Livia w Rzymie

Hej, hej moje Moliki! Dzisiaj przychodzę do Was z kolejną miłą, lekką i przyjemną lekturą! Historią dwójki sympatycznych młodych ludzi osadzoną w prawdziwie włoskim klimacie. Jeśli już udało mi się przykuć Waszą uwagę, to mam dla Was coś spokojnego, ciepłego i idealnego na wolny letni wieczór.

Poznajemy młodziutką Livię, Włoszkę mieszkającą na co dzień w Edynburgu, gdzie przez pryzmat swoich korzeni postrzegana jest jako ta obca. Dziewczyna wraca do Rzymu, do ukochanej babci Niny, z którą łączą ją cudowne wspomnienia z dzieciństwa. Babcia prowadzi niewielki bar, ale z powodu choroby i pobytu w szpitalu obowiązki spadają na jej najbliższych. Już na samym początku główna bohaterka zauważa coś niepokojącego, jej mama odwiedza Ninę tylko raz w tygodniu, co budzi w dziewczynie zdziwienie i delikatny niepokój.

Nic nie jest takie, jak Livia sobie wyobrażała. W obecności babci traci głos i nie potrafi wykrztusić słowa po włosku, jej dawny pokój jest pełen obcych rzeczy, a pierwsze dni w barze dalekie są od udanych. Na dodatek najbliżsi zapisują ją na kurs włoskiego, co Livię bardzo zabolało. Jednak nic nie wyprowadza jej z równowagi bardziej niż Giulio, chłopak pracujący w barze, który zdaje się znać jej Ninę lepiej niż ona sama.

„Livia w Rzymie” to zdecydowanie młodzieżówka z motywem hate-love, dość przewidywalna, ale zdecydowanie urokliwa. Warto po nią sięgnąć dla tego samego włoskiego klimatu, wtrąconych słówek, opisów mniej oczywistych rzymskich zakątków i apetycznych potraw. Obok bardzo lekkiego romansu pojawiają się też ważniejsze tematy, takie jak poczucie przynależności, trudne relacje rodzinne, przyjaźń, dojrzewanie i pierwsze nieśmiałe zauroczenie. To idealna propozycja dla tych, którzy lubią książki pełne ciepła, zapachu włoskiej kuchni i młodzieżowych emocji. Polecam.

Za możliwość poznania tej historii dziękuję Wydawnictwu Wilga.

Uważacie, że znaleźliście już swoje miejsce na ziemi? 🌍💛Takie miejsce, do którego zawsze chce się wracać. Takie, w którym czujecie spokój, jesteście sobą i macie poczucie, że właśnie tam powinniście być. A może wciąż go szukacie? W książce "Livia w Rzymie" poznajemy Livię, nastolatkę wychowaną w Szkocji, której korzenie sięgają Włoch. Dziewczyna przyjeżdża wraz z mamą do Rzymu, aby pomóc babci prowadzić rodzinny bar. Początkowo wydaje się, że będą to zwykłe wakacje, jednak szybko okazuje się, że pobyt we Włoszech stanie się dla niej podróżą nie tylko przez urokliwe zakątki Wiecznego Miasta, lecz także w głąb samej siebie. Livia zaczyna zadawać sobie pytania o swoją tożsamość, rodzinę i przyszłość, a każde nowe doświadczenie pozwala jej spojrzeć na świat z zupełnie innej perspektywy. Mimo włoskiego pochodzenia dziewczyna nie czuje się w Rzymie tak swobodnie, jak mogłaby się spodziewać. Wielu mieszkańców postrzega ją przede wszystkim jako turystkę, co skłania ją do refleksji nad tym, gdzie tak naprawdę jest jej miejsce i do którego świata należy. Autorka bardzo trafnie pokazuje rozdarcie osoby żyjącej między dwiema kulturami, udowadniając, że tożsamość nie zależy wyłącznie od miejsca urodzenia czy pochodzenia, ale przede wszystkim od doświadczeń, relacji i własnych wyborów. Najbardziej spodobało mi się to, że na pierwszym planie autorka stawia budowanie i odbudowywanie relacji rodzinnych. To właśnie ten wątek nadaje historii emocjonalnej głębi i pokazuje, jak ważne są szczere rozmowy, wzajemne zrozumienie oraz bliskość. Bohaterowie stopniowo uczą się sobie ufać, mierzą się z trudnymi emocjami i odkrywają, że rodzina, mimo swoich niedoskonałości, może być największym oparciem. Wątek romantyczny stanowi jedynie subtelne uzupełnienie fabuły, dzięki czemu książka pozostaje przede wszystkim opowieścią o dojrzewaniu, rodzinie i poszukiwaniu własnego miejsca na świecie. Ogromnym atutem powieści jest również jej wyjątkowy klimat. Autorka z dużą plastycznością opisuje Rzym, dzięki czemu czytelnik niemal czuje zapach świeżo parzonego espresso, słyszy gwar wąskich uliczek i ma ochotę usiąść przy stoliku niewielkiej rodzinnej restauracji. Miasto nie jest jedynie tłem wydarzeń, ale staje się pełnoprawnym bohaterem tej historii, nadając jej niepowtarzalny charakter. To opowieść, która płynie spokojnym rytmem i pozwala na chwilę zwolnić. Czytając, miałam wrażenie, jakbym spacerowała słonecznymi ulicami Rzymu i obserwowała codzienne życie jego mieszkańców. Najbardziej zapamiętam jednak przesłanie tej książki. Pokazuje ono, że odnalezienie swojego miejsca na ziemi nie zawsze oznacza znalezienie idealnego miasta czy domu. Czasem najważniejsi są ludzie, przy których czujemy się akceptowani, oraz odwaga, by być sobą i podążać własną drogą. Uważam, że „Livia w Rzymie” to książka nie tylko dla nastolatków. Młodsi czytelnicy odnajdą w niej historię o dorastaniu, pierwszych uczuciach i poszukiwaniu własnej drogi, natomiast dorośli docenią ciepły, rodzinny klimat, piękne opisy Rzymu oraz refleksję nad tym, czym naprawdę jest dom. To jedna z tych powieści, które pozostawiają po sobie uśmiech i przypominają, że czasem warto zwolnić, docenić bliskich i cieszyć się małymi rzeczami.

„Liwia w Rzymie” to lekka powieść młodzieżowa pełna emocji, ciepła i wakacyjnej atmosfery, która z łatwością potrafi oczarować czytelnika.

💫 Jeśli masz córkę w wieku 13+ koniecznie podaruj tę książkę swojej córce 💫

To idealna wakacyjna lektura 📖

🧡 Główna bohaterka, Livia, spędza lato w Rzymie, gdzie pomaga rodzinie prowadzić kawiarnię należącą do jej babci. Lokal zmaga się z poważnymi problemami finansowymi, a perspektywa jego utraty staje się coraz bardziej realna. Livia postanawia zrobić wszystko, aby uratować miejsce tak ważne dla swojej rodziny. Powrót do miasta związany jest nie tylko z obowiązkami, ale także z koniecznością zmierzenia się z pytaniami, które od dawna nie dają jej spokoju. Dorastając pomiędzy dwiema kulturami, dziewczyna nie czuje się w pełni częścią żadnej z nich. W jednym kraju postrzegana jest przez pryzmat swoich włoskich korzeni, w drugim traktowana jak przyjezdna. To właśnie ten motyw poszukiwania własnej tożsamości wybrzmiewa w książce szczególnie mocno.

Autorka w bardzo naturalny sposób pokazuje rozdarcie bohaterki pomiędzy dwoma światami. Motyw poszukiwania własnego miejsca i próby pogodzenia różnych elementów swojej tożsamości nadaje historii głębi i sprawia, że łatwo zaangażować się w losy Livii.

Nie zabrakło również romantycznego wątku. Na drodze dziewczyny staje Giulio pewny siebie, uparty i momentami irytujący chłopak, z którym od początku trudno jej znaleźć wspólny język. Ich pełna uszczypliwości relacja stopniowo ewoluuje, dostarczając wielu emocji i uroczych momentów.

Jeszcze nigdy nie byłam w Rzymie, a jest to moje małe marzenie! W dodatku autorka zachwyciła mnie jakże plastycznymi opisami miejsc, sprawiając, że na kartach powieści mogłam usłyszeć te gwarne uliczki, rozmowy i codzienny rytm życia mieszkańców. Gorące włoskie lato sprawia, że czytelnik bez trudu może poczuć się częścią tego świata. 💫

„Liwia w Rzymie” to ciepła, lekka i pełna pozytywnej energii opowieść, idealna dla osób, które lubią młodzieżowe historie o pierwszej miłości, rodzinnych więziach i odnajdywaniu siebie. Książka pozwala choć na chwilę przenieść się do słonecznego Rzymu i zanurzyć w jego niepowtarzalnym klimacie. 🧡

Raz na jakiś czas mam ochotę sięgnąć po coś lekkiego, młodzieżowego i przytulnego. Przyszła kolej na “Livię w Rzymie” od Bruna De Luca, która ukazała się nakładem wydawnictwa Wilga, które wydaje naprawdę świetne młodzieżówki. Nadeszło lato, więc nie powinniśmy odmawiać sobie książek, które zabiorą nas w podróż po świecie. Jestem domatorem, jednak zwiedzać na kartach powieści już lubię i z przyjemnością przeniosłam się na jeden dzień do Rzymu. Tak, na jeden dzień. Jak już usiadłam do historii Livii, to po kilku godzinach odłożyłam przeczytaną książkę. “Livia w Rzymie” tonie słodki romans, który pozostawia pustkę po skończonej lekturze. Ta książka mimo swojej lekkości, skłania do refleksji. Pragnienie aprobaty ukochanej babci, zazdrość za to, że babcia uważa kogoś innego za członka rodziny, niż własną wnuczkę. Walkę ze zbyt pochopnie wyciąganymi wnioskami, które mogą zniszczyć wszystko, w tym rodzinę i przyjaciół. Ta książka ma naprawdę sporo warstw i naprawdę polecam je samemu odkrywać.

Szesnastoletnia Livia spędza wakacje w Rzymie, życie we włoskim mieście nie powinno być dla niej trudne, jednak Livia zmaga się z poczuciem, że nigdzie w pełni nie przynależy. Pół-Włoszka, pół-Szkotka, mimo tego, że w domu rozmawia z rodzicami po włosku, nie czuje się na tyle pewnie, by rozmawiać z włochami w ich ojczystym języku. Jej babcia, właścicielka niewielkiego baru, nie może się nim zająć, więc nasza bohaterka zakasa rękawy i zabiera się do pracy, tam poznaje młodego chłopaka, który wywyższa się, panoszy i rządzi nią. Nie podoba się jej to, ponieważ zauważa, że ten chłopak skrywa tajemnicę. Livia dość szybko odkrywa, co jest z nim nie tak i zamiast go pogrążyć, wyciąga do niego pomocną dłoń. A koniec końców, okazuje się, że to on pomógł jej.

Jest to naprawdę ciepła i pouczająca historia, która pewnie zachwyci niejednego młodego czytelnika, a ty starszym nie zabronię po nią sięgać, ponieważ i mnie wciągnęła bez pamięci. Dziękuję bardzo wydawnictwu Wilga za możliwość poznania tej historii.

Wiecie jak jest… piękna okładka, intrygujący opis, no skusiłam się bo jak inaczej?

Książka taka spokojnie +16, słodka młodzieżówka, nie ma tutaj seksualnych uniesień, taki romans idealny na lato dla młodszej widowni. Mimo to, książka mi się podobała, była miłym przerywnikiem od życia codziennego i cięższych książek.

Największym plusem jest to, w jaki sposób autorka opisuje ten Rzym. Ja czułam się jakbym spacerowała po nim razem z naszymi głównymi bohaterami. Te urokliwe uliczki, historia, wplątane włoskie słowa, no idealnie! Do tego to wszystko opisywane jest tak… romantycznie, chociaż łączy ze sobą również te „cięższe” tematy, historie rodzinne, dylematy, szukanie swojego miejsca, tajemnice… wszystko pisane w taki sposób, że chcesz już poznać zakończenie, i jednocześnie trzymasz kciuki za głównych bohaterów.

Fajnie mi się czytało i obserwowało jak ich relacja się zmienia z każdym dniem, ale w taki fajny, nienachalny sposób. Wszystko działo się naturalnie, przez co można zżyć się z bohaterami, i mocno ich dopingować.

Zastanawiałam się czy kiedykolwiek czytałam jakąś książkę autorki… jakie było moje zdziwienie jak zobaczyłam, że to debiut! Dalej nie wierzę, więc może coś źle sprawdziłam ale jeśli tak… jestem w szoku. Bardzo dobry debiut! Dawno nie czytałam tak dobrego. Zapisuję, i sięgnę gdy będę potrzebowała jakiegoś przerywnika. Fajnie się ucieka w taki świat, wiecie to jest ten moment kiedy zbliża Ci się trzydziestka, a Ty oglądasz na Netflixie seriale dla młodzieży i czujesz ten vibe.

Uwielbiam jak dobre książki wpadają mi do rąk, a przy tym mogę poznać nowych autorów i poznawać ich twórczość.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.