Ciekawe studium tematu obcości w literaturze europejskiej i amerykańskiej ubiegłego stulecia. Paweł Majewski w książce "Lew, który mówi" dotyka zagadnienia, które od wieków obecne jest w ludzkim społeczeństwie w różnych aspektach.
Punktem wyjścia do rozważań pisarza jest teza, że człowiek uznaje niektóre aspekty otaczającego nas świata za niedostępne i niemożliwe do nawiązania komunikacji przez określony sposób postrzegania rzeczywistości, a dokładnie perspektywy językowej oraz tekstowej. Przy użyciu licznych narzędzi antropologicznych, kulturoznawczych, psychoanalitycznych oraz literaturoznawczych Paweł Majewski prowadzi wnikliwą analizę sposobów i form, w jakich w literaturze cywilizacji zachodniej XX wieku wyrażane są formy doświadczania dostępne dla ludzkiego umysłu. Zwraca przy tym uwagę, że niejednokrotnie są one skrajne.
Autor w kolejnych rozdziałach wyróżnia i definiuje siedem rodzajów obcości, której mogą doświadczyć ludzie. Cztery spośród nich dotyczą relacji międzyludzkich, a pozostałe trzy relacji ze zwierzętami, myślącymi maszynami oraz pozaludzką inteligencją, którą ludzkość może napotkać w przyszłości, eksplorując kosmos. O ich ważności świadczy fakt, iż analiza każdego z nich zawiera się w odrębnym rozdziale, gdzie zostały szczegółowo i obszernie omówione na wybranych przykładach.
O autorze
Paweł Majewski jest polskim publicystą i autorem poczytnych książek z zakresu historii, językoznawstwa oraz nauk o literaturze takich jak "Mantykora. Wczesna historia encyklopedii", "Antropologia pamięci", "Antropologia pamięci. Zagadnienia i wybór tekstów" oraz "Dwie próby o literaturze".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii antropologia lub z serii Communicare-historia i kultura
