Licho nie śpi. Bieszczadzkie demony. Tom 1

Nie da się ukryć, że moja miłość do twórczości Emilii rozpoczęła się od przeczytania pierwszej książki z serii i Weronice Kardasz.

"Licho nie śpi" utwierdza mnie w przekonaniu, że styl pisania autorki z każdą książką staje się coraz lepszy. Kreacja bohaterów, ich humor i przekomarzania trafiają idealnie w moje gusta. Bohaterowie bynajmniej nie są idealni. Wystarczy spojrzeć na Damiana. Pełen sprzeczności, przez które czytelnik zastanawia się, czy powinien go lubić, czy wręcz przeciwnie.

Jeśli chodzi o samą historię, to jestem nią szczerze zachwycona. Osadzenie fabuły w Bieszczadach? Strzał w dziesiątkę. Przemycenie kilku legend z rejonu? Świetne, bo wcześniej o nich nie słyszałam. Pomysł na fabułę? Zaskakujący, mroczny i wciągający. Już od pierwszych stron czuć tu specyficzny klimat, od którego ciężko się oderwać, a który jednocześnie z każdą stroną budzi niepokój. W tej książce zdecydowanie licho nie śpi. Ja przepadałam w niej bez reszty i już nie mogę się doczekać dalszych części z serii "Bieszczadzkich demonów". Czekam na jeszcze więcej niepokoju, zwrotów akcji i niebanalnych charakterów.

Polecam kosmicznie przekonać się, co robi Licho kiedy nie śpi. Bo moje serce, ta odsłoną autorki, skradła niezaprzeczalnie.

„Kiedy demony śpią, budzi się namiętność.”

Damian jest byłym policjantem, został zwolniony z pracy. Wyjeżdża w Bieszczady, które stają się dla niego bezpiecznym schronieniem. Mężczyzna ucieka przed przytłaczającą przeszłością, nieustannie otaczającym go mrokiem i nałogiem. Przekroczył granicę, której nie powinien, podjął decyzje, po których jego życie legło w gruzach. To tutaj spotyka Magdę.

Magda to młoda, odważna, pyskata, inteligentna pewna siebie dziewczyna. Jest asesorem w prokuraturze. Przydzielono jej trudną sprawę. Dziewczyna zrobi wszystko, nie cofnie się przed niczym, aby rozwikłać tę skomplikowaną zagadkę. Zewsząd otacza ją zmowa milczenia i mur obojętności. Czy pomoc, jaką zaoferuje jej Damian przyniesie pozytywny efekt? Czy niespodziewany wybuch namiętności zdominuje wszystko?

Morderstwa, sprawca wydaje się być bezkarny. Stopniowo odkrywane karty prowadzą nas do zaskakującego rozwiązania. Intryga, goni intrygę, tajemnice, niedopowiedzenia. Liczne pytania, na które brak odpowiedzi. Seks bez zobowiązań, z premedytacją wykorzystywanie innych do własnych celów. Zgubny narkotykowy nałóg, lekkie podejście do życia. Błędne decyzje, od których nie ma odwrotu i ich nieprzyjemne konsekwencje. Przykre wspomnienia z przeszłości, brak szczerości, brak zaufania. Niepokojący wybuch namiętności, wzajemne przyciąganie. Damian wzbudzał we mnie mieszane odczucia, z przewagą tych negatywnych. To nie jest facet, z którym chciałabym mieć do czynienia w życiu. Jest bardzo pewny siebie, nie przebiera w słowach i czynach, zgubny nałóg robi swoje. Kobiety traktuje bardzo przedmiotowo, nie wierzy w uczucia. Jest w pełni świadomy swoich wad i ułomności. Magda, uch… jak ona mnie irytowała.

Lekka, przyjemna, dobrze napisana historia, czytało się ją bardzo szybko. Intrygujące połączenie powieści obyczajowej, kryminału i erotyku. Czekam na kontynuację, polecam, Tatiasza i jej książki :)

🏔🏔🏔RECENZJA🏔🏔🏔

HOT LEVEL : 🌶🌶🌶/5

„Nie musiała być jego, byle była obok. Niczym grecka bogini Irys-skrzydlata posłanka, prywatna tęcza, [motyla nóżka] amulet szczęścia.”

I znowu mamy to co najbardziej lubię w książkach - seks od pierwszych stron, kryminalna zagadka, śledztwo, dwie kobiety i jeden mężczyzna. Emocje, zauroczenie, namiętność, humor, smutek, niemoc, dramat przyjaźń, zdrada i wiele, wiele więcej.

Damiana Atos ucieka w Bieszczady właściwie to chyba przed samym sobą.

Świetny śledczy, ale też dupek uzależniony od dragów, które to właśnie zrujnowały jego karierę. W Bieszczadach odnajduje nie tylko spokój, ale też grupę ludzi, którym na nim zależy, w przeciwieństwie do jego własnej rodziny.

Ciężka praca w tartaku, daje mu nieźle w kość, ale też pomaga w zmaganiu się z jego demonami. Poznane w tym samym czasie dwie tak różne kobiety, od tej pory dostarczają mu całego wachlarza emocji.

Magda, kobieca, a zarazem swojska dziewczyna z burzą ciemnych loków, na codzień młoda asesor prokuratora i Anka chłodna blond piękność, a zawodowo psycholog i kurator w pobliskim zakładzie karnym.

Z jedną sypia, a z drugą mimo początkowej, obopólnej, niechęci „zaprzyjaźnia się zawodowo”. Trudna do rozwikłania sprawa brutalnych zabójstw, młodych brunetek, spędza sen z powiek całej lokalnej społeczności, a kolejne ofiary niepokoją i przerażają coraz bardziej, tym bardziej, że główny podejrzany, który w identyczny sposób stygmatyzował swoje ofiary, od kliku lat, siedzi w bardzo dobrze strzeżonym więzieniu.

Zagadka wydaje się być niemożliwa do rozwiązania, a strach przed kolejnymi ofiarami paraliżuje, ale też wzmaga burzę mózgów dwójki z tego trójkąta...a może całej trójki...

Kryminał z nutą pikanterii, hot momenty, akcja, świetnie opisani bohaterowie, chyba każda osoba przedstawiona w tej książce podobała mi się,zarówno te pierwszoplanowe jak i drugoplanowe postacie. Te pozytywne i te mniej pozytywne wzbudziły moją sympatię. Zagadka nie rozwiązana prawie do ostatniej chwili i jak to bywa w takich sytuacjach - pełne zaskoczenie, a potem napis cdn...

A i nie znając Bieszczad, możecie tak jak Damian, poznać też legendy o tym co kryło, a może i kryje się w miejscowych lasach, kiedy licho nie śpi....

No i czekam z niecierpliwością na kontynuacje bieszczadzkich demonów, bo strasznie jestem ciekawa kontynuacji tej „niemożliwej” jak się wydaje relacji....

🏔️"Nie ma ludzi doskonałych, a na każdej gładkiej tafli znajdzie się rysa, nawet jeśli na pierwszy rzut oka jej nie widać. Wzrok potrafi zmylić, jak żaden inny zmysł."

.

.

Na pewno każdy z nas miał chociaż raz w życiu ochotę, aby rzucić wszystko i wyruszyć w Bieszczady. Odciąć się od różnego rodzaju problemów, stresów życia codziennego czy dręczących demonów. Damian tuż po tym, jak został zwolniony z pracy nie marzył o niczym innym, jak tylko o tym, aby zniknąć z Krakowa. Mężczyzna potrzebował wytchnienia, przerwy lub długich wakacji, aby zapomnieć o swoich niepowodzeniach. W jednej chwili całe jego życie legło w gruzach, jednak sam był sobie winien – przekroczył pewną granicę, co za tym idzie zniszczyły go konsekwencje własnych decyzji. Antos na co dzień pracował w policji i był naprawdę dobrym śledczym, ale ostatni wieczór wymknął mu się całkowicie spod kontroli. Podczas akcji zażywał narkotyki i oddawał się cielesnym uciechom przez co naraził życie swojego partnera. Od pewnego czasu mężczyzna nie radził sobie z nałogiem, w wyniku czego mogło dojść do tragedii. Jako że teraz Damian nie miał ani pieniędzy, ani pracy postanowił uciec przed przytłaczającą go przeszłością, uzależnieniem i samym sobą w góry, a dokładnie rzecz ujmując - w Bieszczady. To miejsce zawsze go uspokajało i stanowiło dla niego swoistą kryjówkę. Antosa obcy ludzie przyprawiali o ciarki – chłopak nie lubił nawiązywać nowych znajomości, ale coś zaczęło przyciągać go do zatłoczonego lokalu zwanego Biesem. Czuł, że musi tam wejść, ale nie rozumiał dlaczego tak się działo. To właśnie tam spotkał mężczyzn, którzy zobaczyli w nim „zagubionego chłopaka, który pragnął dostać drugą szansę” i zaproponowali mu pracę w tartaku. Damian w Bieszczadach poznał również Magdę Jaskólską – inteligentną, wesołą, skromną, a przy tym twardo stąpającą po ziemi i piekielnie pyskatą asesor prokuratury. Kobiecie została przydzielona właśnie sprawa, którą wszyscy już dawno spisali na straty. Zdesperowana i pozbawiona wsparcia Magda nie cofnie się przed niczym, aby odnaleźć odpowiedź na dręczące wszystkich pytanie: kto zabijał? Całkiem spontanicznie Damian zaoferował jej pomoc w śledztwie – jako, że według innych był swojego czasu najlepszym detektywem, doskonale nadawał się do rozwikłania tej zagadki. Antos wkurzał Magdę niemiłosiernie. „Miał postawę zimnego dupka, a w jego niebieskich oczach na próżno było się doszukiwać jakiegokolwiek zrozumienia czy ciepła". Jednak nie miała innego wyboru, jak tylko wtajemniczyć go w szczegóły dochodzenia. Ta dwójka im więcej przebywała w swoim towarzystwie tym bardziej przekonywała się do siebie. Wiele ich łączyło, między innymi oboje posiadali głęboko ukryte wspomnienia z przeszłości, o których nie chcieli mówić. Z czasem pojawiła się też między nimi wszechogarniająca chemia, którą z trudem udawało im się kontrolować. Co z tego wyniknie? Czy Magda i Damian dadzą się ponieść namiętności? Czy połączy ich coś więcej niż tylko miejscowe sekrety? A przede wszystkim czy ta dwójka odkryje, kto stoi za licznymi zabójstwami?

.

Mam naprawdę skromne grono polskich autorek, po których książki sięgam w ciemno. Nie ukrywam, że właśnie Emilia Szelest do niego należy, a to wszystko za sprawą genialnej serii z moją imienniczką Weroniką Kardasz w roli głównej. Miałam okazję patronować też powieści, która okazała się całkowicie inną odsłoną autorki, a myślę oczywiście o „Free birds”. Czekałam z niecierpliwością na kolejny tekst spod pióra Emilii szczególnie, że wiedziałam, iż „Licho nie śpi” zostało stworzone w klimacie podobnym do „Niebezpiecznej gry”. Aczkolwiek mówię to z bólem serca, ale jestem rozczarowana tym tytułem. Już prolog oraz sytuacja w nim opisana, czyli seks pod wpływem narkotyków nastawiła mnie negatywnie do dalszego śledzenia tekstu. Miałam jednak nadzieję, że dalsze rozdziały wywrą na mnie pozytywne wrażenie – niestety, niekoniecznie tak się stało. Zacznę może od plusów tej historii, do których zaliczam niewątpliwie ten wyczuwalny bieszczadzki klimat. Właśnie to uwielbiam w powieściach autorki - te malownicze opisy krajobrazów, miejsc oraz budynków. Nie da się ukryć, iż do tego Emilia posiada po prostu naturalny talent. Cieszę się również, że otrzymałam okazję poznania legendy związanej z Biesem i Sanem, której do tej pory nie słyszałam. To by było niestety na tyle, jeśli chodzi o pozytywne aspekty. Naprawdę trudno mi to przyznać, ale niestety dostrzegłam tutaj więcej minusów niż plusów. Na pewno na ten fakt miała największy wpływ kreacja bohaterów, którzy przez większość fabuły zachowywali się dla mnie w sposób niemożliwy do zaakceptowania. Damian w życiu przeszedł już sporo, przez co wątpił czy znajdzie się jeszcze coś, co mogłoby mu sprawić ból. Mężczyzna nie wierzył w miłość, a związki kompletnie mu nie wychodziły. W dodatku męczyły go i ograniczały. Wybierał zawsze przelotny seks z laską, której imienia nie musiał pamiętać. „Ecstasy natomiast stanowiło dla niego ucieczkę. Te chwile „pod wpływem” były dla niego, wręcz absurdalnie szczęśliwe. Doceniał wtedy piękno świata, który go otaczał. Po narkotykach demony, z którymi paradował na co dzień, szły spać”. Poczułam do postaci Damiana ogromny niesmak. Wielokrotnie przeczytałam tutaj zdanie, iż mężczyzna zerwał z nałogiem i po wyjeździe w Bieszczady był czysty. Po chwili natomiast dostrzegłam taki oto fragment: „po tym, jak odstawił twardsze narkotyki, marihuana okazała się jego wybawieniem. Nie umiał bez niej funkcjonować”. Bardzo nie podobało mi się przedstawione tutaj lekkie podejście do używek. Tak jak podaje jeden z portali medycznych, należy pamiętać, że „Marihuana nie jest "zwykłym papierosem", marihuana jest narkotykiem. Co prawda zaliczana jest ona do tzw. narkotyków miękkich (czyli nie uzależnia ona człowieka fizycznie), jednak jak każdy narkotyk jest bardzo niebezpieczna dla naszego zdrowia, a nawet życia". Bohater powtarzał, że był czysty, jednak nieustannie „tylko jarał, żeby lepiej widzieć”. Moim zdaniem nie należy palenia marihuany przedstawiać jako coś dobrego, jako coś co rozjaśnia umysł – to niedopuszczalne, tak samo, jak to, że Magda - asesor prokuratury przyklaskiwała tej sytuacji i z biegiem czasu nie miała nic przeciwko temu. To w jaki sposób Damian wykorzystywał kobiety, uprawiał z nimi mechaniczny, pozbawiony zarówno głębi, jak i uczuć seks również wywoływało we mnie mdłości. Jego postać do tej pory jawi mi się jako odrażająca. Mężczyzna określał Magdę i jej postępowanie w następujący sposób: „momentami zachowywała się niczym pracownik tartaku, za chwilę była panią prokurator, wyniosłą i zimną, albo małą dziewczynką lubiącą tarciuchy, nastolatką z sianem w głowie. Damian dostrzegł, że miała ona wiele osobowości. Przeskakiwały w niej, jedna w drugą, jak chaotyczne trybiki, jakby sama nie mogła się zdecydować, kim być w danej chwili". Całkowicie się z tym zgodzę, gdyż w moim odczuciu Magda zachowywała się po prostu dziecinnie. Już dawno żadna postać nie denerwowała mnie i irytowała tak, jak ona. Bała się, że zabiorą jej śledztwo, ze względu na to, iż nie posiadała żadnych poszlak w wyniku czego, do końca życia będzie kserować dokumenty – szczerze mówiąc, myślę, że właśnie do tego została stworzona. Ona w sprawie zabójstw nie zrobiła praktycznie nic. Wykonywała tylko polecenia Damiana, który na dodatek po nocach, kiedy ona spała pijana odwalał za nią całą robotę. Kompletnie nie nadawała się na swoje stanowisko. W momencie, gdy wypowiedziała do Antosa następujące słowa: „ustawię nam pracę na weekend, rozumiesz, że liczy się każda sekunda?” zaśmiałam się na głos. Dobre sobie, skoro to ON grzebał w jej papierach, a ona miała wszystko daleko w czterech literach i nagle ważna okazała się dla niej każda sekunda?! Nawet tego nie skomentuje. Pod koniec uważam, że Magda wzięła się trochę w garść, ale to nie wystarczyło, aby mnie do niej przekonać. Nie potrafiłam jej obdarzyć nawet ociupinką sympatii, gdyż zwyczajnie nienawidzę takich pozbawionych charakteru postaci.

Jeśli chodzi o chemię między bohaterami, to też jej zbytnio nie widziałam, ani tym bardziej jej nie czułam. „Magda była światłem, ON był mrokiem, który gasił każdy blask”. Mężczyźnie zależało na Jaskólskiej, choć tego nie chciał, jednak, gdy patrzył w jej oczy jego zmysły szalały. Prawdą było, że powinien trzymać się od niej z daleka, oczywiście dla jej bezpieczeństwa, aczkolwiek okazało się to dla niego niezwykle trudną sztuką. Natomiast Magdę ten zarozumiały, uzależniony i cholernie zdolny detektyw, który zgubił swoją drogę zauroczył. Pociągał ją, ale nawet nie potrafiła tego przyznać przed samą sobą. Nic nie powinno ją łączyć z tym facetem, a jednak zbliżała się do niego wbrew własnej woli. Ich relację mogę określić słowem „dziwna”. Uważam, że kompletnie do siebie nie pasowali, a co najgorsze nie czułam między nimi, ani krzty przyciągania. Na koniec zostawiłam sobie wątek kryminalny w tej powieści. Nie powiem, na początku niesamowicie mnie ON zaciekawił, gdyż bardzo lubię stopniowo odkrywać karty, aby po nitce do kłębka dotrzeć do rozwiązania ów zagadki. Aczkolwiek tutaj, w pewnym momencie zaczęłam się zastanawiać, czy to przypadkiem nie zabija „ta” osoba i powiem Wam, że to właśnie ten człowiek, którego wytypowałam okazał się sprawcą. Jeszcze przez ten fakt poczułam się gorzej rozczarowana tym tytułem, gdyż czasami do samego końca nie potrafię wytypować zabójcy, a tu proszę - już przed połową książki odkryłam jego tożsamość!

.

„Licho nie śpi” to lekka, przyjemna i w prosty sposób napisana historia. Czytało mi się ją nad wyraz szybko, wciągnęłam się w nią od pierwszych stron. Nie zmienia to jednak faktu, że pozostaję tym tytułem w pewnym stopniu rozczarowana. Żadnego ze spotkanych tu bohaterów nie polubiłam, ani nie potrafiłam obdarzyć nawet odrobiną sympatii, a Damian i Magda w szczególności swoim zachowaniem tylko niepotrzebnie psuli mi nerwy. Na niekorzyść tej książki podziałało również lekkie podejście autorki do tematu zażywania narkotyków, co okazało się dla mnie nie do zaakceptowania. Jedynie, do tej pory w głowie utkwiła mi sytuacja z prologu, w której to bohater podczas stosunku z nieznajomą zapomniał o zabezpieczeniu – jestem ciekawa czy w kolejnej części pojawi się wątek dotyczący tej sprawy. Mam ogromną nadzieję, że tak. Dalej nic się nie zmieniło i cały czas naprawdę cenię sobie twórczość autorki, a zwłaszcza jej umiejętność wplatania kryminału w romanse, ale nie uważam jakoby ten tytuł należał do najlepszych powieści spod jej pióra. Swoją drogą liczę, że druga część serii „Bieszczadzkie demony” bardziej przypadnie mi do gustu, a bohaterowie w końcu dorosną i zmienią troszkę swoje postępowanie. Czy polecam Wam ten tytuł? Myślę, że tak. W końcu każdy z nas inaczej odbiera przeczytane powieści, a nuż może Wy będziecie tym tekstem zachwyceni? Wszystko jest możliwe!

Damian Antos detektyw krakowskiej policji zostaje zwolniony z pracy po nieudanej akcji, w której jego partner został dotkliwie pobity i prawie stracił życie. By odciąć się od dotychczasowego życia wyjeżdża w Bieszczady. Dostaje tam pracę w tartaku, jednak kiedy na horyzoncie pojawi się Magda, młoda asesor prokuratury w jego życiu znów zacznie się dziać.

To pierwszy tom serii "Bieszczadzkie demony". Idealne połączenie wątku kryminalnego z romansem. Sceny erotyczne nie kłują w oczy, są wyważone i napisane ze smakiem, a przede wszystkim stanowią wartość dodaną do bardzo dobrej fabuły.

Mam wrażenie, że mogę być w mniejszości, ale najbardziej lubię w tej książce charakter głównych bohaterów oraz tę iskrzącą relację między nimi. Idealnie wpasowuje się tutaj powiedzenie "Kto się czubi ten się lubi". Nie jest to przesłodzony romans, a powoli budująca się relacja, poprzetykana uszczypliwościami, ironizmem i humorem, który bardzo mi odpowiada. Podobnie dogryzamy sobie z mężem 🤣😉 Postaci nie są płytkie. Damian to dość mocny charakter ukształtowany w toku wcześniejszych trudności życiowych. Zdaję sobie sprawę, że kreuje się na chama, szowinistę, traktuje kobiety przedmiotowo, ale ja dostrzegam w nim tę wewnętrzną warstwę, którą tak skrzętnie chce zamaskować. Prawdą jest, że dranie mają w sobie ten magnetyzm 😉 Magda, z pozoru twarda przyszła pani prokurator wewnątrz jednak delikatna i wrażliwa. Potrzebuje obok siebie kogoś, kto ją wesprze i da poczucie bezpieczeństwa.

Autorka ma bardzo lekkie pióro, ale nie jest ono pozbawione finezji. Wątek kryminalny jest dobrze napisany. Napięcie stopniowo wzrasta, a do tego klimat jaki panuje w tej książce jest bardzo wciągający. Dzikie Bieszczady, tamtejsza ludność i jej zwyczaje. Wszystko idealnie się uzupełnia tworząc bardzo dobrą powieść.

Muszę przyznać, że do sięgnięcia po tę pozycję skusiła mnie przede wszystkim okładka, a po drugie oczywiście Bieszczady. Po przeczytaniu wiem jednak, że nawet jak kolejna okładka nie przypadnie mi do gustu to książkę z tej serii biorę w ciemno. To było dokładnie to, czego w tym momencie potrzebowałam. Lekka struktura, bez zbędnego komplikowania. Kryminalne zacięcie na całkiem dobrym poziomie okraszone dawką romantyzmu i szczyptą erotyzmu. Polecam i czekam na więcej.

Fajna, intrygująca książka, aczkolwiek ciut za bardzo przepełniona wszechobecnymi wulgaryzmami i nieco za bardzo ociekająca seksem. Nie mniej jednak, uważam, że jest godna uwagi, z chęcią sięgnę po kolejny tom, aby poznać dalsze losy policjanta wydalonego ze służby. Fabuła jak najbardziej na plus, nieco zakręcona ale bardzo wciągająca. Były policjant i przyszła prokurator, to po już na pierwszy rzut oka trąci jakąś zwariowaną przygodą, a jeśli dołożyć do tego wątek kryminalny i otwartą sprawę gdzie chodzi o zbrodnię, to ja jestem kupiony. Mam nadzieję, że drugi tom wciągnie mnie równie mocno.

Książka czytana jednym tchem. Przenosi w inny wymiar, przestajesz myśleć i odrywasz się na chwilę, po czym historia nie kończy się na ostatniej stronie. Czekasz na kolejną opowieść jaką uraczy Cię autorka. Jak dla mnie super pozycja w stylu kryminał - romans. Polecam i już czekam na kolejny tom.

Ile widziałam pozytywnych opinii o tej książce. Ile poleceń. Ile recenzji, także w ostatnim czasie. Wiadomo było, że prędzej czy później sięgnę po "Licho nie śpi" i na szczęście doszło do tego prędzej, niż sądziłam ❤️ To już moja druga styczność z twórczością Emilii Szelest i miałam ogromne oczekiwania, bo "Niebezpieczna gra" bardzo mi się podobała.

"Licho nie śpi" to historia, której głównym bohaterem jest Damian. Ucieka ON przed mrokiem, związanym z własną przeszłością i w ten sposób ląduje w Bieszczadach. Poznaje życzliwych mu ludzi, którzy chcą pomóc mu odnaleźć się w życiu. Rozpoczyna pracę w tartaku, unikając rozmów o sobie i powodach, dla których znalazł się właśnie w tym miejscu. W Bieszczadach poznaje Magdę, młodą asesor prokuratury, która ma do rozwiązania sprawę spisaną przez większość na straty. Okazuje się, że Damian może pomóc Magdzie bardziej, niż mogłaby się tego spodziewać, ale będzie to oznaczało częściowy powrót do przeszłości, od której tak bardzo pragnie uciec. Czy Damian jest gotowy na taki krok?

Od pierwszych stron wiedziałam, że będę zachwycona tą książką. Luźny język, cięty humor, ciekawa historia i przede wszystkim świetni bohaterowie. Pokochałam i Magdę i Damiana nie tylko za ich zalety, ale także za wady, bo każdy z nas te wady posiada i nienawidzę, gdy bohaterowie w książkach są kreowani na idealnych. Gdy czytamy "Licho nie śpi" zdajemy sobie sprawę z tych gorszych stron głównych bohaterów, ale to jest właśnie najlepsze, bo możemy w nich dostrzec siebie. Ich relacja jest niesamowita, uwielbiałam czytać jak sobie docinają i rzucają złośliwościami na prawo i lewo. Ale to właśnie było prawdziwe, nie było sztucznego języka. Co do historii kryminalnej - naprawdę trudno było odgadnąć kogo próbuje wytropić Magda. Dopiero na sam koniec autorka daje nam dosłownie jedną wskazówkę, ale za to jak ważną i tuż przed zakończeniem możemy być z siebie dumni, że rozwiązaliśmy zagadkę. Mało powiedziane, że kocham historie tego typu. Jeśli chodzi o zakończenie, pierwszy raz w życiu chciałam żeby skończyło się typowo, jak we wszystkich książkach, ale i tutaj autorka mnie zaskoczyła (chociaż z drugiej strony trochę się cieszę) i niestety, na swój wymarzony moment muszę jeszcze trochę poczekać 😂 Z niecierpliwością będę wypatrywać informacji o kolejnych tomach serii, bo najchętniej przeczytałabym je już teraz. Serdecznie polecam i dziękuję autorce za napisanie tak świetnej książki ❤️❤️

To pierwsza książka autorki, która mi się spodobała. Fajny styl, dobra fabuła, świetnie stopniowana akcja i do tego taka realna. Widać postęp w pisaniu, który moim zdaniem zmierza ku dobremu i oczywiście tak trzymać. Akcja książki dzieje się w Bieszczadach. Młody policjant z niesamowitym potencjałem wyrusza w stronę gór, aby nabrać dystansu do swoich spraw i może nawet w jakiś sposób odpokutować swoje haniebne uczynki, przez które stracił odznakę. Tam spotyka dwie kobiety. Jedna i druga odegrają w jego życiu pewną rolę. Jedna z nich nawet przybliży go do wewnętrznych refleksji, do spojrzenia na rzeczywistość trochę w innym świetle. Cała historia oparta jest też na wątku kryminalnym, który sprawia, że książkę czyta się z zainteresowaniem. I mimo tego, że około siedemdziesiątej strony miałam już dwóch potencjalnych morderców, to i tak nie odebrało mi to przyjemności z czytania. Wręcz przeciwnie, zapewniło mi masę własnych przemyśleń i tez na temat kierunku w jakim zmierza powieść.

Muszę jeszcze nadmienić, że dużym plusem jest postać samego Damiana, głównego bohatera, a raczej jego kreacja i sposób bycia, funkcjonowania, życia, a przede wszystkim tego jaki był jako policjant i jak działał w rozwiązywaniu spraw.

Niecierpliwie czekam na kolejną część, a Wam polecam gorąco 🙂

Damian jest młodym, przystojnym i szalenie inteligentnym mężczyzną, jednak lubi sobie czasem przyćpać. Podczas jednej z akcji mężczyzna zawodzi, jego partner trafia do szpitala, Damian zostaje usunięty z policji.

Ma przez to wyrzuty sumienia, postanawia, więc rzucić wszystko, uciec od problemów i poszukać szczęścia gdzie indziej. Wyjeżdża w Bieszczady, tam nikt go nie zna i nic o nim nie wie, jest tu anonimowy. Jednak pieniądze też szybko się kończą i mężczyzna musi ogarnąć sobie jakąś pracę w sercu Cisnej znajduje się lokal nazywany Biesem, tam poznaje kilu mężczyzn, którzy zapraszają go do stolika. Nowo poznani koledzy proponują Damianowi pracę tutejszym tartaku.

Nie wszyscy pałają sympatią do nowego przybysza, Magda Jaskólska nie jest fanką Damiana, choć musi przyznać, że jest bardzo przystojnym mężczyzną. Młoda pani asesor prokuratury dostaje do rozwiązania bardzo ciężką sprawę. Na jej terenie dochodzi do kilku morderstw, kobieta zostaje od razu rzucona na głęboką wodę nie cofnie się przed niczym żeby dowiedzieć się prawdy. W sprawie będzie pomagał jej Damian. Czy ta sprawa pomoże im zbliżyć się do siebie? Co na to Anka, młoda pani psycholog, która nie ukrywa, że chce od Damiana coś więcej niż przygodnego seksu? Czy Madzie i Damianowi uda się dowiedzieć, kto stoi za serią morderstw?

„Licho nie śpi” to kolejna wspaniała książka z spod pióra Emili Szelest, od której nie można się oderwać. Autorka wciągnęła nas w sprawę seryjnych morderstw, mamy, więc ciekawą zagadkę do rozwikłania. Do tego Damian przystojny policjant, który nie jednej namieszał w głowie, mężczyzna ma za sobą bardzo trudną przeszłość. Uważa, że nie nadaje się do związków, a kobietom, z którymi się spotyka nie zostawia cienia nadziei, że z tego może być coś więcej. Magda jest oporna na jego uroki, ON dał jej na początku jasno do zrozumienia, że nie jest w jego typie. Podczas pracy tych dwojga wszystko może się zmienić, a postawiony mór zaczyna powoli się sypać. Autorka zadbała o każdy nawet najmniejszy szczegół są tajemnice, zwroty akcji i niebanalni bohaterowie.

Seryjny morderca, były policjant i pani prokurator- brzmi ciekawie, prawda? Licho nie śpi ma rozbudowany wątek kryminalny, co było moim pierwszym, pozytywnym zaskoczeniem podczas czytania. Śledztwo w sprawie zabójstw kobiet zostało bardzo ciekawie pokazane. Podrzucane przez autorkę tropy z pewnością zmyliły nie jednego czytelnika. Muszę przyznać, że moje przeczucie się sprawdziło, choć z nieco inną etymologią.

Damian i Magda to główne postaci w książce. Podziwiałam dziewczynę za jej upór i odwagę, ale też dobre serce. Natomiast miałam problem z chłopakiem, bo jest zarozumiały, zbyt pewny siebie i uzależniony od narkotyków, a kobiety traktuje przedmiotowo. Pewnie jego trudne dzieciństwo miało na to ogromny wpływ. Dopiero poznanie Magdy sprawia, że jego serce nieco topnieje. Jak na romans przystało, znajdziemy w książce sporą dawkę namiętności i pożądania. Na szczęście sceny seksu nie są zbyt rozbudowane, ani częste.

Książkę czytało się błyskawicznie, wartka akcja, prosty język to ułatwiały. Autorka wplotła do dialogów sporą dawkę poczucia humoru, co bardzo cenię w książkach. Urzekły mnie także bieszczadzkie legendy i ten specyficzny, tajemniczy klimat.

Licho nie śpi otwiera nowy cykl Emilii Szelest pod tytułem Bieszczadzkie demony. Z pewnością sięgnę po kolejne części, by dowiedzieć się jak potoczą się losy Damiana i Magdy oraz znaleźć rozwiązanie dla licznych tajemnic, które w tym tomie nie zostały rozwikłane.

Autor: Emilia Szelest Tytuł: Licho nie śpi Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece Premiera: 2021-03-23 Dla Damiana Bieszczady są kryjówką. Były policjant ucieka przed swoją przytłaczającą przeszłością, uzależnieniem i mrokiem, który czai się głęboko w jego duszy. Praca w tartaku ma zagłuszyć palące wyrzuty sumienia, a odosobnienie przynieść upragnione ukojenie. Magda Jaskólska, młoda asesor prokuratury, zostaje rzucona na głęboką wodę – przełożeni przydzielają jej sprawę, którą wszyscy już dawno spisali na straty. W okolicy giną młode dziewczyny, ale jedyny podejrzany… już siedzi w więzieniu. Zdesperowana i pozbawiona wsparcia Magda nie cofnie się przed niczym, by znaleźć odpowiedzi na wszystkie pytania. Aby to zrobić, musi przedrzeć się przez mur nieufności, odkryć głęboko skrywane miejscowe sekrety, a przede wszystkim uporać się z dziką namiętnością, która nieoczekiwanie przejmuje nad nią kontrolę. Książka od samego początku zaczyna się bardzo dobrze. Mamy pokazaną sytuacje, której możemy nie zrozumieć, lecz zostaje ona wyjaśniona w późniejszym czasie.Bardzo spodobał mi się motyw policjanta. Byłam ciekawa jak rozwinie się cała sytuacja. Muszę przyznać, że miałam inne oczekiwania co do tej książki. Mimo wszystko była ona dla mnie pozytywnym zaskoczeniem. Współczułam głównemu bohaterowi, że stało się tak, a nie inaczej, lecz uważam, że zasłużył na to. On też tak myślał, więc nikomu nic nie mówił zbędnego. Gdy przestaje myśleć o przeszłości, pragnie skupić się na tym, co jest tu i teraz. Wszystko idzie w dobrą stronę, do czasu. Życie zaczyna się komplikować, a ON nie potrzebnie miesza się w nie swoje sprawy. To co stało w niej zawarte bardzo mnie zaskoczyło. Lubię romans połączony z kryminału, a tutaj jest dobrze to rozegrane. Bohater jest pewnym siebie mężczyzną, ani myśli o tym, by się poddać. Ale czy to nie są tylko pozory? Tego możecie dowiedzieć się w lekturze. Podczas czytania odczuwałam dużo emocji, szczęście, które wypełniało bohatera, ale także niepewność związaną z zaginięciem dziewczyn. Nagle na światło dzienne wychodzą informacje o których nawet ON nie wiedział. Fabuła prowadzona jest dobrze, nie ma mowy o pogubieniu się. Na moich nerwach działał czasem Damian, ale także Magda, ponieważ nie zachowywali się dobrze w pewnych momentach. Myślałam, że to tylko chwilowe, lecz widać to było więcej razy. Cieszę się, że zakończyło się to tak, a nie inaczej. Jestem ciekawa dalszych losów. Ocena 8/10

Damian przez problem z narkotykami wylatuje z policji. Odosobnienia szuka w Bieszczadach. To tam spotyka pewnego wieczoru kilku mężczyzn z którymi od razu łapie dobry kontakt. Zaczyna z nimi pracować w tartaku, gdzie ciężka praca fizyczna pomaga mu zapomnieć o używkach. Młoda Magda Jaskólska pracuje jako asesor prokuratury. Ma za zadanie odnaleźć sprawcę zabójstw młodych dziewczyn, które ostatnio znikają bez śladu, po czym ich ciała są odnajdywane z licznymi charakterystycznymi obrażeniami ciała.

Jest tylko jedna osoba która miała taki sam styl zabijania, ale wiąże się z tym mały problem. Ten mężczyzna już od kilku lat jest zamknięty w więzieniu…

Magda wraz z pomocą Damiana próbuje rozwiązać tę sprawę, ale żadne z nich nie zdaje sobie sprawy co przyjdzie im odkryć…

.

To moje kolejne spotkanie z twórczością tej autorki i muszę przyznać, że co książka, to lepsza 🥰 Ta pozycja jest świetnym połączeniem kryminału z erotykiem. Na co chcę zwrócić uwagę? Jest to kryminał połączony z erotykiem, nie erotyk z kryminałem, co bardzo mi przypadło do gustu, bo jak już mnie dłużej obserwujecie, to wiecie, że książki przesiąknięte seksem, to nie moja bajka 🙈

Autorka w niebanalny sposób prowadzi bohaterów do odkrycia prawdy, a rosnące między nimi napięcie nadaje historii charakteru 😊💣 Nie ukrywam, że jestem pod wrażeniem i wprost nie mogę się doczekać drugiego tomu!! Historię czytało się szybko i niesamowicie przyjemnie.

Świetnie zapowiadająca się seria kryminalna, polecam!

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Niegrzeczne Książki, a autorce gratuluję stworzenia takiego cudeńka ❤

~

sylwiaczyta

Po tę książkę sięgnąłem zachęcony pozytywnymi opiniami, na jakie natknąłem się w internecie. Główny bohater jest funkcjonariuszem policji, więc występuje tutaj ciekawe połączenie tematyki kryminału oraz romansu. Umiejscowienie emocjonującej zagadki w klimatach tajemniczych gór było strzałem w dziesiątkę. Co prawda główny bohater momentami nieco mnie irytował, ale nie zmienia to faktu, że książka bardzo mnie wciągnęła, a autorce należy się uznanie za kreację przestrzeni oraz relacji romantycznej między dwójką głównych bohaterów. Połączenie kryminału z wątkami romantycznymi w tym przypadku bardzo mi się podobało.

“ - Nie martwię się, ale licho nie śpi

Fakt, zwłaszcza w Bieszczadach”

Damian ucieka przed przeszłością i uzależnieniem, a Bieszczady stają się dla niego idealną kryjówką. Praca w tartaku ma zagłuszyć jego myśli i sumienie. Mężczyzna ma nadzieje, że odosobnienie przyniesie mu chociaż trochę ukojenia.

Magda, młoda pani prokurator, zostaje rzucona na głęboką wodę, kiedy jej przełożony przydziela jej naprawdę ciężką sprawę. W okolicy giną młode dziewczyny, a jedyny podejrzany siedzi w więzieniu. Zdesperowana kobieta zrobi wszystko, żeby tylko się wykazać i rozwiązać sprawę.

No tego to ja się nie spodziewałam… Myślałam, że dostanę kolejną romantyczną historię, a tymczasem “Licho nie śpi” to świetna powieść sensacyjna z elementami romansu. Mało jest tego typu, tak dobrze napisanych historii. Fabuła wkręca od samego początku. Autorka pisze bardzo lekko, więc strony same znikają. Historia jest pełna tajemnic i niespodzianek, bohaterowie są bardzo dobrze napisani, intrygują i od samego początku ich polubiłam.

“Licho nie śpi” to świetna, lekka książka, która łączy w sobie sensacje i romans. Nie mogę się doczekać drugiej części.

Lubicie powieści, których akcja dzieje się w górach? Młody policjant Damian chce uciec przed przeszłością. Wpada na pomysł, by pojechać w Bieszczady. Szybko kończą mu się pieniądze i musi znaleźć pracę. W barze poznaje drwali, którzy proponują mu pracę w tartaku.

Niedługo potem poznaje Magdę, młodą panią asesor. Kobieta ma za zadanie odnaleźć groźnego mordercę. Każda ofiara wywiera na niej duże wrażenie, a Magda z całych sił chce znaleźć winnego. Prosi o pomoc Damiana. Ta sprawa zbliża ich do siebie.

"Licho nie śpi" to powieść, w której poczujemy specyficzny klimaty Bieszczad. Tu nikogo nie interesuje kim jesteś i skąd pochodzisz. Możesz poczuć się wolny i będziesz chciał tam wracać jak najczęściej.

Książka Emilii Szelest została świetnie napisana. Wątek kryminalny jest bardzo ciekawy i wciągający. A każdy z bohaterów posiada ciekawą osobowość. Czasami jest mrocznie, magicznie, a innym razem zmysłowo i namiętnie. Trudno się oderwać od lektury.

"Kiedy demony śpią, budzi się namiętność."

Poznajemy Damiana który wyjeżdża w Bieszczady w których pragnie być nikim. Zwykłym człowiekiem. Nikomu nie zdradza kim jest, po co i dlaczego.

Nie jest to zwykły przystojniak których zazwyczaj mamy w książkach. Jest zdecydowanie inny i pomimo że ma swoje demony przeszłości nie jest idealny. Mroczny. Ma charakter co mnie do niego bardzo ciągnęło i zdobył moje serce.

Poznajemy również Magdę Pani asesor prokuratury. Która w swojej młodej karierze dostaje zadanie w które nikt nie wierzy ze się uda rozwiązać. Jednak kobieta postanawia rozwiązać tą sprawę za wszelka cene.

No bohaterka cięty ma język i bardzo podobała mi się jej postać.

Ta dwójka od początku drze ze sobą koty. Ona nie jest w jego typie. A dziewczyna ma obecnie chłopaka.

Połączy ich śledztwo do rozwiązania zagadki. A przy okazji każdy się powoli przed drugim otworzy.

Tutaj niczego nie możemy być pewni.

Mamy wiele trupów, zero podejrzeń i dwójkę ludzi z przeszłością i determinacją do rozwiązania śledztwa.

Historia nie wciągnęła mnie od pierwszych stron. Dopiero gdzieś koło setnej strony wciągnęłam się w fabule i na prawdę mi się spodobała że pragnęłam jak najszybciej dowiedzieć się kto i jak. Dowiadujemy się trochę o Bieszczadach i legendach. Scen erotycznych również nie braknie, wręcz Autorka książkę zaczyna bardzo gorąco. Niestaty udało mi się zgadnąć zakończenie zagadki jeszcze dużo przed końcem. Ale to nie oznacza że źle mi się czytało. Książka zdecydowanie warta uwagi. I będę wypatrywać tomu 2. Ponieważ wiem że autorka jeszcze mnie zaskoczy 🤗

"Licho nie śpi" to pierwszy tom. serii "Bieszczadzkie demony", autorstwa Emilii Szelest.

Damian to były funkcjonariusz policji. Po licznych kłopotach w pracy zrywa ze swoim dotychczasowym życiem. Opuszcza Kraków i udaje się w kierunku Bieszczad. Właśnie w tych okolicach zamierza znaleźć spokój i wrócić na właściwe tory. Jednak w tym samym czasie dochodzi tam do serii okrutnych morderstw. Sprawę otrzymuje młoda asesor prokuratury, Magdalena Jaskólska. To właśnie jej przyjdzie się zmierzyć z bezwzględnym mordercą, który poluje na bezbronne kobiety. Pomocną dłoń w kierunku Magdy wyciągnie Damian, który podzieli się z nią swoim doświadczeniem. Czy tej dwójce uda się rozwiązać sprawę i schwytać zabójce za nim ofiar przybędzie...?

"Licho nie śpi" to nic innego jak mieszanka thrilleru ze szczyptą erotyka. Historia trzymająca w napięciu z mordercą na czele, który nie cofnie się przed niczym, by dopiąć swego. A całość urozmaicona jest lekkim wątkiem erotycznym. Aż głupio się przyznać, ale sięgnęłam po tę książkę głównie przez Pana na okładce, który mnie mocno zachęci do lektury. Wiem, wiem to słabe... ale co zrobić?🤷‍♀️ Jestem tylko kobietą. Tak więc niektóre z naszych wyborów nie zawsze są zrozumiałe dla innych.🤦‍♀️ Sama historia nie zaskoczyła mnie niczym nowym. Miała swoje plus jak i minusy, ale resumując była spoko i przypadła mi do gustu. Co do wątku kryminalnego to uważam, że był na całkiem dobrym poziomie z elementem zaskoczenia na końcu. To moje pierwsze zetknięcie z tą autorką, ale na pewno nie ostatnie, bo sam styl pisania jak najbardziej mi podpasował. Książkę czytało mi się w miarę szybko, więc tytuł idealnie nadaje się na jeden wieczór. Fabuła prosta, przemyślenia, bez zbędnych opisów. Z chęcią sięgnę po kolejny tom, bo nie zaprzeczam, że jestem ciekawa, jak dalej potoczą się losy bohaterów.

A gdyby tak rzucić to wszystko i wyjechać w Bieszczady.... Damian nie fantazjował, tylko postanowił to zrobić. Początkowo tylko uciekał przed demonami przeszłości, a gdy te dopadły go nawet na krańcu Polski, pośród pięknej i niebezpiecznej natury, postanowił się z nimi zmierzyć. W ten sposób zaplątał się w sprawę zabójstwa. Nawet nie jednego. "Licho nie śpi" to porywający kryminał z drobnymi elementami erotyku. Niezbyt subtelnymi, choć uczucie również się pojawia. Wydarzenia toczą się wartko, co wręcz zmusiło mnie do przeczytania całej książki jednym tchem. Nie było to wielkim wyzwaniem, bo ma niewielkie gabaryty- przyznaję, że mam nadzieję na kontynuację, bo zakończenie trochę zbiło mnie z tropu i miałabym ochotę dowiedzieć się więcej o losach bohaterów. Polubiłam ich. Po prostu. Książkę czytało się lekko i płynnie, co pozwoliło mi choć trochę odblokować zastój czytelniczy. To zdecydowanie dobra lektura na wieczór, kiedy jesteś wyczerpana po całym dniu i potrzebujesz chwili wytchnienia.

Damian jest byłym policjantem, który ucieka od swojej mrocznej przeszłości w Bieszczady.

Magda asesor prokuratury zajmuje się sprawą, która została skreślona już na samym początku. Giną młode dziewczyny, modus operandi pasuje do mężczyzny który... siedzi w więzieniu. Losy tej dwójki się przeplatają. Przed kobietą trudne zadanie lecz ona idzie po trupach do celu...

Bardzo fajna książka. W ogóle książki autorki czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Wciągają od razu, nie ma z tym problemu. Jestem na etapie brania książki w ciemno bo wiem, że mi się spodoba.

No, powiem Wam... trochę tam pikantnie jest u Damiana! Troszkę się dzieje! Więc jeśli ktoś lubi to będzie zadowolony. Jak dla mnie cała książka mogłaby być pisania z jego perspektywy. Uwielbiam to w książkach Emilii, że idealnie wciela się w mężczyzn.

Osobiście domyśliłam się zakończenia, ale i tak nie mogłam się doczekać rozwiązania tej zagadki i zrozumienia DLACZEGO. Nie popsuło mi to frajdy z czytania. I co? Czekamy na kolejną część.

Jest to idealnie wyważony romans z kryminałem co daje genialną mieszankę! I mimo, że nie przebiło to serii z Weroniką Kardasz, to polecam!

Damian za dnia pracuje jako detektyw śledczy, zaś nocą korzysta z pokus mrocznego życia. Niestety dochodzi do nieprzyjemnej sytuacji podczas jego służby i zostaje wyrzucony z pracy. Postanawia zaszyć się w Bieszczadach, by uciec od dawnego życia i zacząć wszystko od nowa.

Magda to młoda pani asesor, której przydzielono sprawę seryjnego mordercy. Kobieta wie, że od rozwiązania tej zagadki zależy, czy jej kariera się rozwinie, czy szybko zakończy.

Ta historia była rewelacyjna! Z pazurem, z humorem i właśnie taka, jak lubię. Bohaterowie nie byli wyidealizowani i to uważam za duży plus. Ponadto autorka pięknie ukazała nam magię Bieszczad. Dzięki niej poznaliśmy niesamowite legendy i jak dla mnie była to wisienka na torcie całej tej historii. Muszę przyznać, że ja, jako dobry detektyw, od początku domyśliłam się kto stoi za sprawą morderstw, ale w niczym mi to nie przeszkadzało, ponieważ czytało mi się ją naprawdę przyjemnie. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli zbyt długo czekać na kontynuację tej historii

A może by tak wybrać się w Bieszczady? Żeby odpocząć? Zacząć wszystko od nowa? Myślę, że nie jest to taki zły pomysł! Zwłaszcza dla Damiana, który swoje ma za uszami i nie należy do osób chętnych do zmian. Po tym jak zostaje zwolniony ze służby, trafia do bieszczadzkiego tartaku, w którym rozpoczyna pracę i próbuje zapomnieć o przeszłości. Pomimo otwartości tamtejszej ludności, Damian jest wycofany i nieufny. Gdy poznaje młodą asesor prokuratury, Magdę Jaskólską i dostrzega jej „starania” i próby pokazania się z jak najlepszej strony, postanawia jej pomóc… tym bardziej, że w okolicy grasuje morderca, który porywa młodej kobiety…

Pierwsze spotkanie z twórczością Emilii Szelest było bardzo udane. Była to książka napisana w duecie, która była naprawdę genialna. Dlatego też, bardzo chciałam przeczytać coś stricte stworzone przez autorkę. „Free birds” dopiero będę czytać, więc padło na najnowsze dzieło wydane przez Niegrzeczne książki – a mianowicie „Licho nie śpi”. I cóż mogę rzec… ta książka tylko potwierdziła moje przypuszczenia o wybitnym piórze autorki! Ta lekkość z jaką czytało się tę książkę i cała historia, która od pierwszych stron wciąga i elektryzuje, ani na moment nie pozwala na jej odłożenie.

Autorka połączyła ze sobą romans z kryminałem, idealnie wyważyła ze sobą te dwa gatunki, przez co myślę, że nawet jeśli ktoś nie lubi w książkach za dużo miłostek, tutaj nie będą mu w żaden sposób przeszkadzać.

Jeśli chodzi o głównych bohaterów. No tutaj może być różnie. Damian jest jaki jest, ma w sobie sporo negatywnych cech charakteru, które mogą z początku irytować, nie wspominając o jego postępowaniu i „odpowiedzialnej pracy w policji”. Na dłuższą metę da się polubić i właśnie tak było w moim przypadku, pomimo swojej złej strony, pokazał też i tą dobrą, przez co na niektóre występki można było przymknąć oko :D z kolei pani asesor, już od początku wzbudza zaufanie i sympatię, swoją otwartością, lekkością bycia, zaradnością i humorem! Tak, ten humor też został wpleciony w historię, przez co zdarzało się, że i ja parsknęłam śmiechem! Bardzo podobała mi się cała ta „społeczność tartakowa” – wszyscy pracownicy i ich spotykania w knajpie. Dało się odczuć, że sobie ufają pod każdym względem i są sobie naprawdę bliscy, jak dla mnie - genialne.

Wprowadzenie wątku morderstw dodatkowo urozmaiciło całą historię, przez co notabene była jeszcze ciekawsza! Zakończenie było naprawdę zaskakujące, co dodatkowo jest dużym plusem, jeśli chodzi o całość książki! Dobrze, że to dopiero pierwsza część, bo ja z wielką chęcią przeczytam o kolejnych przygodach Damiana i młodej pani asesor :)

Trochę ostatnio zaprzedałam się chciwości i nasiedziałam się w robocie, tyle że nie pamiętam kiedy tak mało czasu spędzałam w domu, dlatego, gdy już nadszedł wolny dzień wybrałam coś z nowości Księgarni Tania Książ[Adres usunięty]ążkę, która kusiła mnie od jakiegoś czasu, ale czekałam na moment, gdy właśnie będę mentalnie wyprana. Licho nie śpi to powieść polskiej autorki, mająca wszystko to co na czasie, oficjalnie, są Bieszczady, czyli bardzo trendy miejsce. Opis jak to w książkach, mogło wyjść z tego albo okropna oklepana szmira, albo coś co pochłonie.

Damian jest facetem po przejściach, miał traumatyczne dzieciństwo, które spaczyło mu psychikę. Teraz jest policjantem, który odnosi sukcesy w Krakowie, ale bierze narkotyki i bez skrupułów wykorzystuje kobiet. Książka zaczyna się właśnie od takiej przygody na noc, tylko, że Damian jest na służbie, ma ubezpieczać kolegę, ale upojony narkotykami i seksem odpuszcza. Kolega zostaje pobity, ledwo uchodzi z życiem, a Damian traci pracę. Ucieka na rubieże Polski, w Bieszczady, tam chce się zrestartować. Niespodziewanie znajduje pracę i nowe podniety. Dodatkowo do zakładu karnego w pobliżu przywieziony zostaje seryjny morderca, a w okolicy zaczynają ginąć kobiety czy to ma jakiś związek? Damian zaczyna się angażować w śledztwo, a my dostajemy mariaż romansu z kryminałem.

Rzadko udaje się napisać udane połączenie książki dla kobiet, romansu, z dobrym kryminałem, tak, żebym mogła się wciągnąć w śledztwo i jednocześnie śledzić relacje między bohaterami, a z drugiej zastanawiać się co z zagadką. To najprawdopodobniej pierwsze spotkanie z autorką, bo nie kojarzę tak na szybko, tego nazwiska. Tymczasem bardzo udana jest to proza. Ciekawie skonstruowani bohaterowie, główna para tej książki przykuwa uwagę, czy da się lubić? Ci bohaterowie mają swoje wady, mają dobre strony. Razem z nimi obserwujemy rozwój akcji, staramy się dopaść złoczyńcę, czujemy na karku oddech śmierci, a jednocześnie Emilia Szelest zostawia nas z takim zakończeniem, że no jestem sfrustrowana, ależ bym poczytała drugi tom!!! Będę obserwowała dalszą twórczość autorki

„Licho nie śpi” – Emilia Szelest

Jest to pierwszy tom z cyklu „Bieszczadzkie demony”

Damian były policjant. Wyjeżdża w Bieszczady aby uciec przed rzeczywistością, aby poukładać swoje życie na nowo. Praca w tartaku ma być dla niego swoistym katharsis. Niespodziewanie jednak zostaje wplątany w sprawę seryjnego mordercy. Czy pomimo problemów będzie w stanie pomóc w śledztwie. Czy uda mu się powrócić do służby? Czy odnajdzie szczęście, a może nawet uczucie..?

Jest to już trzecia książka Pani Emilii, którą przeczytałam w życiu. Po raz kolejny autorka zachwyca. Łatwy język, liczne dialogi oraz szybka akcja to to czego powieści nie zabraknie. Bardzo mocny początek (w dalszej części książka trzyma poziom), jednakże nie jestem w stanie stwierdzić czy jest to romans z elementami kryminału czy na odwrót… Świetna zagadka kryminalna, bardzo dobrze wykreowane postacie, niesamowite opisy oraz to ciągłe napięcie między bohaterami.

Podsumowując jest to książka z pogranicza dwóch gatunków, także każdy znajdzie coś dla siebie. Z jednej strony nie brakuje opisów miejsc zbrodni, z drugiej zaś scen łóżkowych. Gdy już przysiądzie się do jej lektury to nie odłoży się książki przed przeczytaniem ostatniego słowa. Do tego ten Bieszczadzki klimat, polecam z całego serca :)

Hej, cześć i czołem 🖐🏻

Czy macie jakąś polską autorkę bądź polskiego autora, których książki możecie brać w ciemno?

Ja mam! 😁 Jest to zdecydowanie @przemyslawpiotrowski @[Adres usunięty]er_ @adrian_bednarek_autor @maxczornyj oraz oczywiście niezastąpiona @emiliaszelest 😁 To jest moja piątka must read! Oczywiście niektóre książki pisarzy mam do nadrobienia, no ale to tylko taki mały szczegół 😅 Chodzi o to, że dotychczas te ich książki, które czytałam, podobały mi się, dlatego jestem pewna i biere w ciemno 😜 No nic, jak zwykle się rozpisałam 😅 W takim razie zapraszam Was na recenzję powieści, która... No właśnie, jak myślicie, skradła moje serce, czy raczej nie? 😜

⭐RECENZJA⭐

Damian ucieka od przeszłości w Bieszczady. Jego nowa praca ma zagłuszyć demony i pomóc stanąć mu na nogi. Mężczyzna na miejscu poznaje dużo pozytywnych osób, zawiera różne znajomości. Czy los tym razem da mu troszkę odetchnąć?

Magdalena Jaskólska jest młodą panią prokurator, która mierzy się z bardzo trudną sprawą i nie wie czy podoła. Z dnia na dzień robi się coraz gorzej i kobieta musi podjąć ważne decyzje. Czy uda jej się rozwikłać tę ciężką sprawę? A może los ma dla niej inny plan?

⛰️

Aaaaa! Po raz kolejny zostałam kupiona! 😁 @emiliaszelest przeszła samą siebie i znów porwała moje serce! Powieść bardzo mi się podobała, a jeszcze bardziej, bo jest o moich rodzimych Bieszczadach. Wzmianka o mojej miejscowości Lesku, w której mieszkam, o Sanoku, w którym bywam regularnie, czy Cisnej i innych, to naprawdę było coś niesamowitego. Bardzo przyjemnie się to czytało, a dzięki świetnemu, lekkiemu jezykowi i stylowi, strona ucieka za stroną. Po tej historii można się wszystkiego spodziewać. Ja, przyznam się szczerze, myślałam, iż to będzie jakiś romans, taki wiecie, od A do Z, a dostałam tutaj lekki romans z wątkiem kryminalnym, co bardzo, ale to bardzo przypadło mi do gustu. Fabuła jest intrygująco rozbudowana i od samego początku trzyma w napięciu. Wartka akcja i jej nagłe zwroty powodują, że tę lekturę czyta się z przyjemnością i chce się więcej i więcej! Ja do teraz nie mogę się pogodzić z tym, że muszę czekać na drugi tom 😜 Bo chciałabym go już, w tej chwili! Muszę Wam powiedzieć, że bohaterów polubiłam, ale i ich emocje, które czuć. Postacie ciągnie do siebie i to czuć na kilometr. Ta chemia, pożądanie. @emiliaszelest w niebywały sposób pociągnęła wątek romansu. Myślałam, że pójdzie to w inna stronę, ale zostałam mile zaskoczona. Wątek kryminalny jest z lekką nutką grozy i niedowierzania. Końcówka rozwaliła mnie na łopatki i do teraz zbieram szczękę z podłogi 😅 No tak się nie robi Pani pisarko 😜 Nieładnie, oj nieładnie. W ogóle ze Szpaka się nie żartuje, a tym bardziej w taki okrutny sposób 😜 Nie wiem, czy kiedyś zdołam to Pani wybaczyć 😅 Cóż... Polecam! Nie mam nic więcej do dodania!

🏞️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @niegrzeczneksiazki @[Adres usunięty]ce 🖤

🏞️

"Licho nie śpi" zaciekawiło mnie swoją okładką i zdaniem na okładce "bieszczadzkie demony". Wiedziałam, że muszę sięgnąć po tę książkę..

Wiem, że autorka ma na swoim koncie już kilka książek, jednak żadnej z nich nie czytałam, ale ta historia mnie wciągnęła, potargała emocjonalnie i wypluła. Dosłownie. Mam wrażenie, że to najlepsza książka jaką dotychczas czytałam.

Damian to były policjant, który ma mroczną przeszłość przed którą stara się uciec. Bieszczady mają być dla niego kryjówką a wykonywana praca oderwaniem od niepotrzebnie kotłujących się w głowie myśli.

Magda to kobieta, której się nie układa w życiu, a praca rzuciła ją na głęboką wodę. Musi przedrzeć się przez ogromny mur Damiana aby odkryć jego mroczną stronę...

Kurczaki!

Tak delikatnie ujęte, ale nie chcę rpzeklinać..

No to było COŚ MEGA!

Autorka dosłownie przeżuła mój mózg i zwróciła w ogromnych strzępach wrac z ostatnimi zdaniami w książce..

Ja nie wiem jak wy, ale ja chce na CITO kolejny tom. Nawet nie na cito, na wczoraj!!!

Jestem przekonana, że jeśli sięgniesz po tę książkę to się nie zawiedziesz!

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

LICHO NIE ŚPI

Autor: Emilia Szelest

Wydawnictwo: Kobiece/Niegrzeczne książki

Premiera: 24.03.2021

Tom 1, seria: Bieszczadzkie Demony

Hot Level: 3/5

Emilia Szelest – Autorka serii z Weroniką Kardasz, książki FREE BIRDS i świątecznej historii napisanej wraz z Eweliną Dobosz BARDZO CICHA NOC tym razem zabiera Czytelników w Bieszczady i zaprasza do zapoznania się z nową książką LICHO NIE ŚPI, która rozpoczyna serię Bieszczadzkie Demony. Polecajkę do książki napisała Alicja Sinicka. Książka łączy w sobie elementy thrillera, kryminału, romansu i erotyka.

KIEDY DEMONY ŚPIĄ BUDZI SIĘ NAMIĘTNOŚĆ.

Damian Antos – detektyw krakowskiej policji, ucieka przed przeszłością, uzależnieniem i przed samym sobą. Zaszywa się w Bieszczadach i zaczyna pracę w tartaku. Wysiłek fizyczny ma go „uleczyć”, zagłuszyć wyrzuty sumienia, wyciszyć i przynieść ukojenie. Czy tak się stanie? W nowym miejscu poznaje Magdę Jaskólską – młodą asesor prokuratury i bratanicę szefa. Dziewczyna cieszy się sympatią wśród lokalnej społeczności. Jest ambitna i pracowita, przy czym twardo stąpa po ziemi i jest piekielnie pyskata. Pierwsze spotkanie Damiana i Magdy nie zwiastuje niczego dobrego. Ona teoretycznie nie jest w jego typie, a jego chłodne spojrzenie i łobuzerski uśmiech od razu działają dziewczynie na nerwy. Jednak wkrótce ich relacja się zmienia. Przed Magdą trudne zawodowe wyzwanie, przełożeni przydzielają jej sprawę seryjnego mordercy kobiet. Jaskólska jest załamana, ale jednocześnie gotowa na wszystko by odszukać sprawcę przestępstwa. Czas goni, ofiar przybywa. Jedyną osobą, która może jej pomóc jest… Damian. Czy mężczyzna zgodzi się pomóc dziewczynie? Czy Damian będzie chciał wrócić do przeszłości, a morderca zostanie schwytany? I najważniejsze… Jaka relacja połączy Damiana i Magdę? Kim jest Błażej? Co łączy Damiana z Anną?

Bardzo podobała mi się pierwsza seria Autorki, w styczniu zachwycona byłam FREE BIRDS, ale teraz zdecydowanie wygrywa LICHO NIE ŚPI. Idealnie oddany bieszczadzki klimat, zabójstwa, namiętność, demony przeszłości, świetnie wykreowani bohaterowie, poznajemy ich przeszłość, doświadczenia, błędy, relacje rodzinne. Wiedziałam, że ta książka będzie dobra, ale nie myślałam, że aż takkk. Emilia Szelest z każdą kolejną książką dociera na pisarski szczyt i udowadnia, że jest naprawdę świetną Autorką. Tworzy historie z pasją i zaangażowaniem, dba o detale, wplata trudne tematy, idealnie oddaje relacje między bohaterami, jest dobry humor, ale też chwile grozy i niebezpieczeństwa. W recenzji FREE BIRDS pisałam, że takie książki chcę czytać, takie książki chcę recenzować i polecać. Pogrubioną czcionka podpisuje się pod tym także w przypadku LICHO NIE ŚPI. Bardzo podobało mi się również wplecenie do historii bieszczadzkich legend, porzekadeł, postaci, a nawet piosenek. Od początku do końca towarzyszyły mi emocje, te związane z zabójstwami, ale i życiem bohaterów. Książkę czyta się błyskawicznie, krótkie rozdziały, zagadki i niepewność. Praktycznie do samego końca nie wiadomo kto stoi za serią morderstw. Relacja Magdy i Damiana nie zostaje zamknięta, a tym samym zostaje otwarta furtka do kolejnej części. Czekam z niecierpliwością. Mam nadzieje, że tom 2 pojawi się jak najszybciej.

„Ten typ wkurzał ją niemiłosiernie. Miał postawę zimnego dupka i dokładnie taki był. W jego niebieskich oczach na próżno było się doszukiwać jakiegokolwiek zrozumienia czy ciepła. Powinny mieć barwę stali i być chłodne jak ich właściciel”.

Jeśli myślicie, że poznaliście już wszystkie barwy talentu pisarskiego Szelest, to grubo się mylicie.😉 Z każdą kolejną książką mam wrażenie, że odkrywam jej zdolności na nowo.🤩 Serię z Weroniką Kardasz czytałam z przejęciem, „Free Birds” z dozą pożądania, natomiast „Licho nie śpi” z pasją. Cały ten koloryt opisuje warsztat pisarski, który nie mierzy się, aby sprostać trendom, bo Emilia Szelest sama je wyznacza.😎

Od początku czuć wibracje, które wciągają do samego środka akcji. Damian już tam pokazuje swoje prawdziwe oblicze i fakt, że nie będzie ON łatwym bohaterem. Jego psychika jest złożona i ja od razu pragnęłam ją rozpracować. Ale to nie takie proste! Jego postępowanie jest nieodpowiedzialne, chociaż ON sam jest stróżem prawa. I na tym polega fenomen jego postaci. Z jednej strony nienawidzisz go za jego występki i niewyparzony język. Z drugiej jego tajemniczość, szorstkość i opiekuńcza strona tworzą osobę z charakterem, która fascynuje. Inteligentny facet, trochę zagubiony, który nie boi się ciężkiej pracy fizycznej.

Bieszczadzki klimat. To tu Emilia Szelest dodała historii nutkę magii zaklętą w legendach i naturze. Opowieści Tolka o górach kupiły mnie bez reszty!

Demony, które budzą się do życia. Zagadki, które mają swoją przeszłość. Jakże piekielne były niektóre wstawki. Umiejętność i zawiłość wątku kryminalnego bije na głowę. Jest dopracowany, mroczny i pobudza wyobraźnię. Czasem wręcz przyprawia o niepokój i ciarki.

Każdy bohater jest tu na wagę złota. Każdy ma jakiś wyznaczony cel w tej powieści. Tolek to opiekun, który wzbudził moją sympatię od początku. Anny nie polubiłam - jej zaborczość, względem Damiana, straszliwie mnie denerwowała. Młoda prokurator, czyli Magda to kobieta, która zyskuje sympatię z rozdziału na rozdział. Jej rozmowy z Damianem są jednocześnie urocze, jak i docinkowe. Bardzo polubiłam ich „razem”. A matka Magdy? Udana kobieta, trochę dziwna, ale w akcji niezastąpiona!

Polecam, każdemu, kto lubi, gdy mrok przeplata się z pożądaniem. A zagadki znajdują przejście w romans. Idealne połączenie budzące cały wachlarz emocji! „Licho nie śpi” ma w sobie coś hipnotyzującego i dlatego tak trudno było mi się oderwać od czytania!

„W Bieszczadach czujesz spokój ? Otoczony bajaniami o diabłach i czortach ? Zaiste, to musi być przeznaczenie."

To był błąd, który mógł skończyć się tragicznie. Czasami jeden błąd, pociąga za sobą szereg innych. Damian coś o tym wie, ale także zdaje sobie sprawę z tego, że może o wszystko obwiniać wyłącznie siebie. Bieszczady miały być ucieczką od wszystkiego i czasem, gdzie sobie wszystko ułoży. Na swojej drodze spotyka ludzi, którzy chcą mu pomóc, ale czy ON tą pomoc przyjmie ? Czy nowe znajomości i nowa praca zapewnią mu spokój ?

„Ludzie Bieszczad wierzyli w przeznaczenie, więc postanowił się podeprzeć właśnie tym.”

Były policjant śledczy udaje się w Bieszczady, aby uciec od wszystkiego, ale także od przeszłości, która nie była różowa. Już pierwszego dnia pomocną dłoń wyciąga do niego mężczyzna, który proponuje pracę i dach nad głową. I jak się domyślacie jest także kobieta, pani asesor prokuratury, która jest tutaj lokalną gwiazdą. Ale to nie jest wypełniona romantyzmem, kwiatkami i kolacyjkami książka. Tu jest zdecydowanie bardziej mroczny klimat. Tajemnicze zabójstwa kobiet, i to ona - Magda jest odpowiedzialna za to, aby tę sprawę rozwiązać. Czy jej się to uda ? Czy Damian były policjant będzie w stanie jej pomóc ? Czy ta dwójka, która od początku nie żywi do siebie sympatii będzie sobie w stanie zaufać ?

„Nie wierzył w miłość, bo ona też była jednym wielkim bólem.”

Magda jest zawzięta i chce sprawę rozwiązać, jednak ma ograniczony czas, a Damian jest tym, który może jej pomóc. Ale nic nie będzie takie proste, bo kolejne kobiety zostają zabite, a sprawa stoi. I co zrobić ? Czy na kolejne kroki, aby czasami nie jest już za późno ? Komuś z nich grozi niebezpieczeństwo, czy będą w stanie się od niego uchronić?

„W Bieszczadach licho nie śpi, więc bądź ostrożny.”

Emilia tą książką wchodzi na nowy poziom. Nie jest to delikatna, lecz bolesna opowiastka jak „Free birds”, nie jest to kryminalna strona Weroniki Kardasz. To jest coś innego, coś mocniejszego, coś bardziej tajemniczego, a nawet mrocznego. Bohaterowie mają problemy, nie wstydzą się ich. Mają swoje niedoskonałości, ale także słabości. Pewnie się zastanawiacie, czy mamy tutaj miłość ? Nie(słyszę te Wasze dźwięki zawodu), ale mamy powoli kiełkujące uczucie, które potrzebuje słońca, wody i sprzyjających warunków atmosferycznych, i mam nadzieję, że Emilia zapewni je naszym bohaterom.

Czułam się jakbym oglądała oczyma wyobraźni jakiś kryminalny serial kryminalny, gdzie jest zarąbiście wykreowana fabuła, dobrze napisane dialogi i nienawiść, która momentami przeradza się w coś więcej. Pewnie będziecie na końcu chcieli zrobić to samo co ja – wywieść najgłębiej jak się da w Bieszczadzką głusz naszą Emilię, aby tam pisała szybciutko kontynuację, bo ja Kochani nie wiem, co mam z sobą począć.

Chce takich książek więcej. Tak logicznie napisanych, dopracowanych i przyprawiających o dumę mnie czytelnika – że jednak kobieta – rodaczka może coś takiego wymyśleć i przelać na papier. Gwarantuje Wam, że ta książka jest warta każdej minuty Waszego cennego czasu, i będziecie krzyczeć, że chcecie więcej. Okładka jest IDEAŁEM, jeżeli chodzi o postać Damiana i całą tę otoczkę.

Cóż, ja mogę się dalej rozpływać nad tą książką, choć momentami nie chciałam jej kończyć, chciałam ją ciągnąć jak najdłużej, a zarazem chciałam ją szybko skończyć, aby zobaczyć, jakie zakończenie Emilia fundnęła Magdzie i Damianowi.

Szczerze naprawdę Wam mogę polecić ten tytuł, bo jest inny. Nie jest łzawą historią, ale jest taka mocną historią z bieszczadzkiej krwi i kości. I tutaj odważę się dodać, że jest to NAJLEPSZA książka Emilii, spośród tych, które wydała do tej pory.

Moje 11/10.

Z twórczością Emilii Szelest spotkałam się jakiś czas temu i miałam okazję poznać jej styl pisania i to, jakich bohaterów kreuje. Wiedziałam, że z pewnością książka „Lich nie śpi” mnie nie zawiedzie. Kiedy spojrzałam na okładkę książki zapragnęłam ją przeczytać, zaczęłam analizować opis wydawcy i mnie zaintrygował. Każdy z nas czasem ma ochotę rzucić wszystko i wyjechać gdzieś w głuszę, często mawiamy, ze jedziemy w Bieszczady. Byłam ciekawa, czy Emilii uda się ukazać ten klimat, jak myślicie? Czy udało się autorce mnie zauroczyć?

Głównym bohaterem powieści „Lich nie śpi” jest Damian, kiedyś był policjantem, jednak w wyniku pewnych wydarzeń zdecydował się z tym skończyć. Jego przeszłość nie należała do łatwych, dlatego też zdecydował się na taki krok i ucieczkę w Bieszczady. Nałóg bywa straszną rzeczą, nie powinno się z nim igrać, bowiem bardzo łatwo można zawieść siebie i innych. Damian nie ma wyjścia, musi się pozbierać i próbować uporządkować cały bałagan, jaki dźwiga na swoich barkach. Bieszczady są dla niego azylem, kryjówką, gdzie nikt nie wie, z czym się boryka. Mężczyzna zajął się pracą fizyczną, która pozwala mu się wyciszyć, na jego drodze staje Magda Jaskólska, która rozbudza w nim dziwne i nieznane uczucia. Magda pracuje w prokuraturze, jest wyrazista, bardzo odważna i pracowita. Obecnie stara się rozpracować pewną skomplikowaną sprawę, czy uda jej się ją zakończyć? Czy pomoc Damiana okaże się jej niezbędna? Co połączy tą dwójkę?

„Licho nie śpi” jest powieścią z niezwykle ciekawie rozwiniętą fabułą, która nie tylko ciekawi, ale także trzyma w napięciu. Emilia Szelest nie tylko stworzyła ciekawą opowieść, ale także wspaniałe postacie. Mamy byłego policjanta, którego kiedyś pokonał nałóg, panią prokurator, miłych i życzliwych ludzi, złoczyńcę, który morduje kobiety. Autorka potrafi sprawić, że powieść staje się nieoczywista, wciąga od pierwszych stron, a kiedy dociera się do końca czuje się niedosyt, palącą wręcz potrzebę sięgnięcie po inne książki Szelest, a najlepiej kolejny tom cyklu pod tytułem Bieszczadzkie demony. Emilia Szelest doskonale poradziła sobie z rozrysowaniem bieszczadzkiego klimatu. „Licho nie śpi” bardzo mi się podobało, potrafi wciągnąć do ostatniej kropki. Jeśli się wahacie przed przeczytaniem książki tej autorki to muszę Wam powiedzieć, że na pewno się nie zawiedziecie.

Atos musi odpocząć od zgiełku, od popełnionych błędów... Wyjeżdża więc w Bieszczady, gdzie na chwilę chce zdusić w sobie zawodowe poczucie obowiązku oraz w dalszym ciągu nie angażować się w żadne znajomości. Czy to może się udać?

*

Zaczynając przygodę z książką Emilii Szelest, spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Wiedziałam, że będę miała do czynienia z erotyczną stroną literatury, ale nie sądziłam, że odnajdę w niej tak dobrze rozbudowany wątek kryminalny! Zacznijmy więc od początku. Damian, zwany Atosem, przenosi się w Bieszczady, po tym jak stracił pracę w policyjnych szeregach. Zatrudnia sue w tartaku i tam poznaje gromadę osób, które powoli wtajemnicząją go w bieszczadzkie zwyczaje. Poznaje w tym czasi Magdę, która stawia pierwsze kroki w prokuratorskiej rzeczywistości i od razu mierzy się z serią zabójstw, które do złudzenia przypominają dawne zbrodnie. Czy uda się rozwikłać zagadkę? I jak poskromić powoli budzącą się namiętność, która powoli się budzi pomiędzy tymi, którzy wcale nie chcą się jej oddać? Jestem zdziwiona, że w tak krótkiej książce autorka zmieściła tak wiele. Mimo to cieszę się, iż jest to początek serii i będę mogła jeszcze raz wrócić tam gdzie "Licho nie śpi". Może nie bylo tak trudno odgadnąć, jak sprawy się potoczą, ale czy tego się wymaga od takiej książki? Nie da się nie oddać sympatii bohaterom, każdy z nich ma swój kawałek miejsca na ziemi i w tym świecie, który Emilia nam pokazała. Jestem bardzo przyjemnie zaskoczona, poczułam lekki żal, kiedy dobiegłam końca książki. Jeśli chodzi o erotyzm, był tu nakreślony, przedstawiony ze smakiem i nie narzucał się nam z każdej strony. Toteż mam wrażenie, że wszystko było idealnie wyważone, przemyślane i dopiero efekt końcowy tego podziału został nam przedstawiony. Wielkie, wielkie brawa za książkę, której nie sposób odłożyć.

Bieszczady to moje ukochane góry. Nie wiem, dlaczego tak jest, ale ciągnie mnie w każde lato w ten zapomniany zakątek Polski, choć ze Szczecina to prawie 1000 km. Uwielbiam Bukowiec, Chatkę Puchatka i Jaworzec. Nie przepadam za Tarnicą, od kiedy prowadzą na nią schody, za to kocham Połoninę Caryńską. Nie ukrywam, że na książkę pt. „Licho nie śpi” skusiłam się właśnie ze względu na to, że stanowi pierwszy tom sagi o cudnym tytule „Bieszczadzkie demony”. Powieść pochłonęłam w dwa wieczory, jednak po zamknięciu książki miałam bardzo mieszane uczucia. Ogólnie bardzo mi się podobała, ale…

Zaczyna się kiepsko. Pierwsze strony wypełnia opis marnego seksu, który bohater uznaje za udany tylko dlatego, że był pod wpływem prochów. Cóż, taki początek nie zachęcił do dalszej lektury, lecz – mając w głowie Bieszczady – przebrnęłam. Dalej było już tylko lepiej.

Główny bohater to Damian – krakowski detektyw, który zmuszony jest rzucić wszystko i jechać w Bieszczady. Nic dziwnego – porzucił partnera podczas akcji, co o mały włos nie doprowadziło do jego śmierci. Nie ulega wątpliwości, że Damian nie ma już czego szukać w krakowskiej Policji. Nawet w Bieszczadach nie ma odwagi powiedzieć o sobie całej prawdy. Zatrudnia się w tartaku jako zwykły pracownik fizyczny. Zaprzyjaźnia się z pracownikami tartaku, a na wspólnych wieczorach w knajpie poznaje młodą asesor prokuratury, Magdę. Panowie traktują Magdę jak swoją córkę, co nie przeszkadza im docinać dziewczynie i badać granice, do których mogą się posunąć. Pewnego dnia dziewczyna dostaje do wyjaśnienia sprawę, która na pozór wydaje się beznadziejna. Otóż ktoś morduje mieszkanki bieszczadzkich miejscowości. Z niespotykanym okrucieństwem zadaje im rany, a następnie skazuje na powolną śmierć. Magda wydaje się załamana i pewna tego, że jej kariera wisi na włosku. Sprawa (na pozór nie do rozwiązania) znajduje swój finał dzięki zaangażowaniu Damiana. Jak nietrudno się domyśleć pomiędzy bohaterami rodzi się uczucie, ale zupełnie inne, niż czytelnik oczekuje.

Powieść zachwyciła mnie w dwojaki sposób. Po pierwsze całkiem niezłą zagadką kryminalną i niespodziewanym zakończeniem. To taka klasyczna zagadka z nieśmiertelnym pytaniem, „Kto zabił?”. Mamy kilku podejrzanych, lecz absolutnie nie spodziewamy się, kto jest mordercą. Drugi aspekt, który mnie urzekł to klimat powieści. Rzeczywiście jest w książce to coś, co oddaje nastrój dzikich ostępów Bieszczad. Wycie wilków, niedostępność kniei, opowieść skąd pochodzi nazwa „Bieszczady”, leśniczówki i bacówki zagubione pośród górskich ścieżek…. Taka szarość i tajemniczość, która powoduje ciarki na plecach.

Sama fabuła też nie jest zła. Ciekawa zagadka kryminalna, trup się ściele gęsto, a autorka pomału odkrywa karty, dając czytelnikowi czas do zastanowienia się, kto zabił. Całość psują jedynie niezbyt udolnie zmajstrowane sceny erotyczne, których brutalność i wyuzdanie nie dość, że jest żenujące, to jeszcze zupełnie zbędne. W założeniu pewnie miały być pikantne, a wyszło nieco żałośnie.

Na zakończenie dodam, że bardzo urzekła mnie przyjaźń pomiędzy pracownikami tartaku. Taka prawdziwa, z głębi serca, która karze skoczyć za kumplem w ogień i pomóc w największej potrzebie. Zazdroszczę. Taka, jaką można spotkać tylko w dzikich Bieszczadach.

Rewelacja. Muszę przyznać, że kompletnie się nie spodziewałam, że ta książka będzie aż tak dobra. Nie jest to typowy romans erotyczny, choć kilka scen seksu mnie nie ominęło. Jest to głównie genialny kryminał o seryjnym mordercy, a do tego napisany w taki sposób, że ciężko się oderwać.

Damian, były detektyw policyjny postanawia pomoc Magdzie w odnalezieniu zwyrodnialca. Mierzą się nie tylko z kolejnymi ofiarami, ale przede wszystkim z ogniem, który zbliża ich do siebie coraz bardziej. Choć na początku miałam wątpliwości, co do osoby Damiana, to później zmieniłam zdanie. Od samego początku za to bardzo polubiłam Magdę i jej cięty język.

W ogólnym rozrachunku wierzcie lub nie, ale książka jest po prostu genialna. Autorkę poznałam czytając Bardzo cicha noc. Po przeczytaniu tej nie mam żadnych wątpliwości, że z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejną część. W tym momencie staje się jedną z moich ulubionych autorek. Wciągająca fabuła, świetna kreacja bohaterów, poczucie humoru - wszystko mi się w niej podoba. Bardzo wam polecam. Dziękuję @niegrzeczneksiazki @[Adres usunięty]ce za egzemplarz.

Emilia Szelest to autorka, której książki czytam w ciemno. Tak jakoś się złożyło 🤔 Lubię styl i język jakim się posługuje w swoich historiach, nie rozpisuje zbędnie opisów, które nie wnoszą za wiele do fabuły, jest jasno, klarownie, ciekawie. I dorzuci jeszcze czekolady z papryczką chilli 😉 Mam nadzieję, że wiecie o co chodzi 😏

"Licho nie śpi" to najlepsza dotychczas wydana książka autorki. Nie twierdzę, że poprzednie są złe, ale ta skradła całkowicie moje serce, które kocha góry. Świetne dialogi, bohaterowie z krwi i kości, którzy posiadają bagaż doświadczeń, są silni, choć mają swoje słabsze momenty. Jak każdy człowiek. Jednak ten bieszczadzki klimat wciąga nas na sam szczyt, z którego nie chcemy zejść. No po prostu nie. Nie byłam w Bieszczadach, ale dzięki Emilii mogłam się poczuć, jakbym tam była ciałem i duszą. Dziękuję 🤗

Nie jest to erotyk. Oczywiście znajdziemy tu jeden wątek, gdzie seks jest na pierwszym miejscu. Jednak to krew, morderstwa, śledztwo i dwójka głównych bohaterów, którzy od pierwszego spotkania ciskają w siebie gromami (złośliwości czy namiętności, musicie się przekonać sami) skradają show. I za to wielkie brawo!

Nie jesteśmy pozbawieni zabawnych sytuacji, dzięki którym nie raz się uśmiechnęłam. Zresztą, wszyscy bohaterowie w książce, którzy stoją po tej dobrej stronie mocy, są ciekawi i intrygujący 😉 Naprawdę nie mogę się doczekać, aż poznam dalsze losy mieszkańców tego już nie tak dzikiego miejsca 🙂 Który moment najbardziej mi się spodobał? Było ich wiele, jednak jak chłopaki zaczęli śpiewać, a kobiety do nich dołączyły... Mega! Czułam się jakbym była tam z nimi 🤭 Totalnie mnie to zaskoczyło!

Kilkoma słowy tak na koniec... Jeśli szukacie książki z trupami, ciekawymi postaciami z krwi i kości, fabułą na miarę bestsellera, a wisienką na torcie jest górski klimat, to gorąco polecam sięgnąć po tę pozycję 🔥

Przychodzę do Was z recenzja najnowszej książki Emilii Szelest, która premierę ma właśnie dzisiaj! Gratuluję Kochana ❣️

Z książkami Emilii mam tak, że po prostu biorę je w ciemno i jak dotychczas było super i się nie rozczarowałam żadną, a jak to jest z "Licho nie śpi"? Zaraz się przekonacie.

Książka ta zdecydowanie bardziej pasuje do serii z Weronika Kardasz aniżeli do "Free Birds". Pomimo hot level 3 jest tutaj w sumie mało seksów, ale autorka za to nadrabia fabułą, która jest bardzo rozbudowana. Akcja stworzona przez autorkę z rozdziału na rozdział nabiera coraz to większego tempa i powoduje coraz to większe wypieki na twarzy. Były detektyw i asesor prokuratorska, dwoje młodych ludzi, którzy na każdym kroku rzucają w swoim kierunku niewybredne komentarze 🤪 a ich riposty po prostu uwielbiam!!! Oni są jak ogień i woda, ale czy znajdą wspólny front aby się dogadać? Tego musicie się przekonać sami.

Obiecuje Wam tylko, że będzie zabawnie, ale też cholernie niebezpiecznie. Bieszczadzkie demony czekają w ukryciu, ale Licho nie śpi i nie wiadomo kiedy zaatakują!

Emilia nie dość, że stworzyła kolejną trzymającą w napięciu powieść to dodatkowo ma tak przyjemny styl pisania, że choć często mi się to nie zdarza, to przeczytałam książkę w 24 godziny!!! Przez jej książki się po prostu płynie.

Polecam serdecznie!