Stanowiące fundament obecnego literaturoznawstwa i dziedzin pokrewnych "Dzieje kultury polskiej" spełniają także funkcję popularyzatorską. Opisane w książce Aleksandra Brücknera, wybitnego znawcy polszczyzny, dzieł polskiej kultury i literatury, przedstawiają historię Polski w perspektywie panoramicznej z uwzględnieniem wieków najdawniejszych, aż po czasy zaborów.
Obecne na rynku podręczniki z zakresu historii, literatury i kultury bardzo często są nastawione na popularyzację wiedzy i przekazywanie jej w sposób skondensowany, pomijający niekiedy niezwykle ważne z punktu widzenia rozwoju osób zainteresowanych historią - w tym przede wszystkim dzieci i młodzież - wydarzenia, fakty i procesy.
Aleksander Brückner, którego "Dzieje kultury polskiej" zostały opublikowane w 1931 roku, ukazuje czasy najdawniejsze (staropolskie i nowożytne), a także moment w historii, w którym Polska po wielu latach zaborczej dominacji państw ościennych uzyskuje niepodległość w 1918 roku. Książka Brücknera nie jest jednak tylko zbieraniną faktów, lecz kulturową historią Polski, w której dowiadujemy się o istniejących w dawnych czasach obrzędach, sztuce, literaturze i obyczajowości.
O autorze
Aleksander Brückner to jeden z najwybitniejszych polskich historyków, którego dorobek jest nieporównywalnie większy w stosunku do współczesnych przedstawicieli tej dziedziny. Jego znane publikacje to m.in.: "Dzieje języka polskiego", "Encyklopedia staropolska" oraz "Dzieje literatury polskiej", po które sięgały pokolenia polonistów.