swojej drodze. Jak wypadnie spotkanie głównych bohaterów z kobietą, która jest bardziej niebezpieczna niż Scott? Musicie koniecznie przeczytać drugi tom serii!

Juan Gómez-Jurado stworzył świetnie skonstruowanych bohaterów, którzy z wielkim trudem zmagają się z życiowymi i zawodowymi problemami. Co prawda dla nas czytelników jest to świetna rozrywka, natomiast im można współczuć, kibicować, jednocześnie zazdroszcząc relacji, którą cały czas budują między sobą.

Jestem zachwycona od pierwszego spotkania z Autorem i to się nie zmienia przy kontynuacji. "Czarna Wilczyca" utrzymuje poziom "Czerwonej Królowej", a jak wiadomo, z kontynuacjami bywa różnie. Handel żywym towarem, rosyjska mafia, oszustwa, to dodatek do już intrygującej fabuły. Przeszłość ciągle daje o sobie znać, przez co Scott czuje jeszcze większą presję. Szczególnie warto zwrócić uwagę na humor, który towarzyszy całej książce, a opisy wybuchów, strzelanin... Wow! Z czystym sumieniem polecam Wam serię, która skrada serca. Bez wahania sięgnę po trzeci tom i wiem, że ciężko będzie się rozstać ze Scott i Gutiérrezem.

Z tego czytania mam taką przyjemność jak z dobrze nakręconego filmu sensacyjnego. Wiem, że naciągane, wiem, że można dyskutować o walorach literackich ale jednak czytam łapczywie, niecierpliwie brnę do końca, choć równocześnie staram się żadnego szczegółu w trakcie nie uronić. Pierwsza część bardzo mi się podobała, czy druga lepsza? Może 🤔, choć na pewno nic gorsza.

W "Wilczycy" przenosimy się do Madrytu i San Petersburga. Wnikamy w tajemnice rosyjskiej mafii na włoskiej ziemi. Ogromne pieniądze, handel kobietami i wiele innych występków nie mających nic wspólnego z poszanowaniem prawa. Przyznam, że zakończenie mnie zaskoczyło, dla mnie nieoczywiste i sprytnie ukrywane przez większą część książki.

Bezwzględni przestępcy, nieuczciwi policjanci i dwoje "detektywów". Detektywów w cudzysłowie bowiem to ludzie bez munduru, a nawet, biorąc pod uwagę sytuację służbową Jona, bez legitymacji. Działają w ramach europejskiego projektu top secret, który choć nie do końca zdefiniowany, bez wątpienia otwiera im mnóstwo drzwi.

Jon i Antonia to dla mnie duet idealny. Oni są tak dobrze skrojonymi postaciami, że cała ta fabuła wydaje się "przy okazji". Współczucie, uczciwość i pragnienie sprawiedliwości miesza się u nich z chęcią

zemsty i nienawiścią. Przewrotnie, z jednej strony wydają się mieć po kilka żyć jak w grach komputerowych, z drugiej są bardzo prawdziwi, z własnymi demonami i pogmatwanym życiem. Przy tym są tak bardzo różni, że ich rozmowy nie mogą nie rozbawić czytelnika.

Rewelacyjne fragmenty "slow motion". 3-sekundowa scena rozpisana na 5 stronach (nie zrażajcie się, że autor poszedł w opisy, bardzo oszczędnie je dawkuje) to jak ten najlepszy moment w filmie akcji, na który zawsze się czeka najbardziej. Wyraźnie, powoli, ze szczegółami. Robi wrażenie!

Podtrzymuje swoją opinię wyrażoną po pierwszej części. Bardzo dobra sensacja z kryminalną zagadką w tle, kartki same się przewracają, a podczas czytania jest i straszno i śmieszno.

Ps. Znajomość poprzedniej części dość pożądana.

"Loba Negra. Czarna Wilczyca" to druga część serii thrillerów z Antonią Scott i Jonem Gutiérrezem. Kolejny raz hiszpański autor Juan Gómez-Jurado wciąga swoich czytelników w wartką i pełną zwrotów akcję, od której trudno oderwać się choćby na chwilę. I chociaż pierwsza część tej serii była ekscytująca, to mam wrażenie, że Czarna Wilczyca pod względem tempa znacznie ją wyprzedza.

Bo czego tu nie ma! Handel żywym towarem, rosyjska mafia od lat rozpracowywana przez policję, pranie brudnych pieniędzy, tajemnica, którą skrywa żona zamordowanego mafioza. To wszystko będzie trzymać czytelnika w napięciu i ani na moment nie pozwoli na znużenie.

Największą zaletą powieści Czarna Wilczyca jest konstrukcja jej bohaterów. Antonię można polubić, ale można też ją znienawidzić – niewątpliwie budzi emocje. Jej relacja z Jonem, prawdziwa przyjaźń, która się między nimi zrodziła, doskonale uzupełniają całą historię. I oczywiście tytułowa Czarna Wilczyca – za każdym razem pojawia się znienacka, trudno ją uchwycić, czym budzi w bohaterach (i czytelniku) niemałe zainteresowanie.

No i oczywiście nie sposób nie wspomnieć o kapitalnym stylu Autora. W poprzedniej części budził moje zastrzeżenia, jednak teraz mam wrażenie, że został “wygładzony”, a okraszanie go świetnym i inteligentnym humorem nadało powieści pewnego rodzaju lekkości.

Loba Negra. Czarna Wilczyca to zręczne połączenie gatunków – niejeden czytelnik będzie usatysfakcjonowany. Thriller, kryminał, sensacja – Juan Gómez-Jurado tę mieszaninę umiejętnie trzyma w ryzach.

Książka bez dwóch zdań ląduje na półce “Polecam jak nie wiem co!”.

ntonia i Jon powracają. Tym razem są zaangażowani w poszukiwania żony skarbnika rosyjskiej mafii, który został zamordowany. Jak się okazuje, nie tylko oni szukają kobiety. Jej śladem podąża nie tylko Czerwona Królowa, lecz również zabójca, a także tajemnicza Czarna Wilczyca.

Byłam bardzo ciekawa tego, w jaki sposób autor pokaże w swojej książce świat rosyjskiej mafii. Nie to, że jestem wielką fanką klimatów mafijnych, ale intrygowało mnie to, jak Hiszpan będzie widział Rosjan. Nie chcę zdradzać zbyt dużo, ale powiem tyle, że nie chciałabym mieć do czynienia z ludźmi prowadzącymi szemrane interesy. Ta przesadna uprzejmość jednego z nich aż wywoływała ciarki na całym moim ciele...

W przypadku tej części wątek kryminalny wciągnął mnie mniej niż w poprzedniej, co nie znaczy, że uważam książkę za nudną. Nie, nic z tych rzeczy. Po prostu tu trzeba mocno się skupić, kto z kim i dlaczego co robi. Wątek rosyjskiej mafii nie jest oczywisty, trzeba trochę czasu, żeby się w nim połapać. Trudniej było mi tu identyfikować się z bohaterami. Utrata członka rodziny jest mi bliższa niż wmieszanie się w zatargi z rosyjską mafią. Za to bardziej kupiło mnie to, co działo się na linii Jon - Antonia.

Jon, Jon, Jon - moja nowa miłość. Jak ja chciałabym mieć kogoś takiego w swojej ekipie. To ktoś, na kim można polegać, ktoś, kto będzie bronił bliskiej sobie osoby za wszelką cenę, nawet jeśli będzie chciał urwać jej łeb tuż po tym, jak uwolni ją z tarapatów. Nieco lepiej też rozumiałam Antonię, choć jej zachowanie czasem wołało o pomstę do nieba.

Nie zabrakło tu wzruszeń, nawet nie spodziewałam się tego, że końcówka zwilży mi oczy. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw.

W Marbelli zamordowany zostaje skarbnik rosyjskiej mafii, a jego żona cudem unika śmierci i ucieka. Śladami kobiety natychmiast rusza Czarna Wilczyca, mająca za zadanie wyeliminować niewygodnego świadka. Jednak do pościgu włącza się także Antonia Scott i Jon Gutiérrez. Rozpoczyna się zatem mordercza gra, której stawką może być tylko życie lub śmierć…

„Czarna Wilczyca” to drugi tom bestsellerowej trylogii, której głównymi bohaterami są Antonia Scott i towarzyszący jej niezłomny inspektor Jon Gutiérrez. Juan-Gómez-Jurado po raz kolejny napisał historię pędzącą z zawrotną prędkością, dopieszczając ją przy tym w najdrobniejszych szczegółach, serwując czytelnikom na całym świecie fenom w swojej kategorii literackiej. Zaryzykuję nawet śmiałą tezę, że w tym przypadku autor oraz jego styl ewoluował, ustawiając sobie tym samym poprzeczkę na absurdalnie wręcz wysokim poziomie.

Ta książka to nie tylko kolejny doskonały thriller, gdyż autor naszpikował ją czymś znacznie więcej, aniżeli tylko akcją i pościgami rodem z filmów o agencie 007. W tej powieści wszystko z czym się zetknąłem zdawało się być tylko elementem doskonale wyreżyserowanego spektaklu, którego będąc naocznym świadkiem, chłonąłem niczym gąbka z przysłowiowym „bananem” na twarzy. Tak, tak, tak, bo jeśli czytać już książki to tylko te najlepsze. A ta z całą pewnością do nich należy. Trzeci za jakiś czas, a ja już tak cholernie tęsknię za Antonią i Jonem…

Współpraca z wydawnictwem SQN.

OMG❤️‍🔥 WTF?😢 Idę teraz popłakać i potrzebuję ostatniego tomu JUŻ, TERAZ, NATYCHMIAST!

#współpracareklamowa, #reklama, #współpracabarterowa, #wydawnictwosqn, #antoniascott, #lobanegra, #booktubepolska, #booktubepl, #bookyinstyle

Kontynuacja losów fenomenalnej i niesamowicie błyskotliwej Antonii Scott oraz świetnego policjanta Jona Gutiérreza.

Tym razem, nasi bohaterowie mają za zadanie odnaleźć żonę zamordowanego skarbnika mafii rosyjskiej, której udało się uciec po tym jak jej mąż wraz ze swoim kierowcą zostali zamordowani.

Niestety, sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że ów żona jest ciężarna, choruje na cukrzycę oraz w pościg za nią udała się także rosyjska mafia, a raczej tytułowa Czarna Wilczyca🐺na jej zlecenie.

Kto będzie pierwszy w tym pościgu?

Co tak naprawdę kryje się za porachunkami mafijnymi?

W drugim tomie trylogii, poza bardzo dynamicznym stylem prowadzenia narracji oraz karkołomnym wręcz tempem akcji, otrzymujemy jeszcze więcej szczegółów na temat przeszłości Antonii Scott.

Dodatkowym smaczkiem jest także możliwość obserwowania relacji, która zawiązuje się między naszymi głównymi bohaterami.

Tu nie ma zbędnych, ani nijakich postaci. Nie mamy także do czynienia z syndromem "drugiego tomu".

Jest jeszcze lepiej niż w tomie pierwszym, co tylko sprawia, że oczekiwanie na premierę zakończenia trylogii staje się jeszcze trudniejsze.

Recenzja ma miejsce we współpracy z Wydawnictwem SQN.

Antonia Scott powraca. A wraz z nią jej skomplikowany wewnętrzny świat wypełniony liczbami, równaniami i niezwykłą umiejętnością dedukcji. Zmaga się z własnym umysłem. Walczy.

Czerwona tabletka.

Niebieska tabletka.

By ujarzmić myśli.

By wyciszyć ich bieg.

„ - Jestem zmęczona, Jon. Zmęczona osobami, które są okrutne wobec innych. Zmęczona całym tym bólem, który dostrzegam ”.

Dla niej miejsce zbrodni to mapa śladów i obrazów. Skomplikowanych kalkulacji, które przytłaczają. W tym tomie jeszcze bardziej wnikamy w fascynujący umysł Antonii.

Zalegająca na jej duszy rana nie chce się zasklepić. Antonia przeżyła tragedię, z którą zmaganie się jest dla niej trudną drogą. Bo nawet najinteligentniejsza umysłowość na świecie nie jest w stanie ujarzmić bólu, który tkwi we wnętrzu.

Jest i Jon. Partner Antonii. Ich więź jeszcze bardziej się zacieśnia. Razem muszą stawić czoła rosyjskiej mafii i jej powiązaniom w nadmorskim mieście Marbella. Kłania się tutaj handel żywym towarem, pranie brudnych pieniędzy, prostytucja. Gra toczy się o odnalezienie żony rosyjskiego skarbnika, a po piętach depcze Antonii i Jonowi „ Czernaja Wołczyca ”.

W tej historii przepadłam. Zupełnie bardziej do mnie przemawia niż poprzedni tom. Myślę, że stało się tak za sprawą szybszego tempa akcji, ciekawszej fabuły oraz bardziej rozbudowanej psychologicznie postaci Antonii, którą uwielbiam. Móc śledzić poczynania jej umysłu to było coś bardzo pochłaniającego.

Jedynie, co mnie zawiodło to postać tytułowej Czarnej Wilczycy, która została zmarginalizowana. Miała świetny potencjał, by stać się godną przeciwniczką Antonii, a pojawiło jej się tutaj jak na lekarstwo. Tytuł zupełnie nieadekwatny do fabuły moim zdaniem.

Mimo tego, uważam, że warto poświęcić czas tej książce. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu, bo zakończenie bardzo mnie zaintrygowało, zostawiło we mnie mnóstwo domysłów.