Adam Mickiewicz w świadomości kolejnych pokoleń odbiorców jest przede wszystkim autorem wierszy, "wzorem poety doskonałego". Paradoksalnie trudno jednak, o czym wie każdy badacz romantycznej twórczości, pisać o jego wierszach, już choćby ze względu na nieostrość kategorii liryki w odniesieniu do tekstów romantycznych. Mimo to w niniejszym tomie pragniemy poddać namysłowi badawczemu i czytelniczej refleksji utwory klasyfikowane potocznie jako wiersze - i te pisane jako samodzielne teksty, i te wprowadzane przez poetę w obręb innych utworów. Jeśli uznamy za nadal aktualne słowa Czesława Zgorzelskiego o tym, że "liryka stanowi najczulszy sejsmograf przemian, zarówno w widzeniu świata, jak i w poszukiwaniu nowego wyrazu poetyckiego", to chcemy dziś pytać, jak wiersze Mickiewicza kodyfikowały dynamikę różnorakich przemian i różnie pojmowanych transgresji? Czym są wiersze Mickiewicza dla współczesnego odbiorcy? Które teksty uznać można za liryczne, które zaś nie? Okazuje się bowiem, że utwory, które weszły w krwiobieg polskiej kultury, utwory dobrze znane, wielokrotnie cytowane, owe – użyjmy sformułowania Ernesta Renana – "niewyczerpane źródła zmartwychwstań", mają zadziwiającą właściwość, którą określić można jako permanentną otwartość interpretacyjną.
Andrzej Fabianowski, Ewa Hoffmann-Piotrowska
******
Mickiewicz`s Lyric Poetry. Feelings. Testimonies. Expressions
The volume includes the works seeking new interpretations and existential, axiological and subjective contexts in Mickiewicz`s lyric poetry. The articles are testimony to contemporary interpretive and methodological tendencies. The authors attempt to answer the question of how Mickiewicz`s poems codified the dynamics of various transformations and different understanding of transgressions.
Keywords: Mickiewicz, lyric poetry, Romanticism, testimonies, expressions, feelings, literature of the 19th century.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literaturoznawstwo
