Listonoszka z Apulii

🍊🍊 Kocham historię takie jak ta — które od pierwszych stron zwyczajnie smakują i pachną. Innymi słowy, naprawdę uwielbiam dobre opowieści obyczajowe o kobietach wrzucone w nowe nieznane środowisko, w którym muszą się w jakiś sposób odnaleźć. Od zwyczajnie znajduję w tych powieściach jakiś kawałek siebie, który po raz kolejny musi poczytać o tym że z każdym problemem (nawet tym pozornie ogromnym) można sobie poradzić.

🍊🍊 Włochy lat trzydziestych iskrzą się od słońca i słodkiego zapachu pomarańczy. Na ich tle w miejscowości Lizzanello poznajemy włoską rodzinę Greco - akurat przyglądamy im się w momencie kiedy to Carlo przywozi do swojego rodzinnego domu Annę (swoją piękną żonę z północy) Kobieta jest inna i wszak nie chodzi tu tylko o to że pochodzi spod granicy francuskiej. Kobieta jest wykształcona i nowoczesna — czasami z rozpędu rzuci coś po francusku, czasem zbuntuje się tam gdzie ponoć kobiecie nie przystoi. Wszystko to sprawia, że bohaterka jest raczej solą w oku miejscowych. Szepczą o niej "zamiejscowa" "nie nasza" wszystko to dlatego ponieważ nie widzieli nigdy wcześniej tak przebojowej i mądrej kobiety jednocześnie. Swoistą wisienką na torcie jest fakt iż Anna decyduje się... zostać listonoszem. Właśnie! Wbrew temu, że to męski zawód, wbrew temu że co ludzie powiedzą albo mąż się nie zgodzi? Tak więc o to przez Lizzanello przewija się iście przepiękna rewolucja. Wszak od dzisiaj mieszkańcom listy dostarczać będzie piękna listonoszka i wiecie co? Dzięki temu pozna nie jedną historię miasteczka i zyska szacunek wszystkich.

🍊🍊 Listonoszka z Apulii to kwintesencja lata — bardzo prosta fabuła obyczajowa przeplatana jest urokami włoskich widoków, jedzenia i obyczajów. Wszystko to sprawia, że przez historię dosłownie się płynie. Bardzo podobał mi się motyw tego jak wielki wpływ ma Anna na otaczający ją świat. Jaka jest pewna siebie a przy tym niesamowicie wrażliwa i czuła na otoczenie. Dzięki temu nie sposób z nią nie sympatyzować co sprawiło że przez książkę wędrowało mi się z ogromną przyjemnością.

🍊🍊 Szukacie książki idealnej na urlop? A może czegoś na prezent dla dziewczyny, mamy albo babci? Jeżeli tak nie musicie szukać dalej. Ta historia to perfekcyjny wybór. Warto wspomnieć tu również o tym, że polskie wydanie jest przepiękne. Złoto kontrastujące z brązem i pomarańczą to coś, co nie ma prawa być brzydkie. Naprawdę warto chwycić za tą książkę.

„Listonoszka z Apulii” autorstwa Franceski Giannone to powieść osadzona w malowniczych realiach południowych Włoch w latach trzydziestych. Główna bohaterka, Anna, postanawiam opuścić północne Włochy i osiedlić się w małej, konserwatywnej społeczności na południu kraju. Zderzenie dwóch różnych światów jakiego tam doświadcza staje się kanwą dla opowieści o kobiecie, która odważnie wyłamuje się z obowiązujących norm i stereotypów.

Anna to niezależna i wykształcona kobieta, pasjonująca się literaturą i znająca język francuski. Gdy przybywa do w Lizzanello, które jest miasteczkiem żyjącym według tradycji, wzbudza w jego mieszkańcach mieszane uczucia. Zaczyna tam pracę jako listonoszka, co w tamtych czasach było uważane za nietypowe i nieodpowiednie dla kobiety, co z pozoru nie wróży nic dobrego. Jednak Anna w swojej pracy nie tylko doręcza korespondencję, ale również wspiera mieszkańców na różne sposoby – czyta listy osobom niepiśmiennym, pomaga w odpisywaniu na nie, a nawet przemyca wiadomości pod znaczkami, pomagając kochankom utrzymać kontakt.

Czy mała konserwatywna społeczności przyjmie i zaakceptuje Annę? Czy Anna poczuje się tam jak w domu?

Narracja płynie niespiesznie, pozwalając nam zanurzyć się w atmosferę małego włoskiego miasteczka, gdzie każdy zna każdego, a tradycja miesza się z nowoczesnością. Giannone umiejętnie łączy historię osobistą z szerokim kontekstem historycznym, przedstawiając zmiany społeczne, polityczne i obyczajowe, jakie zachodziły wtedy we Włoszech. Anna, jako centralna postać, mimo licznych wyzwań i przeciwności, staje się ważną postacią w miasteczku. Jest powierniczką sekretów mieszkańców, a jej rola w społeczności wykracza poza doręczanie listów – pomaga analfabetom, wspiera emocjonalnie, a jej niekonwencjonalne podejście do życia stanowi inspiracje dla innych kobiet do myślenia o sobie inaczej i do dążenia do własnych celów. Dzięki temu historia ta zyskuje głębię i autentyczność, ukazując zmieniające się role kobiet w społeczeństwie oraz ich dążenie do samodzielności i równości.

Powieść jest również sagą rodzinną, przedstawiająca losy kilku pokoleń i ich skomplikowane relacje, skrywane sekrety, niespełnione miłości i trudne wybory, które ich ukształtowały. Na tle codziennych dramatów rodzinnych, autorka wprowadza również ważne wątki takie jak wojna, faszyzm, powojenne odbudowywanie kraju oraz rewolucja obyczajowa i emancypacja kobiet, które wpływają na losy bohaterów, nadając ich życiorysom głębszy sens. Zmiany społeczne i polityczne nie tylko kształtują codzienność mieszkańców, ale także zmuszają ich do podejmowania trudnych decyzji i stawiania czoła nowym wyzwaniom. Nie brakuje tu także wątków takich jak przekazywanie wartości i tradycji z pokolenia na pokolenie, relacji między rodzicami a dziećmi oraz o poczuciu przynależności do rodziny, miłości i lojalności.

„Listonoszki z Apulii" to opowieść o sile ducha, miłości, przyjaźni i trudnych wyborach, które kształtują nasze życie. Książka jest zarówno emocjonalną podróżą, jak i refleksją nad społecznymi zmianami, jakie zaszły w ciągu trzech dekad we Włoszech. Mimo osadzenia w konkretnym kontekście historycznym, porusza tematy aktualne i bliskie każdemu. Dla miłośników literatury pięknej, sag rodzinnych, historii i socjologii, ta powieść może być prawdziwą perełką, oferującą wgląd w życie i przemiany społeczne we Włoszech, a jednocześnie ukazującą uniwersalne wartości i wyzwania, z jakimi ludzie borykają się na całym świecie. Przyjemna z wyczuwalnym włoskim klimatem, jak dla mnie idealna na lato ☀🇮🇹.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa Znak Koncept @wydawnictwoznakpl (współpraca reklamowa) 🩷.

Powieść Franceski Giannone to historia tytułowej listonoszki – młodej Liguryjki, żony i matki, która musiała porzucić rodzinne strony i rozpocząć nowe życie na południu Włoch. To losy kobiety, która z determinacją i uporem przeciwstawiała się ograniczeniom i uprzedzeniom, jednocześnie troszcząc się o innych, kochając i podążając za marzeniami. To również wielowątkowa saga rodzinna, historia kilku pokoleń na przestrzeni trzech dekad – ich życiowe ścieżki splatają się na kartach powieść za sprawą więzów krwi, miłości, przyjaźni, zdrady i tajemnic z przeszłości. Liniowa narracja i niespieszny styl pisania prowadzą czytelnika przez zawiłości uczuć, relacji i ludzkich losów. Giannone nie pogłębia kontekstu historycznego, ale umiejętnie oddaje klimat włoskiego południa, mentalność małej, tradycyjnej społeczności oraz porusza ważne ówczesne tematy związane z wojną, emigracją, rewolucją obyczajową, emancypacją i polityką. Powieść, choć niespieszna i emocjonalnie wyważona, potrafi poruszyć – przynosi smak nadziei i goryczy rozczarowań. Są bolesne pożegnania i rozstania, rodzinne napięcia i sekrety, tłumione pragnienia, narodziny i śmierć, zakazana miłość, intrygi, przebaczenie, trudne wybory i ich konsekwencje. Zwykła codzienność oraz chwile szczęścia splatają się z ludzkim dramatem.

Urokliwa powieść o kobiecej sile, kierowaniu własnym losem, rodzinnych więzach, miłości, przyjaźni oraz wyborach, które na zawsze zmieniają bieg życia. I ciekawa podróż w przeszłość, na południe Włoch. Przeczytałam z przyjemnością.